Haag weg

Zo was het verleden week.

Zo ziet het er vandaag uit.

De groene buxus haag is vervangen door de wit-geel gerande buxus sempervirens elegans die er achter stond.

Op de linkerhoek staat nu een grootbladerige buxus, de stekken van deze zijn afkomstig uit een oude buxusplant uit de tuin waarvan ik de naam niet kan achterhalen. De volwassen betrekkelijk ronde blaadjes zijn 30mm en staan van boven gezien over-ander horizontaal vertikaal.

Op de andere hoek staat een conifeer Thuja occidentalis ‘rheingold’

Met enkele afgedankte kasseistenen ertussen is het hoekje weer eens iets anders.

..

Deze dwerg rododendron is er vrij vroeg bij - als er geen nachtvorst is genieten we van een overvloed aan bloemen. De bladeren zijn de ganse zomer fris groen.

Zo was het eerst.
De buxus bij de ingang van de moes- en kweektuin is meer dan 20 jaar oud en heeft zijn fleurigste tijd gehad. Daarom hebben we besloten deze te rooien en er iets anders van te maken.

Zo is het vandaag
Het ziet er nu veel luchtiger uit. Ook hier is gekozen voor fijne maaskiezel op een gronddoek, wat een minimum aan wieden en onderhoud vraagt. De afboording is met grote kaseistenen waarachter nu witgerande buxus sempervirens elegantissima staat die niet meer word geschoren.

Verandering

..

Altijd groene tuin.

De een is er voor de andere tegen, met het argument dat de tuin er in de winter en zomer hetzelfde uitziet. Doch een groene tuin ziet er ’s winters warmer uit, wintergroene planten geven kleur. Niet dat alles groenblijvend moet zijn, we hebben enkele bomen die blad verliezen zijn onderandere een oude kersenboom, een ginkgo en enkele heesters. Het moeten ook niet allemaal bomen of heesters zijn, ook tegen de grond is er wel meer in groenblijvende vaste planten. Heel mooi zijn de aronskelken, met name Arum italicum-vormen als ‘Pictum’ met crèmewit getekend blad. Het glanzende mansoor,de schoenlappersplanten (Bergenia) met ’s winters vaak roodpaars verkleurende bladeren, Helleborus, bodembedekkers zoals Pachisandra, verschillende soorten klimop (hedera) groenblijvende varens en nog  zoveel meer.

Enkele takken Ilex houden zich de ganse winter goed.

Enkele Viburnum Tinus takken in een pot versieren de lege plaats in de tuin in de winter.

°°°°°°°°°°°

Deze groenblijvende struik bloeit van november tot april met kleine roze tot witte bloemen. Het is een heester met licht glanzend ovaal blad. Na de bloei verschijnen zwarte bessen. De plant is niet echt winterhard doch als er toch winterschade is herstelt deze struik zich erg goed.

Deze was zeker aan een kleine restauratie toe.

Waarschijnlijk was het oude niet goed meer want ze lieten het links liggen.

Nu hebben ze een uitgeholde coniferenstam gekregen, als ze het goed vinden is nog af te wachten

De ginko in zijn herfstkleed lijkt verdrongen tussen de andere planten, doch hij staat volledig vrij en krijgt alle ruimte. Wel nemen we de middenste groeitakken ieder jaar weg zodat hij alleen in de breedte kan uitgroeien. Vandaag staan de uiterste takken op zes meter doormeter.

Wie kent het niet, of komt het niet tegen in de tuin. Dat roodachtig-groen klavertje dat ergens op de meest ongunstige plaats zijn kop opsteekt.  Het is "Springklaver" officieel Gehoornde klaverzuring (Oxalis corniculata). Enkele jaren terug ontdekte we het voor het eerst en vonden het toen al een lastig onkruid. Tussen de voegen van het tuinpad zie je ze zelfs de kop opsteken.

De naam "Springklaver" is nog niet zo gek gekozen. De plant lijkt op klaver en de zaadjes springen, bij aanraking  letterlijk  alle kanten op wel een meter ver. Via een goede vriend kwam ik er achter dat het Springklaver of Gehoornde klaverzuring (Oxalis corniculata) heet. Oxalis is afgeleid van het Griekse oxus of oxys (zuur). De plant bevat een zure stof (oxaalzuur). Op die zure stof berust ook de Nederlandse naam: klaverzuring (" klaver" is vanwege de op klaver lijkende blaadjes). De Latijnse achternaam Corniculata betekent "van een hoorntje voorzien". Dat hoorntje slaat op de vrucht. De Duitse naam: Hornfrüchtiger Sauerklee zegt alles. De behaarde doosvruchten staan op teruggeknikte stelen. De kleine vrolijk gele bloemen zijn alleen bij helder zonlicht geopend. De bloemen groeien in een 1 tot 7-bloemige bloeiwijze en zijn 4 tot 7 mm groot. De bloeitijd is tussen april-oktober. De kroonbladen zijn aan de top vaak iets uitgerand. De verspreid staande klaverbladen zijn 3-tallig en vrij harig. De deelblaadjes zijn hartvormig. De bladsteel zelf is vrij lang. Vanuit het moederplantje kunnen de kruipende of opstijgende stengels wortelen op de knopen. Naast zaad kan de plant op deze manier zich vermeerderen. Daarbij volgt de plant de voegen van de bestrating, of in volle grond. Als tuinliefhebber zien we dit plantje dan ook als een vervelend onkruid vanwege haar woekerend karakter tussen de andere tuinplanten en is een echte lastpost. Doch lukt het niet ze in je tuin te bestrijden dan zijn ze altijd nog goed voor in de keuken. Vanwege zijn lichte citroensmaak is het plantje te gebruiken in salades. Maar bij alle ongemakken die dit klein plantje veroorzaakt dwingt deze dappere volhouder toch wel een beetje respect af.

In de lente een overvloed aan bloemen, in de vroege zomer een lekkere kers en vandaag de goudgele herfstbladeren.  Dat geeft ons de kersenboom.

De laatste bloemen in een boeketje- Het is weer voorbij die mooie zomer.

Lelies

Tuinspot

De Asters staan weer in bloei

Pronksteen in de tuin

Wat je met enkele stenen niet allemaal kan.

De zonnebloemen hebben het dit jaar naar de zin gehad.

Met een beetje ijzerkrulwerk geeft deze bak een gans andere outlook