Heimwee naar Lange Wapper

    Na de definitieve terugtrekking van de USA en de NAVO-bondgenoten uit Afghanistan wordt het uitkijken hoe het verder zal met verlopen met ‘het kerkhof der grootmachten’. In de eerste plaats voor wie er gebleven is en niet fanatiek moslim is en verder ook voor het Westen, dat er toch maar weer bekaaid is uit gekomen.

   Ik zal wel niet de enige zijn die vindt dat e.e.a. op gebied van veiligheid en buitenlandse betrekkingen grondig herbekeken moet worden. In de eerste plaats de NAVO, die niet verder kan zoals ze bezig is. Europa stelt militair niets voor. Van de 2.000.000 militairen die de NAVO in Europa telt, zijn er amper 50.000 gevechtsklaar. Zolang deze situatie aansleept kan Europa niets anders dan rekenen op de USA. Daarom zullen wij voor dergelijke avonturen wel moeten blijven rekenen op de Amerikanen die ons trouwens de laatste honderd jaar al twee keer zijn komen depanneren in evenveel wereldoorlogen.

   Wat ons eigen Belgisch leger betreft mogen we feitelijk nog niet klagen. Ze heeft, na de aanslagen in Brussel en Zaventem, onze straten bewaakt, is ingesprongen bij de overstromingsramp in Maas- en Vesder vallei en heeft meer dan haar deel gedaan in de evacuatie van ‘Belgen & Co’ uit Kaboel. Maar feitelijk is ons leger niet meer dan een verbeterde Civiele Bescherming, die - net zoals het leger zelf – in de Belgische politiek van de laatste decennia alleen goed was voor besparingen.

   Of daarin allemaal veel verandering gaat komen, is maar de vraag. Koken kost geld en dat laatste heeft dit failliete land, dat – als het niet zou bestaan - niet meer zou uitgevonden worden (dixit The Economist) niet meer.

   Wie leeft, zal zien.

    Vrijdag keurde de Europese Commissie het Belgisch subsidieermechanisme ( dat omschreven wordt als een ‘capaciteitsvergoedingsmechanisme’, afgekort: CRM) goed dat groene minister van Energie Van der Straeten zou toelaten in allerijl de bouw van nieuwe gascentrales te financieren en dit ondanks het feit dat deze centrales behoorlijk wat extra CO2 zullen uitstoten. Daarover zou dit najaar een beslissing moeten vallen in de schoot van de federale regering, die er flink verdeeld over is. In de strijd tegen de opwarming van de aarde kan kernenergie, die helemaal geen CO2 uitstoot, een deel van de oplossing zijn, maar daarvoor blijkt men potdoof te zijn..

   Of die gascentrales er tenslotte gaan komen, Europese goedkeuring of niet, zal niet alleen afhangen van de federale regering, maar ook van de gewestelijke, waarbij in de Vlaamse regering Zuhal Demir nog haar zeg kan hebben. Er blijft trouwens ook verzet in de federale regering zelf en in de eerste plaats vanwege MR-voorzitter Bouchez. Tenslotte gaan er zelfs binnen de groene partijen stemmen op die de sluiting van de kerncentrales in vraag beginnen te stellen, zoals vorige week nog gebleken is in een vraaggesprek met Ecolo-voorzitter Nollet in De Standaard.

   Terwijl in Vlaanderen al enkele vergunningen voor de bouw van nieuwe gascentrales geweigerd zijn, zouden er in Wallonië al vier zijn gegeven. Met vertelt er niet bij dat dit gebeurd is opr voorwaarde dat de CO2-uitstoot van die gascentrales er op e.o.a. manier moet worden opgevangen, terwijl daarvoor nog geen enkele oplossing is vooropgesteld.

   Er zijn twee mogelijkheden om meteen iets te doen tegen de klimaatopwarming. Er moet alles aan gedaan worden om de CO2-uitstoot te verminderen (en niet te vermeerderen zoals dat met nieuwe gascentrales het geval zal zijn). De tweede optie is te zorgen voor de aanplanting van meer groen, in de eerste plaats bossen . Al de rest kan pas resultaat geven op veel langere termijn.

---

   Ondertussen blijkt alleen de E.U. het delven en stoken van steenkool te hebben afgezworen. De rest van de wereld gaat er vrolijk mee verder. Meer dan één derde van de wereldwijde elektriciteitsproductie gebeurt nog steeds via steenkool. Dat geldt nog in enkele landen in Oost-Europa, maar vooral in Rusland en Azië. Ondertussen voert Duitsland jaarlijks nog steeds zo’n 35.000 ton steenkool in, zo’n 10 procent meer dan in 2010 en worden er in China – volgens Greenpeace, nota bene - voor meer dan 100gigawatt nieuwe steenkoolcentrales gebouwd. Daar neemt men het niet dat de Westerse landen dank zij steenkool een sterke industriële ontwikkeling konden realiseren en zij dan nu niet zouden mogen doen.

   N.a.v. het pleidooi van Bart De Wever op 21 juli jl (nota bene: op de Belgische nationale feestdag) voor een terugkeer naar de Verenigde Lage Landen (de zgz 17 provincies) heb ik daarop al twee keer gereageerd in mijn blogs van 23 juli en van 1 augustus. Het is een onderwerp dat menig Vlaming bezig houdt, zoals bleek uit twee lezersbrieven deze week in ‘t Pallieterke. Tijd om daarover nog eens te brainstormen.

   Mijns inziens kan het moeilijk anders dan dat de eerste stap er naartoe genomen moet worden binnen het bestaande België. Die kans kan zich voordoen bij de volgende regionale verkiezingen van 2024. Mochten de Vlaamsnationale partijen (mv) dan in hun eigen parlement de meerderheid behalen, dan kunnen ze – al dan niet met nog derde partijen - Vlaanderen officieel uitroepen tot deelstaat van het federale België, met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. De zgz ‘Senelle doctrine’, waarover ik het in deze rubriek al meermaals heb gehad..

   De tweede stap wordt dan de indeling van het huidige België in een bond met vier confederale deelstaten: Vlaanderen, Wallonië, Brussel en de Duitstalige Oostkantons. Wat daaraan moet veranderd worden, is dat elke deelstaat daarna ook de mogelijkheid moet krijgen confederale akkoorden af te sluiten met de buurlanden. Zo bv de Oostkantons met Luxemburg en/of Duitsland, Wallonië met Frankrijk en/of Luxemburg en Vlaanderen met Nederland.

   De derde stap wordt voor Vlaanderen dan de hereniging van de Lage Landen, maar met daarbij enkele ver gaande wijzigingen. Zo zouden het huidige Nederlands Limburg en Belgische Limburg één deelstaat Limburg worden, Noord-Brabant, Antwerpen en het huidige Vlaams Brabant worden weer de deelstaat Brabant. Vlaanderen zou nog bestaan uit West-, Oost- en Zeeuws-Vlaanderen. Boven de Moerdijk wordt het Holland, met uitzondering van Friesland dat met zijn eigen taal een aparte deelstaat zou worden,.

   En Brussel? Dat gewest zou een meertalige stadstaat worden, zoals er ook in Duitsland al bestaan (Bremen bv) en dat zelf zal beslissen of en met wie het confederale akkoorden zal sluiten, Als het financieel leefbaar wil blijven, zal dat met Vlaanderen zijn, het enige gewest dat Brussel mee kan onderhouden. In dat Brussels gewest zouden het Frans, het Nederlands, het Duits en eventueel het Engels (o.w.v. het internationaal karakter) de garantie moeten krijgen gelijkwaardig behandeld te worden.

   Met een kustlijn (én haar achterland) bezaaid met zeehavens, van Oostende, over Zeebrugge, Gent, Terneuzen, Antwerpen, Rotterdam, Amsterdam tot Den Helder, kan het voor de herenigde Lage Landen alleen maar beter worden.

   Ik weet, het is (voorlopig nog) een utopie, maar dromen mag.

    De discussie i.v.m. de vervuiling rond de 3M fabriek in Zwijndrecht blijft duren. VTM en het Laatste Nieuws hebben er zich in vastgebeten. De cafézender heeft waarschijnlijk een tekort aan echt nieuws in deze komkommertijd en heeft er zowaar een ‘onderzoekscel’ op afgestuurd.

   Laten we duidelijk blijven. Er was wel degelijk een vervuiling door 3M met Pfos en Pfas, maar de productie en het storten van Pfos werd reeds 20 jaar geleden stopgezet en - zoals ik al schreef in mijn blog van 1 juli jl daarover - werd er tot op de dag van vandaag geen enkele gezondheidsklacht over geuit. M.a.w. niemand werd er ziek van, terwijl iedereen er lustig verder de eigen gekweekte groenten en de door de scharrelkippen geproduceerde eieren had verorberd. En na 20 jaar bleek dat ineens niet meer aan te raden.

   Ondertussen hebben drie onderzoeken uitgewezen dat de aanwezigheid van Pfos en Pfas in voedingsproducten uit Zwijndrecht heel die tijd niet alarmerend hoog was. Dat 3M desondanks toch op het matje wordt geroepen is niet meer dan logisch, maar dat men, 20 jaar na de feiten en zonder dat er enige gezondheidsklacht over kwam, nog steeds blijft volhouden dat men in en rond Zwijndrecht nog steeds best geen eigen groenten en fruit zou mogen kweken eten, is pure paniekzaaierij.

   Als die VTM-onderzoekingscel er niet méér van terecht zou brengen dan in haar vorig onderzoek (i.v.m. El Kaouakibi) dat compleet lijkt te zijn stilgevallen, kan ze zich in de toekomst beter alleen nog bezig houden met haar dagelijkse kitsch- en goedkope amusementsprogramma’s.

   September wenkt en daarmee de start van het nieuwe schooljaar, maar ook van de politiek. Die laatste zal heel wat om handen hebben, met o.m. de naweeën van het corona gebeuren, de overstromingen in Wallonië, de kernuitstap, de aanpassing van de financieringswet en de invoering van het minimumpensioen tot 1.500 euro.

   Voor wat dat laatste betreft heeft Open VLD-voorzitter Lachaert al een schot voor de boeg gegeven door voor te stellen de verhoging van dat minimumpensioen alleen te garanderen voor wie minstens 20 jaar heeft gewerkt en afgedragen. Op zich het minimum minimorum dat men kan vragen en de logica zelf, maar blijkbaar niet voor de PS die momenteel de minister oor Pensioenen levert en die de uitspraak van Lachaert zelfs een provocatie noemt.

   In deze rubriek heb ik al enkele keren in verband daarmee het voorbeeld gegeven van de provincie Henegouwen, waar 30% van de bevolking tussen 22 en 64 jaar constant werkloos is. Een deel daarvan heeft zelfs bijna nooit officieel gewerkt, laat staan afgedragen. In sommige families zijn drie generaties er constant werkloos en vindt men het niet alleen normaal dat ze door de staat worden onderhouden, maar ook dat ze dat kunnen blijven doen tot aan hun pensioen en daarna dat pensioen nu zouden kunnen zien oplopen tot 1.500 euro per maand. Dat alles zonder de minste tegenprestatie.

   Zoals ik eveneens al meermaals heb gemeld, kunnen heel wat van die werklozen uit de provincie Henegouwen werk vinden in het naburige West-Vlaanderen, waar men volk tekort heeft. Dat tekort wordt daar al jaren meestal opgevangen door Noord-Fransen, die zich wél verplaatsen om zelfs over de grens te gaan werken, gewoon omdat de werkloosheidsuitkeringen in Frankrijk uitdovend zijn. Het wordt trouwens straks uitkijken of de plaatselijke werklozen in de overstroomde gebieden van Vesder en Maas wel degelijk aan de slag zullen gaan, nu er werk zat zal zijn in de eigen streek

   Nu nog afwachten of Lachaert achter zijn voorstel blijft staan. Het zou niet de eerste keer zijn dat hij zijn partij en in dit geval heel Vlaanderen voor schut zet door van gedacht te veranderen. Tenslotte wordt de regering Decroo, die er dank zij hem gekomen is, beheerst door de PS als grootste partij en die voor de pensioenen de hete adem van de communisten in haar nek voelt.

---

   Na de half mislukte start zijn de repatriëringen door het Belgische leger dan toch in een tempoversnelling gekomen. De aantallen ‘Belgen’, tolken en ‘fixers’ – wat dat laatste ook moge betekenen - die uit Afghanistan zouden moeten gerepatrieerd worden, blijft met de dag stijgen. Het begint er stilaan op te lijken dat half Afghanistan daarvoor in aanmerking zou kunnen komen. Om nog te zwijgen van die ‘landgenoten’ die daar tot anderhalve maand op vakantie konden gaan. Die moeten er wel erg aan toe zijn en zullen onze steun hier zeker kunnen gebruiken.

   En dan zijn er de hulporganisaties die, door de boel op Kaboel, hun goederen niet meer ter plaatse krijgen. Die zullen nog enkele dagen geduld moeten hebben tot ze, vanaf 1 september, rechtstreeks zullen kunnen onderhandelen met de Taliban . Inch Allah!

   In Londen zijn er meer dan 3.000 nieuwe coronabesmettingen vastgesteld bij mensen die er de laatste week van het EK-kampioenschap zijn gaan supporteren en daarvoor van gekke Boris helemaal geen mondmasker meer hoefden te dragen noch afstand te houden. Zeg maar, de kroniek van een aangekondigde gebeurtenis, die ikzelf trouwens ook al gemeld had in een van de blogs van de week ervoor.

---

   Het kan ook anders. Dat heeft men meegemaakt bij de match tussen Nice en Marseille, een derby, nota bene, die dit weekeinde ontaardt is in een massale vechtpartij tussen supporters, spelers, stafleden én de bewakingsdiensten. Aanleiding was een plastic fles water die een supporter naar een speler wierp, waarna deze de fles terug in het publiek smeet.

   Voetbal, een feest!

---

   Maar er is ook goed nieuws uit Frankrijk. De stoffelijke resten van Joséphine Baker, een van oorsprong Amerikaanse zangeres en (half) naaktdanseres en – naar ’t schijnt - verzetstrijdster, die enorm populair werd in het Parijse nachtleven rond WO II, zullen nog dit jaar worden bijgezet in het nationale Panthéon mausoleum in Parijs. Daar liggen alleen de bekendste en beroemdste Fransen sinds de revolutie. Ze zal de eerste zwarte vrouw zijn die die eer te beurt valt. Uit mijn jeugd herinner ik me nog het begin van een liedje over haar en dat ging zo:

   ‘Ik ben in Parijs geweest.

   ’t Was er een reuzefeest.

   k’Heb er de Moulin Rouge gezien.

   k’Heb er gedanst met Jozefien’.

   In mijn blog van 5 dezer had ik het nog over Hans Bonte (Vooruit), burgemeester van Vilvoorde, die – volgens mij – nogal eens straffe uitspraken durft doen. Dat was toen hij de sympathisanten van Jurgen Conings vergeleek met die van IS. Maar, als het goed is, zeggen we het ook en zo vind ik dat Bonte gelijk heeft wanneer hij in zijn functie van Vilvoords burgemeester weigert de coronaversoepeling door Vlaanderen in zijn stad op te volgen zolang die niet kan worden doorgevoerd in Brussel. Hij heeft hierbij gelijk, want het risico bestaat wel degelijk dat Vilvoorde (en daarbij de hele Vlaamse Rand rond Brussel) straks horden Brusselaars en wie daarvoor wil doorgaan op bezoek zal krijgen als in Vlaanderen het sluitingsuur wordt afgeschaft.

---

   Een andere burgemeester die niet gelukkig is, is Bart De Wever in Antwerpen. De paarsgroen+ federale regering wil nl de bewaking van zijn Joodse wijken door het leger afschaffen. Uitgerekend op een moment dat de Taliban weer Afghanistan cadeau heeft gekregen, gaat men bij ons de dreiging voor een mogelijke heropflakkering van de moslimterreur een handje toesteken. Nu heeft Bart al genoeg meegemaakt om er zelf een oplossing aan te geven, maar dat zal de stad dan weer extra geld kosten dat hij elders niet kan investeren. Bart mag dan (voorlopig?) wel de Vlaamsnationale samenwerking in vraag stellen, als burgemeester heeft hij m.i. een voortreffelijk parcours afgelegd. Als hij echter straks een Vlaamsnationale meerderheid in het eigen parlement zou blijven tegenhouden, dan moet zijn partij er maar voor zorgen dat ze naar de volgende regionale verkiezingen gaat met een andere voorzitter. Als dat niet gebeurt, dreigt voor de N-VA een verdere afgang.

   Men zou zich kunnen afvragen wat men in dat Afghanistan gaat zoeken, een onherbergzaam land dat aan geen zee grenst en helemaal midden in Centraal Azië ligt. Daar hoort een stukje geschiedenis bij.

   Het begon feitelijk al ten tijde van Marco Polo, die erdoor trok op weg naar China via wat we daarna de ‘zijderoute’ zijn gaan noemen. Toen het Britse Rijk in de 19de eeuw nog een grootmacht was en het al het huidige India en Pakistan bezette, gingen de Britten ook eens kijken wat daar ter noorden lag. Het bleek een land te zijn met een rijke, zo goed als niet ontgonnen ondergrond, waarin men goud, nikkel en koper vond en waar daarenboven een klimaat heerste dat de beste papaver voortbracht, de grondstof om heroïne te maken.

   Met de komst van de Britten begon wat men noemde ‘The great game’ toen tussen Britten en Russen. Dat ‘Grote spel’ werd bij ons vooral bekend door het boek ‘Kim’ van Rudyard Kipling, de man die ook ‘The Jungle Book’ (met o.m. Mowgli) schreef. De Britten konden het land niet houden en dat zou ook zo worden met de Russen, zij het veel later. Het waren trouwens de Russen die het eerst slaags raakten met de Taliban. Wat daarna gebeurde, kennen we. De Amerikanen kwamen er na aanslagen van 9/11 en namen er de plaats van de Russen in, maar konden het evenmin waar maken, zelfs niet versterkt door NAVO en met de goedkeuring van de VN. Ondertussen staat China, dat al gesprekken voerde met een delegatie van de Taliban onder leiding van de ogenschijnlijk nieuwe sterke man Mullah Abdul Ghani Baradar, al klaar om als volgende grootmacht zijn kans te wagen. Hetzelfde China dat in eigen land de moslim minderheden (denk maar aan de Oeigoeren) weinig subliem onderdrukt.

   Met haar naam als ‘kerkhof der grootmachten’ lijkt Afghanistan .nog niet aan het einde van het verhaal te zijn .’

   Wordt dus vervolgd.

---

   In de marge van bovenstaande, nog dit. Rik Van Cauwelaert becommentarieert de zaak ook in zijn weekeindeditie van De Tijd en verwijst daarbij eveneens naar ‘The ugly American’, het boek waarnaar ook ik verwees in mijn blog van 18 dezer. Ik zit dus weer in goed gezelschap!

  Zoals verwacht heeft het overlegcomité van de verschillende regeringen die dit land ‘rijk’ is, beslist dat de meeste corona-beperkingen op 1  september zullen wegvallen, met hier en daar de nodige uitzonderingen. De grootste uitzondering is wel dat deze versoepelingen nog niet meteen zullen gelden voor Brussel, waar de besmettingsgraad nog steeds de hoogste van het land is en de vaccinatiegraad de laagste. Die laatste is trouwens niet alleen de laagste van dit land, maar van alle West-Europese hoofdsteden. E.e.a. heeft niets te maken met vakanties e.d. want die zijn er elders ook, maar met het feit dat Broekzele één grote vreemdelingenstad is geworden, waarvan men zich terecht kan afdragen of alle mensen daar wel beseffen wat er gaande is. Dat laatste geldt ook voor de mogelijkheid tot verplicht vaccineren van wie in de Zorg werkt. Die verplichting is er nog niet, maar zal er denkelijk wel komen nadat gebleken is dat meer dan 90% van de mensen die momenteel op Intensieve Zorgen liggen, niet-gevaccineerden zijn.

 ---

    Ondertussen heeft de reddingsoperatie door ons Belgisch leger uit Kaboel ook een valse start gekend. Volgens Crootje waren we wat later eraan begonnen dan de buurlanden, maar hadden we meer tijd nodig om alles zo goed mogelijk voor te bereiden. Hoe goed dat was bleek al de eerste dag, toen een eerste C130 maar 16 mensen kon oppikken en een tweede zelfs helemaal leeg moest vertrekken. Tot dan waren er gelukkig al meer Belgen gerepatrieerd door het Nederlandse leger dan door dat van ons.

   In Afghanistan lijkt een andere Taliban te zijn opgedoken, een nieuwe versie, zeg maar. Die belooft geen wraakacties tegen de burgers meer op te zetten en de mensen daar meer vrijheid te geven, al zeggen ze er in één adem bij ‘volgens de de wetten van de Sharia’ en dat blijft voor niet-moslims weinig geruststellend. Van die sharia zijn er nl diverse versies en die van de Taliban zou wel eens een extreme kunnen zijn.

   Wie bij de Taliban-generatie die 20 jaar geleden het schrikbewind uitoefende en er nu nog bij is, is ondertussen wel 20 jaar ouder en de organisatie lijkt ook meer gedigitaliseerd. De barbaren lopen nu ook allemaal met een smartphone rond en zullen ondertussen wel iets meer van de wereld kennen, al blijft het de vraag tot in welke mate. Feit is wel dat ze het hele land bijna zonder slag of stoot hebben kunnen heroveren, zonder bloedbaden noch veldslagen en dat ze – voorlopig althans - hun vijanden bijna ongestoord laten vertrekken.

   Of we met deze Taliban 2.0 beter af zullen zijn, is maar de vraag. Dat zal de tijd moeten uitwijzen. Zoals ik in mijn blog van 15 dezer (‘Afgaan in Afghanistan’) reeds schreef, is het aan de moslimlanden, waaronder de buurlanden, om zelf eens orde op zaken te stellen. In een land met een tiental erg diverse volkeren en dito moslim-sekten zal dat geen sinecure worden. Ze doen maar en blijven best allemaal ginder. De westerse wereld heeft er zo stilaan zijn buik van vol.

    In de gemeente Blankenberge hebben ze een andere politieke coalitie aan de macht én een andere burgemeester. Dit is een primeur voor Vlaanderen, nadat de Vlaamse regering er een nieuw decreet voor uitvaardigde, waarbij meerderheden voortaan ook in gemeenten kunnen veranderen tijdens de legislatuur. Als men het binnen een meerderheid in een gemeente met elkaar niet meer eens geraakt, wat in Blankenberge blijkbaar geval was, kunnen partijen van meerderheid en oppositie na onderling overleg een nieuwe meerderheid vormen en kan men daarbij ook een nieuwe burgemeester aanduiden. De gemeenten krijgen nu a.h.w. een legislatuur bestuur zoals dat ook al voor de gewesten het geval was en moeten niet meer wachten tot een volgende verkiezing om daar eventueel iets aan te veranderen.

   Het voorbeeld van Blankenberge zou wel eens navolging kunnen krijgen. Aan de kust is er ook al een tijdje onenigheid binnen de meerderheid in De Panne en daar overweegt men nu ook het voorbeeld van Blankenberge te volgen. Voor de rest wordt het uitkijken in hoever dit nieuw decreet invloed zal hebben over het hele gewest en of er geen misbruik van zal gemaakt worden. Het zal op sommige plaatsen wel wat meer leven in de gemeentelijke brouwerij brengen en dat is altijd leuk meegenomen.

   Slow Jo Biden geeft het Afghaanse leger de schuld van de mislukking om de Taliban tegen te houden. Helemaal ongelijk heeft hij daarbij niet, maar gelijk evenmin. Wat er in de Amerikaanse politiek al lang grondig fout zit, is hun diplomatie. Heel wat diplomatieke Amerikaanse posten worden nl bemand door mensen die er geen kaas van gegeten hebben en de post gekregen hebben als dank voor de financiële steun die ze gegeven hadden tijdens de laatste kiescampagne en niet omdat ze er geschikt voor zouden zijn.

   Dat is niets nieuw en bestond ook al ten tijde van de Vietnam-oorlog. Bij het begin van die oorlog, die eveneens zo’n 20 jaar duurde (van 1955 tot 1975) en voor de Amerikanen even beschamend afliep, is er in 1958 zelfs een geromantiseerd boek over verschenen: ‘The Ugly American’ aan de hand van het schrijversduo Eugene Burdick en William Lederer, waarin fijntjes de spot werd gedreven met de Amerikaanse diplomatie; die zich in Zuid-Oost Azië voor de gek liet houden, ook door het eigen plaatselijk personeel, wiens taal de Amerikanen meestal niet spraken. Dat zorgde toen voor heel wat ophef en dat zal nu in Afghanistan wel niet anders geweest zijn. Als men het boek nu zou lezen, zou men de situatie toen evengoed met deze in Afghanistan kunnen vergelijken. Men heeft er blijkbaar niets van geleerd. De geschiedenis herhaalt zich.

   De kritiek, dat België niet meer werkt is al langer geen Vlaamse exclusiviteit meer. Ook aan de andere kant van de taalgrens zijn er steeds meer critici die hetzelfde zeggen. Denk maar aan topadvocaat Marc Uyttendaele – ‘monsieur Onkelinx’ – en Philippe Destatte directeur-generaal van het Institut Jules Destrée, zowat de denktank van de PS; die zich al in die zin uitspraken.

   In de weekeindeditie van De Standaard verscheen een uitvoerig interview met Philippe Suinen. Philippe wie? Wel, ik kende hem evenmin, maar de man, nu 72, was jarenlang actief op PS-kabinetten, leidde een tijd de Waalse exportdienst en is nog steeds voorzitter van hetzelfde Institut Jules Destrée. Vooral in die laatste functie blijft hij belangrijk, want die denktank is ook actief achter de PS-schermen.

   Ook volgens deze Waalse PS-topman is België uitgeleefd en heeft het nood aan een staatshervorming waarbij de deelstaten (in zijn ogen Vlaanderen, Wallonië, Brussel en de Duitstalige Oostkantons) bijna alles voor het zeggen zouden krijgen.

     Volgens Suinen was het overleg tussen Magnette en De Wever van net een jaar geleden voor de vorming van een federale paars-gele regering, die mislukte doordat Lachaert zijn woord niet hield t.o.v. zijn eigen achterban, een eerste stap in de goede richting en voor herhaling vatbaar. Volksgezondheid, civiele bescherming en politie kunnen, volgens Suinen, gerust naar de gewesten. En een gedeelte van de economische wetgeving en van justitie eveneens. Wat Brussel betreft kan die stad een volwaardig tweetalig gewest worden, als het met Vlaanderen en Wallonië akkoorden wil sluiten over cultuur, onderwijs en buitenlands beleid.

   Tot daar Suinen. Of er een tweede ontmoeting Magnette-De Wever komt, zal echter afhangen van de volgende federale verkiezingen. Ten tijde van dat eerste gesprek waren zowel PS als N-VA nog de grootste partij in hun eigen regio. Volgens de laatste peilingen is dat voor N-VA niet meer het geval en ziet ook de PS de Waalse communisten akelig dichterbij komen.

Het wordt afwachten of we aan een Vlaamsnationale meerderheid geraken in ons eigen parlement en we dan vanuit een sterkere positie zullen kunnen onderhandelen. We zullen maar duimen, zeker?

  Volgens een zoveelste peiling zou het aantal Walen dat in Vlaanderen werkt jaar na jaar afnemen. Dat zou goed nieuws kunnen zijn, want kan betekenen dat steeds meer zuiderburen in de eigen regio werk gevonden hebben. Jammer genoeg klopt het niet, want de werkloosheidcijfers in Wallonië blijven hoog, zowat het dubbele van in Vlaanderen. Zoals ik reeds meldde in mijn blog van 14 dezer (‘De Hollandse ziekte’) leeft 30% van de groep tussen 22 en 64 jaar in de provincie Henegouwen van een werkloosheidsuitkering. Henegouwen is de provincie met het grootste aantal werklozen in België. Verwonderlijk daarbij komt nog dat het grenst aan de provincie West-Vlaanderen, dat de laagste werkloosheidsgraad kent. Het gros van die Henegouwse werklozen verkiest echter de werkloosheidsvergoeding boven werk in de nabij gelegen Vlaamse provincie. Met de taal heeft het weinig te maken, want de vacatures in West-Vlaanderen worden er nu gedeeltelijk ingevuld door Noord-Fransen. De reden daarvoor is dat men in Frankrijk een uitdovend systeem van werkloosheidsuitkeringen kent. In België kan men blijven doppen ‘from here to eternity’, om het eens met een filmtitel te zeggen. (Voor de aficionados: met Burt Lancaster).

---

   Ondertussen heeft de Waalse deelregering bij de federale regering officieel financiële hulp gevraagd voor de heropbouw van de deels verwoeste Vesder vallei. Dat zat eraan te komen en is ook te begrijpen. Alleen zou die hulp een stuk lager hebben kunnen liggen en is die voor een groot deel het gevolg van schuldig verzuim vanwege Di Rupo en Co. ‘De Waalse ziekte’, zoals ik reeds schreef in dezelfde blog van 14 dezer.

   Het ziet er steeds meer naar uit dat de Taliban heel Afghanistan gaat veroveren. Een plotse terugkeer van 5.000 Amerikaanse militairen zal daar niet veel aan veranderen   , vrees ik. Hopelijk wordt het de laatste misrekening die de USA er gemaakt zal hebben.

   Voor de Afghanen beginnen opnieuw de Middeleeuwen. De vrouwen zullen weer uitsluitend ongeletterde kweekmoeders worden en voor de ‘Alfabetmensen’ (LGBTQ+ enz.) zal het opletten geblazen worden. In tegenstelling tot het Westen, waar die tegenwoordig gepamperd worden met hun wokeness en pride parades, gaan ze daar hun leven riskeren,

   Het wordt meer dan tijd dat de moslimlanden zelf eens orde op zaken stellen, dat ze bv een modus vivendi vinden tussen soennieten en sjiïeten, die elkaar haten en dat ze een einde maken aan die monsterachtige variant van de doctrine die de islam is. Een doctrine, geen religie, want een religie predikt geen haat en wraak en spoort zijn gelovigen niet aan tot moord en doodslag, ook niet op andersdenkenden die voor hen ongelovigen zijn..

   Veel hoop op beterschap is er echter niet, als men ziet dat de nieuwe president van het mollah-regime in Iran vroeger als minister van justitie duizenden mensen heeft laten terechtstellen, waarbij ongetwijfeld ook een deel dat het ongeluk had daar andersgeaard te zijn. Hier bij ons maken ze zich daarover niet druk. Ze hebben hier alleen problemen met een sportreporter die vergat zijn micro af te zetten en wat flauwe kul verkocht over onze inderdaad deels lesbische basketstersploeg...

   ‘Wanneer een land een inkomstenbron heeft, die niet het gevolg is van echte economische vooruitgang, voelt het ook geen nood aan hervormingen en loopt het eigenlijk achterstand op’.

   Bovenstaande vaststelling noemt men in de economie ‘De Hollandse ziekte’. Geen verwijzing naar de spreekwoordelijke zuinigheid van onze noorderburen, maar naar de plotse winsten die Nederland in de jaren 1970 maakte uit aardgas. Wanneer een land een inkomstenbron heeft, die niét het gevolg is van echte economische vooruitgang, voelt het ook geen nood aan hervormingen en loopt het achterstand op.

   Dat is ook zo met Wallonië, waar men niet rekent op aardgas of iets dergelijks, maar op Vlaanderen. Men zou het ‘De Waalse ziekte’ kunnen noemen, waarbij Wallonië elk jaar op Vlaanderen kan rekenen via de miljardentransfers die er o.m. voor zorgen dat bv in Henegouwen meer dan 30% van de mensen tussen 22 en 64 jaar constant werkloos blijft. Op die manier vinden onze zuiderburen dat ze geen rampenfonds nodig hebben. Als het toch ergens fout loopt, zijn er nog steeds de Vlamingen. Die passen niet alleen financieel bij waar nodig, maar komen desnoods zelf een handje toesteken, zoals dat bij de Waalse overstromingen is gebeurd in Pepinster en Chaudfontaine. Vlaamse brandweermannen, wier korpsen in de getroffen gemeenten geen toestemming kregen om te komen helpen, gingen er tijdens het weekeinde persoonlijk een handje toesteken, wat de burgemeester van Chaudfontaine deed verklaren nog nooit zoveel Nederlands te hebben gehoord in zijn gemeente.

    In de nasleep van de overstromingen in de Vesder vallei en het Maasbekken is het nog altijd niet zeker hoe alles daar hersteld en vooral betaald gaat geraken. In tegenstelling tot Vlaanderen blijkt Wallonië over geen rampenfonds te beschikken. In eerste instantie trachtte Waals minister-president Di Rupo alle kosten op de verzekeringen ad te wentelen, maar ook daar gelden regels. Bij natuurrampen blijken alle verzekeraars samen niet meer dan zo’n 320 miljoen te moeten bijdragen. Uitzonderlijk zou er nu toch een soort minnelijke schikking uit de bus komen, waarbij dat bedrag verhoogd zal worden, maar dat zal nog steeds niet voldoende zijn.

   Het probleem met de verzekeringssector is, dat die nationaal georganiseerd is. Als straks, als gevolg van de natuurramp, de premies de hoogte in zullen gaan, iets wat bijna zeker is, dan zullen die nationaal verhoogd worden en zal ook Vlaanderen dus weer mee betalen. Daar een aantal verzekeraars, zoals bv Ethias en Belfius, in handen zijn van de overheid, is de kans groot dat de premieverhoging aardig ‘vervlaamst’ zal worden. Men spreekt zelfs over 60% ervan.

   Ondertussen is in het rampgebied het leger weer komen opdagen. Dat was er de eerste dagen al, maar ‘men’ had ze wat later niet meer nodig, ‘want het Rode Kruis ging dat overnemen’. Het gevolg was alleen maar chaos, zodat men het leger opnieuw moest laten opdraaien voor de voedselbevoorrading. Men kan zich afvragen wat het Rode Kruis zelf gaat doen, bv met die 30 miljoen euro die op haar rekening zijn gestort. Hopelijk geeft ze daar ooit rekenschap van.

   Toch erg wat er met die Lionel Messi gebeurt. De man kreeg er in Barcelona na 21 jaar geen nieuw contract. En dat voor een habbekras van 139 miljoen euro per jaar. Het mag niet meer van de Spaanse voetbalbond, die FC Barcelona (en de andere Spaanse clubs) een faillissement wil besparen. Nu moet die sukkelaar gaan voetballen in bij Paris Saint-Germain (PSG) voor een hongerloon van amper 40 miljoen.

   De Parijse supporters hebben hem ondertussen met open armen ontvangen. Velen, die waarschijnlijk zelf amper een nagel hebben om zich te krabben, stonden al dagen te drummen om hun nieuwe idool toe te juichen. Men zou voor minder van ‘gestoorden’ kunnen spreken, maar dat noemt men tegenwoordig ‘clubliefde’. Doet me denken aan mijn verblijf in Italië (1963/72), toen bij de ploeg van Napels – zowat de armste grote stad van Italië – alle 80.000 stadionplaatsen waren uitverkocht aan abonnees, waarvan het merendeel het dagdagelijks moeilijk had om de eindjes aan mekaar te knopen. En toen moest Maradona, die andere Messias, nog komen.

   Bij de topspelers zelf is van clubliefde minder te merken. Dat ziet men ook bij ‘onze’ Lukaku, die het na twee dik betaalde seizoenen bij Inter Milaan voor bekeken houdt en een contract (én comeback) bij het Britse Chelsea heeft gerealiseerd, waarbij hij nog meer miljoenen zal ‘verdienen’. De verkoopsom zelf ligt boven de 100 miljoen euro. Voor wie het zich nog herinnert: meer dan 4 miljard oude Belgische frankskens voor één voetballer! Black Lives Matter, you know. Al moet er bij Lukaku worden bij gezegd dat de man iets meer kan dan alleen voetballen. Hij is vlot viertalig, uitzonderlijk voor een ‘Brusselaar’.

   Zoals ik al meer heb geschreven: topsport is in de eerste plaats big business geworden. Men kan het de beoefenaars niet kwalijk nemen. Hoogstens wat medelijden hebben met de fans.