Het gebeurde vorig weekeinde

   De vierde man van het Belgische 4x400 meter team, Jonathan Sacoor, 19 jaar jong en perfect tweetalig, klopte op de Memorial Ivo Van Damme ploegmaat Kevin Borlée, de dertig voorbij en – net als zijn broers - niet bereid tot één woord Nederlands, alhoewel ze dat als vak hadden in hun basisschool van het Brusselse St. Lambrechts Woluwe. Een zege die veel Vlamingen wel binnenpretjes zal bezorgd hebben.

   Die Sacoor wordt gesponsord door de Vlaamse sportfederatie, maar traint bij de Borlée’s. Anderzijds is er bv de verrassende Vlaamse winnaar van de marathon op de Europese kampioenschappen, Koen Naert, die aangesloten is bij de Waalse sportfederatie. This must be Belgium. Het wordt misschien iets duidelijker, als men weet dat Naert zijn sportcontract van de Vlaamse atletiekfederatie verbroken zag na de Olympische Spelen van Rio, toen hij in dezelfde discipline waarin hij nu met grote voorsprong winnaar werd, als 22^ste eindigde.

   Met namen als de Borlée’s en bv Nafi Thiam lijkt het wel alsof de atletiek een Waals onderonsje is. Niets is minder waar. Men werkt nl met een topsportindex, waarin niet alleen de podiumplaatsen tellen, maar ook de 4^de tot en met de 8^ste plaats. Op die index haalt Vlaanderen dit jaar een record van 1.112 punten, liefst 500 meer dan Wallonië. Vier jaar geleden was het verschil maar 130 punten.

   Het blijft natuurlijk een verwarrend beeld dat op internationale meetings er één Belgische ploeg is en geen Vlaamse of Waalse. Dat geldt trouwens ook voor het voetbal, waar de Vlaamse clubs de motor zijn van de eerste afdeling: 12 van de 16 ploegen zijn Vlaamse, 3 Waalse en 1 uit de Oostkantons. In het gezaghebbend economisch tijdschrift ‘The Economist’ stond recentelijk nog te lezen dat ‘als België niet bestond, het niet zou uitgevonden worden’.

   Zo hoort men het ook nog eens van iemand anders.

   De Australische groep Marquarie wil na 14 jaar haar belang van 36% in Brussels Airport van de hand doen. Dat is een beetje verrassend, want de luchthaven van Zaventem houdt van elke tien euro die het incasseert, bruto bijna zes euro winst over. Dat verklaart meteen waarom er zoveel gegadigden zijn om die aandelen over te kopen. Eén van de geïnteresseerden blijkt het Vlaams gewest te zijn, via haar investeringsmaatschappij PMV. Mocht dat lukken dan zal er waarschijnlijk nog meer vuurwerk komen tussen het Vlaams en het Brussels gewest, denk maar aan de geluidsnormen. Men zou dan ook kunnen zeggen dat ons gewest er beter vanaf zou blijven, maar dat is niet het geval. Zaventem is, samen met de haven van Antwerpen, de grootste economische motor van dit land en dus zijn geld meer dan waard, ook in de politiek. Het Waals gewest bezit trouwens ook de luchthavens van Charleroi en Luik.

   Het Vlaams gewest heeft ook geïnvesteerd in de luchthaven van Deurne, bij Antwerpen. Het is niet meer dan logisch dat een stad met een wereldhaven ook een luchthaven heeft, al was het maar voor de talrijke businessbestemmingen. Toch loopt het daar niet van een leien dakje. Zopas ging VLM, de Vlaamse Luchtvaart Maatschappij er failliet en dit voor de tweede keer (de eerste was in 2016). Opgericht in 1992 door Freddy Van Gaever, werd het geen succes story. Dat lag zeker niet aan Van Gaever, die nog enkele maatschappijen, ook in de transportwereld, heeft opgericht. Hijzelf werd, als overtuigde Vlaming, steeds tegengewerkt door het officiële België en de traditionele partijen – zeker toen hij toetrad tot het Vlaams Blok/Belang – maar ook diverse overnames konden het tij niet keren. Ook nu, na een tweede faillissement, tracht men een herstart te versieren, maar makkelijk zal dat niet gaan.

   Alhoewel dat nieuwe faillissement, volgens Marcel Buelens*, luchthavenbaas, geen bedreiging vormt voor de luchthaven van Deurne, zijn Groen en PvdA er als de kippen bij om nog maar eens de sluiting ervan te vragen. Dat nadat men recentelijk er nog zwaar geïnvesteerd heeft door de start- en landingsbanen aan te passen, zodat ze in feite verlengd zijn geworden.

 * Buelens is ooit directeur geweest van de luchthaven van Charleroi, maar werd daar buiten gepest omdat hij Vlaming is…

   Daarmee zit de grote vakantie erop en kunnen niet alleen de scholen, maar ook de heren en dames politici weer aan de slag. De club van onze nationale Charel is al een keer bijeen gekomen. De reden was dat er, net zoals vorig jaar, moet gezien worden hoe ze de beslissingen van het laatste zomerakkoord zal kunnen afwerken en waarmaken. Kernpunt daarbij is de beursgang van Belfius, die feitelijk al vóór de zomer geregeld had moeten zijn, omdat de kans er toen al in zat dat ze na de vakantie minder zou opbrengen. Dat blijkt ondertussen bevestigd. Het zou zelfs kunnen dat de verkoop van een deel van de aandelen de staat liefst één miljard euro minder zou opbrengen. Dit alles dank zij het obstructiewerk van Kris Peeters, die wou dat die beursgang gelinkt werd aan de afhandeling van de Arco coöperanten. Nota bene: een zaak die nog steeds door Europa ongedaan kan gemaakt worden. De vraag is nu of men die beursgang nog zal geregeld krijgen vóór de gemeentelijke verkiezingen van 14 oktober. Dat is amper zes weken. Als dat niét lukt, wat waarschijnlijk is, dat riskeert CD&V, die nu al niet in goede papieren zit, ook plaatselijk op het platteland haar overwicht te verliezen. Om diezelfde reden zullen haar federale coalitiepartners, die Peeters al meer dan eens de duivel heeft aangedaan, zich niet meer haasten in de affaire Belfius/Arco. Wie zal ze ongelijk geven?

   Het ziet er trouwens naar uit dat de Antwerpse verkiezingen de sfeer in de federale regering wel eens zou kunnen verzieken, nu – na Peeters – ook staatsecretaris De Backer burgemeester De Wever persoonlijk onder vuur neemt. De Backers partij zit, net zoals die van Peeters, momenteel samen met de N-VA in het Antwerpse stadsbestuur, al stellen beide partijen er voorlopig niet veel voor en zal dat denkelijk na 14 oktober ook zo zijn. Het relletje rond de joodse stemmen gaat trouwens in de eerste plaats tussen CD&V en Open, VLD, met De Wever als lachende derde. Toch doet Bart er best aan niet te vergeten dat bovengenoemde ‘partners’ ook na de vorige gemeentelijke verkiezingen met de socialisten in zee zouden gegaan zijn, mochten die niet zo’n zware, vrij onverwachte nederlaag hebben geleden. Ik zie ‘den Patrick’ nog zijn verdriet uitwenen op de schouder van vriend, acteur Gène Bervoets. Dat zijn zo van die beelden die blijven.

   Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, vertelde gisteren op een Duitse Tv-zender, dat de kans groot is dat de switch zomertijd/wintertijd binnenkort wel eens tot het verleden zou kunnen behoren. De E.U. blijkt daarover in het voorjaar een online bevraging te hebben georganiseerd waaraan alle E.U.-burgers konden deelnemen. Liefst 4,6 miljoen schijnen dat effectief te hebben gedaan en 80% ervan is voorstander van het afschaffen van dat veranderen van uur in het voor- en het najaar. Dat lijkt veel, maar 4,6 miljoen is ongeveer maar 1% (één procent) van de totale E.U.-bevolking. Een ander opmerkelijk cijfer is dat bij die 4;6 miljoen er liefst 3 miljoen Duitsers waren (24.000 Nederlanders en 60.000 Belgen).

   Belangrijk in deze zaak is wel dat de E.U.-burgers eindelijk eens de kans kregen hun stem te laten horen, zoals de Zwitsers dat reeds zo lang kunnen. Een voorbeeld dat navolging verdient, ook op andere, meer gevoeligere materies, denk maar aan immigratie.

   Verder is het niet zo dat die switch er zo dadelijk zal aankomen. Om te beginnen moet de Europese Commissie nog een formulering maken van het verhaal om te weten hoe ze het gaan doen, welke tijd weg zal vallen: de zomer- of de wintertijd. Iedereen mag dan wel denken dat het de zomertijd zal worden, maar de wintertijd staat het dichtst bij de zonnetijd en zorgt ervoor dat de ochtendspits in de winter niet de hele tijd in het donker moet gebeuren, met meer ongevallen als gevolg. Verder is er de nog af te leggen weg van de administratieve rompslomp, want er moet nog een meerderheid voor gevonden worden in het Europees Parlement én er moet een meerderheid van landen achter staan. Zelfs als het erdoor komt, zal het iets worden voor het jaar 2020 of zelfs later...

   Hoe dan ook, de E.U. blijft een logge bedoening.

   Aandachtige lezers van deze rubriek zullen al wel eens hebben opgemerkt dat ik Kongo met een ‘K’ schrijf, terwijl onze media dat met een ‘C’ doen. Dat laatste is gewoon het gevolg van het bijna uitsluitend Franstalig beleid in onze vroegere kolonie. De naam Kongo kwam van een plaatselijke volksstam die leefde aan de monding van de grote stroom, die later de Kongostroom zou genoemd worden. Die stam waren de Bakongo, met een ‘k’ geschreven en daar kwam later de naam Kongo vandaan. Zoals hierboven gezegd, werd de naam verfranst en nu dus met een ‘C’ geschreven, ook door de Vlaamse pers.

   In mijn jeugd (exact: in 1948) zaten er bij de chocoladerepen en –pakken prentjes over alles en nog wat. De chocolade Jacques kwam dat jaar uit met een reeks over onze kolonie, die als tweetalige titel had: ‘Notre Congo’ – ‘Onze Kongo’, dat laatste correct, met een ‘K’ in het Nederlands. Ik heb dat prentenboek nog steeds. Het lijkt als van een andere wereld.

   De letters ‘ba’ – soms ook ‘wa’ - vóór een naam in het Swahili en aanverwante talen geeft de meervoudsvorm aan. Daarom spreekt men bv ook van Watutsi, waarbij men niet één maar meerdere Tutsi bedoelt. Leuk om weten is dat men in sommige delen van Afrika spreekt van de ‘Wabenzi’, dat zijn de rijken die zich een Mercedes-‘Benz’ kunnen veroorloven.

---

   In de marge van bovenstaande wil ik ook even vertellen, waarom ik SP.a altijd met een kleine ‘a’ schrijf, terwijl de media steeds SP.A met een hoofdletter schrijven. Dat deed en doe ik uit principe, omdat ik vanaf het begin van die naamsverandering (uitgevonden door p.r.-man Patrick Janssens) vond en vind dat er bij de socialisten sindsdien helemaal niets veranderd is.

   We zitten aan de laatste dagen van de grote vakantie. Volgende week begint het nieuwe schooljaar en daar zijn weer een aantal veranderingen die niet altijd door iedereen gesmaakt kunnen worden. Koploper deze keer is nog maar eens het katholieke onderwijs van mijnheer Boeve. Daar voert men een nieuw vak in: ‘Mens en Samenleving’. Daar is niets mis mee, het probleem is dat een ander vak daarvoor moet verdwijnen of verhuizen en dat is dit jaar één uur Nederlands. Dat is geen goede zaak, want het is een feit dat onze jeugd zijn eigen taal veel minder onder de knie heeft dan ooit. Redenen daarvoor zijn o.a. het feit van de digitalisering: de smartphones, de tablets en tutti quanti maken dat kinderen steeds minder schrijven en minder lezen (of anders gaan lezen) dan vroeger en daardoor meer fouten maken. Of men nu vóór of tegen de komst van de vele allochtonen is, feit is dat wie hier als vreemdeling binnenkomt en wil worden ingeschakeld in het dagelijks leven, in de eerste plaats onze taal goed zal moeten kennen. Als men elkaar niet verstaat, kan men met elkaar niet leven, laat staan werken. In feite hebben die zelfs méér lessen nodig, niet minder. De uitleg van Boeve, die anders de allochtonen zo ter wille is, dat men maar eens moet beginnen met onze taal ook correct te behandelen in de andere vakken en dat men dus bv bij het geven van de lessen in aardrijkskunde en geschiedenis ook goed Nederlands spreekt, is niet verkeerd, maar dat is niet de kern van de zaak.

   Kortom, het is te kort door de bocht dat het katholiek onderwijs – dat nog steeds de meeste leerlingen telt – een nieuw vak invoert ten koste van het beter aanleren van de eigen taal. Dat de scholen zelf kunnen beslissen of en hoe ze dat gaan doen, maakt de zaak alleen nog maar ingewikkelder. Straks moeten ouders niet alleen gaan zoeken waar ze hun kinderen op school krijgen (nóg zo’n probleem), maar ook nog welke school genoeg Nederlands geeft. Wie zijn eigen taal niet goed genoeg kent, zal ook moeilijker andere talen goed leren en zal straks minder kansen hebben op de arbeidsmarkt. Dat laatste telt ook voor onze eigen leerlingen.

   Op de voorlaatste zondag van de grote vakantie was er de aangekondigde IJzerwake in Steenstraete. Zoals verwacht en zoals ikzelf ook al schreef in mijn blog van 17 dezer, was daar weinig nieuws te vergaren dat we al niet wisten. Ook voorzitter Wim De Wit kon weinig anders vertellen dan dat de Vlaamse Beweging of wat ervoor nog moet doorgaan, té versnipperd is om efficiënt te werken. Dat de N-VA tot nu toe ontgoochelde, wat hij ook verwoordde, is iets dat men in die partij zelf al heeft toegegeven. Ook de waarschuwing tegen de opmars van de islam was juist, maar voorspelbaar en met beter hopen is zo de tijd verlopen.

   Persoonlijk vind ik dat we ons niet te druk maken over de gemeentelijke verkiezingen en onze energie beter sparen voor de andere verkiezingen in mei volgende jaar. Dat is niet zo ver weg meer af. Het is alleen dan dat er iets wezenlijk kan gebeuren en misschien veranderen, waarbij we – volgens mij – het best van al nog kunnen hopen dat Wallonië overwegend links zal stemmen en Vlaanderen centrumrechts. Uit de impasse die daaruit zou kunnen voortvloeien, bestaat er een waterkansje dat er geen nieuwe federale regering zou kunnen gevormd worden en dat de belgicisten met heimwee nog gaan terugdenken aan de 541 dagen dat het duurde om daarin enkele legislaturen eerder te slagen.

   Wat ik persoonlijk ook zou wensen is dat het duo Vuye-Wouters tegen dan ergens politiek onderdak zal gevonden hebben. Die twee zijn voor Vlaanderen meer waard dan heel wat loslopend spul dat nu de zetels in de parlementen bezet. Vuye is een grondwetspecialist en zo’n mensen zullen we dan broodnodig hebben. Zijn theorie over het ontgrendelen van de vele vastgeroeste Belgische situaties zou dan wel eens van pas kunnen komen. Met hun tweetjes gaan ze het echter niet rooien.

   Sven Gatz, door gebrek aan een betere*, Vlaams minister voor Cultuur, Jeugd, Media en Brussel, heeft het aan de stok met St. Paulus, die in zijn brief aan de Efesiërs (5,21-321), die zondag als tweede lezing werd voorgelezen, schreef dat de vrouw onderdanig moet zijn aan de man. Dat was ergens in de eerste eeuw van onze tijdsrekening en ondertussen is er wel e.e.a. veranderd, zeker nu in deze tijd van het MeToo gedoe. Gatz heeft blijkbaar St. Paulus’ schrijven wel niet helemaal gelezen, want in diezelfde brief schreef de man, die men gerust de tweede stichter van het christendom** kan noemen, echter ook: ‘Weest elkander onderdanig’ en ‘Daarom zal de man vader en moeder verlaten om zich te hechten aan zijn vrouw en die twee zullen één vlees zijn’, wat toen reeds betekende dat ze gelijkwaardig waren, iets wat in de islam ook de dag van vandaag nog niet het geval is.

* Bij de vorming van de huidige Vlaamse regering had Open VLD niet meteen een geschikte kandidaat voor Brussel. Noël Slangen, die buiten Brussel woonde en op dat ogenblik in het buitenland verbleef, kon niet meer tijdig van verblijfplaats veranderen en zo werd het tenslotte Sven Gatz, eerder een volgeling van Bert Anciaux vóór hij bij Open VLD terecht kwam, wat later zelfs uit de politiek stapte en ondertussen directeur was geworden van de Unie van Belgische Brouwers…

** Paulus’ vader was een leerlooier in dienst bij het Romeinse leger. Hij maakte en onderhield de tenten waarin de soldaten verbleven (die hadden daar toen geen kazernes). Als gevolg daarvan had die vader het Romeinse burgerschap verkregen. Paulus studeerde Grieks en Latijn en door het feit dat ook hij Romeins staatsburger was, kon hij vrij reizen en de boodschap van Christus verspreiden in het Midden-Oosten, Griekenland en tenslotte Rome zelf.

   Recentelijk werd bekend dat heel wat voeding, die we in de winkels kopen, er de laatste jaren een stuk gezonder op is geworden. Ze bevat nu minder suiker, zout en/of vetten. Toch vindt Big Maggie dat het nog beter kan en wil ze een extra voedingslabel op de voedingswaren, een zgz ‘nutri-score’, zodat de verbruiker kan zien of ze al dan niet voedzaam en gezond genoeg zijn. Dat label gaat van A over BCD naar E. A zou zeer gezond zijn, E het minst. Bij Delhaize zouden de eigen producten zo al gedeeltelijk worden aangeduid en bij Colruyt wil men hetzelfde doen. Daar zijn wel enkele bedenkingen bij.

   Om te beginnen is de regel niet verplicht en bindend. Daar komt bij dat die aanduiding gebeurt door het bedrijf dat ze maakt cq verdeelt. Men kan zich daarbij afvragen welk bedrijf een van zijn eigen producten het label E zal geven, ook als het dat verdient. Tenslotte is niet iedereen gediend met een product dat zo goed als geen suiker, vet of zout bevat. Dat hangt af van mens tot mens en vooral van wat die mens verzet. De huidige seniorengeneratie blijkt nog niet teveel last te hebben gehad van al die producten die niet gezond genoeg zouden geweest zijn, want ze wordt steeds ouder. Verschillende categorieën van mensen hebben wel degelijk suiker, vet en zout nodig.

---

   In het kader van bovenstaande past het bericht dat de Finse legertop speelt met het idee om haar troepen tweemaal per week alleen nog vegetarisch eten te geven. Gelukkig is de Finse minister van landsverdediging er tegen. Kinderen en mensen die zware beroepen uitoefenen,zoals bv militairen, hebben ook proteïnen en koolhydraten nodig. Als men die niet binnen krijgt, is men verplicht voedingsupplementen* te nemen, wat niet iedereen zich kan veroorloven. Dat men her en der tegenwoordig vegetarisch eten als keuze aanbiedt, is één zaak, maar dat gaan verplichten is er ver over. Om even bij het Finse leger te blijven, daar is nu slechts een half procent van de militairen vegetariër. Een leger dat moet teren op bv linzensoep en boerenkool zal het niet lang volhouden als het er echt om gaat.

   * Tenslotte nog dit: ondergetekende bekent elke dag een voedingssupplement te nemen. Na mijn gebruikelijk ontbijt van twee boterhammetjes met kaas en zelfgemaakte confituur, eet ik elke morgen als dessert een vers ei van de eigen kippen! Vroeger bakte ik het, daarna kookte ik het, maar sinds kort pocheer ik het in de microgolfoven, waarin het klaar is op één minuut. Voor de geïnteresseerden: de eierschaal breken en het ei in een halve koffietas water droppen. De tas in de magnetron zetten en bedekken met een schoteltje. De oven op één minuut zetten en klaar is kees. Goedkoper kan niet.

   Europa krijgt de migrantencrisis maar niet onder controle, nu Italië voet bij stek houdt en geen meerderjarige illegalen meer in het land laat. Het is de eenvoud zelf: illegalen zijn niet welkom in een land dat een rechtstaat wil zijn. Als we ze opnemen hebben ze daarna steeds wel een reden om niet teruggestuurd te kunnen worden. Vele van die gelukzoekers hebben geen enkel papier bij zich en men heeft er het raden naar wie ze echt zijn en van waar ze komen. Als ze zeggen te komen van een land dat op e.o.a. zwarte lijst staat of dat van meet af aan zegt geen mensen terug te zullen nemen, zitten wij met de gebakken peren.

   Europa is trouwens niet meer de enige regio waar ze een massaal vluchtelingenprobleem hebben. Het begint zo’n beetje op dat liedje van K3 te lijken: ‘Van Afrika tot in Amerika’. Sinds 2014 zijn al bijna twee en een half miljoen Venezolanen hun nieuw socialistisch paradijs ontvlucht. Die vlucht gaat naar de buurlanden, die dat ook niet meer aan kunnen. Het gaat hier niet om mensen die een arm land ontvluchten. Venezuela heeft de grootste oliereserves ter wereld. Sinds de prijs van de olie enkele jaren geleden is ingestort, blijkt het socialistische systeem uitgedokterd door wijlen generaal Chavez en zijn opvolger buschauffeur Maduro niet meer te werken zoals beloofd, zijn de centen op en hebben de mensen die in het land blijven een tekort aan alles. Het doet zo’n beetje denken aan dat mopje over de Sahara. Als men die in socialistische handen zou laten, was er over enkele jaren geen zand meer!

   Het is trouwens opmerkelijk dat onze media zich pas nu echt beginnen te interesseren aan wat in Venezuela gebeurt. Stel dat het in Hongarije of Polen was. Maar zolang het maar links genoeg is, probeert men het potje gedekt te houden. Tot het overkookt, zoals nu het geval is.

---

    Ondertussen maakt de VRT-nieuwsdienst reclame met een app die gratis kan worden opgeladen op de smartphones, zodat men ‘altijd betrouwbaar nieuws’ op zak heeft’. Verboden te lachen!

   Het is me wat met dat ‘grensoverschrijdend gedrag’, dat ‘MeToo’ gedoe. Zeker in deze tijd van de zgz ‘sociale’ media, waarbij de eerste de beste hond met een hoed op zijn eigen stommiteiten te kijk kan zetten – en dat ook doet - zonder zich te bekommeren om welke gevolgen ook. Nu ook gebleken is dat zgz slachtoffers zelf grensoverschrijdend waren in de wereld van glitz en blingbling – die van het ‘hoeren en boeren’, zoals we dat vroeger zegden - vraag ik me af waarom we ons daar nog druk om moeten maken. Als ge moet lezen dat de frontvrouw van de hele ‘MeToo’ beweging, zij die Weinstein aan de galg had gepraat, zelf een jeugdig knaapje had verkracht en het kereltje daarvoor later 380.000 dollar (± 12 miljoen oude Befkens!) zou betaald hebben om zijn mond te houden, dan krijgt men stilaan spijt er niet aan meegedaan te hebben.

   Zo was er vorig weekeinde dat incident op Pukkelpop, waar enkele zwarte meisjes beledigd zouden geweest zijn door jongens die o.m. zongen ‘Handjes hakken” en ‘De Kongo is van ons’. Erg, he? Toppunt was dat men die kereltjes gefilmd heeft, dat de filmpjes op de Tv-journaals verschenen, maar dat niemand het had over ‘zwarte jongeren’, terwijl ik op die filmpjes bij VRT en VTM alleen maar kleurlingen gezien heb. Op enkele spotprenten, die men ervan gepubliceerd heeft, ziet men ook alleen maar blanken die het zouden gezongen hebben. Blijkbaar mogen ook de tekenaars van dienst geen kleurling tekenen die een andere kleurling beledigt. Dat kan alleen maar een blanke zijn….

   Het Rwandese* – niet eens Kongolese - miepie dat de beschuldigingen uitte, bleek trouwens helemaal geen Nederlands te kennen. Hoe wist ze dan dat men iets racistisch zong? Ze had bovendien recentelijk zelf nog enkele racistische, vrij hatelijke opmerkingen t.o.v. blanken op de sociale media geplaatst, terwijl ze op het festival zelf andere mensen lastig viel om toch maar vooraan te kunnen staan, waarbij op een gegeven ogenblik zelfs de veiligheidsdienst is moeten tussenbeide komen…

   Enfin, een ‘fait divers zoals Freddy Tielemans zou gezegd hebben, dat waarschijnlijk de pers niet had gehaald mocht de Franstalige mediameute er niet over gevallen zijn. Blijkbaar is in de komkommertijd elk nieuwtje welkom, ook als het geen nieuws is.

* De politiek van Leopold II, die beschuldigd wordt van o.m. dat handen afhakken, had niets met Rwanda te maken, dat in zijn tijd nog een Duits protectoraat was. Rwanda werd, tijdens WO I, onder Albert I, door het Belgisch leger vanuit de toen Belgische Kongo veroverd en werd na die oorlog door de Volkenbond (de voorloper van de huidige VN) samen met Burundi, als mandaatgebied onder Belgisch beheer geplaatst.

   We kennen reeds ‘The Antwerp Six’*, het clubje bekende Antwerpse modeontwerpers uit de jaren 1980 dat wereldfaam kreeg, maar straks hebben we ook ‘The Antwerp Five’ dat niets met mode, maar alles met politiek te maken heeft. Bij de gemeentelijke verkiezingen in Antwerpen zullen er in het linkse kamp daar nl liefst vijf partijen aan de gemeentelijke verkiezingen deelnemen. Na het mislukte kartel tussen Groen en SP.a komen die twee partijen nu afzonderlijk op. Daarnaast zijn er de communisten van de PvdA die na het (enige) succes van de partij bij de vorige verkiezingen in het district Borgerokko, nu hopen het nog beter te zullen doen. Daarbuiten komt ook de nieuwe partij van illegaal** Abou Jahjah - BeOne – op en nu heeft zich een tweede, nieuwe allochtone partij gemeld die luistert naar de naam D-SA (‘Democratisch Sociaal Appél’), die zichzelf wel een centrumpartij noemt, maar grotendeels bestaat uit kandidaten die – al dan niet met slaande trom – vertrokken zijn uit de SP.a, Groen en de PvdA. De partij zegt te hengelen naar de allochtone kiezer en die blijkt in dit land nog altijd overwegend links te zijn.

   Sluitstuk op de D-SA lijst – en dat kan men letterlijk nemen, want het gaat om de lijstduwer – is een zekere Rachid Abourig, die in Antwerpen een zekere Internet vermaardheid verwierf toen hij enkele jaren geleden bekende Antwerpse politici mee nam in zijn BMW en het gesprek ermee op het Internet uitzond. Zijn reputatie kreeg evenwel een flinke deuk toen hij zijn publiek aanraadde bij alle verkiezingen blanco te stemmen. Op het Internet was hij bekend als ‘Den Bear Grills van Antwaarpe’ en hij beweert van zichzelf een Marokkaan te zijn die klinkt zoals Gaston en Leo…’t Is maar hoe men het bekijkt.

   Moeten we ons nu zorgen maken om al die linkse en/of allochtone verkiezingsherrie? Ik denk van niet. Alle vijf die partijen gaan er meer dan waarschijnlijk niet voor zorgen dat er meer mensen links en/of allochtoon zullen stemmen, maar gaan elkaar stemmen proberen af te snoepen, waardoor de kans bestaat dat er enkele de kiesdrempel niet eens zullen halen. Bekijk het eerder in het kader van ‘Antwerpen, plezante stad’, met dan als ondertitel ‘Hoe meer zielen, hoe groter kerkhof’.

 * Dries Van Noten; Dirk Bikkenbergs, Walter Van Beirendonck, Ann Demeulemeester, Dirk van Saene en Marina Yee.

** Jahjah werd Belg via een schijnhuwelijk en is daarom hier illegaal.

   John Crombez mag dan al met recht en reden te klagen hebben over wat zijn partijgenoten links en rechts uitspoken, af en toe is blijkbaar ook bij hem de verleiding te groot om wat olie op het vuur te gooien waar dat niet nodig is.

   Zo verklaarde hij in een interview in De Morgen van het weekeinde, dat de veiligheid op Zaventem nu slechter is dan vóór de aanslagen. Dit blijkt helemaal niet waar te zijn. Het is wel zo dat bepaalde maatregelen tot verbetering van de veiligheid op Zaventem moeizaam verlopen, in zijn geheel is er daar op gebied van veiligheid heel wat veranderd en verbeterd.

   Het is niet met dergelijke paniekzaaierij dat men de problemen in dit land gaat oplossen. Als dat dan komt uit de mond van een (belaagde) partijvoorzitter zal dat zijn al moeilijk positie zeker niet verbeteren. Zelfs al zou het zo zijn dat de veiligheid op Zaventem nog niet optimaal is, zal dat weinig mensen van mening doen veranderen voor wie ze zullen stemmen bij de plaatselijke verkiezingen in bv Zoetenaaie of Poederlee.

    Ik denk dat Crombez al veel spijt heeft gehad dat vergiftigd geschenk van het rode voorzitterschap te hebben aanvaard van peetvader Vande Lanotte, die zichzelf stiekem uit de federale politiek heeft teruggetrokken om in alle stilte in Oostende burgemeester te spelen, met in het achterhoofd het ‘Na mij, de zondvloed’. Het was trouwens niet de eerste keer dat iemand het voorzitterschap van de partij ‘cadeau’ kreeg van Vande Lala. Caroline Gennez, ooit protegee van Steve Stevaert, toen hij nog ‘God’ was (althans volgens Yves Desmet van De Morgen), heeft het ook al eens tot haar scha en schande mogen ondervinden, toen ze Vande Lala na een verkiezingsnederlaag in 2007 mocht/moest opvolgen. In 2011 was ze geen kandidaat meer voor een tweede termijn. Het zou ‘Den John’ ook wel eens kunnen overkomen…

   Over de aanpassing van de vennootschapsbelasting is het laatste woord blijkbaar nog niet gevallen. Die zou in dit land van bijna 33 naar 25% gebracht worden, maar het zou nog wel eens niet voldoende kunnen zijn om de vlucht van de zgn coördinatiecentra te stoppen. De voorlopig laatste in de reeks is de Waalse kalkgroep Lhoist, die haar financieel centrum verhuist naar Ierland. Daar is weinig tegen te doen. Lhoist verhuist via een eigen Ierse vennootschap die op haar beurt in handen is van een Luxemburgs bedrijf. Er zat ook nog een andere onderaanneming van Lhois tussen met zetel in Hong Kong. Dit alles maar om te zeggen dat men op dergelijke geglobaliseerde bedrijven geen controle meer heeft. Zij kijken naar waar het voor hen het voordeligst is en trekken daaruit hun besluiten. E.e.a. heeft ook te maken met de afbouw van de notionele intrestaftrek in België en maakt dat de 25% die de federale regering, met veel tegenstand vanwege CD&V, erdoor wil krijgen, straks waarschijnlijk nog steeds de hoogste zal zijn in Europa.

   Ook in andere landen zien ze immers de bui hangen. Zo heeft de Nederlandse regering een plan om de dividendbelasting, bij ons beter bekend als de roerende voorheffing, voor bedrijven af te schaffen. Ook daar wil men op die manier vermijden dat grote Nederlandse bedrijven, zoals Shell en Unilever, uit Nederland vertrekken. Tegelijk zou die maatregel voordelen inhouden voor niet-Nederlandse bedrijven – ook Belgische – om hun financiële hoofdzetels juist daardoor in dat land te vestigen. Recentelijk had Nederlands premier Rutte nog gesteld, dat België maar één multinational meer heeft (AB Inbev).

   Voeg bij dat alles nog de invloed die een Brexit op e.e.a. kan hebben, waardoor de kans groot is dat er nog een aardig robbertje zal gevochten worden om de gunst van het bedrijfsleven, om die te overtuigen in eigen land te investeren. Dit laatste áls die Brexit doorgaat, want het ziet er hoe langer hoe meer naar uit dat men daarmee nog niet klaar is, nog het minst in de UK zelf.

   Gisteren, 20 augustus 2018, was een belangrijke dag voor Griekenland en de Eurozone. Het land werd die dag losgekoppeld van het Europese steunprogramma. Historisch zou ik het niet durven noemen, want ondanks het Europese hoerageroep blijft er in Griekenland weinig te vieren. Het zgn ‘Trojka’: de Europese Centrale Bank (ECB), het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Europese Commissie bezorgde Griekenland in acht jaar tijd zo’n 300 miljard euro*. Sinds 2017 begon de Griekse economie wel weer te groeien (met 1,4%), de vraag is maar of dat gaat blijven duren., want 1,4 procent is niet genoeg om de terugbetaling van de schuld plus de rente te dekken.

   Sinds het begin van de achtjarige crisis kromp het Griekse Bruto Nationaal Product (bnp) met liefst 30% en steeg de overheidsschuld van 110 (toen bijna vergelijkbaar met de Belgische) naar 178%, waarmee het land de koploper blijft van de Eurozone, vóór Italië en –jawel – België.

   Alle veertien regionale Griekse vliegvelden kwamen in Duitse handen en hetzelfde gebeurde met 2/3 van de haven van Piraeus dat Chinees bezit werd. Piraeus is een draaischijf voor Internationaal vrachtverkeer en de grootste personenhaven van Europa. De luxeboten die er liggen zijn de dag van vandaag zelfs talrijker dan acht jaar geleden, maar varen nu allen onder buitenlandse vlag en betalen zo ook zo goed als geen belasting.

   Ondanks alle besparingen – nota bene: onder een uiterst links bewind - is het leven in Griekenland niet goedkoper geworden. De gemiddelde koopkracht is gehalveerd, terwijl de prijzen in de supermarkten ongeveer dezelfde zijn als in Nederland. En dat is in de eerste plaats slecht voor de Griekse steun- en loontrekkenden die gemiddeld zo’n derde tot de helft van hun inkomen verloren. Naar schatting een half miljoen Grieken, overwegend jonge, hoog opgeleiden, verliet het land. Tevens zou er een tekort zijn van 8.000 artsen. Of dat laatste alleen door de crisis komt of door bv e.o.a. ingangsexamen (zoals bij ons!), is niet meteen duidelijk.

   Bovenop het geleende geld zal tot 2060 nog interest moeten worden terugbetaald (Duitsland verdiende er al zo’n 3 miljard euro aan!). Het is dan ook zeer de vraag of Griekenland er beter van zal worden, want om het te halen, zou het land een economische groei van zo’n 2,2% moeten kunnen aanhouden, waarin het IMF niet gelooft en waartoe zelfs België momenteel niet in staat is. Men had het land beter meteen uit de Eurozone gezet, nadat gebleken was dat de cijfers door enkele roekeloze leningen bij buitenlandse banken niet klopten. Door terug te vallen op de Drachme, de oude Griekse munt, had het land zijn munteenheid kunnen devalueren en er – zeker op langere termijn – beter voor gestaan.

   Tenslotte dient erop gewezen, dat wij hier niet te hoog van de toren moeten blazen. Ook onze groei is te weinig, onze staatsschuld te groot en problemen zoals dat tekort aan artsen, kennen wij ook.

* Volgens VRT-VTM, die hun gegevens waarschijnlijk krijgen via het persagentschap Belga, kreeg Griekenland 273 miljard, volgens De Tijd 320 miljard. Die krant is té goed ingelicht op financieel en economisch vlak om er 47 miljard naast te zitten en zal er wel het dichtst bij zitten…

   Verzekeraar Ethias, de opvolger van het frauduleus ter ziele gegane links mutualistisch geïnspireerde Omob, kwam vorig jaar in de problemen omdat het bedrijf niet slaagde in de Europese stresstest. Daardoor vreesden zowel de federale als de Vlaamse en de Waalse regering (die samen één derde van de aandelen bezitten) in de problemen te komen. Ze hadden nl Ethias tijdens de bankencrisis al eens moeten redden door 500 miljoen voor te schieten (waarvoor ze die aandelen kregen) en vreesden opnieuw geld op tafel te moeten leggen. Daarom werd toen besloten tot het doorvoeren van een herstructurering en o.m. het mes te zetten in de tientallen vaak nutteloze bestuurszitjes waarvan de meeste naar politici gingen, voor wie het – officieel althans - maar om een habbekrats ging (205 euro bruto voor één zitting om de twee maanden).

   Een jaar later blijkt er nog steeds geen enkele van de 30 politici in het raadgevend comité zijn bijverdienste te hebben opgegeven. Onder hen o.m. Patrick Dewael Open VLD fractieleider in de Kamer en zowat de schaduwvoorzitter van de partij. De man die in het parlement regelmatig met zijn vingertje in de lucht komt vertellen hoe het allemaal zou moeten gaan.

   Boven Ethias staat de holding Vitrufin en daarboven o.m. EthiasCo, waarin ook de steden en gemeenten verenigd zijn. Alle drie de organen hebben hun eigen Raad van Bestuur en daarbij de nodige, meestal nutteloze zitjes. Ze samen te laten smelten zou een heel deel van die postjes doen verdwijnen, maar dat gebeurt (nog) niet. Enfin, het verhaal van het bos en de bomen, van ‘If you can’t convince them, confuse them’. Als deze situatie blijft bestaan zou het geen kwaad kunnen dit verhaal eens te berde te brengen tijdens de komende kiescampagnes, want het lijkt me de enige manier om enkele hardleerse politiekers erop te wijzen dat de tijd van graaicultuur nu wel stilaan voorbij hoort te zijn.

   John Crombez heeft zijn politiek lot verbonden aan de uitslag(en) van de gemeentelijke verkiezingen van 14 oktober in de zgz ‘rode’ steden. Mocht het voor zijn partij slecht aflopen in Brugge, Gent, Leuven, Oostende, Vilvoorde en/of Lommel, dan houdt ‘den John’ het voor bekeken als voorzitter van de Vlaamse socialisten.

   Men kan de man geen ongelijk geven, want de partij zit nog altijd in de hoek waar de klappen vallen. De geplande opvolger van Termont in Gent, Tom Balthazar, heeft de affaire rond Publipart en de perikelen bij Piqueur en Optima niet overleefd en zijn opvolger is eerder een grijze muis. In Leuven wordt de lijsttrekker en opvolger van Lowie Lawijt een zekere Mohammed. De man mag dan 100% zijn ingeburgerd, zo’n naam is de dag van vandaag geen aantrekkingspunt. In Lommel is zopas nog een schepen afgetreden omdat er een vermoeden was van medeplichtigheid aan de plofkraken. Men is natuurlijk pas schuldig als men veroordeeld is, maar in zo’n zaak heeft men in geen geval de perceptie mee, als een auto die erbij betrokken was onder een zeil achter je huis in je tuin komt te staan…

   In Oostende is er de erfenis van Vande Lanotte. Zijn mislukte campagne met het Zilverfonds dat hem federaal blijft achtervolgen, maar vooral het faillissement van Electrawinds, waarvan toevallig deze week nog een overblijfsel - Electrawinds SE - eveneens failliet is verklaard. Het laatst verhandelde aandeel ervan haalde nog 0,006 euro (doet denken aan de ‘zero,zero, zero’ van Contador!), terwijl dat bij de herstart 10 euro was. Ge zult er maar geld in gestoken hebben. De windparken op de Noordzee, de beste stukken van Electrawinds, zijn tenslotte in handen gekomen van het Luikse Publifin (hetzelfde dat ook in Gent betrokken was bij de schandalen aldaar, via Publipart).

   Bonte en Landuyt, de burgemeesters van respectievelijk Vilvoorde en Brugge maken nog wel een kans, maar liggen dan weer overhoop met Crombez zelf na diens verbod op cumul van de postjes van burgemeester en parlementariër.

   Over Antwerpen zullen we het deze keer niet hebben. Met een voorzitter als Tom Meeuws heeft de SP.a daar geen tegenstanders nodig om te weten dat het er niets zal worden. Een groot deel van het SP.a kiezerskorps stapt daar waarschijnlijk over naar Groen en/of naar de communisten van de PvdA, die dank zij SP.a en Groen in Borgerokko nog iets betekenen.

   Men kan dat alles ‘den John’ niet aanrekenen, maar dat hij het voor bekeken houdt als het verder mis blijft lopen, is begrijpelijk.

   Hoe erg ook, rampen zoals deze nu in Genua komen meer voor. Regelmatig sneuvelen er bruggen en viaducten ergens ter wereld. In de jaren 1960 hebben wij dat trouwens ook in Vlaanderen meegemaakt, maar niet op deze schaal. Wat het in Genua speciaal maakt, is het feit dat het gebeurt op een autosnelweg die privé beheerd wordt en waarvoor men tolgeld moet betalen om erop te rijden. Zelfs de wagens van de hulpdiensten moeten er tol betalen om op de plaats van een ongeval te raken en zoiets is wel ergerlijk. Dat die beheersmaatschappijen er grof geld aan verdienen, is voor mij geen verrassing. Mijn vrouw en ik hebben vroeger een viertal keer de opera meegemaakt in de arena van Verona en die kaartjes (de duurste, voor de parterre) kreeg ik via de plaatselijke DAF-dealer, die ze op zijn beurt cadeau kreeg van de autosnelweguitbating…

   Ik ken Genua, de vroegere stadsstaat met Italië’s grootste haven, vrij goed, daar wij er vroeger de boot namen voor de oversteek naar Sardinië. De stad ligt tegen een laag gebergte en wie van Milaan komt, rijdt en daalt er over en naast de hoge appartementsgebouwen dwars door de stad naar de haven toe. De autosnelweg volgt daar min of meer enkele riviertjes, die in de zomer droog staan, maar tijdens het regenseizoen, meestal in de herfst, veranderen in kolkende watervallen. Het Morandi viaduct is lang niet het enige in ‘la Superba’ (de trotse), zoals de stad wel eens genoemd wordt.*

   Mijn zoon, die een dezer dagen met de wagen op vakantie gaat naar Sardinië, zijn geboorteland, heeft gelukkig de boot gereserveerd in Livorno, waar men de dag van vandaag de kortste oversteek heeft naar het eiland en ook een van de weinigen die men overdag kan nemen. In Genua zal het nu ook nog wel lukken, maar men zou er heel wat tijd kunnen verliezen doordat al het verkeer dat over het ingestorte viaduct moet, nu een andere weg moet nemen en dat zal nogal wat verkeershinder met zich meebrengen in de reeds zo drukke stad. Het wordt er zo’n beetje zoals in Brussel.

* Meer bekend is de koosnaam voor Venetië: ‘la Serenissima’ (de meest serene’).

   Op zondag 26 augustus, de laatste zondag van de grote vakantie, is er in Steenstraete de IJzerwake, voor de echte Vlamingen de opvolger van de vroegere echte IJzerbedevaart, die door Bert Anciaux en zijn linkse volgelingen om zeep werd geholpen. Een van zijn vele mislukkingen. De Wake van 26 dezer is de zestiende die plaats vindt sinds 2003.

   Dit jaar is Guido Moons, oud voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) rn voormalig leider van het Taal Aktie Komitee er de gastspreker. Hij werd daarin voorafgegaan door o.a. Matthias Storme, Frans Crols en Hugo Portier, om er maar enkele te noemen. Die mensen hadden en hebben wel iets zinnigs te vertellen. Vraag is maar of het allemaal nog veel uithaalt. Want, zolang dit Vlaanderen elk jaar meer dan 7 miljard euro moet afstaan aan een Wallonië dat er niet beter van wordt, zal dit België een terminaal ziek land blijven, met een staatsschuld die hoger ligt dan het bbp en die alleen overtroffen wordt door Italië en Griekenland. Een staatsschuld die bijna alleen door Vlaanderen gedragen wordt en ervoor zorgt dat het totale transferbedrag zowat het dubbele is van het officiële cijfer. Een schuld die ooit betaald zal moeten worden door de komende generaties en niet door deze die ze veroorzaakt hebben.

   Men wordt er niet vrolijker van. Generaties gaan en generaties komen, maar in wezen verandert er weinig of niets. Wij hebben nog steeds te weinig Klauwaarts en teveel Leliaards. Te weinig Uilenspiegels en teveel Lamme Goedzakken.