De Geopolitiek
Na de definitieve terugtrekking van de USA en de NAVO-bondgenoten uit Afghanistan wordt het uitkijken hoe het verder zal met verlopen met ‘het kerkhof der grootmachten’. In de eerste plaats voor wie er gebleven is en niet fanatiek moslim is en verder ook voor het Westen, dat er toch maar weer bekaaid is uit gekomen.
Ik zal wel niet de enige zijn die vindt dat e.e.a. op gebied van veiligheid en buitenlandse betrekkingen grondig herbekeken moet worden. In de eerste plaats de NAVO, die niet verder kan zoals ze bezig is. Europa stelt militair niets voor. Van de 2.000.000 militairen die de NAVO in Europa telt, zijn er amper 50.000 gevechtsklaar. Zolang deze situatie aansleept kan Europa niets anders dan rekenen op de USA. Daarom zullen wij voor dergelijke avonturen wel moeten blijven rekenen op de Amerikanen die ons trouwens de laatste honderd jaar al twee keer zijn komen depanneren in evenveel wereldoorlogen.
Wat ons eigen Belgisch leger betreft mogen we feitelijk nog niet klagen. Ze heeft, na de aanslagen in Brussel en Zaventem, onze straten bewaakt, is ingesprongen bij de overstromingsramp in Maas- en Vesder vallei en heeft meer dan haar deel gedaan in de evacuatie van ‘Belgen & Co’ uit Kaboel. Maar feitelijk is ons leger niet meer dan een verbeterde Civiele Bescherming, die - net zoals het leger zelf – in de Belgische politiek van de laatste decennia alleen goed was voor besparingen.
Of daarin allemaal veel verandering gaat komen, is maar de vraag. Koken kost geld en dat laatste heeft dit failliete land, dat – als het niet zou bestaan - niet meer zou uitgevonden worden (dixit The Economist) niet meer.
Wie leeft, zal zien.


1 reactie op dit bericht
Beste Guido
Toen ik in 1975/76 mijn legerdienst in Duitsland (Attendorn) deed, kwam ik via zendingen in verschillende kazernes daar. Zelf heb ik nog een maand in het militaire hospitaal van Soest verbleven na een zwaar ongeval. De kamer gaf uit op de parkeerplaats van de ziekenwagens.
Als 18 jarige heb ik toen al kunnen vaststellen dat er veel materieel ongebruikt, en vooral onbuikbaar bij stond. En niet alleen in Soest.
Bij een oefenalarm moesten wij de veldbakkerij uit de hangaars slepen op mankracht, en de lucht uit de banden laten of ze geraakten niet onder de poort van de hangaar onderdoor.
Daarna terug oppompen, en aan de vrachtwagens koppelen.
Voor het terug binnen zetten zelfde werkwijze in omgekeerde handeling.
Aangezien mijn ouders, en vooral mijn beide grootvaders mij altijd geleerd hebben respect te hebben voor materiaal (en vooral dat van anderen) kon ik op mijn 18de redelijk goed inschatten wat de belabberde toestand (toen) al was van den ABL. Wat niet wegneemt dat ik mijn legerdienst met plezier volbracht heb. Dat is geen "gevoel" achteraf. Maar zo voelde het aan tijdens mijn legerdienst.