Brood, spelen en empathie

   In Griekenland is de beurs, na een sluiting van 5 weken, deze week weer opengegaan en meteen gecrasht. Dat werd verwacht, maar niet dat het zo erg zou zijn. Blijkt nu immers dat niet alleen de beurs, maar ook de economie er gecrasht is. Sinds het linkse Syriza er aan de macht is, is de lichte heropleving van vorig jaar compleet ongedaan gemaakt. Het ondernemersvertrouwen zakte er tot een ongekend dieptepunt en straks nog een overschot behalen op de begroting blijkt een onmogelijke zaak te worden. Sinds 2007 is de waarde van de bedrijven op de Atheense beurs met 85% gekrompen. Nu de Griekse schuld rust op de eurolanden en niet meer op de banken, kan de hele affaire de internationale beurswereld nog weinig beroeren. Hét bewijs daarvoor was dat maandag, toen de Griekse beurs crashte, zowat alle andere Europese beurzen erop vooruit gingen. Griekenland stelt niets meer voor en dat een Grexit ook de andere landen zou schaden, lijkt weinig waarschijnlijk.

   Het is niet de eerste keer dat men de Griekse beurs moest sluiten, Ze zijn daar al wat gewend. In totaal kende het land al 14 beurssluitingen sinds de opening in 1876, de laatste in 1974 bij de Turkse inval op Cyprus. De trojka, die nu een quadriga geworden is (ze zijn met zijn vieren, nu ook het Europese noodfonds – de ESM - erbij is gekomen) zal m.i. de Griekse problemen niet meer opgelost krijgen, zodat het doembeeld van een Grexit weer in beeld komt en Herr Schäuble straks toch nog gelijk zal krijgen, ongeacht wat het standpunt van zijn eigen partij, van de Duitse regering of dat van Europa (én Amerika!) ook zal zijn. Het IMF is trouwens niet eens zinnens nog geld in Griekenland te stoppen en zit er nu feitelijk bij voor spek en bonen.

   De Griekse industrie, die maar 10% van de Griekse economie vertegenwoordigt, is er nu slechter aan toe dan tijdens het dieptepunt van de financiële crisis. De kans is groot dat het einde van dit toeristische seizoen ook het einde zal betekenen van de hoop het land terug op het Europese spoor te krijgen. Met het bewijs van de frauduleuze constructie waarmee Griekenland in de eurozone is gekomen, had men dat land er beter meteen weer uitgezet. Er was inderdaad in het verdrag van Maastricht geen clausule voorzien voor een uittrede, maar een frauduleuze intrede kan evengoed als géén intrede beschouwd worden. Die Griekse grap heeft de overige eurolanden, het onze inbegrepen, al tientallen miljarden euro’s gekost en dat zal niet ophouden als het land in de eurozone blijft. De kans is nl groot dat de Griekse regering de akkoorden met Europa wel nakomt, maar alleen dankzij de steun van de oppositie, dat die huidige regering daarna zal aftreden en nieuwe verkiezingen zal uitschrijven. Wie weet wat maken we dan weer mee…

   Even voortbomend op mijn blog van gisteren i.v.m. de zoveelste klacht tegen de zoveelste besparing van de regering Michel, heeft Kris Peeters gezegd dat alles nog bespreekbaar is, maar dan na het zomerreces, ergens in september of later. Er moet worden bijgevoegd – als ’t goed is zeggen we het ook - dat volgens Peeters de cijfers wel blijven wat ze zijn. Er kan dus alleen nog gesproken worden over de modaliteiten en de klagers kunnen zelf eventueel beslissen hoe ze de besparingen zullen inkaderen. Dat laatste is niet meer dan logisch, want als men aan alle besparingen wil gaan knabbelen, dan schiet er van het federale akkoord straks niets meer over.

   Voor wat de ziekenkassen betreft, is ondertussen gebleken dat ze in dit land bijna de duurste administratie hebben van Europa, op Duitsland en Frankrijk na en dat de administratie van alle ziekenkassen samen het land één miljard euro per jaar kost. Systemen, zoals bv de gele plakbriefjes van de CM, zijn niet meer van deze tijd.

---

   Dat voor wat de centen betreft, want er zijn ook nog de centjes. Nadat vorig jaar al beslist werd dat winkeliers en handelaars de eindrekeningen van de klant die in cash betaalde mochten afronden naar 5 cent, is nu beslist dat dit ook zal gelden voor het elektronisch betalen. Dat dat vorig jaar niet meteen kon, kwam omdat de PS van Di Rupo daarmee niet akkoord was, dit tegen het advies van toenmalig minister van Financiën Koen Geens in. Testaankoop meldt ook nu terecht dat dit feitelijk onzin is, maar het gaat deze keer niet om een politiek, maar om een technisch probleem. De kassa’s in bv de grootwarenhuizen blijken nl niet apart ingesteld te kunnen worden op het wegcijferen van de één en twee centjes bij cash betaling en tegelijkertijd dit niet doen bij elektronische betalingen. Dat laatste was de reden waarom o.m. de supermarkten niet mee deden. Raar genoeg bleek dat in Nederland - waar het alleen bij cashbetalingen wordt toegepast - wél te gaan. Of het probleem daarmee is opgelost, is verre van zeker. We leven nu eenmaal in een ingewikkelde kibbelmaatschappij, In Finland heeft men die kleinste centjes nooit gebruikt (de aanmaak kost meer dan de nominale waarde) en in Nederland, toch een land dat bekend staat om zijn zuinige burgers, werkt het systeem al meer dan 10 jaar zonder dat daar enige noemenswaardige kritiek op gekomen is. Zo maken we mee dat de zuinige Hollanders zich geen zorgen maken om het kleinste kleingeld, terwijl de zgz ‘gulle Bourgondiërs’, waarvoor wij in Nederland versleten worden, dat wél doen…

   Gisteren was het de beurt aan de Christelijke Mutualiteit (CM) om te klagen over de besparingen van de regering Michel. Helemaal ongelijk heeft ze natuurlijk niet, want in haar miljardenbusiness zijn enkele procenten nog steeds vele miljoenen. Komt daar nog bij dat uitgerekend een maand geleden de mutualiteit een nieuwe voorzitter kreeg, Luc Van Gorp, die Marc Justaert, een icoon na zoveel jaren aan de top, vervangt en meteen voor grote problemen komt te staan. Men zou voor minder klagen.

   De CM is natuurlijk niet de enige ziekenkas in België en in zijn totaliteit gaat het om veel geld. Wat de CM wel dwars zit, is dat CD&V, de partij die verwacht werd haar belangen te verdedigen dat, althans volgens Van Gorp, niet gedaan heeft. Meteen stellen dat de kwetsbaren en zieken daarvan de eerste slachtoffers gaan worden, is wel een bocht te kort. Mocht dat inderdaad zo zijn dan hebben die ziekenkassen, de CM op kop, nog genoeg ruimte om daar iets aan te doen en de niet-kwetsbare en gezonde leden wat minder aan te bieden. Vergeten we niet dat de CM 4,5 miljoen leden claimt. Verder gaat het om besparingen die over enkele jaren gespreid worden en in de eerste plaats gericht zijn op de administratiekosten waarbij met de invoering van de informatica en de automatisering inderdaad moet kunnen bespaard worden zoals overal elders tegenwoordig gebeurt.

   Als het waar is dat de CM, het grootste ziekenfonds van het land, inderdaad 4,5 miljoen leden telt, dan kan men zich afvragen waarom die leden dan allemaal niet CD&V gestemd hebben, de partij die nu het mikpunt van de ziekenkasklachten is geworden. Eenzelfde verhaal waarschijnlijk als bij de Christelijke vakbond: veel leden o.w.v. een blijkbaar goede service, maar niet bereid dat ook politiek te vertalen. Waarbij ze nog gelijk hebben ook. Als CD&V wil dat de leden van hun eigen mutualiteiten en vakbonden ook voor de partij zouden stemmen, dan moet ze daar werk van maken. Door bv eens resoluut de Vlaamse kaart te trekken en op te houden met hun’ ja, maar’ politiek van enerzijds, anderzijds. Kortom een betrouwbare partner te worden binnen de regeringen waarin ze zetelt. Zeker met de ongeleide projectielpolitiek van Kris Peeters is dan momenteel niet het geval.

   Ondanks alle doemgeruchten vanwege oppositie en vakbonden, blijkt het in dit landje toch weer stilaan beter te gaan. Heel wat bedrijven melden goede jaarresultaten en de beurs blaakt van vertrouwen. E.e.a. kan te maken hebben met de nog steeds goedkope olie op de wereldmarkt, de lage stand van de euro (wat de export bevordert) en dito rente. Daarbij komt dan de aankooppolitiek van staatsobligaties door de Centrale Europese Bank, die maakt dat geld lenen nog steeds goedkoop is. Dit laatste is echter in de tijd beperkt en daarenboven is er de vraag hoe Europa zijn problemen met de vluchtelingenstroom, Griekenland en de situatie met Rusland opgelost krijgt. Als men er niet in slaagt een gezamenlijk standpunt aan te nemen om deze problemen aan te pakken dan ziet het er slecht uit voor de Europese toekomst.

   Specifiek in eigen land is het feit dat er steeds minder uitkeringsgerechtigden zijn, maar wel meer werklozen. Deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid komt door de veranderde situatie van bruggepensioneerden (die daarvan pas later zullen kunnen genieten) en het beperken van de zgz inschakelingsuitkering. Dat beperken gebeurde al onder Di Rupo, waarbij mensen die een jaar nadat ze de school verlieten nog geen werk hadden een speciale toelage kregen. Die toelage bestaat nog wel, maar is sinds Di Rupo beperkt tot drie jaar en moet zijn aangevraagd vóór men 25 is. Op die manier is het niet meer mogelijk dat er nog ‘studenten’ rondlopen die de 30 al een tijdje voorbij zijn en nog nooit gewerkt hebben. De maatregel ging in op 01.01.2015. Wie geen middelen heeft om het alleen verder te rooien, kan naar het OCMW stappen. Nu blijkt dat slechts een derde van de bestaande inschakeluitkeringstrekkers dat effectief gedaan heeft. Wat tegelijkertijd bevestigt dat twee derden die uitkering feitelijk niet nodig had. Zo zie je maar hoeveel geld er nodeloos verspild kan worden. Met bovenstaande maatregelen spaarde de RVA alleen al tijdens de eerste vijf maanden van dit jaar 300 miljoen euro uit en is het van 2008 geleden dat er nog zo weinig daarvoor is uitgegeven. Politici en zelfs bekende economen, die blijven beweren dat er niet verder kan bespaard worden, zitten er dus ook naast. Vooral in de staatsuitgaven is er nog ruimte zat.

   De komkommertijd is begonnen en dat zullen we geweten hebben. Groot nieuws! Vande Lanotte kondigt zijn vertrek aan uit de nationale politiek. Dat is helemaal geen nieuws, want dat had hij begin februari van dit jaar al eens gedaan (zie mijn blog van 16.02 ‘Exit Vande Lala?’). Alleen had hij toen gezegd dat hij dat dacht op te stappen in september van dit jaar. Nu zegt hij dat pas te zullen doen eind volgend jaar! Wie gelooft die man nog (en de media die dat allemaal zomaar klakkeloos overnemen)? Nu zegt hij dat 28 jaar in de nationale politiek voor hem genoeg is, maar hij doet er nog bijna anderhalf jaar bij! Eind volgend jaar is in de politiek een eeuwigheid, zodat de sluwe professor uit Oostende, waar hij deze maand burgemeester wordt, nog elfendertig keren van mening kan veranderen. Ondertussen blijft hij ook volksvertegenwoordiger en belooft hij zich meer te zullen mengen in de debatten…

   We zullen hem missen in deze rubriek, mocht het echt waar zijn. In Oostende valt niet veel meer te beleven, na het vertrek van de ferryboten, Electrawinds en nog enkele van Vande Lala’s projecten, waarbij hij telkens opnieuw net op tijd opstapte om niet betrokken te worden in de afgang ervan. Dat deed hij trouwens ook in de vaudeville rond de voorzittersverkiezing bij zijn partij, waarbij hij er eerst voor zorgde dat zijn poulain, John Crombez, in pole position kwam te zitten. Hij was zgz nooit bij iets betrokken, dat het zo leek was, volgens hem, pure toeval. Neem het van mij aan dat de SP.a nog steeds vanuit Oostende zal bestuurd worden, officieel door ‘den John’, maar met ‘zijn’ burgemeester als souffleur. De stunt met Crombez is niet eens een precedent. Vraag het maar eens aan Caroline Gennez (en hoe dat toen is afgelopen).

   Ook bij de Spoorwegen, zeker bij ABX, zullen ze met weemoed terug denken aan de tijd toen Vande Lala er kwistig (andermans) geld rondstrooide. Bij de erfgenamen van Sabena iets minder, want daar liet hij – als minister van begroting in de regering Verhofstadt - bij het zgz ‘hotelakkoord’ een gat achter van bijna anderhalf miljard euro. Ook bij het terugdraaien van de BTW op het elektriciteitsverbruik misrekende de geleerde professor zich een half miljard euro, waardoor de huidige meerderheid niets ander kon dan die BTW terug op 21% zetten, waarop die ook al stond van 1972 tot 2014.

   Enfin, het is nu wachten of de man, die tussendoor ook professor is aan de Ugent én voorzitter van de Europese socialisten, ons laat weten nog eens van gedacht veranderd te zijn. Ik zou haast schrijven ‘met de dood in ’t hart’, maar dat is een slogan voorbehouden voor de tsjeven.

   De Olympische winterspelen van 2022 zijn toegewezen aan Peking. Peking? Heeft men daar strenge winters? Wat met die vervuilde lucht, waarover men het regelmatig heeft? Geen nood: een groot deel van de Spelen zelf vindt plaats op 150 km van de stad en om daar te geraken gaat men er een treinverbinding naartoe leggen, die tegen 2022 zeker klaar zal zijn. Tweede probleempje: zelfs op die plaats sneeuwt het zelden, maar ook daar geen nood: er zal gezorgd worden voor voldoende kunstmatige sneeuw!

   Hoe komt men erbij de winterspelen te geven aan een stad waar het nauwelijks echt wintert? Peking won de ‘finale’ voor de toekenning van Almati, de nieuwe hoofdstad van Kazakstan, die wél in de bergen ligt en waar wél elk jaar een pak echte sneeuw ligt (en men blijkbaar ook geld teveel heeft). Maar voorlopig hebben de Chinezen het meeste geld over voor het organiseren van de Spelen. Scandinavische hoofdsteden zoals Oslo en Stockholm moest afhaken omdat de Olympische wintergrap te duur werd. Men schat momenteel de kosten op meer dan twee miljard euro, maar traditioneel komt daar nog een pak bij (remember Sotchi).

   Topsport draait tegenwoordig uitsluitend nog om geld. Denk maar aan de toegekende wereldkampioenschappen voetbal in Qatar, in volle zomer bij 45°C. Ook dat heeft niets meer met (gezonde) sport te maken. Voor wanneer een WK in Groenland tijdens de winter? Of bv winterspelen in Qatar, overdekt, airco gekoeld, met kunstmatige skiafdalingen en dito sneeuw?

   Ik heb al langer medelijden met de supporters, van welke sport ook, die er zich nog druk om maken en urenlang aan hun Tv gekluisterd blijven om toch niets te missen. Ze worden continu voor de gek gehouden. Men moet niet eens verder kijken dan wat gebeurt bij de Belgische voetbalbond, waar men zich meer bezig hield met geldsmijten dan met voetballen. En het zal er niet op beteren. Sport behoort steeds meer tot de Sciencefiction. Brood en spelen was nooit actueler.

---

   Terloops nog dit: Marc Wilmots wil Enzo Schifo als nieuwe trainer van de nationale jeugdploeg (ter vervanging van Johan Walem, die nu trainer is van KV Kortrijk). Meer dan waarschijnlijk gaat dat niet door, want Schifo spreekt alleen maar Frans. Geen Nederlands en zelfs geen (fatsoenlijk) Engels. De Italiaan van afkomst is perfect geëvolueerd naar een volbloed Waal (hij spreekt ook nog Italiaans natuurlijk, maar daarmee is hij hier niets in voetballand).

   In deze rubriek heb ik al meer dan eens geschreven dat Griekenland er nooit bovenop zal komen als het persé in de eurozone wil blijven of wil gehouden worden. Dat blijkt ook de mening te zijn van Yanis Varoufakis, de controversiële Griekse ex-minister van Financiën, die al een soort Plan B klaar had, waarmee hij in Griekenland naast de euro ook een nieuwe drachme wou uitbrengen, alleen voor binnenlands gebruik. Nu mag de man - politiek gesproken - gestoord zijn, hij is en blijft een meer dan bekwame econoom. Als je twee boeken kan schrijven over een economische materie waarvoor iemand ooit al een Nobelprijs heeft behaald, dan ben geen meelopertje.

   Buiten Varoufakis is er trouwens nog een bevestiging gekomen dat de euro toch niet dát is en nog wel van de Europese Centrale Bank zelf, de ECB. In een recent uitgebracht rapport schrijft die dat de euro er niet voor kunnen zorgen heeft dat de minder welvarende landen hun achterstand op de anderen hebben kunnen inlopen. Niet alleen Griekenland, maar ook Spanje, Portugal en Italië zijn in dat geval. Alleen Ierland is daarin geslaagd. Dat is dan de uitzondering op de regel. Anderzijds zijn er landen, die zijn toegetreden tot de E.U., maar niet tot de eurozone, die wél een stuk van de achterstand hebben kunnen goedmaken, zoals bv Polen en de Baltische staten. Door buiten de eurozone te blijven konden zij hun munteenheid laten devalueren, iets wat binnen de zone niet meer kan.

   Het grote probleem met de perifere landen was, dat ze bij hun intrede in de eurozone dachten de jackpot gewonnen te hebben en gewonnen/verloren zijn gaan lenen en dan met dat geld waanzinnige zaken zijn gaan doen, zoals bv het bouwen van gloednieuwe luchthavens in Spanje, waarvan men er zopas één die nog geen dag geopend was geweest, heeft verkocht aan een Chinees conglomeraat voor … 10.000 euro! ‘Des châteaux en Espagne’, zegt men in het Frans voor ‘luchtkastelen’. Straks wordt het nog ‘des aéroports en Espagne’. Die leningen konden niet of nauwelijks worden terugbetaald en zo is het Griekenland verhaal begonnen.

   Mijn pronostiek is dat Griekenland vroeg of laat toch de eurozone zal moeten verlaten (daarom nog niet de E.U.) en dat de kans groot is dat we dan inderdaad een Europa krijgen met twee of meer snelheden.

   Gisteren kreeg de haven van Antwerpen het bezoek van het tweede grootste containerschip ter wereld, tegelijk ook het grootste schip dat ooit de haven binnenvoer, eigendom van MSC, de rederij die tevens de grootste klant van de haven is. Om de belangrijkheid van het gebeuren wat dikker in de verf te zetten, mochten burgemeester De Wever en haventopman Eddy Bruyninckx het laatste stuk van het traject meevaren, vanaf Vlissingen. Dat schepen met dergelijke afmetingen (meer dan 200 meter lang) de haven nu kunnen bereiken, is mogelijk geworden door de laatste uitdieping van de Schelde. Door de bouw van grotere zgn ‘getijdendokken’, zoals Deurganck en straks (misschien) ook Saefetinghe zal de tijd om de Antwerpse haven te bereiken kunnen ingekort worden met 6 uur. Als time ergens money betekent, zal het wel bij de scheepsvaart zijn. Voor de verdere afwikkeling van al die containers (dat schip van gisteren kan er bijna 20.000 vervoeren) over land, wordt het andere koek.

   Om te beginnen moet de eerste spadesteek voor de nieuwe Oosterweel verbinding nog altijd plaatsvinden. Volgens Ben Weyts zal dat in 2017 zijn, zo’n dikke 20 jaar na de eerste plannen voor de Oosterweelverbinding. Per uur rijden er op de Antwerpse Ring nu al bijna 200.000 voertuigen elke werkdag in de ochtend- en avondspits en zelfs tussendoor is er geen echte pauze meer. Ondertussen zal MSC zijn havenactiviteiten van de rechter- naar de linkeroever verhuisd hebben en heeft men er het raden naar wat voor bijkomend effect dat op het verkeersinfarct zal hebben. Niemand die gelooft dat het er beter op zal worden. Om tenslotte het complete plan met die getijdendokken te kunnen realiseren moet ook het geplande Saefetinghedok er nog komen en de realisatie daarvan wordt nu al aanzien als een volgend struikelblok voor het verkeer in en om de Scheldestad, ondanks het akkoord vanwege de Vlaamse regering.

   Niet alleen milieu- en andere drukkingsgroepen (zoals Ringland) staan sceptisch tegenover alle hoera berichten ter zake, maar ook voor bedrijven die nu al meer dan genoeg hebben van de verkeershinder rond de koekenstad, is een vlotte verkeersdoorstroming stilaan een mission impossible geworden. Aannemers uit de Kempen nemen geen werken meer aan als ze daarvoor hun personeel en materiaal door de Kennedy-tunnel moeten aanvoeren. Het Nederlandse transportbedrijf Wim Bosman vertrok twee jaar geleden al uit Wijnegem om dezelfde reden en Fernand Huts van Katoennatie heeft er ook zijn buik van vol. Vorig jaar devieerde hij een nieuwe investering van enkele honderden miljoenen euro naar de haven van Gent en dit jaar kocht hij het transportbedrijf Langen uit Nederlands Limburg, gewoon omdat hij niet meer gelooft in een oplossing voor Oosterweel.

   Men gaat nog heimwee krijgen naar die Lange Wapperbrug…

   Zoals de meeste lezers ondertussen wel zullen gemerkt hebben, ziet mijn blog er weer normaal uit. Het is de tweede keer dat ik het euvel kreeg dat mijn blog in landscape (in de breedte) op SeniorenNet kwam en ik het niet in portrait (in de lengte) kon zetten*. Ook mijn systeembeheerder, die bij mij al aardig wat heeft opgelost (ik ben geen IT-freak!), kon het niet corrigeren. Volgens hem was het een probleem inherent aan SeniorenNet. Na dag twee ben ik hetzelfde gaan doen als de vorige keer, nl mijn verhaal kopiëren van Word naar SeniorenNet en daarna op het rechtereinde van de pagina elke zin afbreken. Dat was een heel werk, heeft zo’n grote week geduurd en was er mee de oorzaak van dat ik het uur waarop ik mijn blog invoerde (iets na middernacht) niet kon aanhouden. Eergisteren was er opeens weer het oude kader. Lezer Fikken had me reeds verteld dat, als het vanzelf gekomen was, het ook wel vanzelf zou weggaan en hij heeft gelijk gekregen. Ik vergelijk het zo’n beetje met de uitspraak van Mathot Sr (PS), toen hij minister van Begroting was in een van de regeringen Martens. Die zei ook dat het gat in zijn begroting er vanzelf gekomen was en wel vanzelf weer zou weggaan. Hij heeft toen, jammer genoeg voor het land, géén gelijk gekregen. Ik (voorlopig?) wel.

---

   Ondertussen blijkt de stroom van kritiek, al dan niet terecht, op het federaal regeringsakkoord over de budgetcontrole en de taxshift onverminderd voortduren. M.i. - en dat heb ik al eens geschreven - heeft dat nu weinig zin o.w.v. de vakantieperiode. Het wordt zo stilaan komkommertijd lectuur. Minstens de helft van de mensen houdt er zich nu niet mee bezig en ondertussen schrikt men alleen nog als er op e.o.a. besluit eens géén kritiek komt. Zelfs het nieuwe plan van Maggie De Block om de geneesmiddelenhandel onder controle te krijgen en die de totaliteit van de patiënten jaarlijks zo’n 25 miljoen euro zou kunnen opleveren, krijgt daarvoor niet uitsluitend instemming. Het is, volgens sommigen, nóg niet genoeg. Men krijgt zo het idee dat zelfs genoeg niet meer genoeg zal zijn. Het is alleen afwachten wat er van het protest ná de vakantie nog zal overblijven. Zullen de vakbonden dan weer beginnen met syndicale acties, zoals ze nu zeggen en dit terwijl de vorige toch ernstige werkonderbrekingen en stakingen driemaal niks hebben opgebracht? Wie leeft zal zien.

   Waar ik trouwens ook een hekel aan begin te krijgen is, dat men bij elke nieuwe maatregel die wordt beoordeeld, men steeds de voor- en nadelen gaat afwegen tussen werknemers en werkgevers. Dat zou nog correct kunnen zijn, ware het niet dat men de werkgevers altijd over één kam scheert met de superrijken. Er zullen er daar wel bij zijn, maar – superrijk of niet – het is belangrijk dat ze werk blijven geven. Als men de loonkloof met de buurlanden wat kan dichten, is het belangrijkste dat dit voor extra jobs zal zorgen en mensen uit de werkloosheid zal halen, zodat die tenminste daarvan beter kunnen worden. Als hierbij de werkgever nog wat rijker wordt, dan is het maar zo. Werkgevers van alles gaan afpakken, waardoor die dan meer dan waarschijnlijk geen extra volk meer gaan aanwerven, is helemaal geen oplossing.

* Dat gebeurde de eerste keer op zaterdag 18 dezer. Wie dat artikel (over André Leysen) niet zou kunnen lezen hebben, kan ervoor terecht in ’t Pallieterke van deze week, waar het onder de titel ‘Leysen versus Van Rompuy, in de brievenrubriek is opgenomen.

   Een beschrijving van de Belgische politiek:

‘ De compromiscultuur, de beperktheid van de wetgevende macht, de politique politicienne*, de al te scherpe grenzen tussen meerderheid en oppositie, de soms gênante obstructie van de oppositie en de al even degoutante neerbuigendheid van de meerderheid, de inefficiëntie, de vele werkuren, de wereldvreemdheid en de kritiek – al dan niet gerechtvaardigd - die politici moeten incasseren’

   Bovenstaande beschrijving is van Peter De Roover, erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), na zijn eerste jaar in het parlement als N-VA verkozene. Zo hoort men het ook eens van een insider. Hij vindt politicus bij ons de allerlaagste beroepscategorie. Tenslotte herhaalt hij de quote die Cervantes Don Quichote in de mond legde (en die ik ook al een paar keer gebruikt heb), nl dat blaffende honden geen invloed hebben op de richting die de karavaan uitgaat, maar integendeel aangeeft dat men goed bezig is. Als men bv ziet hoe een Onkelinx (PS), maar ook groene Calvo en vorige week Karin Temmerman (SP.a) soms tekeer gaan, terwijl men weet dat al die schuimbekkerij niets opbrengt, blijft Cervantes’ tekst actueel.

* geleerd woord voor een soort dorpspolitiek, maar bedreven op het hogere niveau, waarbij men, bij discussies, niet uitgaat van de essentie van de problemen, maar van de eigen macht.

   Het feit dat er zo snel een federaal akkoord kwam over de

begrotingscontrole én de taxshift, was niet de enige verrassing

van de voorbije week. Een tweede was het feit dat CD&V,

waarschijnlijk ‘met de dood in ’t hart’ zoals we dat van tsjeven

gewend zijn, ermee akkoord ging en nu onder vuur komt te

liggen bij zijn eigen, vooral syndicale achterban. Door het feit

dat de partij, in tegenstelling tot het verleden, deze regering

niet meer leidt (en hetzelfde gebeurt op Vlaams niveau), moet

ze het hele proces lijdzaam ondergaan. En zeggen dat ze het

zelf het federale premierschap heeft opgegeven om Marianneke

Thyssen dat tweederangs baantje te kunnen geven bij Europa.

Où sont les neiges d’antan?

   CD&V moet opletten straks niet in hetzelfde sukkelstraatje

terecht te komen, waarin de SP.a zich nu bevindt. De socialisten

komen in de oppositie niet meer geloofwaardig over omdat ze

enkele decennia lang de kans hebben gehad de scheve

toestanden recht te trekken waartegen ze nu protesteren. CD&V

heeft in de vele federale regeringen waarin ze mee heeft

geregeerd ook nooit geprobeerd de vermogens(winst)belasting*

op tafel te krijgen, waar ze nu achteraan liep. Een oplossing zou

kunnen zijn dat CD&V zich splitst in een syndicale en een niet-

syndicale vleugel, waarbij men eens de neuzen van links en

rechts binnen de partij zou kunnen tellen. Ik vrees dat er van

die eerste vleugel niet veel over zou blijven. Het is nl een

publieke geheim dat het ACV wel de vakbond is met het grootste

aantal leden, maar dat de leden ervan daarom nog niet CD&V

stemmen. De tweede vleugel zou van het imago van

spelbederver af kunnen geraken en eventueel zelfs opnieuw

kunnen trachten tot een kartel te komen met de N-VA. Ik weet

het, dit is dagdromen, maar het zich promoten als linksgezinde

partij is dat ook en was waarschijnlijk de reden waarom men

tenslotte akkoord is moeten gaan met de rest van de Zweedse

coalitie. ‘Met de dood in ’t hart’, zoals ze dat vroeger zo dikwijls

heeft gedaan, vooral in de Vlaamse materies.

* Als er nu een vermogenstaks zou komen – waar CD&V op

aanstuurde - zullen de Vlamingen daar het meest onder lijden.

Na aftrek van hun schulden bedraagt het vermogen van de

Belgen een kleine 1.000 miljard euro. Bijna ¾ van dat spaargeld

is Vlaams, een kleine 20% Waals en de rest, een kleine 10%,

Brussels.

   Men heeft het in onze media dikwijls over de ‘kibbelregering’

van Charles Michel. Helemaal ongelijk hebben ze natuurlijk niet,

maar men zou eveneens kunnen spreken van een

kibbelmaatschappij. Sinds de start van deze centrumrechtse

regering is er letterlijk kritiek op elke uitspraak, elk voorstel,

soms zelfs op elke suggestie van regeringszijde. Het was dan

ook met de ellebogen aan te voelen, dat er op het akkoord over

de begroting en de taxshift een golf van kritiek zou komen,

vanuit de oppositie, maar ook van daarbuiten, klein pierke

inbegrepen, van iedereen die bereid was dat vóór de camera’s of

micro’s te komen vertellen. Dat de VRT daarbij de hoofdvogel

afschiet, is helemaal geen verrassing. Objectiviteit is bij de zgz

nationale zender onbestaande als men er nog maar aan denkt

dat links benadeeld is. Het wordt tijd dat daaraan iets gedaan

wordt, zeker nu ook de N-VA een stevige voet in huis heeft bij

de omroep. Hier gaat het niet om het communautaire,

waarachter de partij zich op federaal vlak kan verschuilen. De

zender staat voor een nieuwe beheersovereenkomst, die moet

worden afgesloten met de Vlaamse deelregering. Om te

beginnen zou men zich al eens serieus vragen kunnen stellen bij

de algemene directeur informatie van de VRT, Luc Rademakers,

de Stevaert-boy die de Gazet Van Antwerpen de helft van haar

lezers deed verliezen en nu dus de VRT teistert.. Een tweede die

men best op minstens een zijspoor zou moeten schuiven is die

Bjorn Soenens, de vroegere zgz ‘Amerika specialist’, tot hij zich

verslikte door in eerste instantie de oorzaak van de aanslag bij

de marathon van Boston in de schoenen van de Tea Party te

schuiven. Als beloning voor zoveel onkunde werd de man dan

maar bevorderd tot hoofdredacteur van het Journaal, waar hij

erop let dat de Vlaamse zaak zo goed als doodgezwegen wordt.

   Om even terug te komen op de kritiek op het nieuwste

regeerakkoord, moet gezegd worden dat het moment van dat

akkoord, onverwacht net vóór de vakantie, goed gekozen was.

Heel wat mensen zijn al vertrokken naar zonniger oorden. Eind

van de week die er nu aankomt gaat ook zowat de hele politieke

meute op reis en zal het vervolg van het gekibbel pas hervat

kunnen worden na het politiek reces, ergens in het najaar,

waarbij de grote heisa er waarschijnlijk niet meer zal zijn. De

diverse regeringen die dit land rijk is moeten nog de zesde

staatshervorming verder afwerken en daarbij nu ook het hele

taxshift verhaal. Dat ze geen taxshift 2.0 zal beginnen, is dan

ook de logica zelf. Zoals ik reeds enkele keren geschreven heb,

is bijna iedereen er zich van bewust dat er zal moeten bespaard

worden, tot men zelf aan de beurt komt…

   Wie zich een beetje interesseert aan de heksenketel die het

Midden-Oosten is geworden, zal zich nog wel de foto’s en

filmpjes herinneren, waarop Turkse tanks te zien zijn aan de

grens met Syrië, waarvan de bemanning lijdzaam toeziet hoe de

Koerdisch-Syrische stad Kobani door het achterlijk zootje van IS

wordt aangevallen. Dat IS is helemaal niet zo sterk als het zich

voordoet. Bewijs daarvan was dat de Koerden, weliswaar met de

hulp van Amerikaanse bombardementen, de stad opnieuw

innamen. IS kan een min of meer geordend leger niet aan.

   Uitgerekend nu Turkse Koerden besloten hadden hun

volksgenoten te gaan helpen met de heropbouw van Kobani,

zaait een zoveelste stomme zelfmoordterrorist dood en

vernieling en laten 32 jongeren het leven in het grensstadje

Suruç. N.a.v. het Turks-Koerdisch protest ertegen, waarbij drie

Turkse politieagenten het leven lieten én de dood van een Turks

soldaat door IS-‘strijders’, schiet Turkije nu plots wél wakker.

Turkse vliegtuigen bombarderen voor de allereerste keer een

stelling van IS in Syrië en Amerika krijgt eindelijk toestemming

om IS-doelwitten ook vanuit de NATO luchtmachtbasis van

Inçirlik te bombarderen.

   Turkije heeft het grootste leger van het hele Midden-Oosten

en zou wel eens de krijgskansen in het kapotgeschoten Syrië

definitief kunnen doen keren. Belangrijk is dat men de hele

Turkse grens met het IS-gebied hermetisch gaat afsluiten, o.m.

met een muur van 150 km. Het is nl een publiek geheim dat het

zgz kalifaat het gros van zijn steun en zijn kandidaat jihadi’s via

Turkije krijgt. Ook bij ons zijn vandaag nog vijf

terreurverdachten opgepakt, die een aanslag beraamden in

Hoboken om aan geld te geraken voor het overbrengen van

kandidaat IS-strijders naar Syrië, waarschijnlijk via Turkije.

Twee van de verdachten, die wapens bij zich hadden, waren ex-

gedetineerden uit Guantánamo. Het is niet de eerste keer dat

vrijgelatenen uit die Amerikaanse gevangenis op Cuba weer in

het nieuws komen via terreuraanslagen. I.pl.v.

terreurverdachten daar op te sluiten, hadden de Amerikanen er

beter aan gedaan ze daar nooit te laten aankomen…

   Rechtuit gezegd, zoals ik al geschreven had, had ik niet

verwacht dat de federale regering nog vóór het zomerreces de

begrotingscontrole zou afwerken én daarbij de reeds zo

besproken taxshift. Voor één keer heeft men toch de gelederen

gesloten kunnen houden en is er zo goed als niets naar buiten

uitgelekt, zeker niet voor wat de timing betreft. Dat er weer heel

wat kritiek zal losbarsten is zeker. De oppositie moét dat doen

en de drukkingsgroepen, vakbonden inbegrepen, zijn sowieso

tegen alles en nog wat als het hen zelf raakt. Het is, zoals ik nog

in mijn blog van gisteren schreef over de vervroegde

pensionering*, dat de meeste mensen wel beseffen (en zelfs

akkoord gaan) dat er e.e.a. moet gebeuren, tot ze er zelf mee te

maken krijgen. Als Vande Lala de BTW op het

elektriciteitsverbruik voor gezinnen niet zo drastisch had

verlaagd (en dit tegen het advies in van E.U., Oeso en IMF), dan

had er nu geen haan over gekraaid…

   Toevallig lekte een dezer dagen nog uit dat dit land in het

eerste kwartaal van 2015 de grootste stijging van de

overheidsschuld meemaakte van de hele E.U. Daardoor steeg

die schuld tot liefst 111%. In één adem werd erbij gezegd dat

e.e.a. te maken had met het feit dat de voorafbetalingen aan de

fiscus normaal in de tweede helft van het jaar gebeuren,

waardoor het goed mogelijk is dat men dan weer een schuld zal

hebben zoals bij het begin van 2015. Daar vergeet men dan wel

bij te vertellen dat die schuld toen ook al veel te hoog was.

Daardoor moet men zelfs niet eens naar Griekenland wijzen,

waar die op 177% ligt, maar wel eens vergelijken met bv de

Baltische staten, die ook zware besparingen hebben moeten

doorvoeren en waar de overheidsschuld nu op respectievelijk

40% (Letland), 41% (Litouwen) en 11% ( Estland!) zitten.

   Kortom, we hebben het hier nog zo slecht niet. Zolang we

verder schulden maken, zullen we die echter ook moeten

terugbetalen. Het einde van het gratis verhaal kwam dan ook

niets te vroeg. En als de mensen nu wat meer opletten met hun

elektriciteitsverbruik (denk aan de mogelijke black-outs), wat

minder alcohol drinken en roken, zullen ze er niet slechter van

worden.

* Als ik in de Belgische DAF-fabriek was blijven werken, hadden

ze mij op mijn 53^ste op brugpensioen geplaatst. Ik was echter

toen reeds overgestapt naar de moederfabriek in Eindhoven,

waar ik niet vóór mijn 62^ste op vervroegd pensioen kon, wat ik

niet gedaan heb (wel de laatste 3 jaar 4/5^de gaan werken) en dit

ondanks het faillissement van de oude DAF, waarbij de helft van

het personeel ook in Eindhoven zijn werk verloor. De

afdankingen daar gebeurden echter niet ‘op zijn Belgisch’, ttz

volgens de ouderdom, maar volgens de ervaring en de kennis

die men had.

   Vorige week was er nog heel wat te doen i.v.m. een rapport

van e.o.a. vergrijzingscommissie, die zei dat onze samenleving

helemaal niet was voorbereid op de vergrijzingsgolf die eraan

komt, wat over enkele decennia tot grote problemen zou kunnen

leiden, niet in het minst voor de ouderen zelf. In het licht

daarvan blijkt dat de maatregelen die daarvoor tot nu toe op

ministerieel vlak zijn genomen absoluut ontoereikend zijn. Men

kan natuurlijk niet alles meteen omgooien en het verhogen van

de pensioenleeftijd en het brugpensioen zijn dan ook een eerste

simpele en goedkope stap. Er zullen meer mensen langer aan

het werk moeten blijven om de toekomstige pensioenen

betaalbaar te houden. De meeste mensen nemen dat aan, tot ze

er zelf mee te maken krijgen.

   Dat laatste maken we nu mee bij ruitenwisserfabrikant Bosch

in Tienen, waar bij een herstructurering een aantal jobs

verdwijnen en men een honderdtal werknemers op vervroegd

brugpensioen wil sturen vanaf 53 jaar, hetgeen normaal

gesproken niet meer zou mogen. Wie op 53 zijn werk verliest,

zal het niet gemakkelijk hebben een nieuwe job te vinden en zal

waarschijnlijk met minder loon tevreden moeten zijn. Anderzijds

zijn er de dag van vandaag wel meer hulpmiddelen die het

vinden van een nieuwe baan wel iets vergemakkelijken, zoals

outplacement, jobbegeleiding door VDAB e.d. In Vlaams

Brabant, de regio van Tienen, zijn er momenteel bovendien een

kleine 3.000 vacatures. Er zijn dus jobs.

   Dat het bedrijf en de vakbonden wél akkoord blijven gaan met

een brugpensionering op 53, is te begrijpen, omdat het tenslotte

de overheid is die de helft van de kosten moet dragen. De

beslissing hierover is aan Kris Peeters, minister van Werk, die

zich verschuilt achter een mogelijke beslissing van de

brugpensioencommissie. Erg moedig is dat niet vanwege de

linksbuiten van de centrumrechtse regering, die in andere zaken

zo graag het laatste woord heeft.

   De feestdagen zijn voorbij. Voor velen is de vakantie al

begonnen. De politiekers hebben nog 'werk' tot eind dezer

maand, waarbij men hoopt e.e.a. rond te krijgen. De kans is

groot dat het niet zal lukken, waarbij de hangende problemen

waarschijnlijk over de vakantieperide geheveld zullen worden.

Wie dan nog leeft, zal zien.

   Er zal nl vooral puin moeten geruimd worden, puin achterge-

laten door de vorige regeringen. De federale regering zit met het

probleem van de begrotingscontrole én de stilaan berucht

geworden  taxshift. De BTW-verlaging op de stroomtarieven

heeft gezorgd voor een extra gat van een half miljard euro.

Misrekeningvan professor Vande Lala die in al zijn wijsheid

en met zijn jarenlage ervaring nog steeds niet gesnapt had dat

Belgen plantrekkers zijn en er wel iets op zouden gevonden

hebben om te kunnen genieten van die 6% i.pl.v. de 21. Die

vermindering, die alleen bedoeld was voor de gezinnen, is nl

ook ontdekt door professionele verbruikers, die in grote getale

zijn overgeschakeld op het 6% tarief. Het zal nog wel even

duren voor dat probleem zal zijn opgelost, want Open VLD wil

niet weten van belastingsverhogingen, ook niet als die min of

meer gerechtvaardigd lijken. In feite is dit alles een gevolg van

de Belgische ziekte dat men er nooit in slaagt van de eerste keer

een sluitende wet te maken.

   De nieuwe Vlaamse regering, die het al bij al in haar eerste

jaar nog niet zo slecht gedaan heeft, gaat het doen met minder

ambtenaren, heeft een eerste stap gezet naar de ontmanteling

van de overbodige provincieraden en het gratis beleid afge-

schaft, maar moet nu nog het puin ruimen dat Freya Vanden-

bossche heeft achtergelaten, twee miljard euro, a.u.b. Het

vertrek van de socialisten heeft inderdaad voor verandering

gezorgd. Nu maar hopen dat ze het volhouden...

   Busbouwer Van Hool uit Koningshooikt heeft een lening te

pakken van 200 miljoen euro (van vijf banken). Dat geld dient

om zijn productie van standaardbussen tussen dit en enkele

jaren te verdubbelen. Die productie, die vorig jaar zorgde voor

een omzetgroei van 14% en voornamelijk bestemd is voor de

States, gebeurt echter niet in Koningshooikt, maar in een

nieuwe fabriek in Macedonië. In Koningshooikt blijft het

hoofdkwartier en de productie van de andere bustypes, maar

niemand gelooft dat daar ooit nog een verdere uitbreiding zal

komen. De loonkost ligt er rond de 40 euro, in Macedonië

slechts 4! De winst van Van Hool vorig jaar was bijna uitsluitend

te danken aan de Macedonische fabriek. In Koningshooikt

draaide men een break-even.

   Macedonië is een buurland van Griekenland, waarover nu

zoveel te doen is. Het is zelfs het geboorteland van Alexander de

Grote, de krijgsheer die de Hellenistische cultuur en taal deed

uitzwermen over heel het Midden-Oosten en omstreken. In

tegenstelling tot Griekenland komt het huidige Macedonië voort

uit het ter ziele gegane Joegoslavië en behoort het land niet tot

de E.U., laat staan de eurozone. Het heeft een eigen munt en

kan die naar hartenlust devalueren, indien nodig. Griekenland

had dat ook gekund als het uit de eurozone was gestapt (de

Grexit). Door dat niet te doen zal het nooit kunnen concurreren

tegen zijn buurlanden die buiten de eurozone blijven en is de

kans dat iemand daar gaat investeren zo goed als nihil. Een

ondernemer moet haast gek zijn om te gaan investeren in een

land, terwijl het in de buurlanden ervan een stuk goedkoper is.

   Wie gelooft dat het met Griekenland en de eurozone nog

goed komt, leeft op een andere planeet. Voor één keer ben ik

het zelfs eens met Verhofstadt (zij het slechts gedeeltelijk).

Dat moet geleden zijn van zijn derde Burgermanifest. De

grootgrondbezitter uit Umbrië vertelde een dezer dagen op de

Nederlandse Tv dat Europa een politieke Unie moet worden, dat

anders de euro zal verdwijnen en we terug zullen gaan naar een

aparte munteenheid voor elk land. Van die politieke unie zal,

volgens mij, niets in huis komen. Dan  zou nl elk land nog meer

soevereiniteit moeten inleveren, terwijl de meeste juist nu het

tegenovergestelde willen. Er kan rustig een Muntunie blijven

bestaan, maar dan tussen landen waar de levensstandaard en

de economische situatie vergelijkbaar zijn. Benelux, Duitsland,

Oostenrijk en Denemarken bv. Voor een Verhofstadt, die zelfs

Turkije erbij wilde hebben, kan dat natuurlijk niet.

   Hoe duur(zaam) ons elektriciteitsverbruik is, weten we

ondertussen. Volgend jaar wordt de factuur 8% duurder en dat

is het gevolg van het 'duurzaam' beleid van Freya

Vandenbossche, die op haar eentje een put van 2 miljard euro

heeft gemaakt, die men nu op 5 jaar tijd probeert te dempen.

Het is veelbetekenend dat de SP.a niet meteen wil reageren op

het nieuws. Het wordt trouwens straks nog erger als het half

miljard dat Vande Lala er naast zat met de BTW naar 6% er ook

weer bij zal komen. Buiten het feit van slecht beheer, is er ook

nog de onrechtvaardigheid dat mensen die de middelen niet

hebben om extra investeringen te doen, straks mee moeten

betalen voor wie er ook de lusten van heeft.

   Nog zo iets. E-commerce zou duurzaam zijn. Vergeet het.

Daar waar de klant bv vier verschillende zaken wil kopen en

daarvoor naar vier verschillende winkels moet rijden (en dus

meer CO2 opwekt), zou dat nu allemaal in één keer kunnen

gebeuren. Dat klopt niet, want voor elk item dat je bestelt,

stuurt men een camionette de weg op, zodat er voor die vier

zaken vier keer wordt gereden. Min of meer althans.

   Vlaams minister Ben Weyts is een bezig bijtje. Zo'n beetje te

vergelijken met Pascal Smet in de vorige Vlaamse regering.

Weyts, dat moet gezegd, doet zinnigere dingen dan Smet die

eerder de indruk van een duracell konijn gaf en luchtgitaar

speelde, in zoverre dat toenmalig minister-president Peeters

hem af en toe zaken uit handen moest nemen vóór het helemaal

een puinhoop werd. Weyts draaft echter ook maar door. Zijn

maatregel om van 70 Km per uur de regel te maken, kan dan

onze wegen iets veiliger maken (al moet nog bewezen worden

hoe groot dat impact tot 70 en 90km/uur werkelijk is). Een

neveneffect waarmee Ben geen rekening houdt is het feit, dat

aan 70km/uur geen enkele wagen nog in overdrive kan rijden en

daardoor onze regio een flink stuk meer vervuild zal raken.

'Collateral damage', zou Sven Mary zeggen...

   Eergisteren was het exact één jaar geleden dat de MH 17 van Malaysia Airlines boven Oost-Oekraïne werd neergeschoten. Balans: bijna 300 doden, waarvan 2/3 Nederlanders. Tot op de dag van vandaag zou de speciale Nederlandse onderzoekscommissie nog altijd niet officieel kunnen vertellen wie dat vliegtuig uit de lucht heeft geschoten. Nochtans weet de hele wereld dat al van de dag na de ramp. Toen waren er reeds GSM-gesprekken in het Russisch en Oekraïens bekend, waarin verbaasd gereageerd werd op de ramp omdat men klaarblijkelijk verwachtte een Oekraïens gevechtsvliegtuig te hebben neergeschoten i.pl.v. een internationaal passagiersvliegtuig. Tegelijkertijd dook er een met GSM gemaakt filmpje op waarop een rijdende Buk-raketinstallatie te zien is, die van op de omgeving waar het vliegtuig was neergestort richting Rusland reed. Op die installatie ontbrak één raket…

   Wat later suggereerde het Russisch ministerie van defensie, dat het Maleisisch vliegtuig zou zijn neergehaald door een Oekraïens gevechtsvliegtuig. De foto’s die we daarvan te zien kregen waren overduidelijk en amateuristisch getrukeerd. Later bleek dat het passagiersvliegtuig getroffen was door een soort splinterbomraket, die niet door vliegtuigen kan worden afgeschoten…

   Kortom, zowat iedereen weet dat de MH 17 uit de lucht werd geschoten door een Russische Buk raket, waarschijnlijk bediend door wat men Oost-Oekraïense rebellen noemt, maar die in feite Russische militairen zijn die de eigen insignes van hun uniformen hebben verwijderd. Het gaat gewoon om Russische terreureenheden. Staatsterreur, zeg maar. Officieel vecht het Rusland van Poetin ook tegen de internationale terreur, in werkelijkheid maakt ze er deel van uit, als het haar uit komt. In het niet al te dappere Westen weet men dat, maar wil men dat met zoveel woorden niet zeggen. De Nederlandse onderzoekscommissie weet al lang hoe de vork aan de steel zat, maar gebaart van kromme haas en zal de waarheid (misschien) pas zeggen ergens na de zomer. Waarschijnlijk zoekt men ondertussen samen nog naar een tekst die voor iedereen aanvaardbaar is, maar het valt te betwijfelen of het iets met de waarheid zal te maken hebben.