Teelt van blauwe bes gebaat bij mix van bestuivers

Onderzoek in Limburg toont aan juist de combinatie van bestuivers positief uitpakt voor de opbrengst.

De opbrengst van blauwe bessenteelt is sterk afhankelijk van een goede bestuiving. Wanneer telers grotere aantallen en verschillende soorten bestuivers aanhouden op het bedrijf, kan de opbrengst flink stijgen. De diversiteit – dus niet alleen honingbijen en hommels, maar ook wilde bijen zoals de metselbij - is daarbij belangrijk. Dat is de conclusie uit een onderzoek van het Louis Bolk Instituut bij Limburgse bessentelers. De teelt van blauwe bessen is de laatste jaren sterk gegroeid en beslaat bijna de helft van het areaal kleinfruit in Nederland.

Betere vruchtzetting en hoger vruchtgewicht

De opbrengst van blauwe bes is sterk afhankelijk van bestuiving. In het blauwe bessenras Liberty verliest een teler zo'n 80% van de opbrengst als er geen bestuivers op zijn bedrijf aanwezig zijn. Het Louis Bolk Instituut heeft het onderzoek uitgevoerd op vijf locaties in Limburg, waarbij de effecten van het inzetten van verschillende bestuivers vergeleken zijn. Ook is gekeken naar verschillen tussen natuurlijke bestuiving en optimale bestuiving met de hand. Bedrijven missen tot 30% opbrengst (zo'n 4 tot 5 ton per ha) door suboptimale bestuiving. "Een brede mix van bestuivers, waaronder wilde bijen, is dus belangrijk", licht onderzoeker Willemijn Cuijpers toe.

Iedere bestuiver zijn eigen rol

Iedere soort bestuiver heeft een eigen rol en functie. Honingbijen zorgen door hun massaliteit voor een goede vruchtzetting. Metselbijen zorgen voor een hoog vruchtgewicht. Ze bezoeken blauwe bessen vanwege de nectar. Voor het voeden van hun larven verzamelen ze stuifmeel van andere planten. Rosse metselbijen gebruiken vooral eiken, terwijl Gehoornde metselbijen kers, appel en peer gebruiken. Een interessante wilde bestuiver is de bosbesbij, die gespecialiseerd is in bosbes en blauwe bes. Alle verschillende functies van deze bestuivers zijn belangrijk voor de uiteindelijke opbrengst.

Wilde bijen stimuleren voor een optimale bestuiving

Op de blauwe bessenbedrijven zijn in het algemeen erg weinig wilde bijen en hommels aanwezig. Het stimuleren van wilde bijen is een lange termijninvestering. "Geef drachtplanten zoals esdoorn en wilg de ruimte, en creëer nestgelegenheid bij de randen van het perceel", zegt Cuijpers. "Wilde bijen hebben namelijk een klein fourageergebied, dus nestgelegenheid in de buurt van het gewas is cruciaal. Denk ook aan het inzetten van metselbijen: die dragen bij aan de opbrengst. En ga spaarzaam om met gewasbeschermingsmiddelen: ze zijn funest voor bestuivers, en dat heeft een negatief effect op de opbrengst."

Blauwe bes: superfood

De populariteit van blauwe bes is groot. Veel consumenten hebben de lekkere bes ontdekt als 'superfood'. De teelt is hard gegroeid en het areaal in Nederland bedraagt maar liefst 737 ha, het grootste areaal aan kleinfruit naast zwarte en rode bes.

Bericht

Ik ben net terug van de reis met de Nationale Boomgaardenstichting naar de Loirestreek o.l.v. Jean-Pierre Billen. Breng er later verslag over uit.

Biologische aardbeien telen zonder folie, lukt dat?

Nu is het een optimale tijd om aardbeien te planten.  Onderstaande proefondervinding van het proefcentrum Pamel is zeer welkom.

Conclusie

Voor de biologische teelt van aardbeien onder tunnel blijft een (zwarte) folieafdekking op de rug de meest gepaste teeltmaatregel, zowel om de teelt te vervroegen als om onkruid in de biologische teelt te beperken. Een afdekking met schors werkt naar onkruidbeheersing even goed als een folie. Voor het plukpad is schors dus een optie. Het bedekken van de ruggen met schors is geen optie, want dit resulteerde in een verlating van de oogst en in productieverlies. Stro beperkt de onkruiddruk enigszins maar toch zijn nog flink wat wied-uren nodig. Ook voor stro is het geen optie om dit ma-teriaal toe te passen op de ruggen omwille van een lagere en latere productie. Het onbedekt laten van plukpad of van rug en plukpad is geen optie, tenzij wieden uw favoriete tijdverdrijf is. Bovendien was er nog het probleem van de rotte vruchten bij de ruggen zonder afdekking.

Organische afdekmaterialen zijn best van gekende of gecertificeerde oorsprong, om het risico op de import van onkruid-zaden of plagen te vermijden. Een nieuwe piste die momenteel wordt onderzocht in Proefcentrum Pamel is het gebruik van de plukpaden in het kader van FAB (Functionele AgroBio-diversiteit). Hierbij wordt de spontane vegetatie behouden, zodat deze kan dienen als schuilplaats en voedselbank voor nuttige insecten, waardoor natuurlijke plaagbeheersing vroeger in het voorjaar mogelijk wordt.

Contactpersoon: Yves Hendrickx (Proefcentrum Pamel)

Tel: +32 (0)54 32 08 46

E-mail: proefcentrum.pamel@vlaamsbrabant.be

Correcties

Ik zet die hier apart, omdat anders de volgorde in de oorspronkrlijke tekst danig verspringt.

Weg van St-Antonius naar Zoersel : begint als Zoerselsteenweg. Op grondgebied van de vroegere gemeente Zoersel wordt het St-Antoniusbaan, vervolgens Voorne om aan te komen als kerkstraat.

Charles en Dinora wonen op de St-Antoniusbaan.

Ik gaf ‘opleiding’ aan de universiteit over armoede en daklozen ism dakloze mensen (geen onderzoek).

Parijs en Kunstenaarsdorpen

Met Art Fan, Zoersel

5-7 augustus 2016

We vertrekken om 7 u met een ontbijtstop in Nazareth-Deinze naar Auvers sur Oise waar Vincent Van Gogh zijn laatste levensmaanden doorbracht en waar hij begraven ligt. Hij schilderde er nog een aantal van zijn meesterwerken: de kerk, het gemeentehuis, docter Gachet...

Op de bus zit ik naast Jules Raus, keramieker, die ik heb leren kennen in 1972 op de eerste kruidenwandelingen die we inrichtten met Fik Seymus en apotheker Fred Coulonval, natuurapotheker van de Van Straelenstraat te Antwerpen.

We stoppen aan het gemeentehuis, ook een bekend schilderij van van Gogh. Er is gelegenheid voor een lunch in l’Auberge Ravoux waar Vincent op 20 mei 1890 aankwam. We zien er zijn klein kamertje en een beeldmontage met bekende en voor mij veel onbekende werken. In de laatste 2 maanden van zijn leven zou hij in Auvers 70 werken geschilderd hebben. Vincent overleed er na zijn zelfmoord op 29 juli 1890. In het gemeentepark staat het beeld van Vincent door Ossip Zadkine, vooral bekend van de verwoeste stad Rotterdam (1953) en het monument Vincent en Theo Van Gogh te Zundert dat ik nog graag zou zien.

We wandelen naar het huis en tuin van docter Gachet.  Er is gelegenheid om de door Vincent geschilderde kerk van Auvers te zien.

We moeten Parijs dwarsen om naar het kunstenaarsdorp Barbizon bij Fontainebleau te rijden. Het wordt lang aanschuiven. In de wijk Bercy zien we de nieuwe nationale bibliotheek van Mitterand, 4 hoge blokken, telkens een gebouw met 2 vleugels, als van een boek, gebouwd in een vierkant.

Barbizon is zeer toeristisch-artistiek. We bezoeken er het huis (meer winkel dan museum), van Jean François Millet, zeer bekend van het boerentafereel ‘het Angelus’. Het hangt er vol schilderijen waarvan sommige te koop zijn bv een D’Aubigny voor € 65.000. Zijn standbeeld zagen we in Auvers.

De rit naar het Ibis***-Novotel**** op La Defence  met zijn vele wolkenkrabbers verloopt dan weer vlot. Vanaf de 12^de verdieping heb ik een prachtig uitzicht over de Seine beneden en de skyline van Parijs met de bult van de Sacré-Coeur. De wijn van de drink is het 4 sterrenhotel Novostar onwaardig. Wel een heerlijk diner.

Zaterdag 6 augustus

Het beeld van de vele wolkenkrabbers van La Defence overweldigt ons in het schitterende morgenlicht. Naar Giverny op de Seine, ongeveer halfweg Parijs- Rouen is het een goed uur rijden.

Dinora houdt een majestrale uiteenzetting over het Impressionisme.

Er staan al een hele klad bussen. We komen eerst in de tuin met heel veel bloemen. Zijn groot atelier is omgevormd in een shop. Zijn schildersezel is aan de kant geschoven zegt Charles.

Iedereen volgt zijn eigen weg.

Afspraak in ‘Les Nymphéas’ voor de fijne lunch met een goed glas wijn.

Daarna gaan we gezamelijk het Musée des Impressionnismes bezoeken. Er loopt een tijdelijke tentoonstelling over Sorolla (1863 - 1923), un peintre espagnol à Paris.

Sorolla was mij onbekend, maar een belevenis.

We rijden terug naar Parijs waar we afstappen op de Place de la Bastille voor de nieuwe opera.

We vragen ons af wat de kolom met de vermelding 1830 betekent: een monument voor de 3 revolutiedagen van juli 1830 met de val van de restauratieperiode na Napoleon. Louis-Philippe I wordt koning van de Fransen. In 1848 komt er een nieuwe revolutie met als gevolg de 2^de Republiek. Met Charles de Gaulle begint in 1958 de 5^de  republiek die heden nog loopt. Net als in de V.S heeft de president veel macht, maar heeft rekening te houden met het parlement.

Dinora neemt ons mee naar de Place de Vosges. Het plein van 140 bij 140 meter wordt omringd door 39 gelijk uitziende huizen, ieder gebouwd van rode stenen, een beschermd geheel. Hier woonden veel beroemdheden.

Dinora heeft nog wat in petto: een wandeling op de vroegere spoorlijn op het hoge viaduct naar het vroegere station van de Bastille, afgebroken en vervangen door het nieuwe opera gebouw. Nu is het een hoge, groene, rustige wandelweg, een verpozing in het drukke Parijs.

Op de terugweg passeren we de place de Vendome en de kermisattracties tot het grote rad op de place de la Concorde. We rijden verder op de as Champs Elysées tot de Arc de Triomphe en daarna op de avenue de la grande Armée met zicht op de derde boog La Defence.

Weer een gevulde dag achter de rug.

Zondag 7 augustus, een schitterende, warme zomerdag

We kunnen iets langer uitslapen voor de rondrit in de stad. Chauffeur Roel van Cars Verhoeven van Rijkevorsel slaagde glansrijk bij het passeren van de doorgang onder het Louvre, 10cm aan weerszijden van de bus overschot. Wat mij betreft had de rondrit iets ruimer mogen zijn. We stappen uit op de place de la Concorde voor een bezoek aan het museum van de Orangerie, op de eerste zondag van de maand gratis te bezichtigen. Een vorige keer met Art Fan kon men op die eerste zondag ook nog gratis naar het museum Qaie d’Orsay en het Louvre, nu niet meer.

De Orangerie op de rechterhoek van Les Tuileries was voor mij de moeite waard. De liefelijke Renoirs en de vroege Picasso’s vallen op. Gecharmeerd door Cézanne. De getormenteerde schilder Soutine intrigeert  Zie foto’s.

De bus brengt ons naar place St.- Michel, naast de Seine in het Quartier latin. We hadden ons voorgenomen de Notre Dame en de Sainte Chapelle te bezoeken. Het is middag en er loopt heel veel volk in de belendende straten. We komen er in een zijstraat met de oude kerk Severin en vinden er een rustig restaurant waar we smakelijk eten.

Om 15u vervoegen we de rest van het gezelschap op place St.- Michel. Straatmuzikanten spelen een deuntje en Dinora waagt een dansje met een dakloze. Voordien had zij al verteld hoe zij met een universiteit in Parijs ingeschakeld is omtrent onderzoek over daklozen.

We wandelen door de universitaire wijk tot de Quai d’Orsay, en werpen nog een blik op de  kerk St. Germain de Prés, aan de gelijknamige  boulevard.

Om 17u instappen voor de terugrit.

Hiermee komt een waardig einde aan de reizen van Art Fan.

Ik acht mij gelukkig dat ik met deze uitzonderlijke vzw zoveel artistieke activiteiten heb kunnen meemaken. De vereniging ontstond door de vele leerlingen van de schildersschool Charles Pauwels aan de Zoerselsteenweg (aan de andere kant ligt het beeldenhuis van Pol Van Esbroeck en Mariëtte Coppens), 20 jaar geleden.

We waren al jaren bekend met Ivo en Yvonne Nagels, via De Wielewaal en Veltjeugd (1980-1985) , waarvan hun dochter An, bevriend met onze dochters, deel uitmaakte.

Via Yvonne, de eerste voorzitster, werden wij vanaf het begin lid. Aleide bekwaamde zich in het tekenen (volgde jaren les bij Franky Michielsen in het Koetshuis). Ik herinner mij een geslaagde tekening van Fons Houben, medeleider, naast Jean-Pierre Billen van de NBS-reis naar de Loirestreek in het hete jaar 2003. Aleide, overleden op 7 juli 2014, zal er dit jaar niet meer bijzijn op de reis van de Nationale BoomgaardenStichting naar dezelfde streek.

Ik kreeg een zeer geslaagde foto van het kunstenaarskoppel Charles Pauwels en Dinora De Waele, respectievelijk voorzitter en secretaris van Art Fan in de tuin van Claude Monet te Giverny door Paul en Hilde Thijs-Boogers.

Mijn grote waardering voor het echtpaar Charles en Dinora.

Foto’s

Gemeentehuis Auvers- sur- Oise

Idem

Beeld van Vincent van Ossip Zadkine

Auberge Ravoux

Maison Gachet

Idem

D’Aubigny

Kerk

Idem

VERVOLG

Wegwijzer

Huis Jean.François Millet

Seine

Met de Sacré Cœur

Ons hotel Ibis-Novotel

Giverny

In de tuin van Claude Monet

Atelier

Schildersezel

VERVOLG 2

Bloem

Zicht op de tuin

Sorolla

Cousant la voile (1896)

L’été (1904)

Maria peignant au pardo (1907)

Sautant à la corde La Granja (1907)

Le bain à la Granja (1907)

Maria dans le jardin de la Granja (1907)

VERVOLG  3

Place de la Bastille met Colon de Juillet 1830

Place des Vosges

Idem

Idem

Viaduct

Arc de triomphe

Boog van La Defence

De eerste triomfboog in les Tuileries

De ingangspyramide van het Louvre

VERVOLG  4

Les nymphéas in de orangerie

Pierre-Auguste Renoir (1841-1919)

Paul Cezanne  Paysage uu toit rouge (vers 1875-76)

Paul Gauguin  Paysage (1901)

Amedeo Modogliani  Antonia (vers 1915)

Maurice  Utrillo  La Mairie au drapeau (1924)

Chaim Soutine  Paysage avec personnage ( vers 1918-19)

Idem    Les maisons ( vers 1920-21)

Idem    Le lapin  (vers 1923-24)

VERVOLG   5

Place la Concorde

Dans op place Saint-Michel

Idem

St Germain-des-Prés (oudste kerk van Parijs)

Moderne fontein

Raamsmeedwerk

Een laatste drink

Idem

Het kunstenaarskoppel Charles Pauwels, voorzitter en Dinora De Waele, afkomstig van het Raveeldorp, Machelen-aan-de-Leie, secretaris, in de tuin van Claude Monet te Giverny. Foto van Paul en Hilde Thijs-Boogers.

Neushoornkever

We waren vanmiddag mest aan het scheppen voor de opbouw van de aardbeienbedden. Plots twee zeer grote larven opgemerkt, beduidend groter dan de engerlingenlarve van de meikever. De snuit van deze larve is veel donkerder bruin en achteraan is er een effen, bleker stuk.

Vroeger heb ik nog gelezen dat een grote larve kan voorkomen in compost, maar de naam was ik vergeten. Even gegoogled met ‘grote larve’ en de neushoornkever was zo gevonden.

De neushoornkever (Oryctes nasicornis) is een kever uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae) en de onderfamilie Dynastinae. De neushoornkever dankt zijn naam aan de relatief grote hoornachtige stekel op de kop van de mannetjes.

Totale lichaamslengte is ongeveer 4 centimeter. De larve leeft in plantaardige afvalhopen. Door de broei wordt de omgevingstemperatuur van de larven verhoogd zodat ze zich sneller kunnen ontwikkelen. Minder broei betekent dat ze kleiner blijven.

Door het composteren is het insect in een gestage opmars.

Dit is wel de eerste keer dat ik de larve zie. In het totaal zagen we er 8.

Nu nog uitkijken naar het gehoornde insect.

Gemakkelijk Fruit

Uit eigen Tuin, van Terras of Balkon

Guy De Kinder

2016  Kosmos Uitgevers

ISBN 978 90 2156 2803

20 Fruitsoorten worden besproken, waaronder 10 soorten Kleinfruit: Aalbes, Aardbei, Blauwe bes, Braam ( ook de braambozen (kruising braam-framboos) komen aan bod, Framboos, Honingbes, Jostabes, Kiwibes, Kruisbes en Zwarte bes.

Warmte minnend fruit: Druif, Vijg,

Pitfruit: Appel, Kweepeer, Nashipeer en Peer

Steenfruit: Perzik, Pruim, Zoete kers en zure kers

Meestal worden een vijf-, zestal beste rassen kort besproken en verder volgt er advies betreffende planten, snoeien, voeden en oogsten, plus een tip voor verwerking.

Telkens zijn er een heel aantal foto’s om alles te verduidelijken.

Een schitterend boek dat zeer welkom is om velen aan te zetten om eigen fruit te telen. Je hebt meteen een volledig overzicht.

Ik zie bijzonder graag dat kleinfruit een ereplaats krijgt. Deze soorten zullen u het meest voldoening geven.

Moderne woningen hebben veel minder plaats dan vroeger. Ook hier is terdege rekening mee gehouden. Op terras en balkon kan men creatief tewerkgaan. Zuilboompjes kunnen charmeren. Er zijn beste rassen bij. Gelukkig is de tijd voorbij dat men dacht dat men een of twee hoogstammen moest plantenin een kleine tuin!

Op de binnenkaften vind je twee jaarkalenders: de ene met plant- , bloei- en oogsttijdstip en de andere met de snoeitijdstippen.

Dit is een boek dat heel veel informatie biedt.

Je zal zelf op zoek moeten gaan waar je al deze rassen kunt aanschaffen. Googlen zal zeker kunen helpen. De proeftuin.eu is gespecialiseerd in resistente rassen, maar er zijn meerdere interessante adressen.

Provinciale Pomologische Vereniging O-VL vzw

Studiedaguitstap in Limburg

28/07

Fruithandel Kris Wouters te Rummen

We reden eerst de kant in tussen de vrachtwagens die naar de zaak kwamen. Dit gaf direct al een idee van de schaal van dit bedrijf. We moesten aan de andere kant zijn waar we onthaald werden op koffie en gebak, ijverig bediend door mevrouw en beide, bijdehandse, jonge tienerdochters.

Het bedrijf telt een 20 Ha appel en 40 Ha peren  De peren liggen voor de helft bij het bedrijf waarop al 100 jaar fruit geteeld wordt. Soms kan bodemmoeheid een rol spelen, alsook het feit dat het lager gelegen is dan andere percelen. Het is een voortdurend zoeken naar de beste bedrijfsvoering. Je merkt hoe Kris daar voortdurend mee bezig is en hoe hij tracht rekening te houden met alle (natuurlijke) factoren als bv. waar zijn oorwormen de beste helpers? Wat zijn onze beste rassen voor de verschillende markten? Met conference kan men op sommige, interessante markten niet terecht. Je moet ook politiek actief zijn, want de Europese afzet is het eerste slachtoffer van de (Amerikaanse) sancties tegen Rusland. Hij gaat de zaak bepleiten bij de regering.

Tussen de gebakjes lag ook de Celina peer te proeven. Deze peer heeft een rode blos, die nog beter kleurt in Spanje. Ook de hier geteelde zag er aantrekkelijk uit. Kris heeft de rechten voor dit clubras verworven en houdt de touwtjes in handen van (toekomstige) productie en afzet. Met deze peer (die bewaart tot december) kan men terecht op nieuwe markten in het (midden)oosten waar Conference niet gewild wordt.

Hij heeft zijn eigen proefpercelen waar een 100 tal van de nieuwste rassen uitgetest worden. Dit is een van zijn interessepunten. Deze moeten aan zeer strenge eisen voldoen en het is zaak de nieuwe vrucht te vinden die zo goed als aan alle vereisten voldoet, waarvan smaak, vaak in tegenstelling met vroeger, een van de voornaamste criteria is. Rode Conference of Durondeau zullen het niet halen.

Het is zoeken naar de beste teeltomstandigheden op de verschillende percelen. Welke onderstam is hier het best geschikt? En dit na verloop van tijd? Pas dan kan bv onverenigbaarheid blijken. Zelf kweekt men met  tussenstam. Om te behandelen hou je rekening met verschillende omstandigheden en gevoeligheden, gebaseerd op nauwkeurige waarneming. Hij wees bijvoorbeeld op door oorwormen licht aangewreten nieuw blad, eenn teken van hun aanwezigheid. Er moet heel wat ondervinding opgedaan worden. Bij bemesting en bladvoeding hou je rekening met de kostprijs en effectiviteit van de producten. Er was bv discussie over nog betere bladvoeding, maar die is dan weer te duur.

In de oude serre kweekt hij tot zijn tevredenheid nog aardbeien en rode bes.

Een boeiend bezoek.

Voor het middagmaal werd andermaal het Kapittel in Borgloon opgezocht in een machtig stal-schuurinterieur.

Vervolgens reden we naar het grote kleinfruitbedrijf van Eric Jansen-Drossin te Bommershoven, wel heel speciaal omdat men hier, als zelfstandige, werkt met het Amerikaanse clubmateriaal van Discroll’s.

Discroll’s is een Amerikaans familiebedrijf uit Californië, opgericht in 1904, zeer groot geworden en nu wereldwijd actief. Naast klassieke teelt zijn ze ook pioniers in de bioteelt (organic).

Eric teelt zoveel mogelijk met de natuur mee, hierbij geholpen door een goede voorlichting. We vingen even een glimp op van Fanny Pitsioudis, destijds belangrijke onderzoeker op het verdwenen proefstation te Tongeren. Nu is hij internationale consultant.

Men teelt ook nog appels en peren.

We bezochten enkel de bramen en frambozen. Ze worden gekweekt in grote potten (10 l?) onder koepels. Daarnaast zijn er nog aardbeien en blauwe bessen.

Men teelt zoveel mogelijk met doordragende frambozen met een eerste oogst tot eind oktober. Het bovenste deel dat gedragen heeft wordt afgeknipt en in het volgende voorjaar-zomer geeft het onderste deel een rijke oogst. Intussen zijn nieuwe stengels gegroeid. De pas afgesnoeide, oude stengels liggen nog in de tussengangen. Aldus zit men goed voor 4 jaar en moet men zich niet bezighouden met meerdere inplantingen.

De Victoria bramen van Discroll’s zijn groot en smakelijk. (Spijtig door liefhebbers niet aan te geraken). We zagen een afkapping met planten waarvan men volop oogste, een kap die binnen enkele dagen rijpe vruchten geeft. Mij viel op dat nog niet geheel rijpe vruchten reeds smaken en een derde blok dat pas bloeit. Ook bij de bramen tracht men door inknippen van draagtakken, nieuwe takken te bekomen. De concurentie met de zuiderse landen, die over een gunstiger klimaat beschikken, Portugal, Marokko, Spanje neemt voortdurend toe. Daar de bramen in potten staan moet men tijdens felle vorst (vanaf -10°) maatregelen nemen om bevriezen van potten en ranken te vermijden.

Wat aardbeien betreft is er het feit dat Spanje er nog steeds niet in slaagt met smakelijker rassen te gaan telen.

De afzet verloopt over BelOrta, de veiling van Borgloon. In het bedrijf werken 9 vaste krachten en in het hoogseizoen tot over de 100 plukkers, Polen, Slovaken en Roemenen voor periodes van 65d, 10 weken. Eric legt de nadruk op goede afspraken en werkomstandigheden tot wederzijdse tevredenheid. Hij werkt met meer dan 70 % terugkomers. We bezoeken  het nieuwe, grote reftergebouw met open keuken waarin 3 werknemers tewerkgesteld zijn. Dit is een grote vooruitgang voor de plukkers die zelf niet meer moeten koken.

Als laatste bezoek staat de brouwerij-stokerij te Wilderen op het programma. Het oude complex dat sinds 1939 niet meer werkte, werd in 2007 van de eigenares, mevrouw Nicolay overgekocht en gerestaureerd. Vanaf 2011 trad het nieuwe bedrijf in werking. Met gids bezoeken we eerst de compacte stokerij. Uit een een brouwsel van 2000l bekomt men 100l pure alcohol van 90°. Deze wordt versneden en gemengd met andere producten, tot graanjenever, gin, wisky en rum. De brouwerij is van Italiaanse makelij in inox en sterk geautomatiseerd. Vervolgens klimmen we naar de niet ontmantelde oude stokerij over verschillende verdiepingen. We bewonderen de oude distileerkolom van 9 m die alcohol tot 96° kon voortbrengen. Er zijn nog heel wat katrollen bewaard. Alles werd aangedreven door de stoommachine beneden. Nu begrijp je beter wat het betekent: ‘de riem afleggen’, geen drijfriem, geen werking.

Na het bezoek kunnen we ons met het goede weer buiten installeren voor een goede pint. Zelf proefde ik hun tripel Kanunnik 9°, gebrouwen met 4 granen en een eigen smaak, die mij meeviel.

Het etablissement wordt druk bezocht, een nieuwe, toeristische trekpleister voor Sint-Truiden.

Voorzitter Rino De Wilde was tevreden. Spijtig dat West-Vlaanderen deze keer niet meekon voor het bezoek aan deze twee topbedrijven.

FOTO’S

Bedijf Wouters-Vermoesen

Herman Van Bastelaere, Rino De Wilde en Romain Wouters

Celina (Spanje)

Celina (eigen teelt)

De commerciële naam

Bomen Celina

Oorwormenwraat

t Kapittel Restaurant Taverne

VERVOLG

Eric Janssen

Frambozen

Idem    Aantrekkelijk Amerikaans ras van Descroll’s

Bramen Victoria   idem

Bramen

Brouwerij Wilderen

Bieren

Stolerijproducten

Gids met Rino

VERVOLG  2

Oude distileerkolom

De vele katrollen en overbrengingen

Citoënwiel

Stoommachine

Idem

Kanunnik

Ik stapte af in Ranst en zag vanaf de brug dit maïsveld ; een beeld van de verwoestende, uitermate zware regenval in onze streek. Ik moet er wel bijvertellen dat dit terrein, jarengeleden, een crosspiste was voor motoren.

Feedback Distelvlinder

Bij mij zitten er ook alle dagen +/- 4 stuks.

En laat ze maar komen ik bedoel die invasie, het zijn prachtige vlinders.

Aldus Walter d’Hertefelt, Oostmalle.

In de lectuur zie ik dat ze hier zorgen voor één generatie nakomelingen. Dat is de verklaring dat ik er in de nazomer eens 10 stuks telde op mijn vlinderstruik.

Distelvlinders

Drie dagen terug merkte ik een eerste distelvlinder op. Daarstraks zaten er twee op de moederkruidstruik. Nu kon ik wel fotograferen; ook een gehakkelde aurelia.

Naar de Adennen 11&12 juli

Senioren Zoersel, Reizen Lauwers en gidse Chantal

We bezoeken Durbuy, het kleinste stadje van België. We maken er een fijne wandeling langs de rotswand met welving in de rotslagen, een inclinatie.

Het oudste vakwerkhuis ligt op de wandelweg door het oude gedeelte.

Op mij maakte Durbuy een gave eenheid, een beetje afgezien van het ene cafe-restaurant naast het andere in het centrum.

Daarna rijden we naar het bedrijf Marcassou en zijn Ardense vleeswaren. Eerst de bedrijfsfilm. Vervolgens hebben we de broodjeslunch en schuiven aan voor de fijne charcuterie en dan een rondgang in het museumgedeelte

We rijden naar Houffalize voor het grote Vayamundo hotelcomplex ‘OL Fosse d’Outh’. Op mij maakt het geen te beste indruk dat in de late namiddag een deel van de kamers nog niet beschikbaar zijn.

Een groep gaat met Chantal het centrum verkennen en de moedigen volgen een wandelpad van 9 km.

We zien in het centrum een Duitse tank die men uit de Ourthe opgehaald heeft. Houfalize heeft te lijden gehad van het Duitse Von Runstedt offensief in de Ardennen van half december 1944. Als ik mij niet vergis zijn er daar 192 geallieerden gesneuveld.

Voor het diner komen we eerst samen voor een drink. Het diner zelf is in buffetvorm, dranken inbegrepen. Het gaat heel vlot.

De tweede dag vertrekken we om half tien naar Clervaux in het Groot Hertogdom (27 km). Na de bossen van de Ardennen komen we in een open landschap met vooral veeteelt.

In Clervaux bezoeken we in het kasteel de 2 toegankelijke musea: het ene een oorlogsmuseum ; het andere met maquettes van burchten. De befaamde tentoonstelling The Family of Man, 503 oude foto’s van 273 fotografen uit 68 landen, uit een keuze van 4 miljoen, verzameld door Edward Steichen , een AmerikaanseLuxemburger is werelderfgoed van de  van UNESCO, spijtig die dag niet open . Geopend in 1955 ,kwam de tentoonstelling in 1964 naar Clervaux.

In de vrije tijd omhoog gegaan naar de kerk en vandaar verder geklommen naar de abdij waar we ter gelegenheid van de 60 jaar van Aleide met het gezin een nacht verbleven in een slaapzaal van de abdij. Het was verder en inspannender dan ik gedacht had. Even een paar foto’s onder het klokkengelui van 12u. Daarna mij onmiddellijk zo vlug als het kon in een kwartier naar beneden gehaast en nog net op tijd voor de bus.

Lunch in het hotel.

Op de terugweg stoppen we te Samrée (Laroche-en-Ardenne) bij de ambachtelijke Chocolaterie Cyril waarbij de eigenaar een plezante uitleg geeft over zijn bereidingen en laat proeven.

Daarna is het nog wat wachten op de bus die intussen een ongelukkig gevallen mevrouw is gaan ophalen in de kliniek te Bastogne. Gelukkig niets gebroken.

FOTO’S

De rotswand met de inclinatie (plooiing) te Durbuy.

Idem

Groep

Verbroederingsbeeld met Japan

Langs de Ourthe

Groep met gids Chantal

Oudste vakwerkhuis

Marcassou, vleeswarenfabriek

Persvorm voor ontbeende hespen

VERVOLG

In het centrum van Houffaze: Duitse tank

Idem

Idem

Tank in de Ourthe

Vernieling

Naar het kasteel van Clervaux

Amerikaanse tank

Furcht

Burcht van Beaufort