Iets over zilver en goud ...

Toen ik, lang geleden, op de lagere school zat, leerde ik dat spreken zilver was, maar zwijgen goud. Ik vond dat toen al een prachtig spreekwoord. Het stemde wel tot nadenken want toen al stond ons mondje natuurlijk niet stil. Iets later meende ik dat zwijgen een deugd was van wijze mensen die geen stommiteiten vertelden en een geheim konden bewaren.Op de middelbare school heb ik begrepen dat kunnen "zwijgen" ook bedoeld was voor de gewone werkmens die dus zijn mond moest houden voor de grote baas. Dat zwijgen kon ook betekenen je eigen gedachte voor jezelf houden al was het maar om ruzies te vermijden, ook al wist je dat je gelijk had.
Dankzij mijn dagelijks werk tussen een hele rist collega's leerde ik echter dat "zwijgen" nog veel meer kon betekenen. Luisteren bijvoorbeeld. In dat geval wordt het zwijgen gewoon stil zijn vanbinnen en proberen te luisteren naar wat een ander te vertellen heeft, met oprechte belangstelling weliswaar. Je legt je eigen gedachte dan het zwijgen op om plaats te maken voor de ideeën van een ander. Wil je nagaan of dat lukt, controleer dan maar eens of je, als iemand je iets vertelt, eerder iets over jezelf antwoordt dan dat je wat meer uitleg aan die persoon vraagt of een verduidelijking van zijn verhaal ...
Zwijgen is nochthans ook nadenken. "Denk na, vooraleer je iets zegt." Rustig de tijd nemen om na te denken over iets. Stil zijn en een probleem langs alle zijden durven bekijken. Vooral niet te snel geloven, dat wat je zelf denkt , het enige juiste is. Vergelijk wat je zelf denkt met de mening van anderen en laat het resultaat rustig "bezinken". Misschien zeg je wel iets héél anders, als je er eerst op die manier een tijdje over gezwegen hebt.
En ja, "zwijgen" is ook voor een groot stuk "beheersing". Niet alles dient hardop gezegd te worden. Er is zeker niets mis mee als je een ruzie wilt vermijden door een keertje je mond te houden. Het getuigt van "feeling", als je begrijpt dat je sommige dingen beter niet aan de grote klok hangt.
Bepaalde mensen worden trouwens geacht zich te houden aan hun "deontologie" en daarmee ook de wet op de privacy te respecteren. Anderzijds, met beheersing bedoel ik ook dat je weet, wanneer je beter wél spreekt. Beheersen wil zeggen, dat je goed beseft, wanneer je best spreekt en wanneer je beter zwijgt.
Tenslotte, dit gezegd zijnde , is er nog één hele goede reden om te zwijgen : namelijk als je echt niets te zeggen hebt.
Tot een volgende bedenking ...





