gedichten

Zaterdag 14 januari 2012

Zoek me, tussen de anderen

zoek me, tussen de anderen
sta ik, de voeten in een hoek
geplant, de knieën samen
een stam, recht omhoog
tot aan de heupen van hars.

mijn ruggegraat
een schors voor spechten en zwammen,
mijn buik een bast voor wormen en maden,
mijn wervels de takken voor vogels en nesten.

mijn schouder een blad,
mijn schouders bladeren, recht omhoog
tot aan de weelderige kruin.

alleen de armen, de armen
niet. die steek ik wijd als twijgen
om me heen, aan elke vinger
een verse vrucht.

(uit de cyclus: alles op afstand)

Silvy Marie

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 10:23

Zaterdag 14 januari 2012

Cliché

Cliché

Laat haar met rust.
En laat haar alleen overdag.
En wacht, onderga
De slepende klok van haar lokroep.

Ga niet overstaag.

Wacht. En zoek 'avonds
De deur en klop aan en omhels
De spannende sleur
Van je liefde. Verzwijg je cliché

Dat ons afscheid ons al tegemoetkust.

Leonard Nolens

Uit: Zeg aan de kinderen dat wij niet deugen.
Querido

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 10:13

Maandag 19 december 2011

Als je zeker bent...

Als je zeker bent

dat ik dood ben.

Roep niet de anderen

maar zet je

... aan mijn laatste bed.

Vertel me

hoe stil en rustig alles is.

Zeg me

dat de zon schijnt

tussen lentegroen.

Vertel hen later

dat ik weg ben.

Ze storen mijn slaap.

Streel een laatste keer

mijn haren,

en sluit de deur.

Laat de duisternis

me zacht omarmen.

Geraard van Heusden

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 13:21

Donderdag 8 december 2011

De Gift

Geef mij wat je bij je hebt.
Geen sleutels of geld.
Wel wat er maar even is.

Het vlug gekrabbelde telefoonnummer.
Het meegestoomde papiertje in je jaszak.
De knoop op het punt van verliezen.

De woorden die je net niet hebt gezegd.
De kracht te veel om een deur open te doen.
Alles waar je niets meer aan hebt.

Geef mij het geruis van je katoen.
De wind kan wel zonder.

K Schippers
Amsterdam 1936

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 00:00

Zondag 30 oktober 2011

Dan zal de stilte

Dan zal de stilte
alle woorden tot zich nemen
en keren de golven
terug naar de oceaan
van grondeloosheid.

En alles wat ooit gezegd is
over vrede en liefde
zal als een stralend licht
zichtbaar worden
voor de tot rust gekomen geest.

Marcel Messing

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 00:00

Donderdag 6 oktober 2011

Goed dat u niet bezeten bent van mij .

Goed dat u niet bezeten bent van mij .
Goed dat ik ook van u niet ben bezeten .
Dat wij op aarde blijven en dat wij
Niet wegzweven naar andere planeten .
Goed dat ik gek mag doen - losbandig , vrij ,
Dat ik mijn woorden niet hoef af te meten ,
En dat een aanraking van uw kledij
Geen wild , benauwend vuur in mij ontketent .

Goed dat u in mijn bijzijn ook gerust
Liefkozingen van anderen kunt krijgen .
En dat u , als een ander mij eens kust ,
Mij niet met hel en vagevuur zult dreigen .
Goed dat u steeds , bewust of onbewust ,
Mijn lieve naam , o lieve , zult verzwijgen.....
Dat nooit in 't godshuis , in gewijde rust
Een halleluja voor ons op zal stijgen .

Ik dank u voor dat alles ; ik ben blij
Dat u , zonder er zelf iets van te weten ,
Zo van mij houdt :dank voor de zon die wij
Niet samen zien , de niet met u gesleten
Verstilde nacht ; dat wij elkander bij
Zonsondergang en maneschijn vergeten .
Dat u niet - ach ! - bezeten bent van mij ,
Dat ik ook -ach ! - van u niet ben bezeten .

Tsvetajeva Marina Ivanova
1892-1941 Rusland
vertaling Anne Stoffel

gedichten uit de hele wereld

Geschreven door Lucy om 00:00

Zaterdag 24 september 2011

Er is een groep mensen

en er is een groep mensen

die 's morgens en 's avonds elkaar bevragen

hoe is het? goed zeker? hoe

was het? als vroeger zeker? hou

je nog van me? ja, wat dacht je? en

ginder? ik blijf op je wachten.

Er is een groep mensen

en er is een groep mensen

en daartussen het vlies van vermoedens

een hellend vlak van attenties, vermogen

van traan en elektrische pulsen,

die telefoon wordt nooit neergelegd.

Soms is de taal kort van stof en stoffig

herhalingen ook en

buiten dampt het landschap, groen en nat

wordt het gehouden door kabouters.

Prijkt hij, kijkt zij, blijft hij, smeekt zij

bidt hij, denkt zij, rouwt zij

die eerste maanden jaren als de eerste dag

flakkerend ingekaderd, op altaartjes

valt hun dorstige mond nooit stil.

Koen Peeters (1959)

uit: Fijne motoriek

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 00:00

Vrijdag 9 september 2011

Geluk?

Geluk?

Soms, fietsend langs donkere
grachten, duikt je blik ongevraagd
een woonkamer binnen, stuit
op een glimlach, een hand op
een schouder, maar je bent al

voorbij. Niet meer dan een tiende
seconde lijkt nodig om haarscherp
te tonen waar het om gaat. Moet je
in je huis misschien gewoonweg trachten
te kijken alsof je er toevallig voorbij rijdt.

Marc Tritsmans
Uit: Warmteleer

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 00:00

Zaterdag 3 september 2011

Als ik geen rood meer heb

Als ik geen rood meer heb
maak ik de bomen groen, de struiken,
het hele landschap wat ik schilder.
Dus ook het onkruid en het gras,

waarin je languit ligt te wachten roerloos
maar toch diep ontroerd, wanneer je later
het doek mag zien waar ik je rooie jurk
vervangen heb door zachte naaktheid,
waarvoor ik net als voor je glimlach
vooralsnog niet de kleur vond die je past.

Als ik geen rood meer heb,
heb ik nog altijd je lippen.

Paul Snoek 1933-1981
uit: Schildersverdriet,

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 00:00

Dinsdag 16 augustus 2011

Noorderzon

Ik stuur je mee met de noorderzon
en wacht tot alles terug normaal is
Wanneer de bomen bladeren dragen
hun gewicht verdragen
elke keer opnieuw
zoals Atlas ons verplaatst

Ik hoop dat je gelukkig wordt
dat de demonen je sparen
of gewoon vergeten

Misschien vergeet ik jou
na eenzame dagen zonder licht
de sterren kan ik niet meer vangen

Wie weet wat er gaat gebeuren?
zal ik hier nog zijn
of kom jij terug
naar dit nest
gemaakt van stukjes droom
en plukjes wens
om deze dode kuikens te verzorgen
Net als een rouwende vader
die de zwarte armband weigert te dragen

Lena Verkauteren

Nederlandstalige poëzie

Geschreven door Lucy om 19:13

Archief