Paeonia officinalis 'Rosea Plena' - Pioenroos

..

Campernula portenschlagiana - Klokjesbloem Is een meer jarig rotsplantje dat elk jaar opnieuw in de bloei komt, Bloeit voornamelijk in juni en juli, met mogelijk een nabloei in september. Als hij bloeit vormt hij een zee van blauwe bloemen . Ze gedijen zo goed in de zon als de schaduw, zelfs in een bak of pot doen ze het goed,

..

Polystichum polyblepharum is een varen die zeker mijn voorkeur geniet.

24 Mei 2017

.

Door de plotse warmte zijn de pioenrozen op korte tijd open gegaan.

7 Mei 2017

..

Niet alle azalea's staan even fleurig, het grootste deel hadden we afgeschermd  maar toch hebben ze nog vorstschade geleden.

.

De eerste knoppen van onze Cornus alternifolia 'Argentea' zijn staan klaar om open te gaan.

Kersenbloesem in de avondzon.

..

De azalea's beginnen te kleuren - de kersenboom staat in volle bloei - Het is LENTE

..

.

Boven : zo was het deze morgen.           3 April 2017              Onder: Zo is het deze avond.

Zestig zelf gestekte jonge Buxus plantjes ""sempervirens Variegata"", wit bonte variëteit hebben de oude vervangen.  Na 20 jaar mocht het wel eens anders, deze waren echt aan vernieuwing toe. 

Pulsatilla vulgaris'in het nederlands ook wildemanskruid of pelsanemoon genoemd, is een bladverliezende vaste plant, met zilverbehaarde, gevederde lichtgroene bladeren. De plant bloeit van maart tot mei met grote klokvormige paarse bloemen, later gevolgd door bloempluizen zoals bij Clematis. Ze staan graag in volle zon. Ze zijn goed winterhard, redelijk droogtetolerant, heeft weinig last van ziektes en ongedierte.

Ze zijn er vroeg bij dit jaar.

.

Fantasie molentje in de tuin.

.

Meeuwen zijn sinds deze winter vaste bezoekers geworden tenminste als er brood op de plank ligt.

Dwerg rododendron 'Praecox’ -

Deze dwerg rododendron is er vrij vroeg bij in de lente - hij staat nu overvloedig in bloei. Spijtig bevriezen de bloemen bij nachtvorst. De bladeren zijn de ganse zomer fris groen.

..

Een van de eerste en mooiste voorjaarsbloeiers.

Zo is het vandaag.

Zo was het eerst.

.

.

Waar is de tijd: Dat we een foto maakte om de mussen te kunnen tellen. Dat het opviel als er geen merel te zien was op het gazon. Waar is de tijd dat we niet minstens een keer per dag een bende langstaartmezen op bezoek kregen, en dat ganse groepen groenlingen de voederplaats bezochten. Waar is de tijd dat koolmezen kibbelde met de mussen om aan de vetbollen te kunnen. Waar is de tijd dat we regelmatig een koppel groenspechten of zilverspechten in een boom of op het gazon zagen. Hoe lang is het geleden dat we nog eens een ijsvogeltje aan de vijver hebben gezien, of een zilverkwikstaart of een gele kwikstaart.
Waar is de gekraagde roodstaart gebleven die zijn vaste stek in ons tuinhuis had waarin hij ieder jaar kwam nestelen, het is wel een trekvogel maar we missen hem toch verschillende jaren. En waar is dat winterkoningske gebleven…

Och ik kan nog even doorgaan met te vertellen wat ik mis, ik word er gewoon droevig van.

Gelukkig kan ik nog vertellen welke we wel op bezoek krijgen..
Waaronder een achttal botvinken die trouw dagelijks hun graantje komen halen. Een koppeltje roodborstjes zien we regelmatig. Ook enkele tuinfluiters zijn sinds een paar dagen weer thuis. Heel af en toe zien we koolmezen komen en weer gaan, ook enkele merels. Verschillende houtduiven hebben hun plaats in de coniferen gevonden.Twee ekster koppels laten zich iedere dag wel even zien...alsook een paar mussen die niet veel zin hebben om lang te blijven. Maar welke we echt niet zouden missen zijn al die kauwen en meeuwen die op de korst mogelijke tijd alle broodkruimels ruimen die niet voor hen bestemd zijn, maja die moeten ook eten. Een koppel tortels is weer aan het nageslacht aan het denken. Ja..soms valt er een groep van 20-30 spreeuwen die ook weer even vlug verdwijnen als ze gekomen zijn. Mijn vriend de sperwer zal ik zeker niet vergeten die er voor zorgt dat de overblijvers netjes worden opgeruimd, er gaat geen week voorbij of we vinden ergens wel de pluimen van een vogel die we koesterde, maar eigenaardig nooit van die welke we liever zouden missen.