Het trucje van het “Doodzwijgen”

Een man en zijn vrouw hadden wat probleempjes en besloten elkaar dood te zwijgen. Plotseling realiseerde de man zich dat hij zijn vrouw de volgende dag nodig had om hem om 5.00 uur wakker te maken voor een vroege zakenvlucht. Hij wilde echter niet de eerste zijn die de stilte zou doorbreken (en bijgevolg dus zou verliezen).

Hij schreef daarom op een stukje papier: "Maak me alsjeblieft om 5.00 uur wakker". Hij legde het papiertje op een plek waarvan hij zeker wist dat zijn vrouw het zou vinden. De volgende ochtend werd de man wakker en kwam tot de ontdekking dat het al 9.00 uur was en dat hij dus zijn vlucht gemist had. Hij was woedend en stond op het punt om op zoek te gaan naar zijn vrouw om er achter te komen waarom ze hem niet had gewekt.

Ineens zag hij een papiertje bij het bed liggen.

Daarop stond: " Het is 5.00 uur. Wakker worden ! " 

 

De moraal van het verhaal : Mannen zijn niet geschikt voor dit soort van krachtmetingen. God mag dan wel de man eerder dan de vrouw hebben geschapen, maar er gaat altijd een ruwe schets aan het meesterstuk vooraf.

 Het leven zoals het is ….

Pépé is ruim de 70 voorbij en gaat voor zijn jaarlijkse controle naar de huisarts.

Dokter : "En pépé, hoe gaat het tegenwoordig ?"

Pépé : "Prachtig, meneer doktoor, ik heb de liefde van mijn leven gevonden! Een knappe jongedame van 19 : ik ben in de fleur van mijn leven en kijk, we komen net te weten dat ze in verwachting is!"

Dokter : "Awel, laat me u dan een waargebeurd verhaal vertellen. Een patiënt van mij gaat ieder jaar op berenjacht. Hij is echter niet meer van de jongsten en in zijn verstrooidheid vertrekt hij met zijn paraplu in plaats van met zijn jachtgeweer. Op een gegeven moment staat hij oog in oog met een beer.  Hij richt zijn paraplu en probeert te schieten. Weet ge wat er toen gebeurde ?"

Pépé : "Nee !?"

Dokter : "De beer viel voor zijn neus morsdood !"

Pépé : "Dat kan niet ! Dan moet iemand anders geschoten hebben !"

Dokter : "Wel ..... om nu op uw geval terug te komen ..."

 

Toen ik, lang geleden, op de lagere school zat, leerde ik dat spreken zilver was, maar zwijgen goud.  Ik vond dat toen al een prachtig spreekwoord.  Het stemde wel tot nadenken want toen al stond ons mondje natuurlijk niet stil.  Iets later meende ik dat zwijgen een deugd was van wijze mensen die geen stommiteiten vertelden en een geheim konden bewaren.

Op de middelbare school heb ik begrepen dat kunnen "zwijgen" ook bedoeld was voor de gewone werkmens die dus zijn mond moest houden voor de grote baas.  Dat zwijgen kon ook betekenen je eigen gedachte voor jezelf houden al was het maar om ruzies te vermijden, ook al wist je dat je gelijk had.

Dankzij mijn dagelijks werk tussen een hele rist collega's leerde ik echter dat "zwijgen" nog veel meer kon betekenen.  Luisteren bijvoorbeeld.  In dat geval wordt het zwijgen gewoon stil zijn vanbinnen en proberen te luisteren naar wat een ander te vertellen heeft, met oprechte belangstelling weliswaar.  Je legt je eigen gedachte dan het zwijgen op om plaats te maken voor de ideeën van een ander.  Wil je nagaan of dat lukt, controleer dan maar eens of je, als iemand je iets vertelt, eerder iets over jezelf antwoordt dan dat je wat meer uitleg aan die persoon vraagt of een verduidelijking van zijn verhaal ...

Zwijgen is nochthans ook nadenken.  "Denk na, vooraleer je iets zegt."  Rustig de tijd nemen om na te denken over iets.  Stil zijn en een probleem langs alle zijden durven bekijken.  Vooral niet te snel geloven, dat wat je zelf denkt , het enige juiste is.  Vergelijk wat je zelf denkt met de mening van anderen en laat het resultaat rustig "bezinken".  Misschien zeg je wel iets héél anders, als je er eerst op die manier een tijdje over gezwegen hebt.

En ja, "zwijgen" is ook voor een groot stuk "beheersing".  Niet alles dient hardop gezegd te worden.  Er is zeker niets mis mee als je een ruzie wilt vermijden door een keertje je mond te houden.  Het getuigt van "feeling", als je begrijpt dat je sommige dingen beter niet aan de grote klok hangt.

Bepaalde mensen worden trouwens geacht zich te houden aan hun "deontologie" en daarmee ook de wet op de privacy te respecteren.  Anderzijds, met beheersing bedoel ik ook dat je weet, wanneer je beter wél spreekt.  Beheersen wil zeggen, dat je goed beseft, wanneer je best spreekt en wanneer je beter zwijgt.

Tenslotte, dit gezegd zijnde , is er nog één hele goede reden om te zwijgen : namelijk als je echt niets te zeggen hebt.

Tot een volgende bedenking ...

Een madammeke komt met haar wagen bij een boer en vraagt 25 kg patatten ...

 De boer vraagt  “ Mannelijke of vrouwelijke, madammeke ? “

“Hoe, mannelijke of vrouwelijke patatten  ? “

“Ja madam, ga ik het nog weten ? Mannelijke of vrouwelijke ???”

De madam, geheel uit haar lood geslagen en curieus ... “Awel, geef mij maar vrouwelijke ! “

De boer gaat naar de stal, komt terug met een zak aardappelen, en giet de zak leeg in de koffer van de dame ...

“ Awel, wat doede gij nu ? Waarom giet ge dat zo los in de koffer ? “

“ Awel madam, ge hebt vrouwelijke patatten gevraagd, dus zonder zak “

Of hoe het zover is kunnen komen ....

JE WEET PAS DAT JE IN 2008 LEEFT ALS .....

1.       je per ongeluk je paswoord ingeeft aan de micro-golfoven.

2.       je in geen jaren "patience" hebt gespeeld met echte speelkaarten.

3.       je een lijst hebt van twaalf telefoonnummers voor een familie van drie                       personen.

4.       je een e-mail stuurt naar de persoon aan het bureau naast het jouwe.

5.       je reden om geen contact te houden met bepaalde familieleden of vrienden is               dat ze geen e-mailadressen hebben.

6.       je je eigen oprit oprijdt en je dan met je GSM belt om te zien of er iemand               thuis is om de boodschappen te helpen uitladen.

7.       je huis verlaten zonder je GSM  (die je de eerste 20, 30 of zelfs 40 jaar van je           leven niet gehad hebt)  is nu een reden om in paniek te raken en als een gek               terug naar huis te keren om het verrekte ding op te halen.

8.       je 's morgens opstaat  en eerst online gaat alvorens koffie te zetten.

10.     je je hoofd schuin begint te houden als je glimlacht ...  :).

11.    dat je dit allemaal knikkend en lachend leest.

12.    erger nog, je weet precies wie ik bedoel.

13.    je zelfs te bezig bent om te merken dat er geen nummer 9 is op deze lijst.

14.    dat je zelfs terug gaat om te checken of er inderdaad geen nummer 9 is.

15.    EN DAT JE NU MET JEZELF ZIT TE LACHEN.

DE WOLF.

Embleem van de 1^ste Wing te Beauvechain

De keuze van dit kenteken kadert in een historisch en symbolisch kader. Inderdaad, de wolvenkop is niet enkel het officieel kenteken van de jachtwings van de Belgische Luchtmacht tijdens de jaren 50, en dus ook van Beauvechain en Brustem, maar dit embleem symboliseert tevens  de bescherming van de jongeren door de ouderen, alsook de bekwaamheid en de beheersing eerder dan het brutaal geweld tijdens de jacht.

Deze kwaliteiten zijn volledig in overeenstemming met de opdracht van de 1ste Wing die zich situeert in de opleiding van jonge, goed getrainde piloten. Sedert januari 1999, herbergt de basis enkele wolven die zich heel goed aangepast hebben aan hun nieuwe omgeving. 

 

·           Niet iedereen die ademt … leeft.

·           Jezelf inspannen om te ontspannen , maakt je overspannen.

·           Even stilstaan is soms een hele vooruitgang.

·           Een lieve snoet doet iedereen goed.

·           Aandacht streelt.

·           Beter onvolmaakt echt, dan gemaakt volmaakt.

·           Zelfs als niemand je dat zegt, hou jij mee de wereld recht.

·           Ga op in je werk, niet onder.

·           Wie je bent is belangrijker dan wat je hebt.

·           Gratis te huur.  Warm hart met vier kamers.

·           Geef eens een compliment op een onverwacht moment.

·           Je hart zegt tik-tak. Niet tak-tiek.

·           Wie vuur in zich draagt, verwarmt de wereld.

Het verhaal van mijn tante Francine . (Die van links op de foto).

Onze tante Francine woont in Amerika en is daar bij het leger.  Ze is piloot bij de luchtmacht en heeft meegevochten  in  Desert Storm.  Op een dag werd haar vliegtuig geraakt en moest ze springen.  Het enige wat ze bij zich had was een fles whisky, een machinegeweer  en een zakmes. Terwijl ze aan haar parachute bengelde, dronk ze de  fles whisky leeg, dan was ze dat gewicht al kwijt.  Toen ze beneden kwam, werd  ze omsingeld door wel zeventig Irakezen.   Ze pakte haar machinegeweer en schoot er vijftig van neer.   Toen waren haar kogels op.  Met haar zakmes kon ze er nog vijftien doden,  toen brak het mes af.  De vijf laatste heeft ze met haar blote handen gedood !"

Wat is nu de moraal van het verhaal :

" Je blijft best uit de buurt van tante Francine als ze gezopen heeft. "