verhalen en foto's van de familie met onze trouwe viervoeters
Donderdag 15 december 2005
Mijn zwarte dwergpoedel Grindle
We hadden allemaal veel verdriet natuurlijk. Zelfs mijn vader die geen echte hondenvriend was. Mijn ouders beslissen dan een ander hondje te kopen. We gaan eerst te rade bij een dierenarts die ons een adres van een poedelkennel doorgeeft. De kweker woonde in Pulderbos. Na een telefoontje mochten we eens komen kijken . Ze hadden 3 teefjes te koop. Nu was het kiezen tussen de drie, maar eentje kwam steeds naar mij. Die wordt het zei ik tegen mijn mama. In die tijd werd er op de BRT. een feuilleton uitgezonden "Grindle meid voor alle werk" Ik vond dat een mooie speciale naam en zo werd het poedeltje dan ook genoemd. We hadden er veel plezier mee en ze was gelukkig heel gezond. Ze groeide op tot een mooie poedel met lange oortjes. Ze werd goed verzorgd door mijn moeder, daar ik toen nog naar school ging.
Daar ik vroeger bang was van honden hadden ze mijn ouders aangeraden om er zelf eentje te kopen. Dus allen naar de Antwerpse Vogelmarkt. We liepen wat rond en bij een kraam zag ik een lief klein zwart dwerg-pincher. Ze stal mijn hart en wij naar huis. Het een leven in huis. Maar na een paar dagen bleek dat ze ziek was. In paniek naar de dierenarts en die stelde de diagnose hersenvliesontsteking. Dit kwam natuurlijk als een donderslag aan. De dierenarts heeft ze nog een 4tal weken in leven kunnen houden, want af en toe was ze beter maar toen heb ik beslist om ze een spuitje te laten geven. Dit was het begin van mijn leven met honden.