EBEN-EMAAL

Russische Papavers

Een mooi gewas waar ik niets moet voor doen, behalve het rijpe maanzaad oogsten!

Ik kreeg het zaad 35 jaar terug van mevrouw De Meutter, die het meebracht van een bezoek aan haar familie in Oekraïne. Al die tijd zaaien ze zich zelf uit. Eenmaal had een koolmezenfamilie de zaden ontdekt en snoepten ze de rijpe zaadbollen leeg. Het daaropvolgend jaar gebeurde weer hetzelfde. Het derde jaar bleven de zaadbollen gaaf. Blijkbaar was deze mezenfamilie verdwenen.

Guy, Nynke en Teun in Friesland

Het weekend van 9-10 juni reden we de 260 km met Daouda naar Guy Cotemans, specialist permacultuur te Exmorra in Friesland. Guy werkte twee jaar terug met Aleide in Kameroen. Daouda was verheugd hem terug te zien. Guy toonde hem tussendoor de knepen van het vak en de toekomstige plannen in Kameroen werden besproken. We bezochten permacultuur- ontwerpen in uitvoering o.a. te Sneek, door Guy ontworpen.

Zondag stond het weerzien met Nynke Zijlstra op het programma. We bezochten een gedeelte van de collectie van Fruit yn Fryslân te St-Jacosparochie. Daar leerden we Teun Kooistra kennen, iemand van de bestuursleden.

Samen reden we naar Leeuwarden. Als eerste bezochten we de site van de nieuwe Permacultuurtuin van Leeuwarden op 2 Ha met de eerste werken in uitvoering.

Teun woont in het zeer kleine buitendorpje Hempens, 250 inwoners, waarvoor hij zich actief inzet. Zo toonde hij een open ruimte die zij behoedden voor woningbouw en een degelijke bestemming gaven, die nog verder dient uitgewerkt te worden. Dan ging het naar het project met hoogstamfruitbomen en de terp.

Op de terp werden, toen de bestaande boerderij erop wou uitbreiden, resten gevonden van een nederzetting uit de Romeinse tijd. Het gebied werd onteigend, de boerderij afgebroken en de terp in de oorspronkelijke staat hersteld.

Drie grote kruiken, als imitatie naar de gevonden scherven van grote voorraadpotten, markeren nu het gebied.

Net op de avond - waarop de Nederlanders op het E.K. voetbal verloren van Denemarken – werd het terrein officieel ingehuldigd!

Op de scheiding tussen beiden is een heg met vruchtdragende bessen aangeplant. Bijzonder interessant vond ik de honingbes (Lonicera kamschatska) met nog rijpende bessen met een meer ovale vorm, in plaats van de bekende langwerpige.

Op de oever naast de sloot heeft men een kelder gebouwd voor vleermuizen. De wand naast de sloot bestaat uit een betonmuur met geboorde gaten waarachter oeverzwaluwen tot een kleine meter verder kunnen graven om te nestelen. De groei van riet dient echter wel beteugeld te worden.                            Op het terrein werd recent ook een bijenstal geïnstalleerd.

De dorpsvereniging huurt de voornoemde percelen voor enkele luttele euro’s van de overheid, maar staat zelf in voor het onderhoud.

Het was een weekend met veel indrukken. Aankomst in de regen. Even voordien op de dijkweg bij een bosje maakte een troepje zwaluwen laag bij de grond jacht op insecten. Tot dan had ik er dit jaar maar een paar gezien. Op zondag het jubelende liedje van een leeuwerik gehoord en dat was tientallen jaren geleden.

Het weidse uitzicht van het Friese landschap maakte indruk op mij. In de druilregen van zaterdagmiddag bezochten we de open tuindag van het tuincomplex van Makkum en maakten daarna een verkenning door deze schilderachtige plaats.

Voor de verdere verkenning zaterdagnamiddag verbeterde het weer. We kwamen o.a. te Sumar met de kwekerij van Auke  Kleefstra, samen met een zorgtuinderij met speciale groententeelt.

Zoals al verteld was er de zondag het hartelijk weerzien met Nynke.

De terugrit zondagavond verliep aller-vlotst. Er was weinig verkeer. Op de autoweg door de polder van Flevoland, ontstaan door de inpoldering van het grote Ijselmeer, mag na 19u zelfs aan 130 gereden worden.

FOTO’S

Een eerste tuinbezoek in de regen

Dit is Mizuna (Japanse mosterdkool) en geen Namenia.

Guy Cotemans

Guy in de tuin

Samen met Sylvia

Het gezelschap

Landschap met windmolens

De nieuw aangelegde permacultuurtuin op de voorgrond

Aardappelen in stro. De dode blaadjes komen niet door vorst maar door beschadiging door striemende wind.

VERVOLG  1

Teun en Nynke

   “           “    met ik erbij

Spitsvondig weerstation

Het koppel

De groep

De eerste werken op het nieuwe perceel

Men zit op polderklei. De molen naast het huis is een experimentele molen om vocht uit de lucht te verzamelen

Al een eerste afdekking

Op de achtergrond het hoge kantoorgebouw van Leeuwarden

VERVOLG 2

Een trein snelt voorbij

Nog even de kaart bekijken met Nynke

De open ruimte van Hempens

Bij een kruik

De terp met 2 kruiken

Boven op de vleermuiskelder

De wand met gaten voor oeverzwaluwen

Honingbes (Lonicera Kamschatska)

Op een oude riethoop heeft Guy aardappelen geplant. De boer aan wie hij de toelating vroeg vond dit maar een rare onderneming.

Het Torsen van Bessenstruiken

Nu een geschikt tijdstip

Op een lang geleden bezoek aan de boomkwekerij Meulblok ( ten dele gespecialiseerd in kleinfruit) te Kwadendamme in Zeeland heb ik 2 zaken geleerd voor het telen van bessen in haagvorm.

1.  Let er op dat de koptak goed rechtop kan groeien. Vooral bij kruisbes is dit nog belangrijker dan bij rode bes. Anders stopt de groei en geraakt de plant niet tot de gewenste hoogte van 1,80m. De man had een zeer triestig voorbeeld gezien in Zwitserland van scheve prutsplanten en dit op een professioneel bedrijf.

2.  Hij toonde ons ook het torsen.

Daarvoor moeten de zijstengels een begin van verhouting vertonen.

Men wringt, draait of torst de zijstengels die van nature de neiging hebben om rechtop te staan in een meer horizontale stand. Dit remt de vegetatieve groei ten voordele van vruchtaanleg.                                                Je doet dit zoveel mogelijk haaks op dwarsrichting waarin de planten staan. Deze takken krijgen immers de beste belichting van de vruchten.  Takken in de plantrichting worden veelal weggesnoeid. Dat je een paar takken de nek omwringt kan geen kwaad en zorgt voor een betere belichting van de andere takken.

Onderstaande foto’s kunnen dit iets verduidelijken.

Met de Halse Landelijke Gilde op Antwerpse Havenrondvaart

We bieden onze Kameroense gast Daouda de gelegenheid om een en ander te zien. Antwerpen is de 2^de haven van Europa en de 10^de in de wereld.

Met de Flandria 24 vertrekt men aan het Kattendijkdok, tegen de Londenstraat en vaart men tot aan de Zandvlietsluis en het begin van het Schelde-Rijnkanaal.

FOTO’S

1  Inschepen aan het Kattendijkdok

2. We vertrekken. De woonblokken op het eilandje vallen op.

3. Kapitein

4. De commentator in 4 talen

5. Het loodswezen

6. Aan de linkerkant zien we een eerste maal de grote drijvende kranen.

7.Iets verder rechts meren de bananenboten met tropisch fruit aan. Men lost de Dole America. Vooraan ligt een tankschip voor de voorziening van brandstof.

8. Containers met voeding zijn wit. Sommigen zijn complete frigo’s

9. Dit is de losplaats voor de grote arduinblokken.

VERVOLG  1

10. Varende boot van de Norfolkline met Bayer op de achtergrond.

11. Vrachtboot

12. Het (vroegere) stort De Hoge Maey

13. Ligplaats voor sleepboten

14. Doel op de linkeroever

15. De containerboot Lisa vertrekt.

16. Andere containerboten worden geladen. (tot 7.000 kan men er al vervoeren!)

17. Containerboten

18. De Cordoba

VERVOLG  2

19. De Hamburg vertrekkendklaar

20. Kolen en ertsterminal

21. Idem

22. Idem

23. Op onze boot

24. De Lisa op weg naar de Zandvlietsluis

25. BASF

26. Fitsen langd het kanaal

27. Splitsing en ons keerpunt;  links naar de Zandvlietsluis, rechts het Schelde-Rijnkanaal

VERVOLG  3

28. De Dilver Sun brengt nieuwe wagens aan en verscheept oude naar Afrika

29. De grote scheepskranen

30 waarvan Brabo de bekendste en met 800 ton hefvermogen de grootste is. Let op de kerktoren van het verdwenen dorp Oorderen. De ingang van de kerk ligt 5 m lager dan de opgespoten gronden van de haven.

31. De oude graansilo’s

32. Daouda, de Kameroener die hier 3 maand op stage is en Aleide

33. Marcel Cools, de enige boer van Halle-Kempen en voorzitter van de Landelijke Gilde Halle- St. Antonius.

34. Met Fons Christiaens, secretaris

35. Daouda en ik

36. Terug in het Kattendijkdok met het nieuwe MAS (Museum Aan de Stroom) op de achtergrond

Wij doen mee aan de

VELT Open Tuinendagen

zaterdag 2 en zondag 3 juni 2012 van 10-18 u

Daniël & Aleide Willaeys   Lage Weg 60

2980 Halle-Zoersel

*Moestuin: 1500 m² / Boomgaard: 0,7 ha

Landschappelijke tuin, bloemrijke tuin, eetbare tuin, bostuin, moestuin en zeer diverse fruittuin.

Op 1 hectare in de Schijnvallei, tegen het Zoerselbos is er heel wat te zien: grote moestuin, kippen, houtkweek, maar vooral een uitgebreide

verzameling groot- en kleinfruit in vele soorten en rassen. Bijzonder is de grote kleinfruitkooi en de bramengalerij. Aleide kan veel vertellen over de bereiding en verwerking van dit alles. De eigenaars putten uit 50 jaar ervaring. Hier werd op 20 januari 1974 Velt als vzw gesticht.

*Extra ecologische bezienswaardigheden*: composttoilet, alternatieve energie en eco-actief in de keuken.

*Fietslus*: Download de fietslus Voorkempen

*Velt-afdeling*: Voorkempen

http://www.velt.be/Joomla/index.php

Noteer alvast ook zondag 1 juli: 11 de

Afrikaans Tuinfeest

Geen Grootfruit dit Jaar

Dit viel mij dus te meer op bij buurman Gommarus  Roelants  (82) van De Mollenhoeve.

Op zijn 15 tal bomen kon ik geen enkele appel of peer opmerken en dit was voor ik zijn jenever proefde.

Koninklijke Vlaamse Dendrologische Vereniging in Vordenstein

Dag van het Park. Met gids Rob Van Bouwel bezochten we dit park met vele speciale bomen die meestal aangeplant werden vanaf 1850.

Aan de parking wees Rob al direct op een moeraseik (Quercus palustris) die het naar zijn zin heeft aan de straatkant. De gemeente Schoten heeft veel lanen met eiken.

Bij het begin van de wandeling staan enkele recente Amerikaanse eiken (Q. rubra) waaronder de cultuurvariëteit Q.r.’Aurea’ met goudkleurige bladeren. De gids vergeleek het blad van een Amerikaanse eik met dit van een Blikeik (Q. veluta). Het laatste is dik- leerachtig en onderaan viltig. Later wordt het zeer taai, vandaar blikeik.

Een jong exemplaar Moerascypres (Taxodium distichum) trekt de aandacht met erachter 2 reuzengrote exemplaren.

Een boom die je niet moet planten in je eigen tuin is de vleugelnoot (Pterocarya fraxinifolia, Esachtig blad) want de boom verspreidt zich met uitlopers.

Achter de Orangerie staan enkele prachtexemplaren o.a. een geklasseerde Linde, indrukwekkend. Verder een geënte Varenbeuk (Fagus sylvatica ‘Asplenifolia’) en een opvallend hoog geënte Treurbeuk.

We staan stil bij de dikste meidoorn van België en een speciale met zilvergerand blad.

Het geslacht Ginko telt maar één soort: de Ginko biloba, Japanse Notenboom. Bij ons verdreven door de Ijstijden. De soort is wel tweehuizig: mannelijke en vrouwelijke bomen. Men plant vooral mannetjes.

We zien een Tamme kastanje variëteit met lijnvormig blad, maar naar binnen ontwikkelen zich opnieuw de gewone bladeren.

Een Sequoiadendron giganteum (Mammoetboom) toornt boven de andere uit. Maar de S. sempervirens, de grootste boom die men kent, wordt nog hoger.

Wat verder staat een Acer saccharinum, de witte Esdoorn. De lekkere ahornsiroop komt echter van de Acer saccharum, de Suikeresdoorn, uit de vlag van Canada.

Rob toont ons een esdoornvormig blad. Dit is echter helemaal geen Esdoorn maar de Liquidambar styracifolia of Amberboom. De gom zou gebruikt worden in kauwgom.

Het pad loopt verder in een gedeelte helemaal overgroeid met Turkse Rododendron in bloei; mooi. Bij het begin heeft men deze gerooid om een gracht meer licht te geven. Ernaast ligt een bloemenweide, die na de bloei gemaaid wordt en waarvan het materiaal afgevoerd wordt om de verdere verschraling te bevorderen en nog meer bloemvorming te verkrijgen.     

Tussendoor vernemen we hoe een Azalea (hier een variëteit met bijna uitbloeide, gele bloemen) te onderscheiden van een Rododendron: de Azalea heeft 5 meeldraden, de rodo meer.

We komen op een hoofddreef. Aan de rechterkant heeft men de rododendrons gekapt en de plaats is ingenomen door een struweel van uitgezaaide berken.

De dreef is afgezoomd met jonge zaaieiken. Geen enkele boom is dezelfde. Rob trekt de aandacht op een bijzonder fraai gevormd exemplaar.

De grond zou hier zeer zuur zijn. Een grote plek heide heeft er zich ontwikkeld na afplaggen.

Echter wat zie ik even verder: vlak naast de rijbaan in dolomiet weelderig tierende grote klis of klit! Het wegmateriaal heeft een strook zeer verrijkt! Thuis heb ik ook veel klis staan. Het is een plant die het eerste jaar in de herfst voor het afsterven een diepwortelende, in de keuken zeer bruikbare wortel vormt. Ik sla die minstens even hoog aan als schorseneer. Tijdens de wintermaanden is er echter helemaal niets meer van te zien, maar tijdens de eerste lentedagen ontluiken de bladeren en dan komt deze plant ook het meest van pas. Het tweede jaar vormt de plant zaad. Wie heeft de jonge hoofdjes met de vele weerhaakjes niet gebruikt om te gooien?

We komen aan het Sterrenbos met een begin van bloei van de in de loop van vele jaren reuzengroot struweel van Kalmia, lepelboompjes.

Men heeft dreven getrokken waarvan een is afgelijnd op de kerken van Schoten en Brasschaat.

De laatste te vermelden merkwaardige bomen zijn enkele Magnolia’s, waaronder een M. virginiana, de grootste van België. Verder de M. hypoleuca waarvan we de grote witte bloemen bewonderden maar vooral genoten van de bedwelmende geur.

Dank aan Rob Van Bouwel en de Koninklijke Vlaamse Dendrologische Vereniging:  http://www.kvdv.info

FOTO’S (van Aleide)

Plan Vordenstein

Op Weg

Quercus rubra ‘Aurea’

Moerascypressen

Bloeiwijze Vleugelnoot

De zich uitbreidende boom

Machtige rode Beuken

Het Lindemonument

Idem