Brood duurder vanaf september

Afgaande op de rommel die men vandaag verkoopt als “een brood”, zou men eerder denken dat die tarweoogst al enige jaren rampzalig is.

Vanaf september wordt brood 5 tot 10 cent duurder. De oorzaak is de rampzalige tarweoogst in de hele wereld. "In de VS is de uitzonderlijke droogte de boosdoener, in Noord-Europa ligt de oorzaak bij het koude en natte voorjaar", zegt landbouwexpert Luc Busschaert.

Volgens de Vlaamse Bakkersfederatie komt er daardoor vanaf september 5 cent bij, Busschaert zelf verwacht een prijsstijging met 10 cent. Dat schrijven Het Nieuwsblad en De Standaard vandaag. "Al zijn het de bakkers zelf die daarover zullen beslissen", zegt Bruno Kuylen van de Bakkersfederatie.

Sinds 2004 mogen de bakkers zelf hun prijs bepalen. Acht jaar geleden kostte een groot brood 1,6 euro, op dit moment is dat bij de meeste bakkers 2,1 euro. Door de rampzalige landbouwzomer valt te verwachten dat ook de prijs van andere basisproducten als vlees, bier, en plantaardige olie vanaf dit najaar zullen stijgen.

Clarissen uit Malonne sturen brief naar vader Eefje

Jean Lambrecks, de vader van Eefje, en zijn partner Els Geurts hebben een brief gekregen van de Clarissen van Malonne. Ze hadden de zusters opgeroepen om terug te komen op hun beslissing. "Maar ze gaan niet in op onze vraag", aldus Geurts. Gisteren werd in Malonne alweer betoogd tegen de vrijlating van Michelle Martin. Ook de ouders van Shana Appeltans en Annick Van Uytsel liepen mee in de mars.

Jean en Els, die al verwacht hadden dat ze niet met de zusters zouden kunnen praten, hadden een brief geschreven. “We hebben de zusters opgeroepen om terug te komen op hun beslissing om Martin op te vangen. Ze worden immers voorgelogen. Michelle Martin heeft ons nooit laten weten dat ze spijt heeft van wat er is gebeurd. Ook van een schadevergoeding, of zelfs maar een aanzet daartoe, hebben wij nooit wat gemerkt.”

Het moet zijn dat Els Schreurs en Jean Lambrecks de juiste snaar hebben geraakt. De zusters stuurden immers per kerende hun antwoord terug. “De daden van Martin zijn verwerpelijk”, schrijven ze. “Maar toch zouden wij aan onze missie voorbijgaan, als we haar geen opvang zouden geven. Dat is onze rol. Wat zou de wereld zijn als niemand die ooit een misstap had begaan, nog een toekomst is gegund?”

“Ze gaan dus niet in op onze vraag. Nochtans heeft Martin al kansen genoeg gehad. Ze heeft ze nooit benut”, zegt Els. “Soit, ik hoop dat de zusters beseffen dat dit geen gewone boetelinge is. Ik vind het tof dat zoveel mensen naar hier zijn gekomen, om hen te laten weten dat er echt wel wat schort aan de beslissing om haar vrij te laten, en haar hier op te vangen. Of het ook echt iets afdoet, is een andere zaak.”

Belastingdruk: goud voor België

Voor het tweede jaar op rij haalt België de gouden medaille op vlak van belastingdruk. Dat blijkt uit de ‘fiscale bevrijdingsdag’, zoals berekend door het Franse Institut Economique Molinari. Volgens de onderzoekers valt de fiscale bevrijdingsdag voor de Belgen dit jaar op zondag 5 augustus.

Het berekenen van de ‘fiscale bevrijdingsdag’ is een populaire manier om de belastingdruk in een bepaald land uit te drukken. Tot aan die dag werkt u voor de staat, de dag nadien werkt u pas voor uzelf. De Franse onderzoeksorganisatie baseert zich op cijfers van Eurostat, de OESO en loonberekeningen van Ernst & Young.

Voor het tweede jaar op rij wint België de gouden medaille. Frankrijk is tweede op een respectabele afstand van tien dagen. Een werkgever in ons land geeft nu 2,45 euro uit om zijn werknemer 1 euro netto te laten verdienen. Het werkelijke belastingspercentage komt in ons land uit op 59,2% (btw-lasten inbegrepen). Het gemiddelde in de Europese Unie bedraagt 44,89%. Volgens de onderzoekers is ons land vastbesloten om ook de volgende jaren de koppositie vast te houden, gezien de maatregelen die de nieuwe regering-Di Rupo heeft afgekondigd. Het Franse instituut vreest dat investeerders daardoor ons land links zullen laten liggen.

“Veel Belgen denken ten onrechte dat alle ingehouden belastingen op hun loonstrookje vermeld staan, maar dat klopt niet”, zegt co-auteur James Rogers. “Onder meer de sociale zekerheidsbijdragen zijn onzichtbaar voor de werknemer.”

Ook PriceWaterhouseCoopers (PwC) publiceert jaarlijks een tax freedom day. Volgens hun berekeningen viel die dit jaar op 14 juni. “PwC gaat uit van macro-economische benadering (totale belastinginkomsten van de staat in verhouding tot het bruto binnenlands product), terwijl wij uitgaan van het loon van de werknemer en de lasten die daarop worden betaald”, legt James Rogers het verschil uit.

Michel Daerden is overleden

 

Webcam stad Sint-Niklaas

Evenementen op de Grote Markt

Euromarkt: 3 dagen streekproducten en muziek uit alle hoeken van Europa

Een unieke Europese markt waarbij marskramers en ambachtslui uit alle 27 Europese lidstaten hun regionale producten en ambachten aanprijzen. Je vindt er ter plaatse gedraaide mozzarella, tapenades...

WANNEERvrij 03/08/12, za 04/08/12, zo 05/08/12

Lees verder

Euromarkt 2012

De stad Sint-Niklaas organiseert éénmaal om de zes jaar de Euromarkt, een grote Europese markt waarbij marktkramers uit de 27 EU-lidstaten hun streekproducten aanprijzen. Altijd al gedroomd om...

Stille mars in Malonne tegen komst Martin

In Malonne in de provincie Namen nemen een kleine 300 mensen deel aan een vreedzame betoging tegen de komst van Michelle Martin, de ex-vrouw van Marc Dutroux. De abdis van het klooster had eerder deze week verklaard dat ze bereid was om Martin na haar voorwaardelijke vrijlating onderdak te verlenen en dat zint de betogers niet.

 

De manifestanten zijn tegen de vervroegde vrijlating van Martin. De organisatrice, een voormalig lid van de extreem-rechtse partij Front National, benadrukte voor de start het vreedzame karakter van de mars. "Ik ben hier als moeder en als burger", luidde het.

De plaatselijke politie is echter goed voorbereid. Het marktplein is afgezet en ook de toegang tot het klooster is geblokkeerd waardoor de organisatoren de route enigszins moesten aanpassen. Opvallend is wel dat er nauwelijks inwoners van Malonne zelf deelnemen aan de manifestatie. De binnen- en buitenlandse pers is wel ruim vertegenwoordigd.

Ook Jean Lambrecks tekent cassatieberoep aan

Gisteravond raakte overigens bekend dat ook de vader van het vermoorde meisje Eefje, Jean Lambrecks, cassatieberoep aantekent tegen de vrijlating van Martin. "We hebben preventief cassatieberoep aangetekend, maar de komende dagen moeten we onderzoeken of het ontvankelijk verklaard zou kunnen worden", aldus de advocaat van Lambrecks, Joris Vercraeye, die hoopt om zo de rechten van zijn cliënt te vrijwaren.

"Het aantekenen van het cassatieberoep is ook een soort protest en misschien kan dit een aanleiding zijn voor een debat om de wetgeving terzake te wijzigen", luidt het nog. Eerder kondigden ook de andere burgerlijke partijen aan dat ze tegen de beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank van Bergen in cassatie zouden gaan.

Vader van Eefje in beroep tegen vrijlating Martin

 
Jean Lambrecks, de vader van Eefje die samen met haar vriendinnetje An ontvoerd en vermoord werd door Dutroux. © belga.

Net als andere burgerlijke partijen heeft ook Jean Lambrecks, de vader van Eefje, cassatieberoep aangetekend tegen de beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank in Bergen om Michelle Martin vervroegd vrij te laten. Dat bevestigde donderdagavond zijn raadsman Joris Vercraeye.

"We hebben preventief cassatieberoep aangetekend, maar de komende dagen moeten we onderzoeken of het ontvankelijk verklaard zou kunnen worden. We hebben het gedaan om al onze rechten te vrijwaren", aldus advocaat Vercraeye.

"Alle argumenten moeten nog op papier gezet worden. Het openbaar ministerie kan wel binnen de 24 uur in beroep gaan. Als slachtoffer hebben we bij een procedure van de strafuitvoeringsrechtbank eigenlijk geen mogelijkheid", hekelt de advocaat. "In het debat over een dergelijke beslissing zou men het slachtoffer ook een gelijke stem moeten geven. Bij een strafuitvoeringsrechtbank moet het slachtoffer zijn verlangen uiten om gehoord te worden. Als dat verlangen geuit is, zouden de rechten van het slachtoffer gelijkgesteld moeten worden met die van de veroordeelde."

Protest
"Het aantekenen van het cassatieberoep is ook een soort protest en misschien kan dit een aanleiding zijn voor een debat om de wetgeving terzake te wijzigen", besluit meester Joris Vercraeye.

Het komt aan de rechters toe om straffen op te leggen, los van de waan van de dag

Het komt aan de rechters toe om straffen op te leggen, los van de waan van de dag en volgens de procedures die de wetgever ter beschikking stelt, vindt Hugo Lamon. Lamon is advocaat en publicist.

De mogelijke vrijlating van Michelle Martin krijgt veel aandacht in de media. Er heerst blijkbaar veel onbegrip en justitie lijkt weer een slechte beurt te maken. Douglas De Coninck had het in deze krant over het "totale misprijzen voor wie geen toga droeg" en oordeelde dat Michelle Martin wel ooit moest vrijkomen, maar "het had misschien op een iets minder walgelijke manier gekund". (DM 1/8). Renaat Landuyt, sp.a-jusititiespecialist, liet dan weer optekenen dat rechters weliswaar wettelijk gezien geen rekening hoeven te houden met de publieke opinie, maar dat "als ze de kranten hadden gelezen" ze hadden kunnen weten dat "hun beslissing de gemoederen zou ophitsen". Walgelijke rechters dus die zich, vermomd in hun toga, als oproerkraaiers gedragen.

Gesmeerde persdienst
De nabestaanden van de slachtoffers van die gruwelijke moorden zijn begrijpelijkerwijze ook ontstemd. Dat kan natuurlijk niet verbazen, nu zij ook nog na al die jaren een antwoord zoeken op de "hoe en waarom"- vragen die hun leven blijven beheersen. Nu ken ik Jean Lambrecks, de vader van Eefje, als een zeer aimabele man en zou ik alleen maar uit respect voor hem nu verder kunnen zwijgen. Toch vind ik het ook mijn morele plicht om ook de stem te verheffen.

De commotie doet denken aan het fameuze spaghetti-arrest dat het Hof van Cassatie op 14 oktober 1996 uitsprak, overigens ook in de zaak Dutroux. De onderzoeksrechter had een bord spaghetti gegeten samen met de ouders van de vermoorde meisjes en werd daarom van het onderzoek gehaald. Er volgde grote publieke verontwaardiging over zoveel wereldvreemdheid, terwijl het Hof van Cassatie gewoon de basisprincipes van de rechtstaat had toegepast. Die regel geldt overigens ook nu nog onverkort, maar in de dagen na het arrest laaiden de emoties op. En toen, net als nu, ook aangewakkerd door politici en opiniemakers. En ook toen was het voor justitie geen prioriteit om de beslissing uit te leggen aan het publiek. Als er iets is wat we weer uit deze nieuwste episode van de Dutroux-zaak moeten onthouden, is dat justitie er nog altijd maar moeizaam in slaagt om te communiceren. Er waren hier en daar schuchtere individuele pogingen van geëngageerde magistraten, maar niets structureels. Als justitie iets nodig heeft, is het wel een goed gesmeerde persdienst. Misschien kunnen de politici enkele van hun vele media-adviseurs detacheren naar de rechtbanken?

En wat te denken over de beslissing zelf? Vroeger besliste de minister van Justitie over de voorwaardelijke invrijheidsstelling. Het is precies door de zaak Dutroux dat dit nu in handen is van een onafhankelijke rechtbank. Die rechtbank beslist niet zomaar in het ijle. Zij moet dat doen aan de hand van wettelijke criteria, die overigens door de wetgever zelf zijn vastgelegd. Het kan dan ook verbazing wekken dat een parlementslid nu plots vindt dat die rechters ook rekening moeten houden met wat er in de krant staat. Zou diezelfde politicus het ook aangedurfd hebben bij de bespreking van de wet een amendement in te dienen om dit in de wet in te schrijven?

Het stoort politici en opiniemakers blijkbaar dat in een rechtstaat de rechters oordelen op grond van een concreet dossier, in dit geval dus op grond van adviezen van allerhande deskundigen. Precies omdat de wetgever het zo gewild heeft. Zonder beroepsmogelijkheid, omdat de politici vonden dat dit de beste garanties bood voor een serene behandeling. Waarom hebben ze niet de moed om daar nu de publieke opinie aan te herinneren?

Sommigen willen de wet veranderen. Het is allicht niet belachelijk om er even aan te herinneren dat je de spelregels niet kan veranderen tijdens het spel. Dat kan dus enkel voor de toekomst en dat debat voeren is inderdaad de taak van de politici. Deze laatsten zullen daarbij ook niet vergeten dat enige bedachtzaam op zijn plaats is, al was het maar om te verhinderen dat ons land later wordt veroordeeld door het Hof voor de rechten van de mens.

Waan van de dag
Er gaan stemmen op voor het invoeren van niet-samendrukbare straffen, een minimale drempel of het uitzitten van minstens de helft van de straf. Dat debat kan en moet worden gevoerd, maar er mag ook niet uit het oog worden verloren dat de uiteindelijke straf door een rechter moet worden bepaald. De wetgever geeft hem daarbij een grote beoordelingsmarge, zodat de wijziging van de wet niet noodzakelijkerwijze tot effectief langere celstraffen zal leiden. Precies omdat het aan de rechters toekomt om straffen op te leggen, los van de waan van de dag.

Douglas De Coninck sloot zijn stuk gisteren af met een citaat van een groot Brits politicus: "Prison is an expensive way of making bad people worse". Het valt vurig te hopen dat dit niet als een oproep moet worden gelezen om de gevangenisstraf dan maar af te schaffen en te vervangen door de doodstraf.

Recordbedrag aan boetes betaald: 387 miljoen euro

Alle Belgen samen hebben in 2011 387,72 miljoen euro aan boetes betaald, vooral voor verkeersovertredingen, zo blijkt uit cijfers van de federale overheidsdienst Financiën. Een record, waar advocaat Michel Maus het moeilijk mee heeft. 'De onmiddellijke inningen zijn eerder een begrotingsmaatregel dan dat ze de burgerzin aanscherpen.'

Het bedrag is een nieuw record, en een stijging met 5 procent in vergelijking met 2010. Toen werd er voor 368,5 miljoen euro aan boetes betaald. Het grootste deel (261,45 miljoen euro) komt van onmiddellijke inningen, gevolgd door boetes van het parket (66,15 miljoen euro) en boetes opgelegd door de rechtbanken (62,08 miljoen euro). 'Het systeem van de onmiddellijke inningen wordt almaar meer gebruikt', zegt ook Michel Maus, advocaat en docent fiscaal recht aan de universiteiten van Antwerpen en Brussel.

Momenteel wordt 93 procent van de boetes betaald zonder tussenkomst van de rechtbank. Terwijl tien jaar geleden alle processen-verbaal gingen naar de overbelaste parketten, die deze pv's vaak verticaal klasseerden. 'Het succes van dat boetesysteem is geen toeval. Ik heb de indruk dat de overheid instructies geeft om fors in te zetten op die onmiddellijke inningen. Het lijkt eerder een begrotingsmaatregel dan dat het de burgerzin zou moeten aanscherpen. Op de duur krijgen de burgers net een degout van die overheid, en raken ze gefrustreerd.' Maus pleit daarom voor een ander boetesysteem. 'Moet je onmiddellijk geld vragen voor iemand die met zijn gsm belt achter het stuur? Geef hen eerst een waarschuwing, en deel pas bij die tweede overtreding een boete uit.'

'Onzin', reageert Peter Vansintjan, woordvoerder van minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (CDH). 'Onmiddellijke inningen werden niet ingevoerd om de overheidsfinanciën aan te zuiveren. Het is gewoon het beste systeem om mensen te beboeten die de wet niet naleven. En niet onbelangrijk: het versterkt alleen de veiligheid op de weg.'

Van dat 'recordbedrag' gaat uiteindelijk 109,2 miljoen euro naar het verkeersslachtofferfonds, de rest is voor vadertje Staat. In 2011 stelden de lokale en federale politie bijna drie miljoen snelheidsovertredingen vast.

Crisis drijft Belgen naar gratis zorg

BRUSSEL - Meer dan 250.000 Belgen krijgen gratis verzorging in wijkgezondheidscentra. Dat zijn er dubbel zoveel als zeven jaar geleden. ‘Door de economische crisis zoeken steeds meer mensen in armoede hulp bij ons', zeggen artsen.

In 2011 waren al een kwart miljoen Belgen ingeschreven in een wijkgezondheidscentrum. Ze kunnen er dan gratis een huisarts raadplegen, zich laten verzorgen door een verpleegkundige of door een kinesitherapeut.

In 2004 maakten nog maar 123.000 personen gebruik van het systeem, of de helft minder dan vorig jaar. Dat blijkt uit cijfers van de ziekteverzekering, het Riziv. Het Riziv betaalt de wijkgezondheidscentra maandelijks een forfaitair bedrag per ingeschreven patiënt uit. Die kan dan gratis terecht in het wijkgezondheidscentrum, maar mag niet meer op consultatie bij andere huisartsen.

Meer Belgen schrijven zich in bij de wijkgezondheidscentra, en die schieten ook als paddestoelen uit de grond. Tussen 2002 en 2010 is het aantal wijkgezondheidscentra in ons land meer dan verdubbeld: van 51 naar 110.

Ook het aantal Vlaamse wijkgezondheidscentra is verdubbeld, tot 29 in 2010. Dat er een stuk minder Vlaamse dan Franstalige wijkgezondheidscentra zijn, heeft met subsidies bij de opstart van de centra te maken. Anders dan aan Franstalige kant, krijgen de Vlaamse centra tot dusver geen subsidies van de gemeenschap. Sommige gemeenten ondersteunen de centra wel.

De komende jaren zullen er nog meer wijkgezondheidscentra bij komen. Zo opent in september in Lier het eerste wijkgezondheidscentrum de deuren, begin 2013 gaat al het negende centrum in Gent open. Sinds de opening van het eerste centrum midden jaren 70 blijft de populariteit van de Gentse wijkgezondheidscentra groeien.

De bestaande acht Gentse centra barsten ook uit hun voegen, vertelt Thierry Christiaens, professor huisartsgeneeskunde aan de UGent en arts in het wijkgezondheidscentrum Brugse Poort. ‘Intussen werken in ons centrum meer dan twintig hulpverleners en zijn er 6.000 patiënten ingeschreven. De Belgen in armoede zijn de sterkst groeiende groep. We voelen dus de economische crisis.'

Sluiting Doel 1 en 2 kost Electrabel 100 miljoen euro



De sluiting van de kerncentrales Doel 1 en 2 kost de Belgisch-Franse energiegroep GDF Suez en haar Belgische dochter Electrabel 100 miljoen euro. De Franse topman van het concern, Gérard Mestrallet, heeft dit cijfer voor het eerst vrijgegeven.

De Belgische regering heeft eerder verleden maand beslist om de geplande uitstap uit de kernenergie te bevestigen. In een eerste fase zouden de kerncentrales Doel 1 en 2 daarbij gesloten worden. In de centrale van het Waalse Tihange daarentegen zou verder geïnvesteerd worden waardoor de eenheid Tihange 1 nog tot 2025 open kan blijven. Eerder was al gesteld dat ook Tihange 1 dicht moet.

De eigenaar van de centrales, de groep GDF Suez, heeft scherp geprotesteerd tegen de beslissing van de Belgische regering. Vooral ook omdat eerder al andere toezeggingen waren gedaan. Bij de voorstelling van de financiële resultaten over de eerste zes maanden heeft Mestrallet nu aangegeven dat het bedrijf "dringend meer duidelijkheid wil van de regering." Volgens Mestrallet is de kijk van de groep op kernenergie overigens niet veranderd. "Alleen is het er ons om te doen om een stabiel wettelijk kader rond nucleaire energie te verkrijgen."

De groep liet ondertussen becijferen wat de gevolgen zijn van de Belgische beslissingen en kwam tot de conclusie dat de sluiting van Doel 1 en 2 een hap van 100 miljoen euro zal weg nemen uit de financiële resultaten van 2016.

"Sterke resultaten"

GDF Suez heeft het tijdens het eerste semester overigens voortreffelijk gedaan. Het bedrijf realiseerde een omzet van 50 miljard euro (+10%) en een nettowinst van 2,5 miljard euro (+4%). Het concern geeft geen afzonderlijke cijfers voor België. GDF Suez is de eigenaar van onder meer elektriciteitsproducent Electrabel. "Wij hebben ondanks de latente crisis sterke resultaten gerealiseerd", stelt Mestrallet. "Wij zijn als groep gewapend tegen een economische terugval."

Na de overname van het Britse International Power is de nettoschuldenlast van het bedrijf wél gestegen tot 45 miljard euro.

GDF Suez stelt in totaal zo'n 220.000 mensen tewerk. Daarvan ook meer dan 25.000 in België.

Creg wil federale steun zonnepanelen afschaffen

De federale energieregulator Creg wil met onmiddellijke ingang de federale subsidies voor zonnepanelen afschaffen. Dat zegt Creg-directeur Guido Camps woensdag aan de VRT.

Door de verlaging van het niveau van Vlaamse subsidies voor zonnepanelen naar 90 euro per MWh per 1 augustus, wordt federale steun interessant. Hoogspanningsbeheerder Elia betaalt immers 150 euro per MWh.

De Creg dient nu een voorstel in om die federale subsidie met onmiddellijke ingang af te schaffen. Volgens Camps is dat ook logisch. "Hernieuwbare energie is een regionale bevoegdheid. Wij vinden het dan ook niet logisch dat een federale subsidie de Vlaamse zou doorkruisen", aldus Camps.

Bij staatssecretaris voor Energie Melchior Wathelet (CDH) bevestigt men de ontvangst van het voorstel van de Creg. De staatssecretaris zal vrijdag inhoudelijk reageren.

Voorwaardelijke invrijheidsstelling in zes vraagjes

De voorwaardelijke invrijheidsstelling van Michelle Martin roept vele vragen op. Hierbij de belangrijkste.

1. Wat is voorwaardelijke invrijheidsstelling?

Voorwaardelijke invrijheidsstelling (VI) betekent dat een gevangene onder bepaalde voorwaarden vroeger kan vrijkomen dan zijn strafeinde. In België is die termijn een derde van zijn straftijd, bij recidivisten twee derde. Voor levenslang gestraften is de termijn tien jaar en zestien jaar als ze recidivist zijn.

2. Wie beslist over VI?

Sinds 1 maart 1999 beslist een strafuitvoeringsrechtbank (SURB) van drie rechters over VI voor veroordeelden die meer dan 3 jaar moeten zitten. Tegen hun beslissing is geen beroep mogelijk. Wel kan men naar Cassatie gaan als de wet is geschonden, maar dat leidt meestal tot niets. Voor straffen onder de drie jaar beslist de minister van Justitie zeker nog tot 1 september 2O13. Straffen onder de drie jaar worden bijna automatisch herleid tot een derde van de straftijd en daarna omgezet in elektronisch toezicht.

3. Hoe krijg je VI?

De gevangenisdirectie vraagt de VI aan als de gedetineerde bijna in de voorwaarden daarvoor is. De gedetineerde zelf moet daar niet eens mee akkoord gaan.

De gevangene moet wel een reclasseringsplan kunnen voorleggen. Hij moet aantonen dat hij een woning en een bezigheid (bij voorkeur: werk) heeft. De houding tegenover zijn slachtoffers en tegenover de feiten speelt ook een rol: dreigt de gedetineerde zijn slachtoffers lastig te vallen, hoe staat hij tegenover hen, vergoedt hij de schade, is er risico op een nieuw misdrijf? Al deze elementen spelen mee bij de beslissing. Je krijgt dus niet zomaar VI, het is geen recht.

4. Hebben de slachtoffers iets te zeggen aan VI?

De slachtoffers, die dat hebben gevraagd, worden gehoord tijdens de debatten over de VI van hun dader en ze worden ingelicht over de beslissing. De uitspraak zelf is openbaar, de slachtoffers kunnen die dus bijwonen. Ze mogen echter alleen hun visie geven over de voorwaarden die op hen betrekking hebben, niet over de vrijlating zelf, noch over voorwaarden die niets met hen te maken hebben.

5. Wat zijn de voordelen van VI?

* VI geeft de gedetineerden uitzicht op een toekomst, bevordert goed gedrag in de gevangenis en houdt gevangenen als het ware "aan het lijntje".

* Door VI wordt de gedetineerde meestal langer gecontroleerd dan wanneer hij zijn straf helemaal zou uitzitten. Slechts in één op de vijf gevallen is dat niet zo.

* VI erkent dat mensen kunnen veranderen en verbeteren, ook in de gevangenis.

* De VI voorkomt recidive. Amper 5,5% van de vrijgelatenen pleegt een nieuw misdrijf, zo stellen de Justitiehuizen vast.

* VI doet de gevangenisbevolking aanzienlijk dalen. Zonder VI zou het gevangeniswezen gemiddeld per dag in 2007 2.200 gedetineerden meer hebben geteld.

6. Wie krijgt VI?

Criminoloog Eric Maes onderzocht het.

* In 2010 kregen 711 gedetineerden VI. Dat is 4,1% van alle gedetineerden die werden vrijgelaten.

* VI-ers zijn jonge mannen. De gemiddelde leeftijd van de vrijgelatenen is 36 jaar.

* De grootste groep zijn mensen met straffen tussen drie en vijf jaar (48,8%). Assisenklanten vertegenwoordigen slechts 10% van de groep: 2,4% kregen levenslang, 8,7% een tijdelijke straf (zoals Martin dus).

* Gemiddeld zouden de VI-ers nog 6,5 jaar moeten zitten, als ze niet waren vrijgelaten. Gemiddeld komt de VI-er vrij na 3,5 jaar opsluiting. De levenslanggestraften kwamen vrij na iets meer dan 11 jaar.

* Gedetineerden krijgen zeker geen VI op het moment dat ze die zouden kunnen krijgen. Gemiddeld zo'n 14,5 maanden later en in meer dan de helft van de gevallen meer dan een jaar later. Hoe hoger de straf was waarvoor iemand is veroordeeld, hoe langer het "surplus".

* Zes op de tien VI-ers heeft een proeftijd van vijf jaar of meer. In bijna één op de vijf gevallen duurt de proeftijd net zolang als de gedetineerde nog zou moeten zitten (het zgn. "strafrestant"). In de meeste gevallen (44,5%) duurt de proeftijd langer, maar niet meer dan het dubbele van het strafrestant.

Belgische economie kent sterkste daling sinds 2009

De Belgische economie is het in tweede kwartaal van dit jaar verrassend genoeg gekrompen. Dat blijkt uit een eerst raming van de Nationale Bank.

Volgens de raming van de Nationale Bank is de Belgische economie in het tweede kwartaal met 0,6 procent gekrompen. Het betekent dat onze economie het niet goed doet.

De achteruitgang was ook niet verwacht. Recent voorspelde de Nationale Bank nog dat onze economie over het hele jaar met 0,6 procent zou groeien. De krimp met 0,6 procent in het tweede kwartaal valt in dat opzicht helemaal uit de toon.

Het was van 2009 geleden dat de economie in ons land zou sterk achteruit boerde. In het eerste kwartaal van dat crisisjaar zakte de Belgische economie met 1,8 procent weg.

Begrotingstekort

In het eerste kwartaal van dit jaar was er nog een minimale groei van 0,2 procent. Eerder was er een groei van 0,3 procent geraamd, maar dat cijfer is naar beneden toe bijgesteld door de Nationale Bank. Ook in het laatste kwartaal van 2011 was er een krimp van 0,1 procent.

Een lagere economische groei dan verwacht is ook slecht nieuws voor de staatskas en de begroting. Minder groei betekent minder belastinginkomsten voor de staat. En dat betekent dat de regering wellicht nog eens nieuwe besparingen of inkomsten moet gaan zoeken om het begrotingstekort binnen de perken te houden.

Laetitia Delhez stort in na nieuws

Het nieuws over de vermoedelijke vervroegde vrijlating van Michelle Martin slaat in als een bom bij de voormalige slachtoffers en betrokkenen. Zo ook bij Sabine Dardenne en Laetitia Delhez (foto), de twee meisjes die in de zomer van 1996 werden bevrijd uit de kelder van Dutroux.

Sabine (28) reageerde gisteren kort via Facebook: “Enkele personen zijn meer geschokt door het nieuws dan ik. (...) Sinds 9 mei 2011 wist men al dat ze vrij ging komen”, schrijft ze. “Ik ga proberen mijn leven zo goed mogelijk te leiden, zoals ik dat al 16 jaar doe ... Ik ben op vakantie en zij zal mijn leven niet nog een keer verpesten...”

Laetitia

De intussen 30-jarige Laetitia, getrouwd en moeder van drie kinderen, reageerde gisteren niet zelf. Volgens haar advocaat Georges-Henri Beauthier stortte ze in toen ze van hem telefonisch het nieuws hoorde.

Volgens de andere advocaat die haar tijdens het proces bijstond, de Antwerpenaar Jan Fermon, gelooft ze niets van het berouw van Martin. “Als Martin het meent, moet ze eindelijk eens op zoveel vragen die de families nog altijd hebben, beginnen antwoorden. Dat vindt Laetitia”, zegt Fermon.

Turtelboom heeft ontwerp klaar om VI te verstrengen

Minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open Vld) heeft een voorontwerp van wet klaar om de voorwaardelijke invrijheidsstelling te verstrengen voor zware criminelen. Dat liet ze weten aan de RTBf naar aanleiding van de zaak-Martin.

Momenteel kan iemand voorwaardelijk vrijkomen na een derde van de straftijd, bij recidivisten na twee derde. Voor levenslang gestraften is de termijn tien jaar en zestien jaar als ze recidivist zijn.

Het regeerakkoord bevat een nogal dubbelzinnige passage over de verstrenging van de wet op de voorwaardelijke invrijheidsstelling. Enerzijds zegt het dat wie levenslang of dertig jaar kreeg voor een moord, een verkrachting, zedenschennis of ontvoering van een minderjarige, daarvan minstens de helft zal moeten uitzitten. Bij recidive wordt dat drie vierde. Dit lijkt dus op een verstrenging van de wet op de voorwaardelijke invrijheidsstelling voor een heel beperkte groep criminelen.

Maar vlak daarna staat er dan dat de rechter die de straf oplegt, moet bepalen wat de minimale strafduur is die moet worden uitgezeten (de zgn onsamendrukbare straffen).

Het regeerakkoord suggereert enerzijds een verstrenging van de VI-wet en anderzijds de mogelijkheid tot onsamendrukbare straffen. Beide voorstellen zijn eigenlijk tegenstrijdig. De coalitie is het duidelijk niet helemaal eens geraakt hierover. Over dit onderwerp was in het verleden al veel ruzie tussen enerzijds socialisten en christendemocraten (tégen onsamendrukbare straffen) en anderzijds liberalen (voor onsamendrukbare straffen).

Recidivist

De regeling voor wie recidivist is wordt volgens het regeerakkoord erg vereenvoudigd en serieus verstrengd voor dezelfde zware inbreuken (moord, ontvoering en verkrachting van minderjarigen e.d.): wie in de voorbije tien jaar een effectieve straf van minstens drie jaar kreeg is recidivist.

Paul Marchal: "Schandalig dat dit kan"

Paul Marchal, de vader van de vermoorde An, reageerde dinsdag verbolgen en vol ongeloof op het nieuws over de vervroegde vrijlating van Michelle Martin, de ex van seriemoordenaar- en verkrachter Marc Dutroux. "Het is schandalig dat dit in ons land kan. Iemand, die dergelijke gruwelijke feiten gepleegd heeft, kan al na de helft van zijn straf vervroegd vrijkomen. Dit is meer dan een brug te ver", aldus Marchal.

"Wij als slachtoffers worden wel gehoord, maar ik vraag me af of ze wel naar ons luisteren. Misschien is het tijd dat de stem van de slachtoffers meer kracht krijgt om mee beslissingsrecht te hebben", voegt hij eraan toe.

"De rechters die deze beslissing nemen en de advocaten die handig gebruikmaken van de wet zoals die bestaat, hebben geen voeling met de gruwelijke feiten die Martin gepleegd heeft. De rechters hechten er geen emotionele waarde aan. Ze zouden eens van dichtbij geconfronteerd moeten worden met dergelijke daden."

Religie

Marchal stelt zich ook vragen over de religie "die dergelijke mensen opvang biedt", hoewel hij religieus opgevoed is. "Michelle Martin heeft al zoveel kansen gekregen. In de jaren 80 is ze al correctioneel veroordeeld wegens betrokkenheid bij ontvoeringen. Juridisch gezien wordt dat niet beschouwd als recidivisme, want ze is nadien door een hof van assisen veroordeeld. Toen haalde ze ook religie aan om aan te tonen dat ze haar leven gebeterd had."

"Ze had destijds de kans vier kinderen te bevrijden, maar ze liet twee van hen verhongeren. Ze doet daarentegen wel inspanningen om vervroegd vrij te kunnen komen. (...) Je ziet dat als de publieke opinie gesust en de storm geluwd is, dat dan weer alles mogelijk is", zegt een erg boze Paul Marchal nog.