DORMANRED

De Japanse Wijnbes en Dormanred

Ze zijn vroeg dit jaar de vruchtjes van de Japanse Wijnbes (Rubus phoenicolasius). Ze lijken precies een stuk donkerder dan in mijn heinneringsbeelden.

Klein, doch fijn van smaak.

Nog eens zo groot zijn de helrode bessen van de Dormanred, een speciale framboos.

Dormanred bevat voor 75 % erfelijk materiaal van de Rubus parvifolius (Een Aziatische framboos) en wordt tot de speciale, rode frambozen gerekend.

De smaak is minder dan deze van de wijnbes, doch de aantrekkelijke kleur en de grootte doen sommigen deze laatste verkiezen boven de wijnbes.

Dormanred kan tegen droge grond, waar de Japanse wijnbes afsterft.

De toppen van de ranken en zijranken van beide planten schieten gemakkelijk wortel. De nieuwe plantjes kan je in het voorjaar uitplanten.

Sugar Snab

Een volle korf. De oogst van een pakje zaad van nog geen €3. Voor één keer had ik dit jaar haast geen meeëters, want eksters en Vlaamse gaaien zijn eveneens verlekkerd op deze erwten.

Vandaag de Sugar Snap erwten geoogst. Dit zijn de Amerikaanse suikererwten. De zoetste en lekkerste erwten die ik ken. Mijn favoriet!

Ze groeien even hoog als Mechelse Krombek, ruim 2 meter. Je moet ze telen aan draad of rijshout.

Het zijn sluimerwten, maar je plukt ze gevuld met dikke erwten. Heel anders dus dan de platte niemendalletjes van de gewone sluimerwten. Het enige nadeel is dat je de draden op beide naden dient te verwijderen. Maar dit is vlug gebeurd.

Het zaad betrek ik van de Engelse zaadfirma Chase Organics.

Ik breng ook enkele pakjes mee voor geïnteresseerden.

Wie mij een mail stuurt kan ik op de hoogte houden.

Er bestaat ook een lage versie, de Sugarbon. Je kan dit zaad betrekken van de Nederlandse, biologische zadenfirma ‘De Bolster’. Dit zaad kan je jaarlijks bestellen bij VELT.

Deze lage versie is wel duidelijk minder productief.

Op Fruituitstap 

3. De Fruitwerkgroep van Velt Beernem

Als derde luik bezochten we twee tuinen van de Veltwerkgroep Fruit te Beernem.

We werden ontvangen door Gilbert Putman en zijn vrouw.

Een maand terug deden zij mee aan de Open Tuindagen van Velt met een 250 enthoesiaste bezoekers.

Het eerste wat we zagen op het erf was het hok voor de vleesduiven, koters in de volksspraak.

Er lopen nogal wat diverse raskippen. We zien er geit en schaap, om de eigen varkens voor de slacht niet te vergeten.

Gilbert is ook een ervaren imker. We zien 3 hoge kasten. De problemen met de varoamijt heeft hij onder de knie.

De grote, goed beladen noten trekken de aandacht. Trouwens Gilbert heeft het voor hoogstam. Een feromoonval voor fruitmot krijgt de aandacht. Het dopje met de lokstof ligt beter op de bodem van de val. De laatste dagen werden er telkens maar een paar insecten gevangen. Daarvoor was het iets meer. Een zwoele avond als nu is uitstekend fruitmottenweer.

Er staat jonge aanplant en oudere bomen met veel vruchten. Op een plaats wil de aanplant niet lukken. De bomen sterven er af. De weidegrond ziet er nochtans normaal uit. Verder is er een kooi met kleinfruit.

Achteraan ligt de vruchtbare moestuin.

Bij Andre Vandenberghe staat een rijke verzameling fruit in laagstam. Op de zware grond tieren ze uitstekend. De grootte van de vruchten verbaast mij!

Alles is er uitstekend verzorgd. De bomen hebben geen wortelconcurrentie. De rijen bomen staan in een zeer brede strook zwarte grond. Geen onkruidje te bespeuren.

Dat er geen mulching is, verwonderde mij toch.

Marc Geens had gewezen op het belang van houtcompost voor bomen en struiken, terwijl de groencompost beter geschikt is voor de moestuin.

OP FRUITUITSTAP  

2. Torhout  Herman Vandepoele en zijn Pruimen

’s Namiddags ging het naar Herman Vandepoele, pruimenspecialist te Torhout.

Herman woont op de Kleine Landeigendom. De grond is er zandlemig. Hij heeft het perceel gedraineerd. Vroeger bleef er soms water staan. Ook de buren zijn hem erkentelijk voor het droogtrekken van de gronden.

Uit zijn kindertijd droeg hij goede herinneringen mee aan de pruimen uit de boomgaarden van de familie. Vandaar zijn interesse. De eerst geplante boom, 35 jaar terug, een Monsieur Hâtive – De eierpruimen die ook mijn kindertijd verblijd hebben - staat er nog uitstekend bij. Bij de gehuwde kinderen worden ook pruimen aangeplant, met meer wisselend succes.

De pruimen hebben het bij hem uitstekend naar hun zin. Telkenjare is er een onderhoudsbekalking. Als bemesting gebruikt hij een mengeling van gedroogde, dierlijke mest.

Haast alle bomen hangen er rijk beladen bij.

We proefden de grote, goed smakende, rode Meritare pruimen. Ernaast staat de goed beladen Priesse Double  waarvan de eerste vruchten op smaak komen. De smaak is zeer goed. Draagt over een lange periode. Ze lijken familie van de Reine Claudes.

Mevrouw had gezorgd voor een speciale pruimentaart. De pruimenwijntjes smaakten er uitstekend bij.

De vruchten van Magna Glauca geven zijn beste confituur. Bij een gezellige babbel werden er veel bevindingen doorgegeven.

Tegen de straatkant staan de rijkbeladen Mirabelle de Nacy en M. d’Octobre. Nooit heb ik zo’n rijk dragende mirabellen gezien.

Zie ook de blogs van 10 en 11/ 02/2007

Op Fruituitstap

(Klik op foto. Links Weiki met beginnende vruchten. Rechts achter Marc, glimp van Issai.)

Zo 15/7 iets voor 10 u aan De Proeftuin Bauwerwaan 62 te Zomergem. Het tweede weekend van juli houdt hij traditioneel opendeurdag. Gezien het vroege seizoen is dit dit jaar ruim laat voor de stekelbessen, te meer dat de vele zaterdag bezoekers het meeste al hadden geproefd.

In ’t Noordwesten een donkere hemel. Er waren al een twintigtal bezoekers. Op de rondleiding was er gelukkig enkel wat motregen.

Marc heeft een hele collectie druiven aan palen. De kunst bestaat er in die zeer geleidelijk op te kweken. Elk jaar wordt de topscheut ongeveer met de helft ingekort.

Bij de zomersnoei knipt hij in na 3 bladeren. Op de dieven laat hij een of twee bladeren staan. Hij wees op het belang tegen rijpingstijd over nieuwe bladeren te kunnen beschikken voor een betere suikeropbouw in de vruchten.

Mijn aandacht werd getrokken op mooie trossen die een begin van roodkleuring begonnen te vertonen. Dit is het ras Rondo, een blauwe wijn- eetdruif, eerder kleine-middelgrote bessen met zeer donkerblauw sap en vruchtvlees, midden september, niet ziektegevoelig.

Marc is begonnen als kruisbessenspecialist. Zijn kruisbessencollectie is uitgegroeid tot 253 rassen!

Heel interessant voor de liefhebber is ook de kleine, onbehaarde Siberische Kiwi. “Als je deze geproefd hebt, wil je geen andere meer”. Het hybride ras Issai, met zowel mannelijke – als vrouwelijke bloemen kan ook als bestuiver dienen voor het Beierse ras Weiki, met goed smakende, kleuriger vruchten.

Bij de rode bessen proefde ik Traubenwunder®

Grote trossen met dikke bessen, goede smaak, weinig regengevoelig, middenseizoen.

Stevige groeier, vormt snel een forse struik met goede opbrengst, verlangt middellange snoei, goed ziektebestendig.

Nog een derde soort schafte ik aan:

Cornus officinalis Kintori, de Japanse kornellebes.

Deze soort vertoont veel gelijkenis met Cornus mas, maar groeit nog sterker. De gele bloemen zijn groter en bloeien later.

De rode, gelijkaardige vruchten hoop ik over 5-6 jaar te kunnen proeven.

Zie: www.proeftuin.info

Stark Earliest

Het is een Amerikaans ras van 1944. Het is ook mijn eerste bloeiende appelboom. Je eet de appelen best direct van de boom. In de literatuur zie ik dat men vatbaarheid voor meeldauw opgeeft. Dit is bij mij niet het geval. Een zeldzaam kankertakje moet ik wel wegbreken.

Dit is de appel die momenteel volop voorhanden is. Ik heb er 2 bomen van op M7 (Deze onderstam geeft flinke kleppers, maar minder dan op zaailing; trouwens het zijn hoge (+/- 1,70m) halfstammen, nog van kwekerij Mampay in Viersel. De bomen staan hier een kleine 45 jaar, in de fleur van hun leven.

Dit jaar dragen ze als nooit te voren en de appelen hebben een beter formaat dan anders. Het is een ras met vruchten onder de middelmaat. De smaak is aangenaam zuur-zoet. Dit jaar zijn ze minstens 10 dagen vroeger dan anders.

Een van mijn kennissen informeerde altijd naar de rode oogstappeltjes. De rijpheidstijd valt samen. De oogstappels, (Tranparente Blanche) heb ik een paar dagen geleden geplukt om de merels iets voor te zijn. Vandaag vlogen er wel een tiental weg van onder de Stark Earliest die verder in de tuin staat!

De vruchten worden vooral verwerkt tot sap. Destijds was het een lievelingsappel van dochter Veerle. Begin volgende week moet zij al terug naar de job –Specialist Preventieve Geneeskunde-  in Vancouver, Brittish Columbia, aan de westkust van Canada.