Het leven gaat verder....
Het leven gaat verder….
Reeds is het een week geleden dat mijn twee jaar oudere broer werd begraven. Plots, na een St.Cecilia-etentje van zijn Seniorenfanfare “ Schudddn en bevn” met een fatale hersentrombose ineen gezakt.Het was mentaal een zware week van verdriet, herinneringen, medelijden en nare gedachten.
Er was maar één oplossing: doorwerken . Het HBK-seniorenkrantje met een uitnodiging voor de Algemene Vergadering moest weg, Het contacblad van de Belgische Hospitaliteit moest de deur uit, de 36 winnaars van de Lourdestrekking dienden verwittigd en de uitslag in de lokale pers verzonden. De geplande bedevaart naar Oostakker en de tweedaagse bedevaartreis naar Kevelaer (Dtsl.) moest verder verwerkt worden en gepropageerd, mijn verzameling 5000 zichtkaarten uit Lourdes moest nog nagezien worden om ze ten toon te stellen op de vergadering van de bijeenkomst van de afdelingsbesturen van de “Vrienden van Lourdes.
Dit was mijn remedie tegen het piekeren.Het leven gaat verder.
Uit de begrafenistekst citeer ik maar:
Ook morgen zal de zon opgaan
Maar zullen we zonder jou verder moeten.
Het zal zomer en winter zijn,
De wind zal waaien met zijn geheimen en verten,
De regen zal de aarde drenken als weleer
En we zullen er zonder jou doorheen moeten.
Maar jouw naam zullen wij bij weer en wind
Met ons meedragen.
Al wat in je leefde en dreef,
Zal het onze geworden zijn
En in stille uren ben je ons meer nabij
Dan woorden kunnen zeggen.
In herinnering zal je blijven: een liefhebbende echtgenoot,pa en opa, broer vol van muziek, plezieren clown,moed en wilskracht, een geweldig mens.