De Belgische koekoek

   Donderdagavond raakte bekend dat ook in Wondelgem, bij Gent, er een vergunning werd geweigerd voor de bouw van een gascentrale om de stroomproductie van wegvallende kerncentrales te vervangen. Opmerkelijk voor deze zaak was wel, dat het bericht later door onze media niet meer werd herhaald. Past waarschijnlijk niet in het absurde groene programma, waarbij men erkent dat de CO2 uitstoot een van de grote boosdoeners is voor de opwarming van de aarde, maar dat men er eerst nog méér van wil uitstoten. Doet zo’n beetje denken aan wat in China gebeurt. Ook dat onmetelijk land – noem het maar een continent – zegt te werken aan de vergroening, maar opent tegelijkertijd wel nieuwe steenkoolmijnen.

   I.v.m. met deze kwestie is het nuttig eens te kijken wat in Duitsland ter zake is gebeurd. Merkels ‘Energiewende’ is tot op heden een grove misrekening gebleken. Bij een regelmatig tekort aan voldoende stroom werd men er verplicht steenkool- en bruinkoolcentrales in gebruik te houden, waarbij die laatsten nog het meest vervuilend zijn. Bij windstilte of een tekort aan zon blijven er energietekorten, waarbij het land bij de buren stroom moet aankopen die, o.m. in Frankrijk, nog steeds bijna uitsluitend wordt geproduceerd via ... kernenergie. Een risico dat wij hier straks ook lopen.

   Nota bene: Duitsland is, ondanks die Energiewende, het land met de duurste elektriciteit en - samen met Denemarken - het enige land in Europa waar de elektriciteit nog duurder is dan bij ons.

   Dat België een soort Absurdistan is, weten we ondertussen.   Bij de overstromingsramp rond Luik is dat nog eens gebleken. In dit land blijkt o.m. dat alleen de federale regering bevoegd is voor de neerslag die valt. Eens dat het water de grond raakt is het echter gewestelijke materie! En daar houdt het niet bij op.

   Zo is onze kust Vlaams, zou men denken. ‘ Weg de bastaards, weg de lauwaarts, ons behoort het Noordzeestrand’ zingt de Blauwvoet, maar dat klopt niet helemaal. Die is maar Vlaams tot aan de laagwaterlijn. Verderop is de zee federaal Belgisch. Windmolens op het land zijn een Vlaamse bevoegdheid, die op zee zijn federaal. Wanneer de molens wind vangen op de Noordzee, zijn het dus Belgische windmolens. Om de zo opgewekte elektriciteit aan wal te brengen, heeft men dan weer Vlaamse bevoegdheden nodig om hoogspanning te voorzien. Een vis in zee is federaal, maar wordt Vlaams van zodra hij gevangen wordt. Te gek voor woorden.

---

   Ondertussen is Sander Loones (N-VA) een wetsvoorstel aan het klaarstomen om onze kust weer volledig van ons te maken. Het lijkt allemaal ver gezocht, maar het gaat om 3.454 vierkante kilometer. Als het niet meteen lukt – en die kans is reëel – moet dit probleem in elk geval deel uitmaken van een volgende staatshervorming. Als onze hele kust exclusief en officieel Vlaams wordt – wat feitelijk de logica zelf zou zijn - , komen ook de windmolenparken onder haar bevoegdheid. Momenteel staan daar al 399 windmolens die elektriciteit produceren voor zo’n 2,2 miljoen gezinnen en die capaciteit zou de komende vier jaar verdubbelen. En er is meer.

   Er bestaan nl al plannen om zowel de algencultuur (ook als energiebron) en het kweken van zeemosselen serieus uit te breiden. Om nog te zwijgen over het drinkbaar maken van zeewater.

   Kortom, er is nog werk aan de winkel.

   Federaal minister van Binnenlandse Dinges, Annelies Verlinden, heeft nu toch beslist dat er een federale ondersteuningscel, een overkoepeling zeg maar, komt van alle diensten die zich momenteel bezig houden met de gevolgen van de overstromingsramp in Luik en omgeving. Dit was te verwachten en wordt door de belgicisten afgedaan als een reden om alles in dit land weer onder één Belgisch commando te brengen. Na de verwarring die er al geweest is, zou men al geneigd kunnen zijn ze gelijk te geven. Daarbij dient men wel de vraag te stellen of het zover ooit zou gekomen zijn, mocht een ramp van die omvang in Vlaanderen hebben plaats gevonden. De vraag stellen, is ze beantwoorden.

---

   En dan zijn er natuurlijk de Olympische Spelen waar het Belg zijn nog maar eens duchtig wordt opgeklopt. Nu, ieder diertje zijn pleziertje en over twee weken is die rage ook weer voorbij.

   Voor zover dat nog niet bekend was, was het weer opmerkelijk dat onze Vlaamse gouden medaille, Nina Derwael , net zoals de meeste Vlaamse topsporters, zich ook behoorlijk in het Frans uitdrukt (ik hoorde ze op de RTL). Zoals het even bekend is dat de Waalse gouden medaille, Nafi Thiam, net zoals de meeste Waalse topsporters (Henin, Goffin, de Borlées en de Hazards, om het daar bij te houden) geen woord Nederlands kunnen of willen spreken. ‘Tous ensemble’, als het maar in het Frans is. ‘Et pour les flamins la même chose’.

    Vooreerst goed nieuws uit het Limburgse Dilsen-Stokkem, waar het stadsbestuur ook na het aangetekende beroep van RWE – een van oorsprong Duits energiebedrijf - tegen het negatief advies voor het bouwen van een gascentrale, voet bij stuk hield en het een tweede keer een negatief advies gaf. Wij moeten geen miljarden euro uitgeven om meer CO2 binnen te krijgen zolang wij dat probleem kunnen vermijden door de kerncentrales langer open te houden, zelfs al zou dat evenveel kosten. Bovenop de verwerping van het beroep, blijkt dat de zaak ook niet rond was op gebied van ruimtelijke ordening.

     In de marge van bovenstaande is het ook opmerkelijk dat zo’n beslissing – voor zover ik weet – genomen wordt door de provincie. De burgemeester van Dilsen-Stokkem - die met de afkeuring akkoord gaat - behoort tot de Open VLD, een meerderheidspartij die deel uitmaakt van Paarsgroen+ dat nochtans achter het plaatsen van de gascentrales staat. Eenzelfde beslissing van de provincie Vlaams-Brabant i.v.m. een gascentrale in Vilvoorde, werd door plaatselijk burgemeester Hans Bonte (Vooruit) niét in dank afgenomen.

   Diezelfde Bonte, die wel eens meer straffe uitspraken durft doen, vertelde aan een journalist van De Standaard (van 3 dezer) dat ‘Iedereen die vroeger tweette dat IS een toffe bende was, op een OCAD-lijst werd gezet. Ik vraag me sterk af’, zegt hij’, of dat nu voor de sympathisanten van Conings ook zo is. Die twee maten en gewichten, dat is raar’.

   M.a.w. Bonte zet de sympathisanten van Jurgen Conings op één lijn met die van IS, een terreurorganisatie die dood en vernieling heeft gezaaid met duizenden slachtoffers als gevolg. De actie van Conings was, in vergelijking daarmee, een vaudeville waar hij alleen tenslotte het slachtoffer van werd. Het wordt tijd dat ze die Bonte zelf eens doorlichten (of ook op een OCAD-lijst zetten), met mijn innige deelneming aan alle Vilvoordenaars, die het niet verdienen zo’n burgemeester te hebben.

   Ik had het er reeds over in mijn blog van 26 juli (‘Werk aan de Waalse winkel’) en het wordt met de dag duidelijker dat het ‘veel werk’ zal worden, veel meer dan men ooit had kunnen denken. Al bij al vormen de overstromingen in de provincie Luik en omstreken de grootste humanitaire ramp die dit land ooit heeft meegemaakt.

   Dat de hulpverlening niet van een leien dakje loopt, is geen verrassing. Een dergelijke ramp zou overal voor grote problemen hebben gezorgd. In een ingewikkeld land als België kan dat alleen maar erger zijn. De structuren van dit land zijn hoe dan ook niet aangepast aan een ramp van deze omvang, waarbij zoveel mensen tegelijk getroffen worden. Voeg daar bij dat de beslissingen die nu moeten genomen worden bij drie ministeries verspreid zitten: dat van Binnenlandse zaken, van Volksgezondheid en van Defensie, met daarbij twee federale ministers zonder enige ervaring op dat niveau.

   Zelfs het Rode Kruis werd erdoor overrompeld. In die organisatie, waar men wel al e.e.a. gewend is, is het normaal dat de plaatselijke afdeling – in dit geval het Waalse Rode Kruis - het voortouw neemt, maar dat lukte niet meteen en werd doorkruist door het onverwacht grote aantal vrijwilligers dat zich van overal (ook uit Vlaanderen) aanbood en er de eerste dagen eerder verloren bij liep. Positief is dan wel dat er ondertussen al meer dan 30 miljoen euro is gestort op een noodrekening van het Rode Kruis – ook al een absoluut record - en dat de mensen hun warm hart hebben getoond.

   Wij, ook in Vlaanderen, kunnen alleen maar hopen dat het ginds goed komt, al zal het wel even duren. Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 26 juli, is deze ramp de ideale gelegenheid om de paar honderdduizend Waalse werklozen eindelijk op e.o.a. manier aan het werk te krijgen. Het excuus dat die amper bereid zouden zijn zich te verplaatsen voor een job, houdt geen steek meer. Zij krijgen nu werk in eigen streek.

   Wie leeft, zal zien.

    Dat de toename van elektrisch rijden veel extra stroom zal vergen, wisten we al. Er blijkt nu nog een ander fenomeen te zijn dat steeds meet energie nodig heeft en dat is het aanmaken van de zgz virtuele munten, zoals de bitcoin, waar ik het reeds eens gehad heb in mijn blog van 19 mei jl (‘Bitcoin, een nieuw piramidespel’).

   Virtuele munten zoals bitcoin worden aangemaakt door hooggespecialiseerde computers wiskundeproblemen te laten oplossen. Door computers dag en nacht dit te laten doen, kan om het even wie munten bijmaken en betalingen verifiëren. Er zijn er zelfs die grote luchthavenhangars vol computers laten draaien om dit te verwezenlijken. Dit alles vraagt wel enorm veel elektriciteit, omdat die continu draaiende computers moeten gekoeld worden. Het wereldwijde stroomverbruik van alleen de bitcoin (er zijn er nog een half dozijn andere) zou even groot zijn als dat van bv heel Nederland.

Er zijn al plaatsen waar het uit de hand is gelopen en men met een tekort aan stroom kwam te zitten. Dit gebeurde o.m. in Maleisië, waar door kortsluitingen enkele huizen zijn afgebrand. Dat doet zo’n beetje denken aan wat bij ons soms gebeurt met druglabo’s, die illegaal stroom aftappen . Of in Iran, waar de hoofdstad Teheran even zonder stroom kwam te zitten. De vraag is maar hoever men het zal laten komen vóór er grote stroompannes zouden ontstaan die de economie van minder ontwikkelde landen zou schaden. In China heeft men er alvast een einde aan gemaakt, officieel althans, maar daar lachen ze er doorgaans niet mee. Het blijft dan ook steeds meer een gok, een piramidespel, zoals ik het reeds noemde in mijn eerste blog.

   In de weekeindeditie van De Standaard stond onder de eerder provocerende titel ‘Wallonië geeft Vlaanderen het nakijken’ het bericht dat – in tegenstelling tot de Vlaamse provincies Limburg en Vlaams-Brabant – de Waalse provincies wél vergunningen willen geven tot het bouwen van dure, CO2- vervuilende gascentrales die de huidige kerncentrales zouden moeten vervangen na de kernuitstap.

   Die titel is provocerend, want het zegt maar de helft. Het is waar dat de Waalse regering en haar provincies bereid zouden zijn die vergunningen te geven, maar op voorwaarde – en dat zegt De Standaard er niet bij – van extra garanties voor het afvangen van de CO2-uitstoot. Daarover is nog geen enkel voorstel gedaan en weet niemand hoe dat zou kunnen verlopen. Die gascentrales zouden niet meer CO2 mogen uitstoten dan de huidige kernreactoren en dat is 0,0%.

     In De Tijd van dit weekeinde verscheen trouwens een interview met Manuel Sintubin, geoloog, ecomodernist* en professor geodynamica aan de KULeuven, die de gascentrales een fout signaal noemt. ‘In de strijd tegen de klimaatverandering’, zegt Sintubin,’ is er maar één doel: zo snel mogelijk een netto-nul-uitstoot van CO2 bereiken. Een gascentrale openen leidt tot jarenlang méér CO2-uitstoot, wat niet de bedoeling kan zijn. Wij hebben niet de luxe CO2-vrije kerncentrales af te bouwen’.

     Zo hoort men het ook eens van een niet-politieke klimaatspecialist (vulkanoloog) die stelt dat we ons moeten aanpassen door de CO2 te verlagen waar dat kan en o.m. bomen aan te planten waar dat enigszins mogelijk is. Twee maatregelen die op korte termijn realiseerbaar zijn zonder waanzinnige bedragen uit te geven voor projecten op lange termijn, die we zelf waarschijnlijk niet meer zullen meemaken.

*Ecomodernisme is een stroming die een duurzame samenleving nastreeft, kernenergie inbegrepen.

   Vorige week organiseerde Pro Flandria, het netwerk van Vlaamsgezinde ondernemers en academici, een debatavond over de miljardentransfers naar Wallonië, dit n.a.v. de heruitgave van het boek van wijlen professor Juul Hannes ‘Vlaanderen betaalt – de mythe van de omgekeerde transfers’, waarover ook ik het had in mijn blog van 27 juni jl (‘Les transfers’).

   Het debat werd ingezet door niemand minder dan Rik van Cauwelaert, de éminence grise van de Vlaamse politieke journalistiek. Hij werd bijgestaan door econoom Erik Buyst van de KULeuven die het hele verhaal van Hannes nog eens had nagetrokken en alleen maar kon bevestigen dat er sinds 1830 geen omgekeerde transfers liepen van het toen rijkere Wallonië (én Brussel) naar het armlastige Vlaanderen.

   Verder op de debatavond kregen drie Vlaamse politici de kans hun visie op de zaak te geven. Chris Janssens (VB) en Hendrik Bogaert (CD&V) hadden daarover een vrij gelijklopende visie, nl dat de weg naar een autonoom Vlaanderen moet vertrekken vanuit het Vlaams parlement. Bogaert ziet dat wel eerder gebeuren via e.o.a. confederalisme, Janssens wil de onafhankelijkheid. De derde, Theo Francken (N-VA), was eerder sceptisch, zei Catalaanse toestanden te vrezen en dat de enige weg via onderhandelingen met de Franstaligen – PS op kop – zal moeten verlopen. Daarmee zit Theo braafjes op één lijn met zijn N-VA-voorzitter De Wever.

   Nu is het zo dat eender welke discussie over autonomie, confederalisme en/of onafhankelijkheid inderdaad tenslotte met de Franstaligen zal moeten besproken worden. Eer het echter zo ver is, heeft Vlaanderen er alle belang bij dan zo sterk mogelijk te staan en dat kan alleen via een meerderheid binnen het eigen parlement. Eens die verkregen is, heeft Vlaanderen tenminste een stok achter de deur en hoeft ze eindelijk eens niet meer te onderhandelen vanuit een verzwakte positie, zoals dat nu meestal het geval is.

   Wat trouwens die verwijzing naar Catalaanse toestanden betreft, heeft Franken het mis. Catalanen, Schotten, Zuid-Tirolers en andere Europese volkeren die e.o.a. vorm van autonomie nastreven, zijn allemaal minderheden in het land waarin ze zich nu bevinden. Wij, Vlamingen, zijn een meerderheid in dit land. De enige meerderheid ter wereld in een democratisch land die het niet voor het zeggen heeft en die bovendien jaarlijks miljarden euro van zijn welvaart afgeeft. Geld dat grotendeels niet geïnvesteerd, maar uitgedeeld wordt aan overbodige instellingen zoals die Franse Gemeenschap en aan politiek benoemde vriendjes.

   Er komt in dit land dus een extra overkoepelend parket onder leiding van een nationale procureur. De bedoeling daarvan is de toestroom van verkeersboetes op te voeren en efficiënter te verwerken. Dit zal o.m. gebeuren door het plaatsen van extra flitspalen en het activeren van de bestaande (wat tot nu niet altijd gebeurde). Tot daar – min of meer - het officieel verhaal.

   Dat extra verkeersparket zal in werkelijkheid betekenen dat onze armlastige staat veel meer geld hoopt te incasseren en dan voornamelijk uit Vlaanderen. Onze regio heeft immers vijf keer meer flitspalen en trajectcontroles dan Wallonië. Daarbij komt nog dat men in Vlaanderen op de gewestwegen maar 70km/uur mag rijden, daar waar dat in Wallonië nog steeds 90 is, zoals vroeger bij ons. Die limiet werd indertijd van 90 naar 70 km/uur teruggebracht door toenmalig Vlaams minister voor Verkeer Ben Weyts (N-VA). Ik herinner me nog destijds geschreven te hebben dat die 20km/uur verschil qua veiligheid niet veel zou veranderen, maar dat het wel zou leiden tot een grotere luchtvervuiling in Vlaanderen. Dat laatste heb ik toen al eens uitgelegd, maar wil ik nog eens herhalen.

   Tegenwoordig hebben bijna alle nieuwe personenwagens een vijfde en soms zelfs een zesde versnelling, die men in technische termen de ‘overdrive’ noemt. Technisch gesproken is het zelfs de enige echte versnelling, alle andere zijn in werkelijkheid vertragingen. Om zo zuinig mogelijk te rijden en tegelijkertijd zo weinig mogelijk te vervuilen, doet men er best aan de wagen op te trekken naar die overdrive-versnelling, waarna men het gaspedaal haast niet verder moet indrukken om een constante snelheid aan te houden, waarbij men het minst verbruikt en vervuilt. Als men echter slechts 70km/uur mag rijden, krijgt men de versnelling niet meer tot in overdrive. Die werkt doorgaans pas van ergens tegen de 90 km/uur. Daar 70 sindsdien in Vlaanderen op de gewestwegen de norm is, wordt er in onze regio op alle gewestwegen sindsdien meer vervuilde lucht uitgestoten. In Wallonië is er blijkbaar geen probleem en daardoor wordt Vlaanderen tweemaal gediscrimineerd: eerst door de snelheidsverlaging naar 70km/uur, met een hoger brandstofverbruik en meer vervuiling, en daarna door een pakkans die bij ons vijfmaal hoger ligt dan in Wallonië.

Geweldig land!

    Volgens (nog) niet officiële berichten zou de Europese Commissie bereid zijn België de toelating te geven om extra gascentrales te subsidiëren. Mocht dat waar zijn, dan hebben we te maken met een staaltje grote schijnheiligheid. Hoe men er ook tegenaan kijkt, zowat iedereen is het er mee eens dat CO2 voor vervuiling zorgt en dus best kan vermeden worden waar dat kan. Dat geldt ook voor klimaatpaus Timmerfrans en zijn Europese hofhouding.

   E.e.a. neemt niet weg dat de voorstanders van die extra vervuilende en kostelijke gascentrales al in hun nopjes zijn. Tinne Van der Straeten, het groene, geleerde, maar niet verstandige miepie dat zowaar minister van Energie is kunnen worden in de Paarsgroen+ bende van ellende, zegt daarbij, dat, zelfs als we de twee jongste kernreactoren in stand zouden houden, we nog extra gascentrales zouden nodig hebben. Dat kan kloppen en waarschijnlijk laat ze nu toch de deur op een kier, maar ze zegt er niet bij, dat het bij kernuitstap dan geen 2 of 3 van die zwaar gesubsidieerde vervuilers zullen worden, maar misschien wel 5 of 6. We kunnen alleen maar hopen dat het voorbeeld van de provincies Vlaams-Brabant en Limburg, die de vergunningen geweigerd hebben, door de andere provincies zal gevolgd worden.

   De enige reden, waarom de groenen die gascentrales wil hebben, is om later te kunnen zeggen de ze de geschiedenis zal ingaan als de partijen die de kernuitstap verwezenlijkten (dixit Petera De Sutter).

---

   Vlaams minister van Financiën en Begroting, Matthias Diependaele (N-VA) gaat zijn eigen administratie de opdracht geven elke vijf jaar de door Vlaanderen uitgegeven subsidies eens tegen het licht te houden via een nog op te richten subsidiedatabank. Feitelijk zou men dat beter elk jaar doen, maar het zal altijd nog beter zijn dan wat nu gebeurt: driemaal niks. Als gevolg daarvan geeft Vlaanderen elk jaar meer dan 13 miljard euro aan subsidies weg. Dat is nog een miljard meer dan wat we elk jaar Wallonië cadeau doen, maar daaraan zou vanaf 2024 jaarlijks een deel worden afgedaan. Hoop doet leven.

   Nu is dat geven van al die subsidies niet persé verloren geld. Het is mede het gevolg van het feit dat het gewest geen fiscale autonomie heeft om bv bedrijven te ondersteunen. Dat kan voorlopig alleen de federale regering. Anderzijds kent Vlaanderen een sterk verenigingsleven en dat verdient wel gesteund te worden, al moet ook daar niet overdreven worden. Maar subsidies voor bv opleidingen van bv kaartleggen en bachbloesemtherapie* (ooit van gehoord?) horen daar niet bij. Om nog te zwijgen over zaken zoals die van El Kaouakibi, waarrond het verdacht stil is geworden.

 ---

 *Bachbloesemtherapie is een alternatieve plantaardige geneeskunde, uitgevonden door ene Edward Bach, homeopaat, Homeopathische producten zijn geen genees- maar verzorgingsmiddelen. Ik gebruik er zelf een paar, oor- en oogdruppels, die me ooit zijn voorgeschreven door een klassieke oor- en oogarts en waarbij ik pas later ontdekte dat ze homeopathisch waren.

   Bij de krantencommentaar op VRT-radio van zaterdagmorgen, hadden alle Vlaamse kranten met uitzondering van De Morgen het over éénzelfde onderwerp: Pukkelpop. Waarmee wordt bewezen dat het hen nog altijd te doen is om brood en spelen. ‘Nihil novi sub sole’, zoals bij de Romeinen. Daarbij riskeert de Vlaamse regering wel 1,8 miljoen euro te verspelen, die ze al aan de organisatie had voorgeschoten. Arm Vlaanderen...

---

   Ondertussen zijn ook in Nederland alle meerdaagse evenementen tot september afgelast doordat de besmettingscijfers er weer de hoogte waren ingeschoten. In Israël, dat lang een voorbeeld was voor wat de vaccinaties betreft, heeft men de klok ook moeten terugdraaien. Reden daar is dat zo’n miljoen Israëli om religieuze redenen weigert gevaccineerd te worden. En in Frankrijk is de verwarring groot, nadat er beslist werd dat verzorgend personeel verplicht wordt zich te laten vaccineren en er straks een soort coronapas nodig zal zijn om nog ergens binnen te kunnen voor eten, drinken en amusement. Die zgz ‘green pass’ is ook het voorwerp van grote controverse in Italië.

   En zo lijkt het er steeds meer op dat we van corona nog lang niet verlost zullen zijn, met als enig lichtpuntje dat wie gevaccineerd is misschien nog wel besmet kan worden, maar – op een enkele uitzondering na – daardoor niet meer in het ziekenhuis belandt. Volgens de ‘Waalse Van Ranst’ op RTL liggen op Intensieve Zorgen nog bijna 100% mensen die niet gevaccineerd zijn. Hij had het over 98%. Als dat zou kloppen, toch iets om over na te denken voor de antivaxers.

  In mijn blog van 21 mei ll (‘De schaduwgouverneur’), meldde ik reeds dat bij de zesde staatshervorming de post van gouverneur voor Brussel geschrapt was, maar dat het Brussels gewest er niets beter op gevonden had dan een andere, haast vergelijkbare functie te creëren met de titel van ‘Hoge Ambtenaar’ met bevoegdheden die volledig overeenkwamen met die van gouverneur en samen vielen met die van de Brusselse minister-president, met een maandloon van 10.000 euro, eigen chauffeur en hoofd van tien federale ambtenaren binnen ‘Brussel Preventie en Veiligheid’ (BPV). Dat alles zonder te moeten rapporteren aan de Brusselse minister-president. Asjeblieft.

   De nieuwe job werd ingevuld door ene Viviane Scholiers, voormalig kabinetsmedewerkster van Joëlle Milquet (cdH). In Vlaanderen bekend als ‘Madame Non’. ‘Werd’, want de dame is ondertussen ontslagen omdat ze haar chauffeur had benoemd tot directeur logistiek. Daardoor zit Brussel nu met een ‘interim would-be gouverneur’.

   Tenslotte nog dit. Die ‘Hoge Ambtenaar’ wordt niet betaald door Brussel, maar door de federale regering. Met dank aan de Vlaamse onderhandelaars van de zesde staatshervorming, die zo vriendelijk waren daarvoor even een oogje te sluiten.

 ---

    Deze zaak doet denken aan die van Ihsane Aouach, de moslima met hoofddoek die door staatssecretaris Schlitz (PS) benoemd was tot regeringscommissaris van het Instituut voor Gelijkheid voor Vrouwen en Mannen (IGVM), maar zelf meteen ontslag nam toen ze ervan verdacht werd een link te hebben gehad met de terreurorganisatie van de moslimbroeders. Haar plaats bij IGVM werd ondertussen ingenomen door ene Amélie Servotte, niet toevallig Schlitz' kabinetschef, wat bij Barbara äs (VN) de vraag ontlokte of Aouach nu misschien haar nieuwe kabinetschef zou worden ...

   In mijn blog van 4 dezer (‘Het Waalse failliet’), had ik het reeds over de benarde financiële toestand bij onze zuiderburen. Met de ‘waterbom’ (dixit Frank De Boosere) die, op Henegouwen na, zowat heel Wallonië heeft getroffen (en hoe!), kan het daar alleen maar erger worden.

   Er zal nog heel wat gediscussieerd worden of men de ramp in het Luikse had kunnen vermijden of die tenminste minder erg had kunnen zijn, mocht men de stuwmeren, in de eerste plaats die van Eupen, voorafgaandelijk had geleegd. Feit is dat Wallonië nu aankijkt tegen een heropbouw die haast niet te overzien is en rijst de vraag of het Waals gewest dit zal aankunnen. Op korte termijn wordt uit de eigen begroting 2 miljard euro gedeblokkeerd, waarvan de helft via een lening, terwijl 800 miljoen van de Europese relancemiddelen worden afgeleid naar het herstel van het rampgebied. E.e.a. zal ertoe leiden dat Wallonië veel schulden zal moeten maken, terwijl Waals Gewest en de Franse Gemeenschap samen nu al een schuld hebben van 32 miljard euro, die tegen 2024 zou kunnen oplopen tot 44 miljard.

   Misschien is het moment gekomen dat Wallonië eens werk gaat maken van een echt herstelplan (Di Rupo lanceerde 2 maand geleden al zijn zesde plan! ), door bv zich te reorganiseren en – om te beginnen - die Franse Gemeenschap – die Wallonië jaarlijks miljarden euro kost - te laten opgaan in het Waals gewest, zoals dat bij Vlaanderen al decennia lang het geval is. Wallonië heeft geen extra gewestregering nodig. Tegelijk zou er ook eens werk kunnen gemaakt worden van het activeren van de paar honderdduizend werklozen die de regio telt en zeker de jongeren onder hen op te leiden voor een job in bv de bouw. Men zal er straks volk tekort komen om alles te herstellen. Zelfs Waalse economen, zoals de alom gerespecteerde Étienne de Callatay, pleiten er al langer voor om problemen zoals de Waalse inactiviteit, de te lage onderwijskwaliteit en opleidingsgraad, de gebrekkige arbeidsbemiddeling en de zwakke efficiëntie aan te pakken. Er wenkt nu werk, veel werk in de eigen streek. Als dat niet gebeurt, zal het federaal niveau er straks weer voor moeten opdraaien en riskeert Vlaanderen daarvan weer het leeuwenaandeel voor haar rekening te mogen nemen.

  Over het klimaat is het laatste woord nog niet gevallen. Er komt hoe langer hoe meer kritiek op de plannen van de E.U. ter zake, die in de eerste plaats ons veel geld en welvaart gaan kosten en waarvan nu al geweten is dat het niet voldoende zal zijn. Men vergeet in deze hele discussie dat Europa niet de hele wereld is en ook niet voor de hele wereld moet opdraaien. Zo is ons continent maar verantwoordelijk voor 6,6% van de wereldwijde uitstoot van CO2. Dat is minder dan alleen maar India en slechts 25% van wat China uitstoot. Europa kan rustig meedoen aan allerlei mondiale acties, maar een klimaatneutraal Europa zal de wereld niet redden.

---

   Een positief geluid kwam er vorige week bij ons van de jongerenpartijen van Open VLD en CD&V, die beide zeggen geen voorstander te zijn van een definitieve kernuitstap zolang er geen beter alternatief is dan de dure en CO2-vervuilende gascentrales. Nu maar hopen dat hun partijen zelf het gaan snappen.

   In de marge daarvan is er het nieuws , dat de provincie Vlaams-Brabant aan Engie/Electrabel geen vergunning geeft voor het bouwen van een nieuwe gascentrale in Vilvoorde. Eerder had ook de provincie Limburg dat al gedaan voor zo’n centrale in Dilsen-Stokkem.. Nu nog tenminste de andere Vlaamse provincies. Het té gek dat men miljarden gaat uitgeven voor centrales die de omgeving blijven vervuilen met CO2, terwijl dit land zich Europees geëngageerd heeft er juist minder van uit te stoten..

  Na de Belgische nationale feestdag van 21 juli in mineur zitten we aan de vakantie, de periode die we de ‘komkommertijd’ noemen en waarin normaal gesproken weinig politiek nieuws te rapen is. Vraag is maar of dat dit jaar ook zo zal zijn. Met de coronacrisis die nog steeds niet voorbij is en in de nasleep van de verwoestende overstromingen in Limburg, Luik en Belgisch Luxemburg zal er van ‘reces’ – de politieke vakantie – weinig sprake zijn.

   De zaak met de hongerstakers mag dan (voorlopig?) op hold zijn gezet, een echte oplossing is er nog steeds niet binnen de federale regering. Daarenboven is de rust op Defensie ook nog steeds niet weergekeerd nadat miepie Dedonder, minister van ons uitmuntend bewapend pensioenfonds (dixit The Economist), in onmin in geraakt met de generale staf van het Belgische leger, waarvoor zij tenslotte de eindverantwoordelijkheid draagt. De militair compleet onervaren Dedonder was al met vakantie (kan dat zomaar met de problemen in het Waalse rampgebied?), maar werd door het parlement teruggeroepen. Miepie spreekt behoorlijk Nederlands, maar moet in die taal wel alles aflezen van een briefje, wat maakt dat ze blijkbaar met een ghostwriter werkt. Een maat voor niets, blijkt achteraf. Dat ze tenslotte wel minister zal blijven, heeft ze in de eerste plaats te danken aan haar partijgenoot André Flahaut, zelf vroeger ooit minister van Defensie en die blijkbaar op dat departement weer het hoge woord voert. Een bewijs daarvan was het kapen van de laatste C 130 die niet in Melsbroek mocht blijven maar verhuisde naar Betekom (Beauvechain), waar Flahaut zijn thuisbasis heeft. Dedonder is niets meer dan een schaduwminister.

   Op de Belgische nationale feestdag van 21 juli pleitte Bart De Wever, in de Gazet van Antwerpen en in het programma Trends Talk van kanaal Z, voor niet minder dan een terugkeer naar de Verenigde Lage Landen, de 17 provincies en dus voor een confederatie van Vlaanderen met Nederland.

   Met zijn Groot-Nederlandse droom kunnen heel wat Vlaamsnationalisten het eens zijn. Alleen kan men zich afvragen hoe een man, die over een volgende Belgische staatshervorming wel wil praten met de PS, maar niet met Vlaanderens grootste partij (volgens alle laatste peilingen), dat gaat regelen. Gaat hij ook daarover praten met de PS? Laat ons niet lachen.

   Wat er ook van komt, het eerste wat er ooit moet gebeuren is een Vlaamsnationale meerderheid bereiken in het Vlaamse parlement, wat niet onmogelijk zou kunnen zijn bij de regionale verkiezingen van 2024. Maar dan moet De Wever afstappen van zijn weigering met het Vlaams Belang samen te werken. Pas met een Vlaamsgezinde meerderheid (N-VA, VB en eventueel ook andere partijen) in het eigen parlement kan dat parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België, met als grenzen die van het Nederlands taalgebied. Pas als dat gebeurd is, kan men verder praten over zelfbestuur en/of een confederatie met de andere huidige Belgische gewesten of met bv Nederland.

   Al de rest is praat voor de vaak.

*Vrij naar Martin Luther King.

   In deze rubriek heb ik het al regelmatig gehad over de staatschuld van het land dat België heet en die – in verhouding tot het aantal inwoners - zowat de grootste is van heel Europa, misschien zelfs van de hele wereld als we ze vergelijken met de andere democratische landen. Die schuld blijkt in de eerste plaats te wijten aan de overheidsuitgaven.

   Voor Defensie en Justitie liggen onze overheidsuitgaven nog onder het Europese gemiddelde, voor Openbare Orde en Veiligheid op dat gemiddelde. Maar de totale overheidsuitgaven zijn veel te hoog in vergelijking met het buitenland. In 2019 bedroegen die reeds 52,1% van het bruto binnenlands product (bbp) en door de toenemende vergrijzingskosten, de coronacrisis en de overstromingsramp in oostelijk België zal de 65% niet ver meer af liggen. En dan hebben we het nog niet gehad over de toename van de overheidsuitgaven i.v.m. de zgz ‘klimaattransitie’, waar Europese ‘Timmerfrans’ op aast en die velen pijn zal doen.

   Kortom, dit land is aan een serieuze ‘revisie’ toe. Dat Paarsgroen+ daarvoor zou zorgen, is een lachertje. ‘Na ons, de zondvloed’.

   Heel wat overtuigde Vlamingen kijken uit naar 2024, omdat dan pas de eerste verkiezingen voor het eigen parlement kunnen plaatsvinden. De gewestregeringen zijn voorlopig nog altijd wat men ‘legislatuurregeringen’ noemt. Die kunnen wel herschikt worden, maar daarvoor kunnen geen nieuwe , tussentijdse verkiezingen gehouden worden.

   Anders is het gesteld met de federale regering. Die kan, bij manier van spreken, op elk moment vallen en zorgen voor nieuwe verkiezingen. Zoals de zaken nu evolueren denk ik niet dat Paarsgroen+ het tot 2024 zal uithouden en dat we rekening kunnen houden met tussentijdse federale verkiezingen. De reden daarvoor is dat er binnen de centrumlinkse club zonder meerderheid in Vlaanderen de ene botsing na de andere plaats vindt.

Het begon met de benoeming door Ecolo minister Schlitz van een moslima mét hoofddoek tot regeringscommissaris van het Instituut voor Gelijkheid van Mannen en Vrouwen IGMV). Op zich zelf al een betwistbare keuze, waartegen niet de Vlaamse partners van de meerderheid, maar vooral de MR van Bouchez zich hevig verzette. Toen later bleek dat die ‘Suleima’ nog een link had met de moslimbroeders, was ze toch zo slim om de vlucht vooruit te nemen en zelf haar ontslag in te dienen.
   Een tweede twistpunt werd het ontslag door PS-minister van Defensie Dedonder van generaal Philippe Boucké als hoofd van ADIV, de militaire inlichtingendienst, dit i.v.m. de serie flaters die er gemaakt werden in de affaire Jurgen Conings. Boucké zelf behoudt wel het stilzwijgen, maar zijn entourage is niet te spreken over de beslissing van miepie Dedonder die ze – waarschijnlijk terecht - als militair ongeschikt beschouwen.

   Tenslotte was er de affaire i.v.m. de hongerstakers, waarbij PS en Ecolo lieten verstaan dat hun federale ministers ontslag zouden nemen, mocht een van die hongerstakers om het leven komen. Dit was pure chantage, uitgerekend in de verre van voorbije coronacrisis, na de zwaarste overstromingen sinds mensengeheugenis in dit land en dat alles om nog maar eens een collectieve verblijfsvergunning te geven aan illegalen zonder papieren. Om te beginnen stond dit niet in het federale regeerakkoord en verder betekent illegaal nog altijd onwettelijk. Wie hier wordt afgewezen en verzocht wordt het land te verlaten, moet hier niet illegaal blijven rondzeulen. Als hij/zij dat wél doet moet men daar maar de gevolgen van dragen.

   Opmerkelijk in deze laatste zaak is dat de Vlaamse socialisten het voor één keer eens waren met alle andere Vlaamse partijen van meerderheid én oppositie en dat zelfs Groen zich afzijdig hield. ‘Onze Grondwet is geen vodje papier’ zei voormalig premier Leo Tindemans ooit en hij diende zijn ontslag in. PS en Ecolo hebben voorlopig hun bedreiging ingetrokken, maar geen zinnig mens gelooft nog dat deze federale regering het zal uithouden tot 2024. Voor wie het niet meer zou herinneren, ook de Zweedse coalitie van Charles Michel is gestruikeld over immigratie (Marrakech).