Archief

Pruimen Brogdale

Zo. 14/8 met Ingolf, Jan en Louis naar de pruimendag op Brogdale te Faversham. In de gietende regen tot in Frankrijk. In Engeland hadden we mooi zomerweer. We zagen er onze fruitvrienden uit Friesland weer, Nynke, Jet en Frits met nog een Duitse kennis van hen. Van Frits vernam ik dat in Friesland een pruimen-boomgaard met 120 rassen aangelegd wordt.

Onze gids op de geleide wandeling was ditmaal Paul Jasphon.

Bij de peren vroeg ik naar Belle de Jumet, een lekkere zomerpeer die door de heer Vogelaar in Zeeland gekweekt wordt.

De pruimen kregen alle aandacht. En wij maar proeven! De pruimen zijn dit jaar minstens veertien dagen vroeger rijp.

Thames Cross genoot de voorkeur van de gids

Ingolf kende Gordon Castle van het bezoek met de NBS, 2 jaar terug, inderdaad een schitterende pruim.

De pruim die mij het meest in de smaak viel was wellicht Brassai Szilvaja.

Maar nog veel andere smaakten uitstekend. Die dag waren we ‘fruitarier’.

FOTO’S

Op de boot

Belle de Jumet

Gids voor de geleide rondleiding van 2 uur: Paul Jashpon

Cambridge Gage, een lekkere Reine Claude. We proefden trouwens nog meerdere R.C. Rassen. Allemaal zeer lekker

Coe’s Golden Drop, nog een tikkeltje onrijp.

Thames Cross

Gordon Castle

Brassai Szilvaja, viel bij mij zeer in de smaak, zoet en aangenaam zuur.

Idem

VERVOLG

Merton Gage

Idem

Agen Early, betoverende blauwe kleur

We ontmoeten de Nederlandse vrienden. Frits schiet de foto.

Mc Laughlin, nog een heerlijke pruim

Yakima

Excalibur

Mirabelle de Nancy

Nog een pint in de pup de White Horse te Chilham

Do. 18/8 Open Dag KICK Randwijk

KICK staat voor Kennis & Informatie Centrum Kleinfruit. Twee jaar terug waren we aanwezig bij de start (Blog van 05/11/2009.  Gemakkelijk: typ bij zoeken: Kick in).

‘K kreeg een lift van Yves.

Er was veel volk naar aanleiding van de open dag topfruit die de ganse namiddag in beslag had genomen. Het onweerde in de verte en het begon te regenen. We waren er net op tijd voor het kleinfruit om half zeven. We verhuisden naar een aparte ruimte.

Onderzoekers hadden het over de proeven.

O. a. Eutypa, een schimmelziekte die het afsterven van rode bes veroorzaakt, kwam aan bod. Snoeien tijdens de winter kan een inval zijn voor de sporen. Er zitten wel meerdere jaren tussen de besmetting en het afsterven.

Verder werden de stengelziektes op frambozen besproken. Hier is de schorsgalmug een wegbereider. De larfjes veroorzaken vraatschade: een invalspoort voor schimmels. Men heeft ontdekt dat schorsgalmuggen biologisch te bestrijden zijn door inzet van een ander insect.

Het bezoek aan de proefpercelen gebeurde in de regen, niet bepaald uitnodigend.  Het was te donker om de larfjes van schorsgalmug te zien.We kunnen even ook een blik werpen op de kiwibesaanplanting. De eerste aanplant met elf rassen heeft al vruchten. Over een tiental dagen zijn die rijp merkte Kris Lavens van O' Bio op. Hij houdt het op 1 stam. Hier zie ik er soms 2. En een kritische opmerking: 1 plant is helemaal rond de opklimstok gegroeid: absoluut te vermijden zegt Kris.

Yves ontdekte op framboosbladeren de eerste dode plekken door een mineerinsect. In Pamel is dit op korte tijd een erge plaag geworden. In het voorjaar hebben de scharrelende kippen niet voor soelaas kunnen zorgen. Hoe deze pest op natuurlijke manier oplossen?

Tijdens het terugrijden vernemen we het onheil door het onweer met vreselijke gevolgen voor Pukkelpop te Hasselt, met meerdere dodelijke slachtoffers..

FOTO’S

De insectenman van Wageningen. Let op de dode mineerplekken op de frambozenbladeren.

Yves vertelt over de plaag met het mineerinsect in de proeftuin te Pamel-Roosdaal

Toehoorders

sierplanten met culinaire meerwaarde

Ter attentie van de siertuinders

Bramen

& bottels

Bramen vol heerlijk sap en struiken vol rozenbottels. Wat een rijkdom! En dan heeft u ook al kunnen genieten van hun bloei! In de tuin zijn sierplanten met culinaire meerwaarde ideaal. Steeds meer mensen zoeken die combinatie. Bramen zijn geweldig om van te snoepen, in desserts te verwerken of om sap en jam van te maken. Rozenbottels zijn heerlijk gekookt als zoete saus, in jams en compotes, om thee van te trekken en in ijs. Plant bramen beschut als leiplant tegen de schutting en zet bottelrozen gewoon tussen de sierplanten. Een aan­winst voor uw tuin en eettafel!

Ook bramen behoren tot

de grote rozenfamilie

Er zijn zoveel bramensoorten met vaak grote verschillen dat de indeling erg lastig is. Veel gecultiveerde bramen stammen af van Amerikaanse bra­mensoorten. De echte Europese bos­braam is Rubus fruticosus met hoekige stengels die in een grote boog groeien. Iedereen kent deze planten met hun grote stekels en heerlijke vruchten. De vruchten bestaan uit een cluster kleine steenvruchten die rond een centrale kolf of spil zijn gegroepeerd_ Ze beginnen groen, worden dan rood en, als ze rijp zijn, glanzend zwart. Kies uit rassen met gestekelde takken (b.v. 'Himalaya') of stekelloze (doornloze), zoals Rubus 'Thornless Evergreen', 'Thornfree, 'Dirksen Thornless' of 'Smoothstem'. Ze geven grote vruchten, ieder jaar kilo's opbrengst en per ras verschilt de smaak van zoet tot friszuur. Proef en kies. Het is er nu de tijd voor (oogst van juli-augustus tot oktober).

Medegedeeld: VLAM ((Vlaams Centrum voor Agro en Visserijmarketing).

Post Sriptum

Ik heb ook Himalaya, maar een beter gestekeld ras vind ik Fantasia.

Ga naar https://blog.seniorennet.be/fruit en typ bij zoeken linksboven Fantasia in en je krijgt heel veel informatie.

Bij de stekelloze vind ik Triple Crown momenteel het top ras.

Uien

In de 49 jaar dat ik tuinier nooit een prachtiger ajuinenoogst gehad. Het plantmateriaal werd bij een toevallig bezoek in de Makro Deurne aangeschaft. Was het van de firma Somers? VELT verdeelde dit jaar geen plantgoed meer wegens de minderwaardige kwaliteit in het verleden.

Enerzijds had ik goed uitgangsmateriaal, maar anderzijds sla ik het aandeel van de grond nog hoger aan. Daar hadden de aardbeien gestaan. Voor deze teelt waren er verhoogde bedden aangelegd met compost, leemgrond, verteerde paardenmest en gecomposteerd hakselhout.

Daarenboven had ik nog wat bentoniet in de plantgaten gestrooid. Gevolg: door de rijke, vochthoudende grond hadden de uien geen last van de lange droogteperiode in het voorjaar, waarbij concurrerende onkruidgroei eveneens uitbleef.

De regen kwam nog op tijd. Veel regen kan nochtans funest zijn. Dit plantmateriaal werd echter niet aangetast door een schimmelinfectie, wat in het verleden meermaals het geval was. Slechts een zeer beperkt aantal planten viel uit als slachtoffer van de maden van de uienvlieg.

Deze oogst deed mij veel plezier.

FOTOMATERIAAL

De rode uien

Idem.  Er zijn 5 bakken

Dochter Leen vlecht de eerste streng

Idem

De gele uien

In ’t totaal 11 bakken gele uien. Ze drogen verder in de kleinfruitserre

Het geoogste veld

Zo ziet de grond voor het nieuwe veld voor volgend jaar er uit

De grond

Vlinderdag Natuurpunt

De Vlinderdag van Natuurpunt ging dit jaar door in onze gemeente. Erg veel wind, geen best vliegweer voor de dagvlinders. Veelal bewolkt en toch af en toe wat zon. Gelukkig bleef de regen uit. Er kwamen een 25 -30 bezoekers. Het meest plezier deed mij nog het weerzien met de nu 81 jarige Marcel Couwels. In 1966 maakten we deel uit van de stichters van De Wielewaal Voorkempen. Marcel was samen met wijlen Michiel Hautekiet een gereputeerde vogelfotograaf. Velen hebben toen genoten van de diaseries.

Ik zocht de meer beschutte gedeelten van de tuin op. Op al de passages achter de wegkant zagen we telkens het bont zandoogje, eenmaal zelfs vier exemplaren. Het oranje zandoogje werd tweemaal gezien. Slechts eenmaal werd een grotere vlinder, de Atalanta of nummervlinder waargenomen op een bos Koninginnekruid (leverkruid)aan de zuidkant van het huis.

Al bij al zagen we 9 soorten: Atalanta, Gehakkelde aurelia, Landkaartje, Boomblauwtje, Klein koolwitje, Groot koolwitje, Oranje Zandoogje, Bont zandoogje en Dikkopje.

Ik merk bv geen Dagpauwogen meer op – wel gezien in het voorjaar- die in vroegere jaren talrijk kwamen snoepen op het afgevallen fruit. In de vorige dagen wel een paar keer nog een Citroenvlinder gezien.

De oude Bellefleur een tweede maal bezweken

De oudste boom hier- de enige fruitboom die ik niet zelf geplant heb- en zeker een eeuwenling is een Bellefleur appel.

Toen we hier in 1962 kwamen was het al een oude boom van meer dan 50 jaar. Ik herinner mij dat ik toen een versleten, onderste kankertak afgezaagd heb en nog meer dood hout verwijderd heb.

Tijdens een zwaar augustusonweer in 1992, met felle storm, woei de boom omver. Ik heb de meeste takken op stompen gezaagd. Het werd een geliefde klimboom voor de kleinkinderen.

Dicht tegen de wortelhals ontstond een eerste rugscheut. Die heb ik geënt met een Reinette de Flandre, die ik moest steunen met een paal. De voet werd aangeaard en de tak vormde eigen wotelscheuten en staat nu zeer stevig.

Op 2 augustus laatst hoorden we ‘s avonds laat gekraak en een plof. De reeds gehavende stam kon het gewicht van de talrijke vruchten niet meer dragen en begaf. Hopelijk is het stuk schors dat nog aan de stam vastzit voldoende om de vruchten verder te laten rijpen. Op de stam staat nog een andere, jongere, maar ook al dikke tak, nog in goede staat ( de hoge tak) en dit voorjaar heb ik het ras al verder geënt, want ik vind het een goede appel, voldoende als handappel, maar vooral een uitstekende vrucht als bakappel, appelmoes. De vrucht bewaart gemakkelijk tot maart.

Ik vind het een goed, oud ras, ondanks de kankergevoeligheid en de beurtjaren. Op een Bellefleur heb je maar om de 2-3 jaar vruchten.

FOTOMATERIAAL

1.  De boom voor de breuk; links de hoge tak  en nog een kleinere; rechts de verdere stam die zal afbreken.

2. Nog een foto van de takken die behouden zullen blijven.

3. De toptak, die er nog staat

4. De zwaar beleden kroontak voor het afbreken

5. De kroontak afgebroken

6. De breuk

7. De gebroken tak; wellicht kunnen de vruchten nog rijpen?

8. De vruchten

9. Idem

Pruimendag Fruitmuseum Kapelle bij Goes (Zeeland)

Gisteren (30 juli) was het pruimendag in het fruitmuseum van Kapelle   www.fruitteeltmuseum.nl/

Vanaf de parking kom je door het buitenmuseum met een weelde aan fruit, een rijke, deskundig verzorgde verzameling van diverse soorten met als hoofdbrok tientallen appelrassen, meestal volgeladen en flink ontwikkeld op deze uitstekende fruitgrond.

In het conferentielokaal hadden diverse liefhebbers eigen pruimen uitgestald, veelal met de vraag tot verdere determinering.

De conferentie werd gegeven door een tuinbouwleerkracht die sprak uit eigen beleving en zeer ruime ervaring. Zijn topic “smaak” knoopten de liefhebbers goed in hun oren.

Pruimen zijn haast verdwenen in de beroepsteelt. In de winkel voor meer dan 90 % ingevoerde pruimen, waarvan velen er beter uitzien dan ze smaken.

Ikzelf had wat kerspruimen (myrobolanen, Prunus cerasifera), in deze contreien zeer onbekend en voorbeelden van hun verwerking meegebracht. Een afdruk van “De oorsprong der pruimen” uit mijn blog sprak enkelen aan. (16-08-2010).

Op een dergelijke samenkomst ontmoet je steeds interessante mensen. Frans Nauwelaerts, de oud-voorzitter van NBS Mechelen is een goede bekende in Goes. De Kiliaan, de door hem ontdekte vondeling staat er opgeplant. Frans toonde mij de Ajans, zijn laatst ontdekte vondeling zou een uitstekende zomerappel zijn. De eerste, mooi rode vruchten  zijn bijna plukklaar . De moeite om verder te proberen.

Interessant op deze bijeenkomst was de mogelijkheid om het suikergehalte, de Brixwaarde te laten meten met een refractometer, een klein, staafvormig toestelletje. Wat sap aanbrengen, het staafje naar het licht houden en het suikergehalte is zo af te lezen. De hoogste waarde 18° hadden de nog niet helemaal rijpe mirabellen van een mevrouw uit Axel die de aankondiging op radio Zeeland hoorde, vlug in de tuin een takje mirabellen meeritste en naar het fruitmuseum kwam. De Prof. Colombien van vriend Louis Eelen haalde 17 °, mijn smaakvolste kerspruim 13°.

Voor de namiddagexcursie naar het fruitbedrijf van de heer Slabbekoorn te Kapelle-Biezele kreeg ik een lift van de heer de Schipper, actief betrokken bij het fruitmuseum. Destijds was hij medewerker op het verdwenen Proefstation voor de fruitteelt Wilhelminadorp. We zijn er meerdere malen geweest op de open dagen. Ik heb er veel geleerd, voornamelijk betreffende kleinfruit. Met VELT Antwerpen-Voorkempen waren we er ook op busuitstap.

De heer Slabbekoorn maakt deel uit van “Lazoet”, de club van een 10-tal pruimentelers, verspreid over Nederland, van Zeeland tot Groningen, die samen een 3-tal clubrassen kweken onder de merknaam “Lazoet” die gedurende een tiental weken aangeboden worden.

De pruimen hebben een groot kaliber en zijn allemaal blauwzwart. We proefden het vroegst rijpende ras: grote, aantrekkelijke, blauwe pruimen met een gewoon goede smaak. Als liefhebber kennen we er meerdere met een betere smaak. Als onderstam gebruikt men St Julien a, met wortelsnoei en VVA 1, matige groei, maar er is wat uitval. Als snoei past men de Zahnmethode toe: snoei met een kapstokje (Zie foto).

De naam der rassen blijft geheim. Trouwens de rassen zijn niet te bekomen door een liefhebber. Waarschijnlijk zijn het nieuwe rassen, ontwikkeld in Servië, Roemenië, pruimenlanden bij uitstek.

FOTO’S

Inkom

Achterinkom

Idem

Verwelkomingtekst

Nelleke Volker heet ons welkom

Frans Nauwelaerts

Frans met Louis Eelen

Met zijn nieuw ras Ajans, helrode vrucht

Vrucht Ajans

VERVOLG

De heer Slabbekoorn

Idem

Het merk “LAZOET”

De pruimen

Idem

Idem. Let op het kapstokje van de Zahnsnoei.

De heer de Schipper

Idem

Met de heer Slabbekoorn