Nonseum - Hundertwasser

Dit is mijn eerste bijdrage aan het nonseum.

De gas wordt afgesloten, afgesloten wordt de gas.

Dat is zojuist beslist door dien dwaas van mijne baas.

Zeemzoet, flauwe kul, bond zonder naam, onnozel, slappe thee ..... maar het is juist en ik vind het mooi:

Passe Partout met de doodgewoonste dingen.

Ik heb ondervonden dat de invoeging van een video de boel enorm vertraagd. Daarom nu de link:

De nozem en de non !

Zonder commentaar ! ...

Ik denk dat het origineel van Benny Neyman is :

Weet jij wat taffelen is? En een taffelaar of taffelachtig?

"Doe verder en taffel niet zo !" Oude mensen zijn dikwijls taffelachtig, ja ja ! Dit is gezegd door een taffelaar.

Een "wanderer" is een zwerver, een landloper, een thuisloze, geen taffelaar. Een taffelaar is een .... taffelaar.

Mooi liedje

Vroeger, en dan bedoel ik 30 - 40 jaar geleden, was er voor elk restaurant vijftig cafés. Nu is er voor elk café vijftig restaurants. Wij vroegen aan de meisjes :" ga je mee iets drinken ?" Nu is het :"zullen we samen eens uit gaan eten ?"

Tijden veranderen. Nu heeft men uitgevlooid dat een meisje dat goed gegeten heeft makkelijker te verleiden is. Ook de liefde van de vrouw gaat door de maag.

Nog een rasartiest

Mc Dermott vertelt het verhaal uit de eerste wereldoorlog waar duizenden Australiers en Nieuwzeelanders sneuvelden op het schiereiland Gallipoli in Turkije. Duizende jonge onvoorbereide mannen liepen onwetend in de val van de Turken en werden uitgemoord. Hartverscheurend, vreselijk drama. De geallieerden landen op het strand van Sulva Baai, waar zij op het open strand  een weerloos doelwit waren van de goed gewapende en voorbereide turkse troepen, die vanuit de heuvels achter het strand de weerloze soldaten konden neermaaien. Ondanks dat het duidelijk was dat het een onmogelijke opdracht was bleven de geallieerden koppig nog maanden volhouden, wat duizenden nutteloze slachtoffers tot gevolg had. Elk jaar wordt dit nog herdacht door duizenden, vooral jongere Australiers, Nieuwzeelanders en Turken die een indrukwekkende herkenking houden, wat nog te zien was vorig jaar op de VRT, in de repotage over de voettocht langs de frontlijn van Nieuwpoort tot Gallipoli.

Ik wou dat ik dit geschreven had. Je moet luisteren tot het einde, dat is het mooist. Het is een groot poeet die schrijft :"ik wil op de grens begraven worden, mijn hoofd in België en mijn kont in Nederland!"

Guido Belcanto is een onderschat artiest, met een mooie stem.

Als je zo kan boogie dansen mag je eens langs komen, anders ook hoor !

"Ervaring is in de duisternis een lamp die op je rug hangt en de weg verlicht die achter je ligt." 

"The Tremeloes", zouden die van Tremelo zijn ?

Een doodlopende straat, een pijpekop, een cul de sac, of een dead end street.

Het is zaterdagavond en we gaan naar ons favoriet café, er is veel volk en iedereen praat door mekaar. De muziek speelt een vrolijk liedje maar we voelen ons melancholisch. We lachen geforceerd en proberen vrolijk te zijn. Patron geef er nog eentje.

Even stil, even maar, tot het stof is gaan liggen en het gedaver is gestaakt. Dan rijst uit het stof de nieuwe toren, groot en slank.

Leonard Cohen zingt over een oude man die hij is. Al zijn vrienden zijn overleden, hij is grijs geworden en alles doet pijn, maar hij kan ermee lachen. 

Op het einde verklapt hij de zin van het leven : het is :"doe dam da doe da dam doe dam da......."

Een prachtig liedje van een prachtige man.

Vermits Cohen niet meer kan, dan maar Tom Jones, niet zo goed maar toch :

een andere versie van Cohen gevonden :