Archief

VERVOLG 3

Quercus palustris Swan Pigmee

Quercus palustris Isabel   Het bolvormige en de dwerggroei zou komen door een mutatie in een heksembezem.

De mooie herfstkleuren beginnen zich te tonen

Ostrya carpinofolia Europese hofbeuk met haagbeukblad.

Gymnocladus diocius (Kentucky coffeetree) Een eigenaardige naam in het Nederlands: Doodsbeenderenboom.

Hier heeft men weer te maken met een dubbelsamengesteld blad: één blad met deelblaadjes. ( Idem als het blad van de Hemelboom in het Arboretum van Wespelaar. Zie vorige blog).

Een bloeiende Heptacodium midconoides

Het krioelt er van insecten: bijen, hommels en andere.

Tilia herruana Wimperlinde

VERVOLG 4

Blad met de wimpers: vandaar wimperlinde Het speciale is dat een oudst bewaard blad in een herbarium deze wimpers nog niet heeft. Kwekers hebben die eigenschap er blijkbaar ingekruist.

MEtasequoia

En TAxodium

Hier staan de bomen in rijen naast elkaar. Makkelijker uit elkaar te houden. Voorzitter Gert Dessoy wees op een geheugensteuntje: E = equel (gelijk of overstaand blad), de tweede letter in Metasequoia. A = alternate (alternerende bladstand), de tweede letter in TAxodium.

Crypthomenia japonica Dacryoides Wordt een reuzenboom (70 m) in Japan. Men geeft hem de naam Japanse ceder, doch het is geen ceder. Op het eerste zicht heeft de boom veel weg van de Sequoiadendron Giganteum, de mammoetboom en grootste boom ter wereld. De eerste heeft een harde bast, terwijl de Sequoiadendron een zachte, sponsachtige bast heeft. Op de blog staat ergens nog een foto van een jongen van 5 die bokst tegen de boom in Wisley Garden.

Rups van de Meransborstel, een veel voorkomende nachtvlinder, die ook wel dagactief is.

Toehoorders

Vruchten van de Cornus kousa

Voor het bureel staat een oudere kurkeik Quercus suber. Hij staat er een beetje beschut, want in onze streek is hij niet volledig winterhard.

Nu hij al wat ouder is kan hij met een dergelijke bast wel tegen een stootje.

Na de wandeling was er drank en gebak.

Er volgde nog een dankwoord en overhandiging van een paar struiken en het moest lukken: deze hadden ze nog niet!

Arboretum Wespelaar

Grote Baan 63 3150 Haacht-Wespelaar

Open op woensdag en zondag van 1 april- 15 november

Met de Gespreksgroep Egenhoven bezocht ik dit bijzonder Arboretum op 11 september, een warme, zonnige dag.

We troffen het met gids Roger Creyf.

Halverwege de tachtigerjaren begon de dendrologisch geïnteresseerde Philippe de Spoelbergh, een lid van de familie bierbrouwers Artois te Leuven met speciale aanplant in dit 20 Ha grote park. Eerst werd er reliëf aangelegd en gedraineerd. Het geheel is een (Engelse) landschapstuin met soms lange doorkijken. Er zijn 4 tuiniers in dienst. Mij troffen de verzorgde boomschijven, soms met zuurder, verterend materiaal.

In 2011 werd de Stichting Arboretum Wespelaar opgericht en werd het arboretum opengesteld voor het publiek.

Wespelaar werkt wetenschappelijk. Men heeft bv oog voor bedreigde soorten in het wild: zo staan er 166 in het wild meer of minder bedreigde soorten. Men heeft er zelfs een soort Franklinia alatamaha die uitgestorven is in het wild. Groeide het laatst in het wild in de staat Georgië (Ver. Staten). We troffen het met deze boom. Hij begon pas te bloeien.

Er staan ongeveer 2 000 soorten. De families die het talrijkst vertegenwoordigd zijn zijn de Rhododendrons, de magnolia’s en de acers. Sommige van deze laatste begonnen al met hun herfstkleuren. De gids legde uit hoe door de minderende bladgroenverrichting andere stoffen zorgen voor de herfstkeuren. Bij de magnolia’s trokken de op vele manieren gevormde zaadvruchten de aandacht. De vroegste vertoonden al rijpe, knalrode zaden die begonnen af te vallen. Maar ik leerde ook de Magnolia grandiflora kennen die in zomer en najaar bloeit. Ik had die al opgemerkt in Engelse parken maar ken nu pas de naam.

Gids Roger Creyf wees ons op veel bijzonderheden bv de kort- en langloten bij lariks; Het zeer lange, geveerde blad van de hemelboom. Op ’t eerste zicht zou je de veertjes voor de bladeren houden.

Mij bekoorden de grote pawpaw vruchten. Zouden die het evengoed doen in de Kempische vrieslucht? Hier in het park is er het microklimaat van het bos. Sommige magnolia’s worden wat beschermd door een den of spar.

De dag werd op een originele manier besloten met koffie/thee en een stuk taart in het geklasseerde café-sashuis van Tildonk op de gekanaliseerde Dijle naar Leuven.                                                                              In de voormiddag genoten we van de fijne tentoonstelling over Brabant tijdens de Groote Oorlog 14-18 in het vroegere klooster van de Ursulinen te Tildonk. Mijn vader lag toen te Bost voor Tienen en ontsnapte aan de dood door zich dood te gebaren. Binnenkort komt zijn verhaal op de blog.

De KVLV heeft een stuk van de gebouwen geërfd. Daarin is nu een restaurant waar we ’s middags lekker gegeten hebben. Ik heb er kennis gemaakt met het verbluffend lekker streekbier van de hoevebrouwerij Hof ten Dormaal van Tildonk, de blonde in een geuzefles van 37,5 cc.

Ik had gehoopt de zaal met de art-deco glazenierskunst te zien, doch dit gebouw behoort nu tot de school en is wellicht enkel nog te bezoeken op open-monumentendagen. Zeven jaar terug had ik wel de kans het kunstwerk van het instituut te Onze-Lieve-Vrouw- Waver te kunnen bewonderen met Art Fan. Daarbij hadden we het geluk gegidst te worden door de non die jarenlang had ingestaan voor de rondleidingen. Het was een van haar allerlaatste gidsbeurten.

FOTO’S (betreffen enkel het arboretum)

Gids Roger Creyf

In het midden Marie-Anne Dewulf, voorzitster van de Gespreksgroep Egenhoven ( Heverlee). Links haar man Leo Lagrou die instaat voor het secretariaatswerk

Inleiding

Quercus Pondaim. Grote bladeren. Wie ziet er een eik in?

Dit zijn de kortloten van de Pseudo larix amabilis

Een reeds verkleurende boom Paradior persica Jodrill Bank

Metaseqouia glytostraloides, een soort moerascypres, doch zonder luchtwortels, een zeer snel groeiende boom.                                             (Tussen haakjes, onlangs las ik dat de bomen nu beduidend sneller groeien dan vroeger, door de verhoogde koolstofdioxides (CO2) in de lucht.)

Idem

Quercus frainetto, Hongaarse eik

VERVOLG 1

Op het blad coconnetjes van een galwesp

Speciale linde

Met zaadvorming

Speciale vruchtvorming

Pawpaw vruchten

Van Asimina triloba

Nog grotere pawpaw’s. De vruchten zijn lekker en hebben iets van banaan. Ze zijn dankbaar voor kruisbestuiving.

Laaiste bloemen van een magnolia

Zaadvorming van een magnolia. De zaden vertonen veel variabiliteit

VERVOLG 2

Zaad van magnolia Weer een speciale vorm

Sobus caloneura

Vruchten van “   “

Weer een andere Magnolia

Tuonymus maximowiczianus  

Met speciale vruchtbloem  

Rijpe magnolia zaden

Idem

Doorkijk

VERVOLG 3

Cyclamen

Hemelboom (Ailanthus altissima)

Eén lang blad met deelblaadjes.

Populus tremula ‘Erecta’

De gewone ratelpopulieren groeien langs onze weg. Dank zij Aleide die de schepen aansprak mochten ze blijven staan als de gemeentearbeiders alle begroeiing kwamen opkuisen. De fastigiata had ik nog nooit gezien.

Rhododendron Yakushimanum

Bladeren met bloemaanzet

De bladeren hebben een fluweel-gele onderkant

De in het wild uitgestorven Franklinia alatamaha

Vervolg 4

De in het wild uitgestorven boom begint nu te bloeien.

Tulpenboom Liriodendron tulipifera. De bloemknop voor volgend jaar zit al klaar. Worden in de zomer prachtige witte bloemen.

Zeer typisch blad van de tulpenboom

Magnolia grandiflora, winterhard tot -18°

Bloem. Bloeit lang, vanaf juli.

Acer rubrum Red Sunset heeft zijn naam niet gestolen

De oudste bomen van het park zijn wellicht de 100 jarige moeraseiken (Quercus palustris), prachtige bomen.

Parklandschap

Een laatste babbel met de gids. We hebben ervan genoten.

‘Moedervan Velt’ overleden

Deze ontroerend, mooie tekst van directeur Jan Vannoppen van de Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren verscheen in Seizoenen 5/2014, het blad van de 14 000 leden.

Op 7 juli 2014 overleed op 80 jarige leeftijd Aleide Lagrou. Ze kan met recht ‘Moeder van Velt’ genoemd worden, want ze was al bij Velt betrokken in de ontstaansperiode, 40 jaar geleden. De stichtingsvergadering zat op 20 januari 1974 rond haar keukentafel ( in werkelijkheid was dit rond de grote, brandende open haard, maar dit kon Jan niet weten) en samen met haar man Daniel Willaeys heeft zij het Velt-secretariaat bijna 10 jaar lang gehuisvest en beheerd in hun huis in Halle-Zoersel.                                                                                                         Het mooiste moment op haar afscheidsviering was toen werd gezegd: “Nu volgt een gedicht en dan luisteren we naar haar lievelingsmuziek”. Na de verzen ‘Als ik sterf laat mij vrij. Kom niet naar mijn graf, want daar vind je mij niet. In de wind kan je mij horen’ werd het stil. De wind speelde in de populieren en ja het klonk als muziek. In dat moment en na alles wat over Aleide verteld was, konden we voelen hoe deze vrouw verbonden is met de natuur in al haar schoonheid.

Bezoek aan Soniën te Overijse

Dit is het enige biologisch (sinds 2000) serredruiven bedrijf in Vlaams Brabant. Met de minuscule beestjes van Biobest (Westerlo) worden de belagers in toom gehouden.

Vijftien jaar terug ben ik er al eens geweest.

We worden ontvangen door Flup Luppens die de druiventeelt beheert. De serres zijn gemoderniseerd en zijn computergestuurd. Enkel in het derde compartiment hangen nog druiven. Japanse kinderen van de International School zijn ijverig vragen aan het invullen.

Flup geeft uitleg over de druiventeelt aan de hand van platen en een druivenstok. In de voorwinter worden de ranken ingeknipt tot op 2 ogen. Na het uitlopen wordt enkel de sterkste scheut behouden. Het grote werk is het uitkorrelen van de trossen. Met een klein schaartje worden de kleine en naar binnen groeiende druiven weggeknipt; gedurende 5 weken werk met vijf man.

Het resultaat, de reuzengrote druiven hangen boven ons hoofd. Tot ongeveer half oktober kan er worden geoogst. Vanaf begin januari worden er, opeenvolgend, compartimenten verwarmd, zodat het oogsten kan beginnen vanaf juli.

Een gedeelte van de oogst en ingekochte druiven worden verwerkt tot sap en schuimwijn en ook likeur.

Daarvoor dalen we af in de kelder, het rijk van broer Pips. Hele rekken met champagneflessen staan er te rijpen. Dagelijks worden die geschud en een beetje gedraaid. Pips geeft uitleg over het proces. Hij demonstreert ook hoe hij door het mangat in het 6 000 litervat kruipt om dit te reinigen.

Het proeven gebeurt in het winkelzaaltje boven. Je kan uit een zestal producten kiezen voor het gratis proevertje en additioneel betaal je €1 voor een andere smaakmaker. Mij bekoorden de likeuren.

FOTO’S

De laatste foto: Flup met Fons De Meutter, voorzitter van OKRA Halle-Zoersel

VERVOLG

In de kelder en het proeflokaal