Archief

Al sinds verschillende generaties krijgt elk lid van de familie Randall in een droom de datum door dat de wereld zal vergaan.  Ze noemen dit fenomeen ‘het Kwade Kwartier’.   Maar ieder krijgt een andere datum door. 

Wanneer een Randall zijn datum overleefde, gaf dat aanleiding tot een geestelijke onevenwichtigheid wat gewoonlijk eindigde in een inrichting.

Enkel de jongste vertegenwoordiger van de familie, de 17-jarige intelligente Hope, heeft haar ‘Kwade Kwartier’ nog steeds niet gehad.  Dat maakt haar onrustig en ze poogt dan zelf het einde der tijden te bepalen door de dobbelstenen te werpen.  Van dan af komt ze haar aldus gevonden datum op verschillende plekken tegen, zoals de vervaldatum op een pak noedels.  Op een dag vindt ze een oud tijdschrift met reklame voor een boek over de voorspelling van het einde van de wereld met ‘haar’ zelfde datum!  Zij gaat op zoek naar de schrijver, maar waar ze ook komt is deze steeds juist verdwenen.  Ze blijft zijn spoor volgen tot in Japan, doch de man blijft onvindbaar.

Het is eigenlijk een bizar, absurd verhaal, doch wel vlot geschreven.  De commentaren op de achterflap van het boek gaan echter voornamelijk over het vorige boek van deze jonge Canadese schrijver: ‘Nikolski’. 

Over ‘Tarmac’:  “een minstens gelijkwaardige opvolger, een hartverwarmende liefdesgeschiedenis tussen twee zeventienjarigen met de dreiging van de Apocalyps speels op de achtergrond”.

‘Nikolski’ wordt mijn volgende boek om te lezen.

 "Gevangen"
van Stephen King.
(zijn 66ste boek heb ik ergens gelezen)

Het plaatsje Chester’s Mill in de Amerikaanse staat Maine (hoe kan het anders) wordt van het ene op het andere moment van de buitenwereld afgesneden door een onzichtbare, maar ondoordringbare mysterieuze koepel. Iemand die zich op dat ogenblik juist op de grens bevindt, wordt doormidden gesneden en een sportvliegtuigje vliegt te pletter. Wie buiten het dorp is kan niet meer terug en iedereen die op het moment 'binnen' is, zit gevangen. Alle pogingen om de koepel te doorbreken mislukken.

Jim Rennie, de corrupte eerste wethouder van het dorp ziet in de situatie zijn kans om alle macht naar zich toe te trekken. Om te beginnen wordt het politiekorps uitgebreid met een aantal onervaren jongeren die maar al te graag hun verworven macht misbruiken.

Meer ga ik over het verhaal niet vertellen.

Er komen in het boek veel personages voor, maar vooraan staat een eenvoudig plan van de gemeente en een lijst met de voornaamste personen die zich op koepeldag binnen bevinden, wat zeer handig is.

Al vanaf de eerste pagina komt het verhaal op dreef. Geen dooie momenten, geen langdradige passages. Daarbij wordt de spanning steeds verder opgedreven. Ge leeft intens mee met de personages en als ge denkt dat het niet meer erger kan, gebeurt weer het onvoorstelbare. Enkel op het einde wordt het iets rustiger, of beter gezegd, wordt de spanning terug herleid tot normale proporties.

De grootmeester van de horror zoals we hem kennen. Meer nog: met dit boek overtreft Stephen King zichzelf.

Een boek om in één trek uit te lezen, maar met zijn 976 bladzijden is dat jammer genoeg onmogelijk.

 “Na zonsondergang”
                  van Stephen King.

‘Na Zonsondergang’, de nieuwste bundel van Stephen King 2009), is een verzameling van 13 niet eerder gebundelde korte verhalen.  Het merendeel van de verhalen verscheen eerder in o.a. The New Yorker, Esquire, Playboy en The Paris Review. Behalve ‘Vet goed’, is geen van de verhalen eerder in het Nederlands vertaald.

Willa:  Een groep mensen strand in een klein station nadat de trein waar ze inzaten is ontspoord.

Het hardloopmeisje: Om troost te vinden in haar verdriet nadat haar baby overleden is, begint Emily met hardlopen.

Harveys droom: Harvey heeft een vreselijke droom gehad, waardoor hij schreeuwend wakker werd.  Aan de ontbijttafel vertelt hij hierover aan zijn vrouw, maar deze wil er niets over horen.

Parkeerterrein: Een man stopt tijdens een lange reis bij een parkeerterrein om een sanitaire pauze te houden. Bij het toilethokje hoort hij hoe een stel ruziemaakt en de man een zwangere vrouw slaat. Hij weet niet goed wat hij moet doen.

Vet goed:  Richard Sifkitz’ cholesterol is veel te hoog en hij weegt te zwaar. Daarom schaft hij zich een hometrainer aan. Als hij op de hometrainer zit, beeldt hij zich in dat hij daadwerkelijk ergens fietst. Het fietsen begint een verslaving te worden en de omgeving waar hij lijkt te fietsen wordt steeds realistischer.

De dingen die ze achterlieten:  Bij een man verschijnen in zijn appartement opeens allerlei vreemde voorwerpen. Het blijken allemaal spullen te zijn van oud-collega’s die zijn omgekomen bij de ramp met de Twin-Towers.

De middag van de diploma uitreiking:.Janice voelt zich totaal niet welkom bij haar schoonfamilie, waar het diploma van Buddy groots gevierd wordt.

N.: De notities van een psycholoog over een patiënt die last heeft van dwangneuroses. Door vreemde gebeurtenissen lijken zijn dwangneuroses steeds erger te worden.  Met zware gevolgen, zowel voor de patiënt als voor de psycholoog zelf.

De Hellekat: een rijke man vraagt een huurmoordenaar om zijn kat te vermoorden.

De New York times met korting: : Anne krijgt een telefoontje van haar man, die vertelt dat alles goed met hem gaat. Maar …. deze is omgekomen in de ramp van 11 september.

Stom: Een handelsreiziger pikt een zwerver op die doofstom is. Onderweg vertelt hij over zijn vrouw. Hij weet dat de zwerver toch niet luistert, maar hij moet zijn frustraties kwijt. Doch is het wel zo’n goed idee?

Ayana: een man die kanker heeft krijgt op zijn sterfbed het bezoek van een blind meisje, Ayana. Ze geeft hem een zoen waarna hij weer helemaal beter wordt. 

In de klem: Twee rijke buren vechten tot het bittere eind om en stuk land.

Deze 13 verhalen, waaronder enkele zeer korte en drie langere, zijn geschreven in de typisch vlotte stijl van de meester van horror, maar ook drama, Stephen King. 
Toch vond ik alle verhalen niet even geslaagd en enkele zijn zelfs vrij nietszeggend. 
Maar voor de liefhebbers van het genre toch niet te missen want er staan ook zeer goede verhalen in, spannend, vlot lezend en zonder langdradige of onnodige uitweidingen.

(⇒ er is iets mis met de opmaak en presentatie van deze beschrijving, maar ik krijg het niet in orde)

  "MOBIEL" 
           van Stephen King.

Stephen King, dé horror-schrijver bij uitstek, is al jaren mijn favoriete schrijver.  Ik denk wel al zijn werken gelezen te hebben.  Maar toch kom ik soms nog een boek tegen waarvan ik constateer: hé, die is me ontglipt. 
Zo ook:

MOBIEL.

De hoofdpersoon Clayton Riddell, een tekenaar uit Maine, bevindt zich in de straten ven Boston als plots alles in een oogwenk verandert.  De meeste mensen worden op slag krankzinnig, vallen elkaar aan en  moorden, auto’s botsen en veroorzaken enorme opstoppingen, er zijn ontploffingen te horen en er ontstaan enorme branden.

Hetgene wat ze later 'de puls' noemen is begonnen: alle mensen die hun gsm opnemen ontvangen een mysterieus signaal wat hen op slag verandert in moordzuchtige psychopaten..

De overlevende personen zonder mobieltje, worden geconfronteerd met verbijsterende chaos en tomeloos geweld. 
Samen met Tom en een tienermeisje Alice ontvlucht Clay het brandende, gedoemde Boston, in een wanhopige poging zijn zoon te bereiken voordat die ook zijn mobieltje aanzet.

Ze ontdekken dat de ‘foners’, want zo noemden ze de gekken, enkel overdag verder trekken. Dus waren de gewone mensen, de ‘normies’ verplicht om 's nachts te reizen.

Dan komen ze aan in Gaiten Academie waar het hoofd van de school en de leerling Jordan hen de slaapplaats van een hele bende foners tonen. Ze slapen op een voetbalveld waar  de hele nacht muziek speelt.  Samen slagen ze erin om de hele groep op te blazen.
De volgende ochtend maken ze kennis met een leider van de foners die ze ‘Rafelman’ noemen en die over sterke telepatische eigenschappen blijkt te beschikken. Vanaf nu hebben ze ook allemaal dezelfde  dromen.
Op hun verdere tocht komen ze nog enkele andere normies tegen, welke het gewaagd hadden om 2 zwermen foners te vernietigen.

Onder de onweerstaanbare dwang van Rafelman  trekken ze samen verder naar Kashwak, een plaats waar geen gsm-ontvangst is.  'Kashwak-no-fo' zoals er onderweg op verschillende plaatsen geschilderd staat. 

Als ze met een busje in  Kashwak aankomen staat Rafelman hen op te wachten. Het veld staat gevuld met de stinkende foners. Toch lukt het hen er te ontsnappen. 
Hier splits de groep zich: Clay trekt alleen verder om zijn zoon te zoeken en de rest vlucht gewoon weg.
Clay vindt zijn zoon langs de weg, maar ook hij was al een foner....

Het einde van het boek is erg plots en laat de lezer met enkele open vragen achter.  Zo weet je bijvoorbeeld nog altijd niet wie of wat er achter het gsm-signaal zit, of onze vrienden elkaar nog zullen terugvinden  en wat er met Clay’s zoon gebeurt nadat hij....

 “Meisje in hyacintblauw”
                  van Susan Vreeland.


(zelfde schrijfster als 'De lunch van de roeiers',- zie mijn vorige boekbespreking)

Dit boek gaat over een schilderij van een jong meisje dat bij het raam zit te naaien.  Een onvoorstelbaar mooi portret van een meisje in een blauw vestje, waarvan de eigenaar beweert dat het een echte Vermeer is.  Maar niemand kent het bestaan van dit schilderij.

De roman volgt het schilderij via de verschillende eigenaren, steeds een stap teruggaand in de tijd, tot het moment van het ontstaan en beschrijft in 8 verschillende verhalen een stukje uit de levens van de respectievelijke bezitters door de eeuwen heen.  Je zou de roman eigenlijk ook achterstevoren kunnen lezen, beginnend bij de arme schilder Johannes Vermeer die zijn schilderijen moet verkopen of weggeeft om er schulden mee af te betalen om zijn gezin te kunnen voeden en zo verder tot de laatste bezitter, een leraar in New York die op het punt staat om het schilderij te vernietigen.

Een mooi en met momenten aangrijpend boek dat zeer spitsvondig opgebouwd werd.

----------------------------

Van Johannes Vermeer zijn slechts 35 schilderijen bekend.
De schrijfster creëert hier met ‘Meisje in Hyacintblauw’ aldus een fictief zesendertigste werk.

 "De lunch van de roeiers"
                      door Susan Vreeland.

Dit boek is een historische roman over het leven en de liefdes van de impressionistische schilder Pierre-Auguste Renoir.

Het verhaal handelt over hoe Renoir er toe kwam om zijn meesterwerk 'Le déjeuner des canotiers' (1881) te schilderen.
Plots krijgt hij het idee voor een groot formaat schilderij waarop, na een dagje roeien op de Seine, een groep mensen gezellig en ongedwongen aan een restauranttafel nakeuvelen.
Zijn zoektocht naar geschikte modellen - Renoir schildert enkel personen die hij lief heeft - , zijn constant geldgebrek, zijn liefdes, zijn verhouding tegenover de andere impressionisten van die tijd en zijn dagelijkse beslommeringen, alsook van zijn modellen, 
dat alles in de sfeer van het Parijs en in het bijzonder van het Montmartre van die tijd. 

De schrijfster vertelt met veel kennis van zaken over schildertechnieken, alsof ze zelf in die kringen thuis hoort.

Binnenin het boek zijn een aantal afbeeldingen opgenomen van schilderijen van Renoir waarop personen die voorkomen in het verhaal.
Het boek telt 493 bladzijden kleine druk en alhoewel het verhaal slechts gaat over een periode van 2 maanden, verveelt het nooit.



Renoir: 'De lunch van de roeiers' .