Archief

Eerste Koekoekroep

Vanmorgen, 27/4 hoorde ik iets na 7u enkele keren de roep van de koekoek. Kathy zegt mij net dat zij al 2 jaar de koekoek niet meer gehoord heeft in Rijkevorsel. Wie er wel gekomen zijn  zijn de Steenuilen.

2011:   7/4

2010: 30/4

2009: 12/4

2008: 14/4

2007: 15/4

2006: 19/4

2005:  8/4

2004:  5/4

Schade door Februarivorst aan Bramen en Braambozen

De laattijdige vorst van februari 2012 beschadigde bij mij vooral de braambozen. De bramen hadden veel minder te lijden.

In de periode sinds 1990 heb ik het nooit meegemaakt dat één Taybes Medana (de gestekelde vorm) totaal bevroor. Andere struiken Taybes liepen meer of mindere schade op.

Taybes Buckingem (de ongestekelde mutatie): ernstige schade.

Kotata: de helft bevroren;  de ergste schade tot nog toe.

Silvan: ¾ bevroren.

Japanse Wijnbes, onbeschut exemplaar: helemaal bevroren.

Adrienne: 100 %

Helen: voor de eerste maal: 1 struik: 100 %; de andere voor 3 vierden.

Van de eenjarige stengel van de vorig jaar geplante Obsidian en Metolius bevroor gelukkig slechts een gedeelte van het bovendeel.

De echte bramen, zowel de gestekelde als de ongestekelde bleven zo goed als gespaard. Daar die bij de invallende vorst nog vrij groen in blad stonden  (zie blog van 05/02/2012) ) had ik erger gevreesd.

FOTOMATERIAAL

Foto’s van 7 april. De stengels waren toen al een paar weken vroeger opgebonden. De reeds zeer duidelijk bevroren stengels werden bij het opbinden al weggeknipt.

De totaal of ernstig beschadigde takken werden sindsdien afgeknipt.

Sterk beschadigde stengels laten staan is af te raden. De plant zal alles in het werk stellen om ook deze takken nog vrucht te laten dragen. De vruchten blijven echter klein en zien er totaal niet aantrekkelijk uit. Voor de plant telt echter alleen de voortplanting via zaad.

Daarbij heeft de plant alle energie in deze stengels gestoken zodat zo goed als geen behoorlijke, nieuwe takken zijn ontstaan.

1.  De gedeeltelijk bevroren Taybes. De fijne tak ernaast is deze van de Metoliusbraam.

2.  Kapotte Adrienne. Dit is een braam van de toen al gepensioneerde Derek Jennings, de schepper van de Taybes. De Taybes kwam in 1978 op de markt; de ongestekelde Buckingham Taybes dateert van 1996.

3.  Kotata. Vormt altijd zeer veel takken, zodat er nog meer dan voldoende overblijven.

4.  Silvan. Een vroegrijpe braam met grote , zwarte vruchten, gekweekt in Australië met materiaal uit de V.S.

5.  De helemaal bevroren Taybes. Maar geen nood. Dit jaar worden felle scheuten gevormd om in 2013 –zonder ongelukken- vruchten te dragen.

Noot: De bevroren takken die u op de foto’s zag zijn intussen afgeknipt.

Rampvorst voor mijn Kiwibessen

De vorst van vorige dinsdag, 17/4 lijkt op dit ogenblik fataal voor  mijn kiwibessenhaag. Na de vorige nachtvorsten schoten er slechts enkele groene blaadjes over; na dinsdag geen meer. Kunnen één of tweejarige planten nog opnieuw uitschieten?

Tegen de zuidermuur van het huis staat een 2 jarige Issaï. Zoals op de foto’s te zien is er ernstige schade, maar niet fataal.

4 Jaar terug bevroren de pas ontluikende blaadjes van de Issaï tegen de schuur en was de plant kapot. Op dezelfde plaats, aan de zuidkant, beschut tegen de schuur, staat opnieuw een Issaï die nu zijn derde jaar ingaat. De bladeren zijn nu veel groter. De schade valt mee.

Ernaast staat al 8 jaar een Weiki en het is de eerste maal dat ik een paar bevroren topjes opmerk.

ILUSTRATIEMATRRIAAL

1.  Vorstschade aan de 2 jarige Issaï tegen de zuidermuur van het huis.

2.  Idem

3.  De totaal bevroren struiken van de kiwibedhaag.

4.  Idem

5.  Idem

6.  Idem

7.  De driejarige Issaï tegen de zuidermuur van de schuur kwam er toch iets beter uit dan de tweejarige.

8.  Weiki. Slechts een drietal bevroren topjes. Helemaal niet erg.

9.  Idem

Vervolg Uien telen op Kameroense Wijze

(Zie blog van 29/3)

Vandaag (18/4) toonde Doauda hoe de uien verder behandeld worden.

De scheuten worden van elkaar los gesneden. Ik zou verwacht hebben dat de uien zelf al rot zouden vertonen, maar daar is zo goed als niets van te merken.

Bij de ene ui zijn er 2 scheuten; bij de andere zelfs 5.

Met een mes snijdt hij de scheuten en de ui los van elkaar. Onderaan hebben ze elk wat nieuwe wortels. De stukken worden op een handpalm van elkaar uitgeplant.

Opmerkelijk is hoe deze scheuten donkergroen afsteken en veel verder ontwikkeld zijn dan de prille scheutjes van de geplante knolletjes.

Nochtans lijken de toppen van de scheuten in een vroeg stadium afgebeten te zijn door konijnen?

De uienscheuten op Kameroense wijze –aldus Daouda- groeien fel uit en vormen zowel een grote knol als zaadstengels. Gedroogd kan je beiden oogsten, de knol en de zaden.

Ik ben benieuwd naar het resultaat. De start is alvast belovend.

Na het planten zorgden aprilse grillen voor het aangieten.

FOTOMATERIAAL

1.  De uitgegroeide scheuten.  De linkse ui heeft er twee, de andere zelfs 5.                                                              De topjes zijn wellicht afgebeten door konijnen.

2.  De ui met 2 scheuten. Let op de nieuwe wortels.

3.  De 2 scheuten losgesneden.

4.  De ui met de 5 scheuten

5.  Snijden van de ui met 5 scheuten.

6.  Idem

7.  Het resultaat: 7 stuks van 2 uien

8.  Het planten

9.  Vergelijk de prille scheut van het geplante knolletje en de veel verder ontwikkelde, losgesneden scheut.

Met OKRA naar Horn en Thorn

In de Maasstreek van Nederlands Limburg

Te Horn gingen we - na een lekker stukje vlaai - kijken in het Museum Terug in de Tijd.

Het museum ligt in een achterbouw. Je komt binnen en je ziet direct enkele blinkende oldtimers. Onze groep ging eerst kijken op de bovenverdieping. Daar bevinden zich heel veel spullen van rond 1950, voor een stuk gerangschikt in betreffende winkeltjes en zaken van toentertijd. Daarnaast is de verzameling van oude bromfietsen, moto’s en allerlei kinderwagens indrukwekkend.

De gids wist de aandacht te trekken op diverse toestellen. Tussen de vele kinderkoetsen ook een met dubbele bodem voor smokkelwaar. We zijn er niet ver van de grens.

Zo zagen we een van de eerste TV’s van 1960 met klein schermpje. Acht jaar later is dat al een heel stuk geëvolueerd.

Plastiekverpakking ontbreekt nog totaal.

Beneden staat er een oldtimer Chevrolet van 1968 met stuurbekrachtiging en nog een reeks moderne snufjes. Die ontbreken helemaal op de Rolls-Royce die ooit nog toebehoorde aan de koningin van Engeland, een gepantserde bolide van een goede 3000 kg. Beide wagens werden vroeger gebruikt als ceremoniewagens in de zaak van de eigenaars van Terug in de tijd. Ook hun vroeger cafeetje aan de straatkant hadden we boven al kunnen bewonderen. De gids wist er nog bij te vertellen dat de chauffeurs veel minder happig waren voor de Rolls-Royce, een hele inspanning om die zonder rembekrachtiging te besturen en af te remmen. De niet eens half zo zware Chevrolet was daarentegen “een makkie”.

De zaak gebruikte ook een grote, luxe koets, getrokken door twee paarden.

Daarna reden we naar Thorn voor een copieus middagmaal en bezoek met gidsen.

Thorn wordt ook het witte dorp genoemd. Sinds de middeleeuwen had men er een klooster met een vorstin-abdis van hoogedele dames, die samenleefden zonder echte kloostergeloftes af te leggen. Ze waren voornamelijk van Duitse oorsprong. De voorwaarde was telkens acht adellijke voorouders, zowel van vaders als van moeders kant. Er was plaats voor twintig, een aantal dat moeilijk gehaald werd, gezien de geregelde, adellijke, mannelijke belangstelling. Later leefden ze ook in enkele imposante woningen. Met de Franse revolutie kwam hieraan een einde en aan de welvaart van Thorn. Nu varen ze wel bij het toerisme.

Bij het begin van de geleide wandeling stonden we bij een gedenkplaat voor een twintigtal gesneuvelden van de Belgische brigade Piron, die in deze omgeving sneuvelden bij de bevrijding eind oktober 1944; een goede maand later dan bij ons. Iemand van de medereizigers wist te vertellen dat er ook iemand van Halle–in-de-Kempen bij was en er begraven ligt.

De aandachtstrekker is de imposante kerk met aan de onderkant nog Romaanse resten.

Tijdens de rondrit met gidsen merken we hoe deze streek tijdens de zomermaanden nogal wat (water)toerisme aantrekt. Tenslotte stoppen we bij de kapel onder de linden, een bedevaartsoord, gesticht uit dankbaarheid door een ziekelijke abdis-vorstin.

Bij de terugrit naar huis vangen we een glimp op van het mooie stadje Peer. Hier staat het standbeeld van de beroemde hengst Darco, het paard van de Peerse eigenaar Tinus Paesen, 5 jaar na een verkozen tot de beste hengst te wereld, die zorgde voor 3.000 nakomelingen. “Maar ik denk niet dat hij veel van de merries echt gezien heeft.” zei Willem, de chauffeur van ‘De stille Kempen’. Verder op de terugweg gaf hij nog een paar gesmaakte moppen ten beste, maar daarop staat auteursrecht!

FOTO’S

Museum Terug in de Tijd

Oude hoed

Pomp

Melkkruik

Dubbele bodem in kinderwagen

TV

Fornuis

Raskippen

Met Daouda bij triporteur met Jodtabessen

Vervolg

Bij de gedenkplaat brigade Piron

Straatbeeld

De neogotische zijgevel van de kerk

Straatbeeld

Idem , met groep

markt

groep

Afdak naast kerk

Kerktoren

Vervolg  2

Kerk

Muziekgroep

Kerk, op de voorgrond  Daouda en Aleide

Waterpartij op oude grindput

Elektrische centrale

Kapel

Altaar

Gidsen 

De bus