Mark Rothko (1903 – 1970)

Voor Mark Rothko worden we gegidst door Eva Lefever, kinsthistorica. Rothko, komt als tienjarige met het gezin uit Letland naar de V.S. Als kunstenaar evolueert hij van een soort fauvistisch realisme en een zeer eigen vorm van surrealisme naar het abstracte. Het worden zeer grote doeken in een paar felle tinten die later vrij somber worden.

De kleurvelden bij Rothko, opgebouwd uit zinderende verflagen, zijn van een ongekende intensiteit en verbeelden universele gevoelens als angst, extase, tragiek en euforie. De interactie met de bezoeker was voor Rothko van groot belang. Een overweldigende emotionele ervaring, voor zowel de kunstenaar als het publiek was voor hem de sublieme vorm van inspiratie, een aan het religieuze grenzend gevoel. ‘Mensen staan voor mijn schilderijen te huilen, omdat ze dezelfde spirituele ervaring hebben als ik had, toen ik het schilderde’.

De tentoonstelling sloot op1 maart met 266.000 bezoekers, een record.

FOTO’S

VERVOLG

Hier de zaal met zowel Rothko als Mondriaan

Rotko wou enkel alleen tentoongesteld worden. Hier is echter een speciale zaal met Rotko en Mondriaan, beiden met hun allerlaatste werken. Met als apotheose Mondriaans onvoltooid gebleven Victory Boogie Woogie (1944), naast een knalrood, al dan niet afgemaakt doek dat in Rothko's atelier stond toen hij zelfmoord pleegde (1970). Een paar oudere werken van beide kunstenaars tonen verwantschap.

VERVOLG  2

Vervolg zaal met de vergelijking Rothko-Mondriaan.

Foto 9 geeft een idee van de Rothko Chapel.                                 In 1964 werd Rothko door het echtpaar John en Dominique de Menil, kunstverzamelaars in Houston gevraagd, een door hen te bouwen kapel vorm te geven. Dit resulteerde in een groep van veertien schilderijen speciaal gemaakt voor de meditatieve ruimte. Hij werkte nauw samen aan de plannen met de oorspronkelijke architect Philip Johnson. Hij voltooide het gebouw vervolgens met Houston architecten Howard Barnstone en Eugene Aubry. De kapel werd in 1971 na de dood van Rothko als spiritueel centrum ingewijd.

Feed back : Haarlem (Wim)

Leuk dat je een dagje in Den Haag bent geweest om de schilderijen te bekijken.

Als je nog eens een museum in Nederland wilt bezoeken, wil ik je attanderen op Haarlem,

halverwegen Den Haag en Midden Beemster.

Het Frans Hals museum heeft bijzondere portretten, geschilderd zo'n 300 jaar voor dat de Haagse school begon.  Maar geeft ook de ontwikkeling van de schilderkunst weer in die periode. In de tijd van Frans Hals bestond de bevolking in Haarlem voor de helft uit mensen geboren in Antwerpen. Het Teylers museum vind ik ook altijd iets heel leuk.

Gemeentemuseum Den Haag

Na de middag brengt de bus ons naar het grote Gemeentemuseum (1935). Ik behoor tot de groep die eerst de vaste collectie kan bezoeken. Hoofdaccent is moderne kunst vanaf het begin van de 19 de eeuw. Het Gemeentemuseum bevat de grootste collectie Mondriaan’s ter wereld.

Piet Mondriaan (1872 -1944,NY) is de pionier van de abstracte en non-figuratieve kunst. Vooral zijn latere, geometrische werken met horizontale en verticale zwarte lijnen en primaire kleuren zijn wereldberoemd.

Er is ook een afdeling kunstnijverheid, met accent op Delfts blauw, verder mode en muziek.

FOTO’S

VERVOLG

 
Perenboek  

The Book of Pears  Joan Morgan

Verschijnt op 3 september en zal  £40 kosten.

http://www.randomhouse.co.uk/editions/book-of-pears-the-definitive-guide-including-over-500-varieties/9781785031472

Synopsis

This extraordinary and unique book contains a detailed survey of 500 varieties of pears, accompanied by beautfiul botanic colour illustrations. The first book in this series, The Book of Apples, received many accolades and was quickly recognised as a classic (later updated as The New Book of Apples). The Book of Pears includes full historical, geographical and botanical details as well as exploring the role of pears in cooking, gardening and history. With a full directory, index and comprehensive notes, this is an indespensable and one-of-a-kind reference guide.

(Met dank aan Nynke Zijlstra voor de info)

Den Haag: Mauritshuis en de tijdelijke tentoonstelling Frick collectie New York – Gemeentemuseum en Mark Rotko (tot 1 ma.)

7 febr. Met Art Travel Waregem

Het Mauritshuis is na een ondergrondse verbouwing van twee jaar met de helft uitgebreid. Hier loopt een tijdelijke tentoonstelling met 38 topstukken uit de de Frick collectie van New York. Henry Frick (1849-1919) was een cocks- en staalbaron en kunstverzamelaar. Mij spraken de naast elkaar hangende, magnifieke werken van Jacob van Ruisdael (1628-1582), Nederlands beroemdste landschapsschilder en John Constable (1776 – 1837) het meest aan.

Hier mocht niet worden gefotografeerd. Men kondigt de tentoonstelling aan met het prachtige portret van Louise de Broglia ( Ingres 1845).

Het Mauritshuis herbergt een wereldberoemde collectie Hollandse schilderkunst uit de zeventiende eeuw bv. Het meisje met de parel (Vermeer). Daarnaast is er een schitterend overzicht van de Hollandse en Vlaamse schilderkunst van de vijftiende tot de achtiende eeuw.

Geniet van de foto’s

Na de middag brengt de bus ons naar het grote Gemeentemuseum. Ik behoor tot de groep die eerst de vaste collectie kan bezoeken.

Het Gemeentemuseum bevat de grootste collectie Mondriaan’s ter wereld.     Piet Mondriaan (1872 -1944,NY) is de pionier van de abstracte en non-figuratieve kunst. Vooral zijn latere, geometrische werken met horizontale en verticale zwarte lijnen en primaire kleuren zijn wereldberoemd.

FOTO’S

VERVOLG

VERVOLG  2

VERVOLG  3

Wortels van biofruitbomen nemen meer voedingsstoffen op       02.03.2015

Op de wortels van fruitbomen in biologisch beheerde boomgaarden zitten meer schimmels om voedingsstoffen uit de grond te halen. Dat blijkt uit onderzoek van de KU Leuven. De schimmels zorgen voor de opname van fosfor en stikstof uit de bodem in ruil voor suikers afkomstig van de fruitboom, en beschermen de boom tegen ziektekiemen in de bodem.

Biofruitbomen halen dankzij schimmels meer voedingsstoffen uit de bodem. Dat zegt Maarten Van Geel van het departement Biologie van de KU Leuven na onderzoek in enkele boomgaarden in Sint-Truiden. "De Arbusculaire Mycorrhizale Fungi (AMF) zijn schimmels die zorgen voor de opname van fosfor en stikstof uit de bodem in ruil voor suikers afkomstig van de fruitboom", legt Van Geel uit. "Bovendien kunnen AMF de boom beschermen tegen ziektekiemen in de bodem."

Die gunstige wisselwerking tussen fruitbomen en schimmels ging heel lang goed, tot conventionele meststoffen roet in het eten gooiden, aldus Van Geel: "Zij bevatten veel fosfor, waardoor de boom de schimmel niet meer nodig heeft om deze stof op te nemen uit de grond. Daardoor krijgt de schimmel niet langer de nodige suikers en verdwijnt hij."

AMF hebben het potentieel bij te dragen aan een meer ecologische fruitteelt: "Met de hulp van de schimmels kan de fruitboom gedijen zonder een grote nood aan meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen. Dit heeft een gunstig effect op het leefmilieu, onder andere op de biodiversiteit en de kwaliteit van het grondwater. Verder onderzoek zal moeten uitwijzen welke schimmel uit de AMF-familie het beste werkt voor welke fruitboom. Op basis daarvan kan op termijn waarschijnlijk een biologische meststof ontwikkeld worden", aldus nog Van Geel.

Bron: Belga

VERVOLG

Kruisbes Bekay

Kruisbes Süsse Lea

Nieuwe zwarte bes Kieroyal

Witte aardbei Toscana

De mooiste fruitstand van de Italiaan Enzo Maoli

Idem

Italiaanse oude rassen

Maoli + helper

Uw dienaar

Internationale PflanzenMesse (IPM) Essen

Met Vincent en Andre de grote Tuinbeurs in het Duitse Essen bezocht: 12 zalen, 1500 standhouders, waarbij 33 op de stand Vlaanderen. (27jan)                             Op de Duitse stand van Artevos proefden we o.a. hun best smakende appel, de blozend, gestreepte, schurftresistente Karneval. Ik vergat een foto te nemen; zie www.artevos.de                                                     Op de stand van het Franse Delbard smaakte de bewaarappel Delgollune (beter bekend onder de commerciële naam Delbard Jubelé). Vorig jaar had ik geen vruchten, zoals op de meesten van mijn bomen. Dit jaar veel beter?

FOTO’S

Gelazerde appel

Leifruit , met Andre en Vincent

Dwergappel. Mini Cox Om toch nog wat groei te bekomen gebruikt men de groeikrachtige onderstam MM 111

Jofela, nieuwe pruim, kruising van Jojo, tot heden het enige scharkaresistent ras en nu als tweede Jofela en het lekkere ras Felsina. Zelfvruchtbaar, rijp september (kwetsentijd). losse steen, begint vlug te dragen, regelmatig en zeer vruchtbaar.

Prunus spinosa Reto, een veredelde sleedoorn met grotere vruchten

Zuilvormige kriek Jachim

Platte perzik Platifortwo, rijptijd aug. Witvlezig, smeltend doch vast vlees, losse steen, minder krulziekte gevoelig.                      

Vaccinium corymbosum

Vaccinium corymbosum

Nieuw Perzikras te Wommelgem

In de boomgaard van Fik Denissen te Wommelgem is een nieuw perzikras ontstaan.

Hoogst waarschijnlijk is het de kruising van twee rassen uit zijn eigen boomgaard : de ene is de kogelvormige Grosse Mignonne, en de andere is de eivormige Witte Perzik, waarvan hij geen andere naam vindt. Die werden in zijn familie en in de omgeving 'Appelkokken' genoemd. Die bomen zijn afkomstig van zijn overgrootouders uit Deurne-Eksterlaar.  Het nieuwe ras heeft een moeilijk definieerbare kleur (goud - of amberkleurig of iets dergelijks -Hij zal nog moeten wachten naar de nieuwe oogst eind augustus) maar is eivormig zoals zijn Witte perzik en had een suikergehalte van 14 %.

Vincent Turkelboom uit Vremde heeft in het begin van september 2014 al enkele oculaties en enten uitgevoerd op perzikzaailingen in zijn boomgaard.

Fik heeft ondertussen in september enkele bladen van het nieuwe ras en van de waarschijnlijke ouders van dat ras gedroogd in een telefoonboek.

Nu wacht hij de nieuwe bloesem af om daar foto-opnamen van te maken.

Op mijn vorige blog https://blog.seniorennet.be/fruit

schreef ik een blog (25-09-2013) over het bezoek aan deze boomgaard. U kunt ook bij zoeken Fik Denissen invullen.

Bio-consumenten hebben minder pesticiden in hun lichaam

Wetenschappers hebben ontdekt dat mensen die biologische producten eten minder pesticiden in hun lichaam hebben. De studie is gepubliceerd in Environmental Health Perspectives van 5 februari 2015.

De blootstelling aan Organofosfaten (OP's) van de Amerikaanse bevolking wordt gedomineerd door inname via de voeding. De omvang van de blootstelling aan deze middelen vanuit de voeding is gedeeltelijk afhankelijk van persoonlijke beslissingen, zoals welke voedingsmiddelen ze eten en of ze voor biologisch voedsel kiezen.  

De studie is één van de eerste die de blootstelling van een persoon aan pesticiden voorspelt op basis van informatie over hun gebruikelijke dieet. Cynthia Curl stond aan de leiding van het onderzoek. Zij en haar collega's analyseerden de inname van OP's via de voeding van bijna 4.500 mensen uit zes Amerikaanse steden. Er werd onder meer gevraagd hoe vaak de deelnemers biologische producten eten. Vervolgens werd de urine gecheckt. Daaruit bleek dat mensen die veel biologische groenten en fruit eten minder pesticiden in hun urine hebben dan mensen die conventioneel geteelde producten eten. Bovendien hadden mensen die vaak appelen, nectarines en perziken eten, fruitsoorten die in de conventionele teelt doorgans met meer pesticiden behandeld worden, geassocieerd met een significant hogere blootstelling.

"Voor de meeste Amerikanen is voeding de primaire bron van blootstelling aan OP pesticiden", aldus Curl. "De studie suggereert dat door het eten van biologisch geteelde varianten van deze voedingsmiddelen met de hoogste residuen van bestrijdingsmiddelen, we een meetbaar verschil kunnen maken in de niveaus van pesticiden in ons lichaam."

Naar Krakau (9-8)

(Na de beginblogs over de reis in Polen, 26 en 30/8 en 10 en 19/9, neem ik de draad weer op)

Het lukte om met ons gezelschap van 12 man toch om 7u te vertrekken!

Stop in de stad Torun voor een ontbijt op de markt. We hebben zopas het standbeeld van Copernicus gezien, de wetenschapper die definitief de planeten rond de zon liet draaien, hier geboren op 19-02-1473. Toen heette de stad Thom.

Nog voor 18u bereiken we Krakau en vinden voor de wagens een private parking enkele 10 tallen m. verder.

We logeren net buiten de stadsgordel, de groene band rond de binnenstad, de Planty. Het park werd in de jaren 1822-1830 aangelegd op de verwijderde stadsmuren en wallen en is 4 km lang en beslaat 21 Ha.

De binnenstad is niet groot, maar prachtig in zijn oude gedaante bewaard, gespaard van oorlogsverwoesting en door de Unesco tot werelderfgoed uitgeroepen.

Naast de stad stroomt de brede Weichsel (Wisla), monding in de Oostzee, een tak bij Gdansk, de andere een eind verder.

Aan de stadskant in het zuiden, naast de stroom bevindt zich de Wawel, een heuvel (25m boven de Wisla). Hierop werden de burcht en de kathedraal gebouwd. Imposant. In dat kasteel resideerden gedurende 5 eeuwen de Poolse koningen. Een van hen was Casimir de Grote, die in 1364 de universiteit van Krakau stichtte, na deze van Praag de oudste van Midden-Europa.

Na het uitpakken trekken we de stad in en worden al direct getrakteerd op een volksdansfestival. We stappen verder naar de grote, Grote Markt ( Rynek Glowny, 200 op 200m: 4Ha) met in het midden de oude Lakenhal. Op het terras van een Georgisch restaurant vinden we voor allemaal een plaats met zicht op de Mariakerk waar elk uur trompetgeschal weerklinkt dat plotseling afgebroken wordt. Dit is de Hejnal, het signaal dat ’s morgens en ’s avonds gespeeld werd om de poorten te openen en te sluiten. Tijdens de Middeleeuwen zag een torenwachter de Tartaren komen en blies op zijn trompet om de poorten te sluiten. Een vijandelijke pijl trof hem hierbij zodat het blazen abrupt stopte. Desondanks konden dankzij zijn oplettendheid de stadspoorten net op tijd worden gesloten en de Tartaarse aanval worden afgewend. Sinds de 19e eeuw wordt deze afgebroken hejnal als herinnering aan deze gebeurtenis elk uur gespeeld op de hoogste toren van de Mariakerk. Sinds 1927 speelt de Poolse radio deze melodie dagelijks om 12 uur 's middags.

De kelner is een Georgische student muziek, die er aan denkt beiaardier te worden en overweegt later naar de Beiaardschool van Mechelen te komen. Lekker gegeten, besproeid met Georgische wijn. Wel eens wakker geworden van zat nachtlawaai in de straat.

’s Anderendaags (zo.10/8) bezoeken Aminou, Leen en Co Auschwitz-Birkenau (Oswiecim in het Pools). Ik ben er geweest tijdens mijn eerste bezoek aan Krakau in 2005 op terugweg van het wereldcongres van de Esperantisten te Vilnius, hoofdstad van Litouwen. Ik herinner mij de druilerige motregen in het beklemmend, grote rangeerstation van Birkenau waar de vele duizenden slachtoffers toekwamen voor vergassing.

Wij lieten ons rondrijden in een paar van de elektrische toeristenwagentjes, bediend door Jobstudenten. Enkele keren wordt er uitgestapt voor bezoeken. We laten ons naar Kazimierz brengen, de joodse wijk. Een gedeelte van de film van Steven Spielberg Schindler’s List werd hier opgenomen. In deze film is ook Birkenau te zien.

Langs de brede Weichsel wandelen we tot de Wawel. Die verkend met Peter. We wandelen de stad in over de schilderachtige en voorname Kanonicza straat met oude patriciërshuizen van o.a. de Kanunniken van de kathedraal (vandaar de naam). Aan een pleintje steken we over naar de parallel lopende Grodzka, een slagader van de stad die naar de Grote Markt voert. We komen uit tegenover de barokke Jezuïetenkerk met ernaast de Romaanse kerk van de Clarissen.

Voor het avondeten vinden we nog een van de Milkbars, vroeger meer bekende basiseethuizen. Het smaakte.

Zeer goed geslapen; geen nachtlawaai meer.

FOTO’S

Folkloristische groep

Ons gezelschap

Mariakerk

De anderen op het elektrisch toeristenwagentje

De raadhuistoren op een hoek van de Grote Markt. Het Middeleeuws raadhuis zelf is reeds lang afgebroken. De toren liet men staan. Erachter zie je een deel van de Lakenhal.

Mariakerk, nu bij dag

Kerkinterieur met veel kerkgangers (Het is zondag)

Terugwandelen langs de Wisla

Wawel

VERVOLG

Wawel

   “

   “

Jezuïetenkerk

Op de Grote Markt voor de Lakenhal

Milkbar

Dagmenu in de Milkbar

Tom en Lucia

Nog nagenieten met een pint op de Grote Markt