Archief

VERVOLG

10. Reinette Sans Pareille, een van mijn eerste, goede  appelen, nu nog weinig te zien.

11. Marbré de Watervliet. Een lekkere appel op de proefstand. Er wel een voldoende rijpe uithalen.

12. Zabergau Reinette; een lekkere winterappel

13. Reinette d’Amorique, een late winterappel. Ik kreeg twee jaar terug een ent van Pierre Coustenoble, president van de Crocqueurs de Pommes, Nord et Pas de Calais, waarvan ik ook lid ben. (Tussen haakjes  Hij heeft zijn boomgaard op de Catsberg).

14. Wintercitroenen. Mijn vruchten blijven veel groener. Een enkele heeft wat blos. Ik heb ze vandaag (24/10) geplukt want ze begonnen te vallen.

15. Berglander, een soort Bellefleur, plattere vrucht. Er is veel variabiliteit.

16. Luculles. Dit klein appeltje intrigeert mij. Op de vorige Europom te Alden Biezen omschreef Joan Morgan, auteur van het Book of Apples met beschrijving van de 2.200 rassen te Brogdale (Faversham), dit ras als een van de lekkerste van de Benelux.

17. Ontario. Vorig jaar was het bij mij in de Kempen één van de weinige dragers.

18. Otava, mijn superfavoriet. Is nu al lekker, maar behoudt al zijn capaciteiten tot maart-april. Maar daarover een andere keer meer.

Francesco Paviljoen Herentals en Keda Hillé

• ZUIDDAG 2013 •

Onder de slogan Work for Change gaan Vlaamse en Brusselse scholieren jaarlijks tijdens de schooluren één dag werken. Hun loon staan ze af aan een jongerenproject in het Zuiden. Vooraf maken ze kennis met de leefwereld van hun Zuiderse leeftijdsgenoten die in België op tournee zijn in de deelnemende scholen en steden. Ook onze school deed mee.

Keda vertelde dat 2 jongens  van Peru een presentatie kwamen geven.

Kleindochter Keda Hillé , de oudste van onze oudste dochter Leen kwam bij ons een dag helpen.

Tijdens de weer regenrijke dag (tot +/- 15u) plukten we de laatste rode bessen in de kleinfruitserre; beschut tegen de regen.  Rode bessen die niet in de regen staan, houden het immers lang uit. Een klein gedeelte bezwijkt intussen wel aan schimmel , doch als je wil kan je met Allerheiligen nog wat verse, rode bessen eten. Dit jaar zal dat niet lukken, want we plukten, door de langdurige regen , alles!

Mijn vrouw Aleide zal er een heerlijke bessendrank mee bereiden. Een originele aperitief voor de kleinkinderen op de feestdagen. Kleinkinderen helpen hier graag bij.

In de namiddag brak de zon eindelijk door en konden we wat pompoenen oogsten, doch vooral appels plukken.

FOTO’S

1. Keda

2. Let op de speld van de actie ‘Zuiddag’

3. Het resultaat van het bessen plukken

4. Rode bessen op 17 oktober uit de kleinfruitserre (Half overdekte plastiek tunnel). Als bessen niet nat worden, blijven ze voor een groot stuk intact, zeker de late rassen.

5. Pompoenen oogsten. Hier het ras Kabosha, met notensmaak.

6. Appels (Hier Bramley’s)  plukken

7.Bramley’s Seedling. In Engeland de bejubelde keukenappel. Hier totaal onbekend. Deze appel komt nogal in wat van mijn blogs voor. Ik had o.a. het genoegen, vier jaar terug, met het reisgezelschap van de Nationale Boomgaarden Stichting onder de toen 200 jaar oude  moederboom in midden Engeland te staan. (Typ bij zoeken, links bovenaan: bramley’s ).

Dit jaar vertonen ze al sporen van de regenvlekkenziekte, een onschuldige schimmel, min of meer af te wassen, maar niet direct een schoonheidsstempel. Doet echter niets af van de smaak.

8. Een hand vol.

9. De oogst

Dag 6 (23-8) Waddesdon Manor en Wrest Park

Je bent onmiddellijk onder de indruk als je de lange, slingerende, bijwijlen een panoramisch uitzicht biedende oprijlaan oprijdt.

Baron Ferdinand de Rotschild van de Engelse tak van deze rijkste en machtigste bankiersfamilie in Europa van de 19^de eeuw liet dit buitenverblijf in de stijl van de kastelen van de Loire bouwen. In 1883 was dit klaar.

Te Waddesdon in Buckinghamshire werd gebouwd om gasten te entertainen van zaterdag tot maandag. Binnenin was Waddesdon Manor een modern huis met stromend water, elektriciteit en centrale verwarming. Na de aankoop van de gronden in 1874 was men meteen begonnen met de aanleg van tuin en park. De heuveltop werd afgegraven, lanen en paden werden aangelegd, volwassen bomen aangeplant en de tuin uitgezet. De tuin was ontworpen om de gasten te verrassen, welke kant ze ook opkeken. In die dagen was een tuin niet compleet als er geen volière stond. Ook de hoge serres, romantische grotten en een dierenafdeling met herten, geiten en lama’s mocht niet ontbreken.

James de Rotschild (1878-1957), zonder erfgenamen, schonk het in verval rakende huis, de verzamelingen en 165 acres tuin en park aan de National Trust, die zorgde voor de restauratie. De serres en de zoo zijn er niet meer, wel de indrukwekkende volière.

Met 2 gidsen kregen we een rondleiding, eerst door het park en dan door het kasteel met dure schatten.

FOTO’S

1. Manor

2. Gids nr 1

3. Gids nr 2 voor een oude border

4. Le Carosse

5. Grot, nagemaakt. Ziet er precies natuurlijk uit

6. Boomvarens uit Australië

7. Dicksonia antartica

8. Volière

9. Idem

19. Salon

20. porselein

21. Idem

22. bureel

23. nog porselein

24. Info porselein

25. bord

26. 5 pijlen (de 5 broers) Hun Wapenschild

27. Kamer

VERVOLG  2

19. Salon

20. porselein

21. Idem

22. bureel

23. nog porselein

24. Info porselein

25. bord

26. 5 pijlen (de 5 broers) Hun Wapenschild

27. Kamer

Wrest Park

Na het middagmaal reden we naar Wrest Park te Silsoe in Bedfordshire.

Wrest Park wordt beheerd door English Heritage dat een gelijkaardig werk doet als de National Trust.

English Heritage zorgt voor architectonisch en historisch belangrijke in Engeland. E.H. hangt af van het Ministerie van Cultuur, Media en Sport en werd opgericht in 1983. Voor die datum werden de monumenten beheerd door het Ministerie van Ruimtelijke Ordening. Maar deze organisatie werd samengesmolten met de ‘Royal Commission on the Historical Monuments of England’ tot een slagkrachtig beheersinstrument. De best bekende locaties die English Heritage beheert zijn Stonehenge en de oudste ijzeren brug ter wereld in Ironbridge.

Minder bekend is dat zij vele (Middeleeuwse) kastelen en kasteelruïnes onder haar vleugels heeft. (Bv Dover – en Leeds Castle ).

Wrest Park is een rariteit om twee redenen. De gronden bevatten één van de weinig resterende, formele tuinen uit het begin 18^de eeuw, zij het ook bewerkt (1758-1760) door de landschappelijke vormgeving van Lancelot Capability Brown. Gedurende meer dan 600 jaar was het domein in handen van de aristocratische familie Grey.

De tweede reden is het kasteel. Thomas Earl de Grey liet het oude slopen en het nieuwe tussen 1834 en 1839 een  200m meer noordwaarts terug optrekken. Ongewoon voor die tijd is de keuze voor de 18^de eeuwse Franse stijl en dit in een periode dat Gotiek en Italië de meest voor de hand liggende inspiratiebronnen waren. Een andere drijfveer kon zijn het verbinden van het Franse tuingedeelte met het huis in Franse stijl.

De wandeling met gids door het tuingedeelte nam zoveel tijd in beslag dat het te laat werd om ook nog het kasteel te bezoeken.

Op het einde van de lengteas met kanaal staat een barok Paviljoen van 1711. We stonden stil bij een aantal merkwaardige bomen. Een plezante noot was het smullen van rijpe moerbeien.

FOTO’S

1. Huis

2. Ceder (Libanon)

3. Oude paardenkastanje

4. Tuingedeelte

5. Oude taxus

6. Acer palmatum

7. Idem

8. blad

9. Oud bouwerk

VERVOLG

10. Een van de gespaarde beelden. Een aantal werd in minder voorspoedige tijden gesmolten voor het metaal

11. Barokgebouw als vergezicht vanuit het kasteel, in het verlengde van waterpartijen.

12. Moerbeisporen

13. Huis

14. Nog een tuingedeelte

15. Bloemperken

16. Door bessenbastaardrupsen kaalgevreten struiken

17. Idem

18. Idem met de kruisbessenstruiken

PEER UTA

Een kruising van Madame Verté X Calebasse Boscq van het Institut für Obstforschung Dresden-Pillnitz. Duitsland. 1996 in de handel.

Een iets grotere, bruin- bronskleurige vrucht, lange vruchtsteel.

Geplukt 16 okt. 2013, nog zo goed als geen val. Frisse, natuurlijke bewaring is mogelijk tot eind januari. Vruchtvlees, smeltend, vast, voldoende sappig, met een krachtig zoet-zuur aroma.

Matige groeikracht, doch gezond. Vruchtbaar, regelmatige drager, goed stuifmeel.

PEER CONCORDE

Een kruising van Doyenné de Comice X Conference op HRI East Malling UK. Kwam in 1984 in de handel.

Middelmatige peer. Ziet er uit als een Conference, met kleine roestvlekken, drukgevoelig.

Pluktijd eind september, 1 week na Conference. Dit jaar iets laattijdig geplukt, 16/10. Begonnen te vallen. Bewaren tot november (iets na Conference). Vruchtvlees: fijncellig, geelachtig, sappig, op een warme standplaats smeltend, aangenaam zoet-aromatisch.

Matige groeikracht, gezond.

Bloeitijd eerder laat. Goed stuifmeel. Regelmatige dracht. Best op kwee A met 3m tussenruimte.