Mr Positivo

   De gehele politiekcorrecte wereld spreekt zijn woede en schaamte uit over het feit dat Donald Trump Jeruzalem erkent als enige en echte hoofdstad van Israel. Zijn voorgangers Bush Jr en Clinton hadden dat ook aan hun kiezers beloofd, maar hebben die verkiezingsbelofte nooit waar gemaakt. Het zou een les moeten zijn voor de toekomst, om zomaar niet dingen te beloven waarvan men zelf weet het daarna niet te zullen verwezenlijken. Denk daarbij bij ons maar aan Verhofstadt met zijn burgermanifesten, maar ook aan de vele zgz christendemocraten die, als puntje bij paaltje komt, nooit rechtuit zijn. De laatste in de rij is ‘Markske’ Beke i.v.m. de Catalaanse kwestie. Als enige wordt hij daarvoor al enkele weken terecht in zijn hemd gezet door ‘t Pallieterke die op zijn frontpagina stelt dat Beke instemt met het arresteren en opsluiten van Catalaanse leiders, enkel en alleen om hun meningsuiting. Men wacht nog altijd op de eerste reactie van het laffe ventje. En dan maar janken omdat de partij in de peilingen achteruit blijft gaan…

   En dan Jeruzalem. Reeds in 1995 hadden de presidenten Clinton en Moebarak, Arafat, de koning van Jordanië en de premier van Israel daarover een afspraak gemaakt, waarvan nooit iets in huis is gekomen. Nu jammeren dat het vredesproces in gevaar komt, is belachelijk, want dat proces was al op sterven na dood. Zolang de moslims de staat Israel niet erkennen hoeft men ook geen rekening te houden met alleen hun versie van het probleem.

   In Jeruzalem waren de Joden er eerst, vele eeuwen vóór Christus. Met Christus zijn de Christenen gekomen en dat was nog altijd zo acht eeuwen vóór de eerste moslims er arriveerden. Dat die laatste nu alles opeisen, is dan ook onzin. Ze moeten geen voldoening krijgen, evenmin als bij ons in Europa waar ze telkens ook eisende partij zijn als laatst gearriveerden.

   Het St. Niklaasakkoord is er gekomen, zoals voorspeld, ook al was het twee dagen later, op het feest van O.L.Vrouw Onbevlekt Ontvangen, maar naar zoiets kan men moeilijk een regeerakkoord noemen! In feite komt het er op neer dat men dat Zomerakkoord raprap gemaakt had (men moest met vakantie!) en daarna pas beseft heeft dat e.e.a. toch niet klopte. Zelfs met het nieuwe akkoord blijven er vraagtekens, over dat niet belast bijverdienen bv, maar ook over het sluiten van de kerncentrales. De N-VA die in deze zaak zowat alleen staat tegen alle andere, oppositie inbegrepen, heeft echter groot gelijk het been stijf te houden. Wat, als er in 2025 een stroomtekort zou zijn, we geen enkele kernreactor meer zouden hebben en we een periode zoals die van de laatste weken zouden meemaken: koud, geen of weinig zon en wind? Daarbij komt dan nog dat, als we alle kernenergie vervangen door o.m. (dure) gascentrales, de CO2 uitstoot ongeveer zou verdubbelen. En ik die dacht dat ze die gingen verminderen…

   Met het uitwerken en implementeren van het zomer- en alle andere akkoorden zal deze regering nog haar handen vol hebben en lijkt de ploeg Michel steeds meer op een regering van lopende zaken. Er wordt hier en daar zelfs gesuggereerd dat Michel er goed aan zou doen de federale verkiezingen te vervroegen en ze te laten samenvallen met de gemeentelijke. Dat is mogelijk omdat het federale parlement geen legislatuurparlement is zoals het Vlaamse dat zijn tijd moét uitdoen. Verder heerst er nu een situatie waarbij links in de hoek zit waar de klappen vallen. In Antwerpen heeft de gelegenheidscoalitie van Groen, onafhankelijken en SP.a zich verslikt door de stommiteiten van SP.a-debutant Meeus en in Wallonië heeft de PS zichzelf uitgerangeerd door zich nóg linkser te profileren dan ze al was en aan een marxistisch opbod te doen t.o.v. de communisten van de PTB. En volgens de laatste peilingen – ongeacht of ze kloppen – zijn er geen spectaculaire veranderingen merkbaar. In Vlaanderen blijft de N-VA op een eenzame hoogte, CD&V gaat iets achteruit en SP.a veel. In Wallonië recupereert de PS iets, maar zit een stuk onder de 20% en moet de MR laten voorgaan.

   Of het aan de algemene situatie iets zal veranderen, is maar de vraag, tenzij gezamenlijk links in Wallonië dermate zou vooruitgaan dat er helemaal niet meer met te regeren valt. Pas dan zullen er perspectieven zijn om dit land écht te veranderen.

   Zoals te verwachten was wordt er, na de beslissing van de UEFA om Brussel bij de komende Europese Kampioenschappen links te laten liggen, weer flink wat aan zwarte pieten gedaan, het geliefkoosde spel van de Belgen. In feite is alles te herleiden tot één simpele vaststelling: de grootheidswaanzin van Hellhole City. Brussel de lusten en Vlaanderen de lasten. Zelfs onze nationale Charel heeft in het parlement gesteld dat één regio geen projecten moet beginnen in een andere. Dat Ghelamco achter het project blijft staan is een loutere centenkwestie. Dat Ghelamco een Vlaams bedrijf is, zegt niets. Vlaanderen heeft altijd Leliaards en Lamme Goedzakken gekend.

   Ondertussen is onze minister van Just is Just naar New-York geweest en heeft daar iets ontdekt. Deze stad met evenveel inwoners als heel België heeft maar één politiecorps en één hoofdverantwoordelijke ervoor. Dat klopt en is iets dat iedereen al járen weet, maar Koen Geens blijkbaar niet. Hij wil nu ook iets in die zin in Brussel verwezenlijken, maar vergeet dat de politie hier onder de verantwoordelijkheid staat van een burgemeester. Als hij Brussel wil organiseren als New-York moet hij ook de 19 gemeenten herleiden tot 1 of althans ervoor zorgen dat het hoofd van zo’n politie maar aan één burgemeester verantwoording moet afleggen. Waar die andere burgemeesters dan nog voor nodig zijn, mag Joost weten...

   Wie vindt dat men Brussel niet moet vergelijken met een wereldstad zoals de Big Apple, kan dat doen met bv Kopenhagen (600.000 inwoners). Die stad heeft ook maar één burgemeester en 55 gemeenteraadsleden (Brussel 685!). ‘Te veel koks bederft het eten’, is het gezegde. Dat wordt hier: ‘teveel ambtenaren bederft de stad’. Heel wat in Brussel fout loopt is te herleiden tot de overconsumptie van nutteloze postjes. Buiten die voor de stad en gemeenten zijn er dan nog die ontelbare bij het Brusselse gewest. Ik heb het hier al eens geschreven: alleen door van Brussel één stad te maken en die dan samen te laten gaan met het gewest, kan men elk jaar een klein miljard euro besparen. Eén politiecorps met één chef die verantwoording moet afleggen aan bv de minister-president, die tegelijk ook de enige burgemeester is. Maar ja, waarom gemakkelijk doen als het moeilijk ook kan?

   De betoging van de Catalanen in Brussel is één groot volksfeest geworden. Oorspronkelijk werden er 7.000 verwacht. Dat cijfer werd bijgesteld naar 20.000, maar tenslotte werden het er minstens 45.000 (cijfers van de politie), waarvan de overgrote meerderheid op eigen kosten naar hier kwam en niet op kosten van e.o.a. vakbond zoals dat hier bij plaatselijke betogingen gebeurt. Met dank ook aan de Vlaamse Volksbeweging (VVB), die opgeroepen had om overnachtingen te organiseren en daar succes mee boekte. Het was hartverwarmend te zien hoe die Catalanen opkomen voor hun eigen regio. Wij, Vlamingen, kunnen daar nog heel wat van leren. Als Vlaamse partij was er alleen het Vlaams Belang, maar het moet gezegd dat heel wat N-VA’ers ten persoonlijke titel voor overnachtingen gezorgd hadden en ook aanwezig waren, tot en met Jan Peumans, die als Vlaams Kamervoorzitter toch een duidelijk signaal gaf. Hopelijk helpt deze betoging niet alleen de Catalanen, maar ook de eigen mensen en verenigingen die nog steeds van een onafhankelijk Vlaanderen dromen. Van de traditionele partijen geen kat te bespeuren, hopelijk wordt hen dat bij de volgende verkiezingen aangerekend. Ik heb de moeite gedaan om eens naar de Waalse zenders te kijken. Die hadden het er wel over, maar eerder als bijzaak. Hoofdonderwerp was daar nog steeds het overlijden van Johnny Hallyday…

---

   Er was voor Vlaanderen gisteren trouwens nog goed nieuws uit Brussel en omgeving. De Europese Voetbalbond (UEFA) heeft Brussel definitief geschrapt van de lijst met plaatsen waar in 2020 het Europees Kampioenschap zal betwist worden. Dat betekent hopelijk de doodsteek voor dat megalomane voetbalstadion dat Brussel op Vlaams grondgebied wou neerpoten en dat gegarandeerd mee zou zorgen voor een verdere verfransing van de Vlaamse Rand én een totale oververzadiging van de grote ring rond de hoofdstad. Theoretisch zou er nog steeds een stadion kunnen gebouwd worden, maar geen meer van 60.000 plaatsen dat men hier bij normale competitiematchen niet eens half gevuld krijgt en dan moet er nog een Belgische club gevonden worden die er zou willen spelen. Anderlecht had er al voor afgehaakt, toen men hoorde dat de jaarlijkse huurprijs 10 miljoen euro zou bedragen. Als men zijn hoofd een beetje aan de binnenkant had gebruikt, vernieuwde men het contract voor het Koning Boudewijnstadion, dat volgend jaar verstrijkt en dat men aan de helft van de prijs van dat Eurostadion kon restaureren, met daarbij het behoud van de pistes voor de Memorial Van Damme. Om nog te zwijgen over het feit dat dat stadion niet moest wachten op allerlei goedkeuringen en wél tijdig gerestaureerd kon worden waardoor de supporters van de Rode Duivels een deel van de matchen in eigen land hadden kunnen zien en op die manier ook een aardig centje hadden kunnen uitsparen…

   Het begrijpend lezen bij studenten uit het vierde middelbaar in Vlaanderen is dramatisch gezakt in de laatste tien jaar. Daar wordt een hele litanie oorzaken voor aangeduid en als remedie gesteld dat de scholen daar meer aan moeten doen. Dat laatste kan nooit geen kwaad, maar volgens mij zijn er maar twee hoofdoorzaken en die liggen niet aan de scholen.

   Ten eerste de digitalisering, waardoor onze jeugd denkt niet meer te moeten onthouden of inbeelden. Dat doet de smartphone, de tablet, de laptop en nog van die gadgets waar ze de hele dag mee bezig zijn. Ze hebben dan ook geen tijd meer om te lezen en zijn ook niet meer leergierig. Waarom zouden zij? Als ze iets niet weten googlen ze het wel.

   Ten tweede de toename in het middelbaar van kinderen van allochtone afkomst, die op school een beetje en thuis zo goed als niets lezen in het Nederlands. Het verhaal van ‘Het begrijpend lezen gaat achteruit bij de Vlaamse scholieren’ past in hetzelfde kadertje als dat van de ‘Vlaamse’ kinderen die in armoede leven. Dat zijn niet de Vlaamse kinderen, maar de kinderen die in Vlaanderen wonen en onderwijs volgen, waarvan stilaan de meerderheid niet meer van Vlaamse afkomst is.

   Ik heb ooit al eens geschreven dat we met dat Brexit verhaal nog niet klaar zouden zijn en misschien niet klaar zouden komen. Ik zou eens moeten gaan neuzen in mijn documentatie, want het was een terloopse opmerking bij een ander verhaal. Zoals de zaken nu evolueren lijkt het er sterk op dat het zo is of zal zijn.

   Om te beginnen deed Trees May een grote stommiteit, toen ze nieuwe verkiezingen uitschreef, daar waar dat helemaal niet nodig was. Die zijn voor haar en haar partij bijna faliekant afgelopen: i.pl.v. stemmen bij te winnen, verloren de Tories de meerderheid in het Britse parlement en kon May nog net aanblijven dank zij het kleine DUP, de protestantse partij uit Noord-Ierland, die haar regering vanuit de oppositie zou ‘gedogen’.

   Uitgerekend dat DUP partijtje keurde May’s voorstel af om Noord-Ierland binnen het Brexit verhaal een speciale status te geven, zodat de grens tussen Ulster en de Ierse republiek geen harde zou worden. Ondertussen hadden de Schotse nationalisten én de moslim burgemeester van Londen al voorgesteld om ook zo’n status te verkrijgen, eenvoudig omdat zowel in Londen als Schotland bij de Brexit-verkiezing, net zoals in Ulster, een meerderheid gestemd had om bij de E.U. te blijven.

   Ondertussen zijn er al enkele overkoepelende organisaties op gebied van wereldgezondheid en financiën uit Londen vertrokken of zijn ze zich daarvoor klaar aan het maken. Zelfs mocht straks de Brexit niet doorgaan, die komen zomaar niet terug. ‘Oh, Great-Britain, my devotion, may you sink down in the ocean’, om even West-Side Story te parafraseren…*

   May is hoegenaamd geen Thatcher. Vraag is maar of ze zal blijven volharden met een verscheurde partij en een koninkrijk dat helemaal niét méér verenigd lijkt.

 * Die uitspraak gebruikten wij ook bij ITS voor strandingen bij DAF-Trucks als we problemen hadden met Britten. Een andere uitdrukking was die van ‘Houston, we have a problem’, die we gebruikten als iemands koptelefoon het liet afweten.

   Ook het CdH heeft haar eerste verkiezingscongres gehouden. De partij, wiens voorzitter Lutgen brak met de PS en de socialisten uit de Waalse regering stootte om samen een nieuwe deelregering te vormen met het MR, staat er niet zo best voor. Om te beginnen is er de Belgische traditie dat wie de stekker eruit trekt daar meestal geen voordeel uit haalt. Vraag het maar aan Crootje. Na de move van Lutgen is dat voor het CdH niet anders. Gelukkig zijn er eerst de gemeentelijke verkiezingen en staat de partij sterker op plaatselijk vlak, in de gemeenten en provincies. Ze beschikt nog over 70 burgemeesters, 340 schepenen en 1.200 raadsleden. Wat op federaal vlak zal gebeuren is andere koek, zeker nu blijkt dat de partij niet alleen niets meer te maken wil hebben met de corrupte PS, maar evenmin in de toekomst wil samenwerken met de N-VA. Tenminste, dat is wat Alda Greoli, CdH-minister in de nieuwe Waalse regering, vertelde aan Le Soir. Ondanks het feit dat haar partij nu met de MR in de Waalse regering zit en die partij ook de premier van de federale levert, beweert het mens dat ze al enkele jaren pijn heeft aan haar ‘sécu’. Dit laatste heeft niets met haar achterwerk te maken, maar met wat zij verstaat onder de Sociale Zekerheid (Sécurité), die – volgens haar – door de N-VA steeds meer communautair wordt en waarbij ook Open VLD niet vrijuit gaat. Ze verwijst daarbij naar de verdeelsleutel i.v.m. de artsenquota, die nog steeds 60/40 is in het voordeel van de Vlamingen. Nu weet ook zij wel dat dit de normale verdeelsleutel is omdat de Vlamingen nu eenmaal zo’n 60% van de bevolking uitmaken. Voor die artsenquota zou dat – volgens haar – anders moeten, omdat in Francofonië meer artsen afstuderen dan in Vlaanderen. Dat laatste klopt, maar is het gevolg van het feit dat de Franstaligen 18 jaar lang de wet daaromtrent aan hun laars hebben gelapt door de ingangsexamens te boycotten. Nu zouden zij, volgens die Greoli, voor die wetsovertreding ook nog moeten beloond worden!

   Het CdH heeft in 2014 al een eerste keer de kans gekregen op federaal niveau mee te spelen, als ze in 2019 weer weigert, om welke redenen ook, dan is zij gedoemd om helemaal weg te deemsteren. Of denken die Greoli en haar aanhang echt dat ze nog een kans zullen maken bij de PS?

   ‘Politiek is een georganiseerde vorm van discriminatie’, lees ik in De Tijd van dit weekeinde. Ge geeft iets aan de een, wat betekent dat een andere niets krijgt. Volgens De Tijd is dat niet ontoelaatbaar. In het licht daarvan is wat de Raad van State doet i.v.m. het zomerakkoord van de regering Michel spijkers op laag water zoeken en dat al voor de tweede keer. De meerderheidspartijen zijn niet verplicht die Raad te volgen, al kan men het ze wel moeilijk maken door bv daarna naar het Grondwettelijk Hof te trekken. Interessant om weten is wel dat de voorzitter van die Raad, een zekere Roger Stevens, van SP.a-signatuur blijkt te zijn en dat zou e.e.a. kunnen verklaren. Een van de zaken waarin de socialisten in dit land altijd hebben uitgeblonken, is net dat plaatsen van eigen pionnen in allerlei staatsinstellingen. Ze zouden nog enkele verkiezingen moeten verliezen om de invloed van die figuren weg te kunnen werken. Alhoewel, ook met CD&V in een regering heeft men niet veel oppositie meer nodig. Dat geldt trouwens niet alleen voor de eeuwige dwarsligger Kris Peeters, maar ook voor figuren zoals ‘Markske’ Beke, die zich o.m. in de zaak van de aangehouden Catalaanse ministers heeft laten kennen als een hatelijk ventje. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat mensen voor zo iemand nog zouden stemmen. CD&V heeft daarenboven nog het nadeel een partij te zijn die een deel van zijn aanhang verliest door ‘natuurlijke afvloeiing’; zij sterft letterlijk uit.

   Als alles normaal verloopt zou de federale regering echter deze week de laatste knopen moeten doorhakken, waardoor het zomerakkoord een Sinterklaasakkoord wordt. Wie leeft, zal zien.

   Wie dacht dat het onderdrukken van de nationalistische stromingen in Europa zou stoppen als men de Catalanen onder het Spaanse juk zou kunnen houden, mag zijn mening herzien. De Schotten houden zich gedeisd tot er meer klaarheid is over de Brexit, terwijl de grens tussen Noord-Ierland en de rest van het eiland ook nog wel eens voor verrassingen zou kunnen zorgen. Niemand, zowel in de Ierse republiek als in Ulster, wil dat er terug een harde grens komt. Komt die er wel, dan kan daar nog van alles gebeuren.

   Ondertussen is er echter een serieuze nieuwigheid in de opmars der Europese volkeren. Vandaag en volgende zondag zijn er regionale verkiezingen op het eiland Corsica. Bij de recente Franse verkiezingen haalden de Corsicaanse nationalisten drie van de vier zetels in het Frans parlement. Van de zeven partijen die nu opkomen zijn er drie van nationalistische strekking. Ze willen geen onafhankelijkheid, althans niet meteen, maar wel een verregaande autonomie, net zoals Catalonië. Tot 2014 was er op het eiland zelfs een gewapende vrijheidsbeweging, maar die heeft sindsdien de wapens afgezworen, wat geleid heeft tot het politiek succes van de nationalisten, in de eerste plaats de partij ‘Pé a Corsica’ (‘Voor Corsica’/Per la Corsica, in het Italiaans). Het geboorteland van Napoleone Bonaparte spreekt nog steeds Ligurees, het Italiaans dialect van de regio Genua.

   Eén van de Catalaanse (ex)ministers die samen met Puigdemont naar Vlaanderen gevlucht is, verklaarde voor het Tv-journaal dat de hoop van de Catalaanse nationalisten nog steeds een onafhankelijk Catalonië is, maar dat ze bereid zijn daarover te blijven praten met de Spaanse regering, zoals ze dat al tien jaar vragen. Onder Rajoy blijft de kans daarvoor echter uiterst klein. Zal Macron straks ook die weg uitgaan als hij met dezelfde vragen zal geconfronteerd worden vanuit Corsica? Hij zal het niet gemakkelijk hebben, zeker niet omdat na 01.01.2018 het eiland één regio wordt. Tot nu toe was het verdeeld in twee Franse departementen, wat Parijs de gelegenheid gaf ze tegen elkaar uit te spelen (‘Divide et impera’, vrij naar Julius Caesar).

   En wat met Vlaanderen? Wel, er bestaat nog steeds een mogelijkheid tot dromen. Als de linkse koers van de PS, zoals Di Rupo ze heeft uitgestippeld op het recente PS-congres in Luik, zich door zou zetten en er in Wallonië (en misschien ook in Brussel) een uiterst linkse coalitie van PS, Ecolo en PTB aan de macht zou komen, dan wordt het vormen van een volgende federale Belgische regering een mission impossible. Vergeet het record van 541 dagen dan maar.

   Ik heb hier al enkele keren geschreven dat de zesde staatshervorming, goedgekeurd door de drie traditionele partijen en de groenen, een draak was, waarbij men, zonder voorwaarden, Brussel jaarlijks een half miljard euro extra heeft gegeven, maar nog meer door wat bij Justitie zgz werd ‘hervormd’. De Vlamingen kregen wel een eigen parket in de Rand, maar de rechtbanken zelf niet. Die bleven in het oude kiesarrondissement B-H/V, waarbij de bevoegdheden van de Franstalige rechters zelfs nog werden uitgebreid. Zo kan een Franstalige die aan de andere kant Vlaanderen woont, voor de rechtbank in Brussel kiezen en krijgt hij daar gegarandeerd een soort voorkeursbehandeling, omdat het gros van de Franstalige Brusselse rechters uitgesproken links en anti-Vlaams is.

   Voor wie het niet zou geloven: zopas werd er nog klacht neergelegd tegen zo’n rechter, die het gepresteerd had de Vlamingen te beschuldigen van racisme tegen de Franstaligen. Zwart op wit, a.u.b. En daar hield het niet bij op. Verder kreeg het nu Vlaamse parket van Halle-Vilvoorde te horen dat het haar aan een minimum van intelligentie ontbreekt en werd zij beschuldigd van bevooroordeelde strafonderzoeken tegen Franstaligen, enkel en alleen omdat ze Franstalig zouden zijn.

   Als reactie op zoveel onzin hebben de burgemeesters van Halle-Vilvoorde laten weten dat ze een eigen rechtbank willen voor hun regio. Of ze die ooit gaan krijgen is een vraagteken, want daarvoor hebben ze ook een meerderheid nodig van Franstalige parlementsleden. Wat ook een vraagteken vergt in deze zaak is, waarom ze Hans Bonte (SP.a), burgemeester van Vilvoorde, als spreekbuis voor de actie hebben genomen, dezelfde Bonte die vijf jaar geleden, samen met zijn collega’s van de traditionele partijen, voor de huidige situatie had gekozen. Er is natuurlijk nog altijd meer vreugde voor het terugwinnen van één verloren schaap – althans volgens de Bijbel – maar men had een betere keuze kunnen maken.

   In dit land is iedereen tegen discriminatie, maar blijkbaar niet als het om Vlaamse eisen gaat…

---

   De twee vorige dagen staakte de TEC (Transport en commun), de Waalse tegenhanger van De Lijn. Geen hond die zich daar nog druk maakt over wat ze zelf de TEG noemen (Transport en grève). Alleen in de provincies Waals Brabant en Luxemburg reden er bussen, omdat daar een deel van het vervoer is uitbesteed aan private maatschappijen.

   Nieuw was gisteren de staking van de wegpolitie in Henegouwen. Een dag zonder snelheidscontroles of alcoholtests! Bij calamiteiten moest de politie van de andere provincies maar personeel naar Henegouwen sturen…

   Na Patrick Dewael is nu ook Pascal Smet (SP.a), minister van Mobiliteit en Openbare Werken in de Brusselse gewestregering, bevallen van een plan om van Brussel één stad te maken die zou samenvallen met het gewest. Daar de andere Vlaamse partijen er ook zo over denken, is dat niets nieuws onder de zon. Probleem is dat de 19 huidige baronnen, sorry: burgemeesters, allemaal behoren tot Franstalige partijen en van geen wijken weten. Smetje rekent op een nieuwe generatie Franstalige politici om van Brussel een normale (hoofd)stad te maken. Ik denk dat men dan evengoed kan wachten op Godot. Brussel heeft nu 19 gemeenten, evenveel burgemeesters, schepencolleges, gemeenteraden en OCMW’s. In totaal meer dan 1.000 postjes, waarvan er zo’n 900 zouden moeten verdwijnen. Zie je dat al gebeuren?

   Brussel zal dan ook een ‘hellhole’ blijven, als enige grootstad van betekenis die niet beheerd wordt door één burgemeester en beveiligd oor één politiecorps. Dat diezelfde stad het wel kan rooien met één brandweercorps is dan weer iets dat men nergens uitgelegd krijgt.

   Mochten Brussel stad en het Brussels gewest samenvallen, dan had men genoeg aan één burgemeester/minister-president, zeven (gewest) ministers en 69 parlementsleden en bespaarde men jaarlijks een klein miljard euro. Nu zal het steeds meer geld kosten. Vlaanderen heeft er dan ook alle belang bij Brussel geen enkele eurocent extra nog toe te kennen, het is het enige wapen waarover het daar nog beschikt.

---

   Dit eindejaar hebben we in Vlaanderen niet alleen Sinterklaas en de Kerstman, we hebben ook nog Puigdemont. Die brave man kan in Vlaanderen op nogal wat bijval rekenen, ondanks het feit dat Beke, de voorzitter van een partij die zich christelijk noemt, hem schuwt. De nummer één van de echte Catalanen heeft al een uitgebreide rondleiding in Brugge gehad, krijgt horden streekgenoten naar hier en was zelfs uitgenodigd door de intendant van de opera van Gent om daar het ballet ‘De Hertog van Alva’, van Gaetano Donizetti*, bij te wonen. De Spaanse ambassadeur was ook uitgenodigd, maar stuurde zijn kat. Raar, he?

* Voor de afeccionados : ‘Le Duc d’Albe’, was een onafgewerkt ballet van Donizetti dat werd gereconstrueerd door zijn landgenoot Giorgio Battistelli. Het speelt zich af tijdens de Geuzenopstand tegen de Spaanse bezetter hier, grotendeels in Brussel. Van toevalligheden gesproken…

   Gisteren kreeg ik een telefoontje van Artsen zonder Grenzen. Twee jaar geleden had ik die eens gesteund met de uitbraak van de besmettelijke Ebola ziekte in West-Afrika. Dat was eenmalig want ik heb het er niet mee met al die Internationale Wereldverbeteraars. In datzelfde West-Afrika verspeelde het Rode Kruis recentelijk nog enkele miljoenen euro’s.

   Nu kwam men vragen om steun voor de bevolking van ‘onze’ Kongo. Daar zouden honderdduizenden, misschien zelfs miljoenen mensen riskeren te sterven van de honger door het aanhoudende oorlogsgeweld. Dat gebeurt dan in een land waar de bodem zo vruchtbaar is dat er – bij wijze van spreken - takken zouden groeien aan een bezemstok mocht men die in de grond steken en laten zitten. Ik heb ze daar bij AzG laten weten dat ik niet meespeel voor een land waar alles wat dit land er ooit geïnvesteerd heeft, is kapot gemaakt en alle geld dat er later aan gegeven is, verloren is gegaan of niet terecht is gekomen bij de mensen waarvoor het bedoeld was..

   Toch zijn er bij ons mensen, voornamelijk francofonen die Kongo nog steeds beschouwen als hun nalatenschap, die dat nog altijd niet begrepen hebben. Zo is er dezer dagen in Kinshasa nog een splinternieuw megalomaan, waarschijnlijk peperduur ambassadegebouw ingehuldigd. Didier Reynders was aanwezig, maar van Kongolese kant niemand van de regerende partij van Kabila Jr, het staatshoofd dat vorig jaar al had moeten aftreden, maar dit – naar gangbare Afrikaanse gewoonte – niet wil doen. Mugabe kan zelfs geen uitzondering genoemd worden, want men heeft daar moeten wachten tot hij 93 was (en half dement) om hem opzij te kunnen schuiven. In Angola heeft de nieuwe president de dochter van de oude uit haar functie van CEO van de nationale oliemaatschappij ontheven. Volgens onze media, die men voor een keer kan geloven, wordt zij beschouwd als de rijkste vrouw van Afrika. In Kenia hebben ze wel de verkiezingen moeten overdoen, een primeur voor het zwarte continent, maar met hetzelfde resultaat, waarbij men nooit zal weten of die verkiezingen, wel eerlijk verlopen zijn.

   Dezer dagen is er in Abidjan (Ivoorkust) een topoverleg tussen de 27 staten van de E.U. en 55 landen van de Afrikaanse Unie. De E.U. komt er niet meer praten over ontwikkelingshulp, maar over een ‘investeringsfonds’ en wil daarbij ook de Europese privésector inschakelen. Zolang men echter het geld zal moeten blijven storten via Afrikaanse overheidsbedrijven is de kans groot dat er daarbij e.e.a. zal fout lopen. Met de Afrikaanse elite zal het wel los lopen. Voor het proletariaat moeten de Internationale wereldverbeteraars zorgen. Maar toch niet meer met mijn centen.

 * Naar ‘Skokiaan’ van Louis Armstrong (jaren 1950).

   Er zijn weinig materies waarover het hele jaar door zoveel gepraat en gediscussieerd wordt als over het Onderwijs. Van kleuterklas tot en met universiteit hebben zowel leraars, (ex)leerlingen, onderwijskoepels en de media zelf elke week wel iets nieuws om over te bakkeleien. Het laatste in de reeks is het voornemen van het Gemeenschapsonderwijs (GO) om de thuistaal van in de eerste plaats allochtonen toe te laten op school, niet alleen op de speelplaats maar ook in de klas. Vlaams minister Crevits is er voor omdat ook zij vindt dat kinderen tussendoor via hun hier vreemde moedertaal beter Nederlands zouden begrijpen en onthouden. Daar mag iedereen het zijne van vinden, maar voor mij is dat onzin.

   Het Gemeenschapsonderwijs heeft in Vlaanderen altijd qua kwaliteit ondergelegen bij het Vrij Onderwijs. Door die nieuwe maatregel zal dat verschil nóg groter worden. Het Franstalig onderwijs, dat vooral in Brussel al jaren op die manier voortsukkelt, staat in de rangschikkingen van de Europese regio’s niet eens bij de eerste 25, het Vlaams Onderwijs bij de eerste 5! Dat alleen zegt al genoeg. Als men straks in elke klas elke dag een deel van de tijd moet verliezen om iets uitgelegd te krijgen waarbij het ene kind het tussendoor aan het andere moet vertalen, dan zal dat gaan ten koste van de algemene kwaliteit van het onderwijs zelf, ook voor de kinderen wier thuistaal het Nederlands is. Het zou kunnen dat er hier en daar een allochtoon kind baat bij heeft, op die manier zal het echter nooit een hoog niveau Nederlands halen en hypothekeert het zijn eigen toekomst.

   Als men echt wil dat allochtone kinderen hier vlot Nederlands leren, moet men hun ouders ertoe aanzetten dat thuis ook te doen, of althans te proberen. Wie thuis Turks, Arabisch of Lingala blijft spreken, en naar radio- en Tv-programma’s uit het thuisland blijft horen en kijken, zal het hier nooit ver brengen.

   Het wordt me daar wat in de koekenstad. Ik heb zo het idee dat de laatste modder er nog niet gesmeten is. Na de beschuldigingen aan het adres van De Wever en zijn omgeving omdat ze een etentje hadden met een vastgoedmakelaar die ook projecten voor de stad zou behandelen – en De Wever’s reactie daarop – bleek dat een van de hoofdaanklagers zelf nauwe contacten had met Land Invest, het bedrijf in kwestie. Het gaat om Tom Meeuws, de kersverse SP.a voorzitter en mede kopman van het ‘Samen’ allegaartje (Groen, SP.a en ‘onafhankelijken), die in een vorig leven een bestuursfunctie had bij De Lijn. Daar de campagne voor de gemeentelijke verkiezingen al van start is gegaan, moeten die verklaringen met een grote korrel zout worden genomen, ook die van De Wever die m.i. óver acteerde. Ook als men, zoals Meeuws, (nog) geen openbaar mandaat heeft, is het in deze zaak niet gepast woorden te gebruiken als ‘immocratie’ en ‘paaitaks’. Zelfs bij De Morgen konden ze er niet mee lachen*.

   Meeuws tafelde zelf nl ook met de veel besproken Eric Van der Paal in het eveneens veelbesproken ‘Fornuis’ restaurant, toen hij daar ooit in zijn functie bij De Lijn mee ging praten over laadinfrastructuur voor elektrische bussen in ondergrondse parkings. Die Van der Paal schijnt trouwens een gladde jongen te zijn, ‘een aardje naar zijn vaartje’ Rudi, die ik trouwens persoonlijk gekend heb.

   Rudi Van der Paal heeft nl ook een tijdje gronden verkocht op Sardinië. Hij was daar in feite een concurrent van ons en ik heb er eenmaal een lange babbel mee gehad aan de bar van het hotel Mediterraneo in Cagliari. Toen later mijn vrouw’s moeder en jongste zuster, die bij ons op vakantie waren geweest, op de terugvlucht via Rome daar strandden wegens een staking, zat Rudi op hetzelfde vliegtuig met een groep klanten. Om zijn mensen bezig te houden gaf hij het hele gezelschap een dag rondleiding door de eeuwige stad en nodigde moeder en dochter uit mee te doen op zijn kosten. Daar kon ik alleen maar ‘chapeau’ op zeggen.

 * Volgens de laatste berichten blijkt er van hetzelfde verjaardagsfeestje een foto te zijn opgedoken van Freya Piryns van Groen, partner/vriendin (schrappen wat niet past) van Willem-Frederik Schilz, zoon van (Open VLD). Zou er echt niemand geweest zijn van CD&V?

   België heeft (nog maar eens) van Europa een onvoldoende gekregen voor zijn begroting. Het komt zo’n 2,5 miljard euro tekort, maar niemand maalt er nog om, zelfs niet de oppositie die om de haverklap méér geld vraagt voor allerlei – volgens haar – dringende maatschappelijke problemen. Met de staatsschuld komt het m.i. hier nooit meer goed. Het heeft zelfs geen zin nog te blijven kankeren op de zgz neoliberale cultuur, want dat slaat ook nergens op. De schulden die België gemaakt heeft, werden niet gemaakt door centrumrechtse, maar door centrumlinkse of enkel linkse regeringen. De linkse partijen, die nu zowat overal in de oppositie zitten, hebben dan ook geen reden tot reclameren. Het zijn zij die de schuldenberg mee gecreëerd hebben, af en toe geholpen door de christendemocraten of door zgz links-liberalen van bv het type Verhofstadt.

   Van de regeringen Verhofstadt weten we dat die de buffer van 6%, die Dehaene had achtergelaten als een appeltje voor de vergrijzingsdorst, hebben opgesoupeerd. Dat verhaal is bekend. Ook bekend, maar minder in het politieke daglicht, is de zogeheten ‘sales & backlease” operaties die de regeringen Verhofstadt, met hun begrotingsspecialist Vande Lanotte, op poten hebben gezet. Om het budget te doen kloppen werden staatseigendommen verkocht en meteen terug gehuurd aan abnormaal hoge prijzen, allemaal om tot een sluitende begroting te komen, niettegenstaande het Rekenhof toen al zei dat ze onrendabel waren.

   De Koninklijke Munt, een van de gebouwen die de regering Verhofstadt destijds verkocht en terug huurde, gaat eind dit jaar dicht. Er moet nog wel tot 2021 jaarlijks 635.125 euro huur voor betaald worden. In de Brusselse Paleizenstraat staat een overheidsgebouw waar nog amper 40 ambtenaren werken, maar dat de staat jaarlijks meer dan 2 miljoen euro huurgeld kost en dit tot 2026. En dat zijn dan nog maar enkele voorbeelden. Toen Yves Leterme in 2008 Verhofstadt opvolgde, bleek dat er van Dehaene’s buffer helemaal niets meer overschoot en sindsdien is het alleen maar erger geworden.

   De huidige centrumrechtse regering wou de staatsschuld drastisch verminderen. Dat was trouwens de reden waarom de N-VA het communautaire voor een legislatuur in de koelkast wou stoppen: eerst de staatsschuld afbouwen. De eerste helft van die legislatuur leek dat te lukken. Nu ziet men dat het niet het geval zal zijn. Geen enkele al dan niet nieuwe Belgische federale regering zal de staatsschuld naar beneden krijgen, tenzij met drastische structurele maatregelen die men maar niet gerealiseerd krijgt, zoals het afschaffen van de senaat, de provincieraden, de subsidies aan media en politieke partijen, aan overbodige politieke organen en dubbelmandaten op alle niveaus, waarbij men niet moet vrezen het aantal werklozen te zien vermeerderen. Er zijn tienduizenden vacatures die men niet eens ingevuld krijgt..

   De PS houdt vandaag een congres in Luik, niet zomaar een congres, maar het slotcongres van wat ze zelf ‘Chantier des idées’ (Werf van ideeën) noemt. Er is meer dan twee jaar voorbereiding aan vooraf gegaan, vanaf ergens in 2015 toen links Wallonië zich realiseerde dat centrumrechts federaal zou stand houden. Ondertussen is de partij ook uit de Waalse gewestregering gewipt, waar nu een nipte coalitie van MR en cdH het voor het zeggen heeft.

   Dat slotcongres, dat helemaal beheerst zal worden door Di Rupo, die helemaal niet aan vertrekken denkt, gaat niet minder dan 170 voorstellen doen op een turf van 144 bladzijden. Marx achterna, terug naar de klassenstrijd. Sommige teksten zouden zo links zijn dat ze letterlijk zijn overgenomen uit de schrijfsels van Marx en Engels.

   De PS wil naar een vierdaagse werkweek, wil de pensioenleeftijd terug brengen naar 65 jaar, een progressieve belasting op alle inkomsten, ook die uit kapitaal en zelfs enkele wetten terugtrekken die onder de regering Di Rupo waren ingevoerd, zoals de beperking van de inschakelingsuitkering.

   Kortom, mocht de PS de volgende verkiezingen winnen, desnoods samen met Ecolo en onder bepaalde voorwaarden zelfs met de communisten van de PTB, dan gaat alvast Wallonië resoluut de linkse toer op, de DDR achterna. Vraag is natuurlijk wat het dan zal worden op federaal vlak, zeker als Vlaanderen centrumrechts zou blijven stemmen. Met een uiterst links Wallonië en een centrumrechts Vlaanderen is er maar één valabele oplossing: België splitsen. Er is natuurlijk Brussel nog, maar de gebeurtenissen van de laatste maanden en weken (zelfs gisteren nog) hebben pijnlijk aangetoond dat Broekzele niet in staat is zelf zijn zaakjes te beredderen.

   Het moet lang geleden zijn, misschien nog wel van vóór de val van de Berlijnse Muur en die van het Sovjet imperium, maar ik heb toen ooit een artikel gelezen over een meer in Rusland waarin men kernafval dumpte, zoveel dat wie een uur aan de oever van dat meer zat, riskeerde te sterven. Tijdens de koude oorlog kon dat ook anti-Russische propaganda geweest zijn, maar nu blijkt dat niet zo en bestaat dat meer nog altijd met ongeveer dezelfde functie. Men kiepert er tegenwoordig de kernafval niet meer zomaar in, men ‘begraaft’ die in de bodem van het meer, dat de naam Karatsjaj draagt. Dit niet al te groot meer droogt in de zomermaanden soms wel eens uit en wie dan op die bodem gaat zitten of liggen, sterft er binnen het uur.

   Het Karatsjajmeer ligt bij het dorp Majak, zo’n 150 km ten zuidoosten van de stad Jekaterinenburg, richting Kazakstan. In de buurt ligt de Tetsja rivier waarin ook kernafval gedumpt werd en het grotere Kyzyltasjmeer, waarvan het water gebruikt wordt voor de koeling van de kernreactoren, waarna het ongezuiverd weer in het meer vloeit. In de verwerkingscentrale werken liefst 15.000 mensen, waarvan er heel wat onteigend werden om de fabriek te kunnen uitbreiden en als compensatie werknemer konden worden. Het is een van de grootste nucleaire sites ter wereld, maar dan wel een die volledig verouderd is.

   Het hele verhaal is weer boven water gekomen, nadat de Franse nucleaire waakhond ISRN recentelijk in Europa verhoogde luchtconcentraties vond van radioactieve ruthenium 106. Dit werd twee weken later bevestigd door de Russische meteorologische dienst, die erbij voegde dat de radioactiviteit in de bovenstaande regio bijna 1.000 maal (!) boven de norm lag. Over de gezondheidstoestand van de inwoners hoort men niet veel, maar goed kan die nooit zijn.

   We mogen blij zijn zo’n controledienst als die Franse hier ter beschikking te hebben, wij die ons al zo druk maken over de luchtvervuiling op onze wegen en in onze steden.

---

   Nog zo’n dienst als die Franse ISRN is de ‘Comprehensive Nuclear test-ban Treaty’ agency’ uit Wenen die zich bezig houdt met de monitoring van eventuele kernproeven over de hele wereld. Het was die dienst die op 15 november een ongewoon geluid had waargenomen in de Zuid-Atlantische Oceaan, op 450 km van de Argentijnse kust. Meer dan waarschijnlijk ging het hier om een ontploffing in de Argentijnse duikboot die men sindsdien kwijt is en waarvan de 44 koppige bemanning het waarschijnlijk niet overleven zal…

   De affaire rond de Brusselse politie blijft aanslepen. Daar één politiezone van maken voor de hele stad zou mogelijk zijn, want alle Vlaamse partijen zijn het daarover eens. Daar zij de meerderheid hebben zouden ze dit kunnen beslissen, maar Jambon, als minister van Binnenlandse Zaken de eindverantwoordelijke, ziet dat niet zitten. Eigenlijk is dat ergens wel begrijpelijk, want dat zou ingaan tegen de wil van gemeenten, die hoofdzakelijk door (officieel) Franstaligen bewoond zijn. Toch zal er iets moeten gebeuren en de Vlaamse partijen zouden in elk geval moeten uitsluiten Brussel nog één eurocent extra toe te kennen. En zeker geen miljoenen meer zoals gebeurd is bij de zesde staatshervorming. Als zij het anders willen aanpakken – en dat zal moeten – zullen de Brusselaars er zelf maar voor moeten opdraaien en elders wat minder voor moeten uitgeven. Voor de kerstversieringen is het al te laat, maar er zijn genoeg feestelijkheden in Hellhole City waarop enorm kan bespaard worden.

   En wat voor dit idee: als we nu eens zorgden voor een eerste stap, een tussenoplossing en de zes politiezones voorlopig wel laten bestaan, maar binnen die zones één gemeente maken? Dat zou maken dat we in Brussel nog met zes gemeenten zouden te maken hebben i.pl.v. met negentien nu en heeft de politie maar rekening te houden met één burgemeester i.pl.v. nu drie of vier. De gemeenten die hun zelfstandigheid verliezen zouden dan districten worden, zoals dat ook in elke geciviliseerde andere stad is gebeurd. Dezelfde regel kan ook dienen voor het reduceren van de negentien OCMW’s tot zes. Dit moet mogelijk zijn en zou kunnen worden opgelegd ongeacht wat de plaatselijke baronnen daarover denken en zeggen. Als zo’n regeling zou lukken, gaan de kiekenfretters hopelijk inzien dat een tweede stap – één politiezone voor heel Brussel – ook moet kunnen.

   Nu IS ook in Syrië verslagen lijkt, begint het stilaan tot de strijdende partijen door te dringen dat er op het diplomatiek vlak iets moet gebeuren. Het initiatief daartoe kwam van Vladimir Poetin die ‘zijn’ bondgenoten naar Moskou riep om daar e.e.a. te bespreken. Aan de vooravond mocht zelfs ‘overlever’ Assad even komen opdraven, maar de eventueel uiteindelijke gesprekken zullen gaan tussen Rusland, Iran en Turkije. De U.S. en zijn westerse bondgenoten werden helemaal niet uitgenodigd en hetzelfde gold voor de Koerden en de rest van de zowat 30 rebellengroepen die bij het Syrische wespennest betrokken zijn. Ongeveer de helft van hen werkt dan nog samen met Saoedi Arabië, de aartsvijand van Iran, dat zelf een hele interne politieke omwenteling meemaakt. Voeg er tenslotte nog bij dat Erdogan steeds erop gestaan heeft dat Assad zou verdwijnen en dat de Koerden aan de grens met Turkije geen eigen staat zouden krijgen. Turkije steunde de rebellen die tegen Assad vochten en de Koerden werden bewapend door o.m. de U.S.

   Waar in heel de discussie tot nu toe weinig over gezegd en geschreven wordt, is dat IS ook verjaagd werd uit de laatste Iraakse steden die ze bezette en dat dit vooral te danken was aan de luchtsteun die het officiële Iraakse leger kreeg van de Amerikanen en hun bondgenoten, waaronder ook België. Heel wat van de animositeit die er bestaat tussen de partijen die nu een oplossing zoeken, heeft tenslotte te maken met de tweedracht, om het zacht uit te drukken, die er zowel in Syrië als in Irak en de buurlanden bestaat tussen soennieten en sjiïeten die elkaar nog meer haten dan de in hun ogen ongelovigen.

   Er zal in dat deel van het Midden-Oosten nooit een duurzame oplossing voor het conflict komen als men de landsgrenzen laat zoals ze nu zijn. Als men Assad aan het bewind wil laten blijven, mag dat alleen zijn in de regio van Damascus, waar zijn sjiïetische Alawieten in de meerderheid zijn, moet men de Koerden in Syrië een eigen autonoom gebied geven en moet in alles wat er overschiet een soennietisch regime komen. Dat laatste betekent dat delen van Zuidoost Syrië en van Noord Irak een nieuwe soennitische entiteit moeten worden, zodat de rest van Irak – het centrum en het zuiden – uitsluitend sjiïetisch zal zijn, terwijl ook daar de Koerden het autonome gebied, dat ze in feite al hebben, mogen behouden. Op die manier zullen soennieten en sjiïeten van elkaar gescheiden leven zodat de ene groep de andere niet meer zal kunnen verdrukken.

   Het alternatief is, dat er daar nooit meer vrede zal komen…