Vervolg

Vervolg  2

Kerk

Muziekgroep

Kerk, op de voorgrond  Daouda en Aleide

Waterpartij op oude grindput

Elektrische centrale

Kapel

Altaar

Gidsen 

De bus

De geurende Ribes odoratum of Crandallbes

Vorige week was de geur in de plastiekserre overweldigend.

De gele bloemen zijn mooi. De Ribes odoratum (geurig of welriekend in het Latijn) heeft zijn naam niet gestolen.

Over de vruchten schreef ik al een blog op 01/12/2010. Als je bovenaan links bij zoeken Crandallbes intypt kom je er direct.

Met de KVLV naar de Zwalmstreek

Eerst ging het naar Lessines (Lessen ligt over de taalgrens) voor het bezoek aan het tot museum omgevormde oud hospitaal Notre Dame à la Rose, gesticht in 1242 met hospitaal – en kloostergebouwen, een eigen boerderij en tuinen en een ijskelder. De stukken ijs had men tijdens de vroegere, strenge winters maar uit de Dender, die naast het gebouw vloeit, te kappen.

Heel veel werd bewaard en het geheel werd uitstekend gerestaureerd. Met gids Jean hadden we een boeiende en humoristische, uitgebreide, door iedereen gesmaakte rondleiding. Er zijn veel mooie dingen te zien en ook akelige zaken van de oude geneeskunde. We vernamen veel over de vroegere behandelingen.                                                     Bij de kunstwerken hangt er zelfs een Christusfiguur met borsten, 1 van de 3 dergelijke taferelen in Europa. Meubelstukken en oude kasten vallen op.

Ik was al eens als twaalfjarige in Lessen. In de ondergrond zit een zeer hard, vulkanisch stollingsgesteente porfier. Men kapt er o.a. kasseistenen uit. Tussendoor hoorde ik dat er nog steeds 2 groeven actief zijn. Maar een kijkje stond spijtig niet op het programma.

We hadden een verzorgd middagmaal in De Zwalmkoets te Munkzwalm. Het begon met een bord waterkerssoep. Waterkers is een gewas dat gekweekt wordt in stromend bronwater. Van de gids zullen we in de namiddag horen hoe hij een vrouw met kanker met goed gevolg waterkers aanraadde.

Met gids Nestor Bekaert hadden we een rondrit door het zonovergoten landschap van de Vlaamse Ardennen o.a. over kasseistroken en stijgende wegen als de Berendries waar op zondag 1 april de Ronde van Vlaanderen passeerde. Een knap uitgedokterd traject.                                                          Een bezoek aan de kaasmakerij van de Sint-Michelshoeve onder de toren te Michelbeke-Brakel vormde de laatste activiteit. Het werd aanschuiven in de winkel.

Er was nog een stop aan de Biestmolen, nu herberg-restaurant  op de Zwalm te Oudenaarde. De gids trok onze persoonlijke aandacht op een waardevolle, bedrijfsvaardige dieselmotor. De watermolen staat hier midden onder het gebouw. Er zijn plannen om hem te restaureren en weer te laten functioneren.

FOTO’S van Aleide

Lessines heeft blijkbaar een grote kerk

Daouda bij nonneke. Erachter een alkoof waarin men tot 3 patiënten kon leggen. Op de rode gordijnen zag men minder het bloed.

Gedekte tafel met tinnen eetgerief. Later gebruikte men porselein

Verlostafel

De gids Jean. Een plezante

Moderner bed

Christus met borsten

Medereizigers

Gemaskerd benaderde men een pestlijder

VERVOLG  1

Meubilair

Lavabo

Gewelf

Via de ogen van dit schilderij hield het gebeuren in de andere kamer in het oog

Eiken kasten op de achtergrond

Daouda, onze gast voor 3 maand keek zijn ogen uit.

Een curieus beeld

En deel van het gezelschap.

Toren van de kapel van het hospitaal. Achteraf hoorde ik dat een paar buitenbeentjes van het gezelschap in de tuin waren geraakt. Spijtig dat ik de kruiden niet heb gezien.

VERVOLG 2

Naar de bus

Gasthof De Zwalmkoets te Munkzwalm

Aan tafel

Streekbier Eename triple, abdijbier naar de gelijknamige abdij.

De bus naast de Zwalmrivier.

Een kerktoren onderweg

De zerken staan hier nog rond de kerk

Hoeve

Is hier al gezaaid?

VERVOLG  3

Het kasteel van de graaf

In de dorpen heeft monumenten geplaatst. Hier de naaister.

De majestatische beuk op het protestantse kerkhof van Korsele.

Een zerk geraakt er in vergroeid

Takken

Waterkerskwekerij

Idem

Landschap

Idem

VERVOLG  4

Landschap

Standbeeld

Landschap

Boerenpaard

Kaas van rauwe melk

Oude molenstenen

Bloemen en kruidenkweek

Lisdodden

De kerk van Oelegem. De medereizigers van Schilde worden straks afgezet

Enting Louis

Louis Eelen van Vorselaar is een fijne vakman. Vorige week, toen hert nog warm en zonnig was dook hij op.

Toevallig was hier mijn oud leraar Duits Leo. Hij en Daouda waren benieuwd om te zien hoe hij entte.

Louis had zijn beitel wel niet bij maar zijn mes volstond. Hij ent nu met een driehoeksenting: driehoekige insnijding en precies passende driehoekige aansnijding van de ent.

Begin mei 1963 ging ik op een gelijkaardige manier te werk bij mijn allereerste enting, geleerd uit een boekje. En terwijl ik toen bezig was hoorde ik het snorrend-rollend geluid van een nachtzwaluw.

Op de boom bestemd voor dochter Tinneke tegenover het Lindenpaviljoen in Zoersel, entte hij de Aleida appel, een zaailing van hier en genoemd naar haar moeder. Het is een behoorlijke winterappel. De onderstam is een MM 106 bestaande uit een gesplitste stam. Op stam twee kwam een Ecolette. Het eerste resistent ras dat men in Wageningen kweekte. Een van de ouders is Elstar.

Op een tweede onderstam zette Louis een dubbele enting met Reinette d'Armorique met enten van Pierre Coustenoble, de voorzitter van de Croqueurs de Pommes Nord et Pas de Calais uit zijn boomgaard op de flanken van de Catsberg net over "de schreve" in Frans-Vlaanderen. Het is een zeer lang bewaarbare winterappel. (foto 3).

Op mijn 8 jaar oude, tot nog toe vruchtloze Weiki kiwibes entte Louis nog een mannelijke ent. Wellicht niet het beste moment , want nu geknipte takken gaan bloedden. Het zou kunnen dat de chip van vorig jaar toch nog tot leven komt.

Op de foto’s is te zien dat hier niet meer gewerkt wordt met raffia, maar met een speciaal lint. Het achteraf instrijken blijft hetzelfde. Echter het topje van de ent niet vergeten. (Laatste foto).

Uien telen op Kameroense wijze

In het Noorden van Kameroen werkt men niet met zaad of plantuitjes, maar men snijdt een grote ui horizontaal in twee helften door. Dan merk je de geelgekleurde vruchtbeginselen. De ene ui had er 5, een andere 3, maar er was er ook een met slechts twee elementen.                                                                                 Het bovenste stuk wordt geconsumeerd en het onderste stuk dat wortelen heeft geplant. Als de nieuwe vruchtelementen een tiental cm gegroeid zijn, worden deze afzonderlijk uitgeplant.

Toevallig belde Paul, die een natuurwinkel heeft. Hij doet ongeveer hetzelfde en plant de schietende afvaluien uit en bekomt meerdere nieuwe knollen. “Nu ga ik de scheuten ook eens afzonderlijk uitplanten”.

ZIE DE FOTO’S TER ILLUSTRATIE

Daouda Andre

Zondagavond is Daouda hier aangekomen voor een opleiding van 3 maand in Ecologisch leven en telen.

Andre komt van het dorp Bi-Paing in het hoge, droge noorden van Kameroen. Het is een bijdehandse, jonge boer en actief betrokken bij de projecten van Cozoego (Comité Zoersel-Going). Naast Going heeft de werking zich sterk verruimd tot Lara, Bi Paing en het stadje Kaele.

Het wordt ook voor ons een drukkere tijd om hem met veel kennis te laten maken.

Viering pensionering CLB-ster Maria De Beuckelaer

Een gelegenheid om de collega’s terug te zien, net als de vorige maal in de hotelschool Coloma te Mechelen.

Jef Pauwels, destijds mijn opvolger en ook al met pensioen en de levensgezel van Maria verraste met een “openingsgebed” met woordspelingen en anekdotes, niet direct in de lijn van de leer.

Maar aan Jan Verdoodt, als steeds de feestredenaar, kan niemand tippen. Het is een waar genoegen om naar zijn goed gestoffeerde, met verve gebrachte biografie van ditmaal Maria, te luisteren.

Daar er langere periodes zonder vieringen in aantocht lijken is men plannen aan het smeden voor een jaarlijkse bijeenkomst.

FOTO’S

Pessie en Eric

Maria en Eric

Jan en Eric

Guy-Anne

Tony

Micheline

Luc en Marcel

Josiane

Jan speecht

VERVOLG

Tom , Luc, Tom

Tom Ilse, Luk

Maria

Het geschenk : portret

Wederwoord

Maria en Jan

Jef en Maria

Idem

Idem

Dagvlinders op 26 maart

Vandaag, de zoveelste, zeer zonnige lentedag 2 nieuwe waarnemingen: een dagpauwoog, heel waarschijnlijk een overwinteraar, want de andere moeten nog de reis maken vanuit Noord-Afrika en de middellandse zeegebieden.

De andere was een oranjetip samen dartelend met een koolwitje. Nog een bont zandoogje gezien, misschien de talrijkste soort hier.

De rest van de pootui en de sjalotten zitten er in.

Nacht van de Geschiedenis  Trappistenbieren

Het Davidsfonds is vanavond (20/3) op vele plaatsen actief. Lionel, de voorzitter had gekozen voor bepreken en proeven van de trappistenbieren. Alhoewel afkomstig van ‘bachten de kuppe’ (Houtem) was hij er niet in gelaagd Trappistenbier nr 1, West-Vleteren te bemachtigen. Er stonden er 5 van de 6 op het programma.

Eric Loobuyck, oud-leerkracht wonende in buurgemeente Malle wist heel wat te vertellen over het ontstaan der kloosterorden , van de woestijnvaders over de Benedictijnen, de Cisterciensers , de Bernardijnen, waarvan er bij ons maar 4 overschieten  in de addij van Bornem en tenslotte de trappisten, genoemd naar de La Trappe, de abdij in Frankrijk met veel verstrengde regels: geen vlees eten en zwijgen. In de loop der jaren is men een stuk redelijker geworden. Oorspronkelijk voorzag men totaal zelf in eigen levensonderhoud. Het trappistenbier vormt een grote bron van inkomsten. En ook over trappistenbier wist Eric alles.

We begonnen met het proeven van Orval. Men gaat hier opvallend anders te werk. Hop wordt pas na het brouwproces  bijgevoegd. Vandaar de opmerkelijke, zure smaak. 6,3 vol. % alcohol. Valt niet bij iedereen in de smaak. Mij staat Orval wel aan.

Vervolgens kwam Achel aan bod, de meest recente trappist. Achel is maar een arme abdij. Men kreeg geen oorlogschade vergoeding, na de verwoestingen van de eerste wereldoorlog. De elektrische dodendraad werd dwars door de abdij gebouwd ( Zie blog van  19-07-2011) en al het brouwmateriaal werd geroofd om het koper voor militaire doeleinden te gebruiken. Noch België, noch Nederland wilden vergoeden.

Vervolgens kwam echtgenote Solange aan bod met het verhaal over de kaasmakerij in Westmalle en Chimay. Men kweekt met rassen die gemakkelijk kalven. In Malle zijn dit eigen Witruggen, Blaaskoppen en Lakenvelders. En moet je horen: koeien geven meer melk met muziek, geen klassieke muziek maar echte rockmuziek!                                                     Chimay heeft geen eigen veestapel. Daar sloot men een contract met de omliggende boeren. De kaas is smeuïger dan deze van Westmalle. De kaasmakerij vertrekt van volle melk. In Westmalle wast men de jonge kaas met een zetmeel product, in Chimay doet men dit gedeeltelijk met bier!

Solange liet ons de wrongel en de wei proeven. Best lekker, die wei. Die deed mij denken aan de karnemelk die in de zomer diende als drank bij het landwerk. De kruik werd fris gezet in de diepte en schaduw van een gracht.

Chimay is de grootste brouwerij, en commercieel gericht, met meerdere producten. De trippel, 8 vol % viel bij velen in de smaak.

Het was een boeiend verhaal hoe de eerste 4 trappisten, die naar Amerika gestuurd werden met de Franse revolutie in Rotterdam strandden en tenslotte door de bisschop van Antwerpen naar Westmalle gehaald werden. Gegoede burgers kochten voor hen de boerderij. In 1836 begon men er te brouwen. De donkere, dubbele trappist bedroeg in het verleden het dubbel van de trippel. Nu is het de trippel die tweemaal meer gebrouwen wordt dan de dubbele. De opbrengst dient voor het onderhoud van de abdij en gaat verder integraal naar talloze projecten. Dubbele 7%; trippel 9,5%.                                       Rond 1970 wou men moderniseren en had men had Westmalle een brouwerijingenieur aangetrokken en de trappist trok op niets meer.Broeder brouwer kon het beter.

De huidige abt, Nathaniel is ook de boer. Momenteel wordt er een hypermoderne, nieuwe stal gebouwd.

Als laatste kwam de straffe Rochefort, een bruin bier van maar eventjes 11,3 %. Ik ben niet bij de liefhebbers.

We vernamen nog dat krassen in de bodem van het glas zorgen voor bubbels, champagne-effect. Duvel past dit al een tijdje toe.

Voor de gezondheid kregen we nog een glaasje biergist.

FOTO’S

Eric Loobuyck

Solange

Wei

Chimaykaas

Orval

Achel

Chimay blond

Westmalle trippel

Rochefort

Studiedag Kleinfruit aan het PPK Pamel

Vorige zaterdag 17/3 ging op het Provinciaal Proefstation Pamel een ook voor de liefhebber interessante studiedag door.

Rudi Peeters van de Belgische Fruitveiling te Sint-Truiden bracht een geanimeerd verslag over het Internationaal Aardbeisymposium en de aardbeiteelt dat om de vier jaar ingericht wordt. In 2011 was dit in China. Azië en vooral China is de grootste aardbeiproducent ter wereld. De productiekosten zijn er een stuk lager dan bij ons en toch ligt de prijs van het eindproduct hoger. Aan verpakking en presentatie wordt grote zorg besteed. Buiten het hoogstaande congres, bleef men wel heel karig met informatie.

Daar herfstframbozen voor de liefhebber een stuk interessanter zijn dan zomerframbozen keek ik vooral uit naar de uiteenzetting van Sven Clemens, nog een paar maand hoofd van het onderzoeksstation te Tongeren. Hijzelf gaat dan naar de Dienst Landbouw Voorlichting in Nederland.

De heer Dany Bylemans, algemene directeur van PCfrruit (Proefcentrum Fruitteelt te St-Truiden-Kerkom) leidde hem in en vertelde hoe het onderzoek van Tongeren mee geconcentreerd wordt  te St-Truiden. Daar wordt nu alles in gereedheid gebracht en wordt er volop gebouwd tegen de verhuis eind dit jaar.

In Tongeren hebben ze al twee jaar ervaring met beloftevolle nieuwe (Nederlandse) rassen.

Imara

Kweli

Kwanza

Zie www.kwekerijdewesterbouwing.nl

(onder veredeling)

Daarnaast is er ook het Italiaanse ras Dolomia. Een fruitkennis had deze rassen vorig jaar geproefd en vond dit ras het lekkerst.

In de namiddag kwam Yves Hendricks, directeur van het PPK zelf aan het woord.

Het PPK werkt sinds 1997 biologisch en werd na de 3 overgangsjaren in 2000 als bio-bedrijf erkend.

Yves legde de nadruk op het bodemvoedselweb als basis van de bioteelt. Daarnaast is matiging van de bemesting interessant.

Als hij teelt met nakomelingen van bioplanten, valt hem reeds jaren de hogere opbrengst op in vergelijking met de productie van gangbaar plantmateriaal van aardbeien.

Mijn bedenking: Wellicht is het gangbaar materiaal al zodanig geselecteerd voor de gangbare teelt (computergestuurde voeding) dat deze planten het moeilijker krijgen in de bio-grondteelt.

Snoeihout van frambozen niet direct afvoeren, maar eerst een week laten drogen en de nuttige beestjes de kans geven zich te verspreiden.

Contaminatie uit andere teelten toepassen: bv. blad van aardbeien tussen de herfstframbozen strooien.

Nooit in een nat bramengewas werken bij valse meeldauw.

De bramenmineerwesp is momenteel een groeiend probleem waarvoor men nog geen oplossing heeft.

Bessenstruiken pas snoeien na 1 maart om stengelsterfte (Eutypa) te voorkomen.

Tenslotte vroeg hij aandacht voor evenwicht. Bij problemen dient in eerste instantie gezocht te worden waarom zich een plaag manifesteert.

FOTO’S

Rudi Peeters

Yves Hendricks

Planten en stelling zomerframboos. Let op de kruisbalken met draden ter ondersteuning van de lange vruchtstengels.

Voorbeeldsnoei bij opgaande, stekelloze braam ( Triple Crown?). Op ongeveer 1 m werd de jonge scheut getopt en ontstonden de mooie zijstengels.

De meer rankende braam Metolius, eigenlijk meer een braamboos, half braam, half framboos laat zich moeilijker leiden.

De felgroene stengel en stekels van Metolius.

Roodborst, een trage Leerling?

Alhoewel de roodborst een regelmatige bezoeker was van het voedselhuisje en ik de vogel altijd op de grond de verspilde brokjes van de mezenbollen, die in de seringenstruik hangen, zag opsnoepen, was hij daarnet op de mezenbollen zelf neergestreken. Het is wel de laatste wintervoeding en dan stopt het. Zal hij of zij dit onthouden tot volgend jaar?

Eindelijk de bron zelf ontdekt?

RONDKNOPMIJT op ZWARTE BES

Het is hoog tijd om de laatste door rondknopmijt gezwollen knoppen op zwarte bes te verwijderen. Met velen zitten ze te wachten op het uitbotten van de bladeren om hun venijnig zuigwerk  te beginnen. De mijten zelf zijn te klein om ze met het blote oog te kunnen zien.                              

De aangetaste knoppen zijn duidelijk opgezwollen en gemakkelijk te herkennen. Zie de foto’s.

Nu is het zaak om die uit te breken en op te branden.

Op de moderne rassen is er duidelijk minder aantasting. In ’t verleden heb ik struiken gerooid omdat de aantasting te sterk was.

Gisteren (15/3) haalden we 19°. Ik zag ook een spiksplinternieuwe, geelgroene Citroenvlinder.

Londen 2012

Dank zij de 4 decennia lange traditie van de Engelse Chase zaden, die we al dertig jaar zelf afhalen, staat al die tijd ook Londen op het programma. Een traditionele familie-uitstap. Dit jaar waren we met zijn twaalven.

De Borough market ten westen van London Bridge is telkens een belevenis. Peter had een plaats bemachtigd in de luwte van de kerk.