Naar de inhoud

Music Is King

Music is Life & Life is Music
akke.beakke.be

Archief

Hoe gras blauw kan zijn... Bluegrass dus

Wat is "bluegrass" muziek?

Bluegrass muziek is een geheel eigen muziekvorm, waarvan elementen vaak zijn terug te vinden in andere muziekstijlen. Bluegrass muziek ontstond zo'n 50 jaar geleden uit een samenstelling van invloeden uit de traditionele country muziek, blues, jazz, cajun en zydeco muziek en invloeden uit de volksmuziek van settlers uit o.a. de Britse en Ierse eilanden.

"Bluegrass" ontleent zijn naam aan de band die de in 1996 overleden Bill Monroe
 rond het eind van de 40-er jaren samenstelde: "The Bluegrass Boys". "Bluegrass", omdat Bill Monroe afkomstig was uit de staat Kentucky, ook bekend als de "Bluegrass State", vanwege het typische harde blauw-groene gras wat daar groeit.

Bluegrass muziek wordt meestal op akoestische instrumenten gespeeld; soms wordt een elektrische bas gebruikt. Verder een gitaar, een 5-snarige banjo en een speciale Buegrass mandoline (afgeleid van het principe van de Gibson Jazz-gitaar). Daarnaast gebruiken sommige bands een fiddle
(viool) en/of een dobro (een speciale vorm van een slide-gitaar).

De zang kenmerkt zich vaak door zijn meerstemmigheid, met name in de refreinen. Ook komen duetten voor en meerstemmige a-capella zang. Bluegrass is een zeer eigen, direct herkenbare stijl van muziek.

Bluegrass muziek is energiek, verfrissend en stimulerend.
Vanwege deze eigenschappen wordt het veelvuldig toegepast in TV- en Radio-commercials, evenals in talloze TV-series en speelfilms:
"The Beverly Hillbillies", "Bonnie and Clyde", "Deliverance", "Midnight Run to Oklahoma", "Rio Diablo" (Kenny Rogers), "Blaze" (Paul Newman), "Oh, Brother Where Art Thou"
Geschreven door Jay Stanton om 16:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Branford Marsalis

Geboren: 26. augustus 1960 (Beau Bridge, Louisiana)

Branford werd geboren in de schoot van de muzikale Marsalis-familie, waaronder zijn bekendere broer Wynton en zijn minder bekende vader Ellis. Branford is het beste bekend als Jazz-saxophonist en bandleider, maar maakte ook furore in minder bekende genres; zo speelde hij rockmuziek in 1985 voor een CD van Sting. In 1992 maakte hij de muziek voor de “Tonight Show” van de bekende Amerikaanse presentator en komiek Jay Leno.
Branford wordt soms bekritiseerd als Jazz-purist in de schaduw van de trompettende broer Wynton.
Branford Marsalis won in 1993 de Grammy voor beste Jazz-instrumental en in 1994 die voor beste pop-instrumental.

Groeten,
Jay

Geschreven door Jay Stanton om 12:11 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

HUMOR: je bent een gitarist als....

Omdat lachen gezond is even wat absurditeiten

Je bent gitarist als:

- je ooit al een emmer water over je gehad hebt, gewoon om je te stoppen met spelen

- je ooit al “speed” genomen hebt om death metal te spelen

- je ooit al iemand bedreigd hebt omdat hij tegen je gitaar liep en deze zo ontstemde

- je al iemand uitgescholden hebt omdat hij/zij op een oude gitaar van je speelde (zelfs al was die de laatste twee jaar niet meer aangeraakt

- je ooit al alles laten vallen hebt om even naar huis te lopen om iets nieuws uit te proberen op je gitaar

- je “Stairway to Heaven” kan spelen op elk mogelijk snaarinstrument

- je meer dan één gitaar meeneemt op een driedaagse vakantie

- je meer dan 2 opeenvolgende maaltijden hebt gemist om de akkoordenschema’s van een liedje te vinden

- je ooit in het midden van een liedje gestopt bent met spelen om een foutje dat anders niemand dan jij gehoord heeft

- je ooit muziekjes van reclame-spots hebt gespeeld, gewoon om de tijd te doden

- je al verwond bent omdat je wéér “Stairway to Heaven” speelde

- je één of meerdere gitaren binnen handbereik hebt terwijl je dit zit te lezen

- je een enorme drang voelt om te spelen wanneer je dit leest

- je dit aan het lezen bent met een gitaar op je knie

- je even gepauseerd hebt om gitaar te spelen wanneer je dit leest

Geschreven door Jay Stanton om 12:01 Reageer op dit bericht Stuur door

Muziek op de Groenplaats 25.09.05

Toen ik gisteren op de Groenplaats in Antwerpen aankwam, was ik aangenaam verrast door een big band die daar een heel aantal nummers ten gehore bracht. Veel verrassingen in het repertoire waren er niet; het waren de klassieke big-band nummers, wel steeds in een goed arrangement! De Bigband Evening Shade bestond uit een 15-tal muzikanten, waaronder een machtige trompet-sectie. Aan de solotrompettist was niets aan te merken: perfecte timing, goede klankkwaliteit (ook in het hoog register!)… De blazers waren bijgestaan door een electrische instrumenten als bas, gitaar en keyboard; dit zorgde voor een aangename aanvulling.

Ook werd er wat vocaal werk gebracht. De zangeres was best goed, maar als ze haar stem de hoogte in joeg, kon je duidelijk horen dat ze daar in de problemen kwam. Maar ze wist het wel redelijk te camoufleren. Al bij al was het voor de toehoorders een gesmaakt optreden.

Foto’s van dit optreden kan ik helaas niet publiceren, gezien ik niet beschik over een gsm met fototoestel.

Geschreven door Jay Stanton om 10:19 Reageer op dit bericht Stuur door

Stevie Ray Vaughan (biografie)

Met zijn perfectionistisch gitaarspel was SRV een van de blues revelaties van de vroege jaren 80. Vaughan haalde zijn inspiratie uit blueslegendes als Muddy waters en Albert King; maar ook uit rockmuzikanten als Jimi Hendrix Lonnie Mack. Op die manier heeft Stevie Ray Vaughan een unieke stijl van gitaarspelen gecreëerd.

Als geboren inwoner van Dallas kwam SRV voor het eerst in contact met de gitaar omwille van zijn broer Jimmy. Wanneer hij in de middelbare school zat speelde Stevie al in talrijke “garage bands” die regelmatig gingen optreden in de lokale night clubs. Hij was 17 wanneer hij de brui gaf aan het schoolleven en ging hem volledig concentreren op de muziek. Zijn eerste “echte” band waren ‘the Cobras’ met wie hij in de jaren 70 dikwijls optrad in de clubs van Austin (Texas). Die groep is later opgehouden te bestaan. Rond 1975 vormde SRV de groep Triple Threat die later zou uitgroeien tot Double Trouble; de groep waarmee hij zijn grootste successen zou oogsten. Vaughan was niet de originele zanger van Double Trouble, maar wanneer Lou-Ann barton de groep verliet heeft SRV zelf de micro in handen genomen.
Een van de grootse concerten die SRV ooit gespeeld heeft moet wel het Montreux-Festival geweest zijn 1982, waar hij bvb ook David Bowie heeft leren kennen.; hij nam er trouwens later nog een LP mee op.

Zijn professionele carrière liep als een sneltrein, maar desondanks dat feit gleed SRV steeds dieper weg in het alcoholisme. Zijn gezondheid ging dan ook sterk achteruit, maar hij bleef muziek spelen. Na de periode dat hij in de ontwenningskliniek zat bleef het geruime tijd stil rond SRV & Double trouble. Dit was een stilte voor de storm want nadien speelde hij een van de hoofdrollen op het New Orleans Jazz & heritage festival, waar hij trouwens een vierde plaat schreef.

In de lente van 1990 nam Stevie Ray Vaughan een duet-album op met zijn broer Jimmy. In de zomer wan dat jaar gaat hij opnieuw op toer met zijn vaste band Double Trouble. Hij heeft dan onder andere nog gespeeld met Eric Clapton en Robert Cray. Na dit concert stapte SRV een helicopter in richting Chicago; een paar minuten na het opstijgen, crashte de helikopter. Zowel Stevie Ray Vaughan als de andere vier inzittenden overleefden de klap niet. SRV was toen pas 35 jaar oud.

Geschreven door Jay Stanton om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

I was Country when Country wasn't Cool

Dit is een liedje dat ik vandaag nog eens heb teruggehoord en al lang was vergeten. Het gaat over iemand die altijd al in Country muziek geïnteresseerd was, zelfs wanneer het niet echt in de mode was. (Een beetje zoals ik dus).

I Was Country When Country Wasn’t Cool

I remember wearin’ straight leg Levis
Flannel shirts even when they weren’t in style
I remember singing with Roy Rogers
At the movies when the west was really wild
And I was listening to the Opry
When all of my friends
Were digging Rock n Roll and Rhythm and Blues
I was country when country wasntt cool

I remember circling the drive-in
Pullin’ up and turnin’ down George Jones
I remember when no one was looking
I was putting peanuts in my coke
I took a lot of kiddin’
’Cause I never did fit in
Now look at everybody tryin’ to be what I was then
I was country when country wasn’t cool

Oh, I was country when Country wasn’t cool
I was Country from my hat down to my boots
I still act and look the same
What you see ain’t nothing new
I was Country when Country wasn’t cool

They call us country bumpkins
For sticking to our roots
I’m just glad we’re in a country
Where we’re all free to choose
I was Country when County wasn’t cool

Hey, I was Country when Country wasn’t cool
Yeah, and I was Country from my hat down to oh, my boots
I still act and look the same
What you see ain’t nothing new
I was Country when Country wasn’t cool
Yeah, I was country when Country wasn’t cool

Geschreven door Jay Stanton om 16:07 Reageer op dit bericht Stuur door

Louis "Satchmo" Armstrong; een biografie

Louis Armstrong werd geboren op 4 augustus 1901 in het arme deel van New Orleans dat bekend staat als “The Battlefield (=het slagveld). Wanneer hij stierf in 1971, was hij bekend onder de bijnaam Satchmo en wereldwijd gerenomeerd als een van de Founding Fathers van de Jazz; in zijn tijd een bijna uitsluitend Amerikaanse kunstvorm. Zijn invloed als muzikant en cultuuricoon is onnavolgbaar en tot op vandaag zeer levend.

Enkele van zijn grootse verdiensten zijn:

1* Armstrong ontwikkelde een unieke stijl in de jazz, zowel op trompet als vocaal.

2* Hij heeft gedurende vijf decennia opgenomen; zijn muziek is tot op vandaag te horen in films, radio, TV.

3* Armstrong schreef twee autobiogrfieën en een tiental artikels in magazines, honderden pagina’s aan memoires en een duizendtal brieven.

4* Hij verscheen in een dertigtal films als een begenadigd acteur met een superbe komische timing en een enorme zin in het leven

5* Louis schreef vele liedjes die echte Jazz-Standards zijn geworden.

6* Armstrong deed een driehonderdtal concerten per jaar. Met zijn vele tournees naar alle kanten van de wereld verdiende hij de bijnaam “Ambassador Satch”.

7* Hij werd een van de eerste grote beroemdheden van de 20ste eeuw.

Door de jaren heen entertainde Louis Armstrong miljoenen mensen, van staatshoofden en koningen tot kinderen bij hem aan het voetpad van zijn huis. Ondanks zijn faam, woonde leidde hij een eenvoudig leven en woonde hij in een werkmansbuurt. Tot op vandaag houdt iedereen van Louis Armstrong- enkel het vernoemen van zijn naam tovert al een glimlach op het gezicht van de mensen!

Ja, Louis. Het inderdaad “A Wonderful World”!!

Groeten,

Jay

Geschreven door Jay Stanton om 15:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Het Antwerps-Russisch Orthodox Koor

De Russisch-Orthodoxe muziek is een stijl die hier in het Westen vrij weinig bekend is, maar daarom zeker niet minder mooi. Het gaat om heilige en religieuze gezangen die in de eredienst gebruikt worden.

Om een mooie uitvoering van deze muziek te horen moet je zeker niet naar Rusland gaan. Hier in Antwerpen hebben we het Antwerps-Russisch-Orthodox Koor.

Dit koor werd een paar jaar opgericht door mijn collega én vriend Paul Avermaete. Het ROK bestaat uit een tiental zangers, zowel Belgen als Russen. Als je meer wil weten over dit koor kan ik je de website nog even meegeven www.users.poink.be/rok . Het is een site die ik gemaakt heb om dit soort muziek meer onder de aandacht te brengen. Voor diegenen die Russisch kennen staat de tekst er ook nog eens op in Cyrillisch schrift, natuurlijk in het Russisch. Die russische vertaling heb ik natuurlijk niet gemaakt, maar dat kon je al denken…

Groeten,

Jay

Geschreven door Jay Stanton om 14:49 Reageer op dit bericht Stuur door

Unearthed - Johnny Cash (CD-bespreking)

Ik had hier een tijd geleden al eens een CD besproken van John Carter Cash. Nu is het de beurt aan zijn vader Johnny Cash om ook een plaatsje te veroveren in mijn blog.

De Cd-box die ik hier ga bespreken heet “Unearthed” en bestaat uit 4 CD’s. Eigenlijk was het de bedoeling om na de dood van Johnny Cash een dubbele CD uit te brengen met onuitgegeven nummers, maar de platenfirma “American Recordings” van Rick Rubin heeft beslist om er een exclusieve box van te maken; natuurlijk met de onuitgegeven nummers, maar ook een selectie van de beste nummers die Johnny opgenomen heeft onder de vleugels van American. Ook de LP “My Mother’s Hymnbook” zit bij in de box.

De onuitgegeven nummers zijn stuk voor stuk parels van formaat. Het gaat hem bij deze Cd-box niet enkel om de melodieën, maar ook voor een groot stuk over de teksten die Johnny zingt. Deze teksten hebben steeds wel een boodschap om naar te luisteren. Het gaat dikwijls over vrij banale dingen, maar als je tussen de regels gaat “lezen” vind je al gauw een diepere betekenis.

De CD “My Mother’s Hymnbook” bevat een collectie van mooie religieuze liederen uit rasecht country-hout gesneden. Steeds heel eenvoudig begeleid op twee gitaren, maar dat is voor Johnny Cash ruimschoots voldoende om er iets moois van te maken.

Bij deze Cd-box zit ook een begeleidend boek waarin ieder nummer besproken wordt door Johnny Cash; echt de moeite om eens te lezen welke betekenis de nummers hebben voor de Countrylegende. Het boek is geïllustreerd met een aantal zeer geslaagde zwart-wit foto’s.

Als je deze verzamelbox zou willen aankopen, moet ik er wel bijzeggen dat je redelijk diep in je portemonnee zal moeten tasten. Toen ik hem een paar maanden geleden gekocht heb betaalde ik er 92€ voor. Misschien is hij in tussen al wat in prijs naar beneden gegaan; wie weet…

Groeten,

Jay

Geschreven door Jay Stanton om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Charlie Dynamite

Ik schreef hier al regelmatig over bekende buitenlandse Jazz- Blues- en Countrymuzikanten. Maar ook in België hebben we ook heel wat talent in huis. Zo dacht ik deze morgen aan drummer Charles Pauwels (bijgenaamd “Charly Dynamite” of ook wel “Fireman Charlie”). Dankzij Cowboy (ook een van de bloggers en zelf begenadigd gitarist) vond ik deze mooie biografie over de unieke Charlie Dynamite

In 1921 wordt in hartje Antwerpse Seefhoek, Karel geboren. De jazz zal als een rode draad
door zijn leven lopen. Een rijk gevulde loopbaan een enorme platen en CD collectie en een
onnavolgbare smile, swing en dynamisme levert hem de toepasselijke naam, “DYNAMITE” op.
In 1944, de Amerikanen waren in Antwerpen, is voor Charlie de start van zijn loopbaan als
drummer met zijn eigen band, Charly’s Jazz Cats. De groep trad op in vele café’s en spiegel-
tenten en de overbekende Billiard Palace. Een vergane glorie. In 1951, het hoogtepunt van de
band, nam hij zijn eerste plaat op met de bekende producer Louis Van Rijmenant,
de man die de “VOGELTJESDANS” wereldberoemd maakte, op het Eljay’s label.
De Rock and Roll bracht roet in het eten en men moest mee. Tony Dynamite and his
Rockin’ Rollers speelde de pannen van het dak. In 1970 gaat hij met W. Donni en E. Murlot
in zee. Het was met dit trio dat hij eigenlijk de naam DYNAMITE veroverde.
Nieuwe nummers werden aan de lopende band gemaakt, drie vier op één avond was geen probleem.
De grote namen, aldus Charlie, “Als de Amerikanen hier op tournee kwamen werd ik vaak
gevraagd om als drummer mee rond te toeren zoals in Nederland en Engeland.” Zanger, Drummen
het spelen in een film, jazz, Vlaamse artiesten het was voor de Antwerpse bekkentrekker
“A Piece of Cake”. De gepensioneerde scheepshersteller liet niet af en speelde op zijn 80ste nog
wekelijks met zijn onafscheidelijke vrienden, Eddy Murlot/pianist Jef Trommelen/Tenorsaxofonist
en bassist Walter Vann. Zijn aanstekelijk optimisme, zijn gevoel voor de Swing en zijn immer
SMILING FACE, werkte altijd en bij iedereen. (zie foto)
Zijn moto was, “It don’t main a thing……..enz” Waar hebben we dat nog gehoord?
Een unieke uitspraak van Charlie!
“De moderne groepen wisselen zoveel van muzikanten als ik van drumsticks”
Charlie "DYNAMITE" Pauwels overleedt op 25 januari 2003.

Geschreven door Jay Stanton om 15:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Music Is King

↑ Terug naar de berichten