Nieuwe verkiezingen ?

      Mijn blog over Syrië van gisteren werd door de actualiteit voorbij gestoken. Damascus viel praktisch zonder slag of stoot in de handen van de opstandelingen en Assad was ondertussen gaan vliegen, letterlijk. 

   We kunnen alleen maar hopen dat het huidig bestand tussen Soenieten en Sjiieten tenminste in Syrië geen dode letter blijft. Ze zou als voorbeeld voor verdraagzaamheid kunnen dienen voor de andere moslimlanden waar dat nog niet het geval is. Denk maar aan Iran en Pakistan om nog te zwijgen over Afghanistan. Vóór het zover is, zal er nog heel wat water door de Eufraat vloeien. Denk ook maar aan de Koerden, een volk zonder vaderland, en de aanspraken van o.m. Turkije dat zijn eigen Koerden – geschat op ± 15% van de bevolking - onderdrukt.

   Hopelijk krijgt men de tijd om e.e.a. grondig te veranderen in het kruitvat dat het Midden-Oosten blijft.

      Toen  de zgz ‘Arabische lente’  in 2011 Syrië bereikte, heerste de familie Assad al een halve eeuw of zoiets over dat land. Dat alles ondanks het feit dat ze slechts gesteund werd door de Alawieten, een ondergroep van de Sjiieten, die maar 12,5% van de bevolking uitmaakte. 65% was Soeniet, maar werd niet meegeteld en  desnoods uitgemoord. De vader van de huidige Assad heeft zo eens een stad van ± 40.000 inwoners laten platbombarderen en het daarna dichtgegooid met bulldozers, ergens in de jaren 1980. Om niet iedereen tegen zich te krijgen liet hij andere minderheidsgodsdiensten toe, de christelijke inbegrepen.

    Dank zij de steun van Rusland van Poetin en Iran, kon dat regime stand houden en in leven blijven door de productie – door de staat, nota bene - van drugs, in de eerste plaats captagon, maar ook crystal meth, die worden vervaardigd in zo’n 15 fabrieken rond Damascus.

   Het Syrië van Assad houdt nog even stand, dank zij de steun van schurkenstaten zoals het Rusland van Poetin en het Iran van de ayatollahs. Wat er daarna gaat gebeuren is nog koffiedik kijken, maar voor de mensen die het tot nu toe overleefd hebben, zal het een hel blijven.

   Inch Allah !

     ‘Frankrijk is een groot land, Duitsland is dat ook. Nederland is een klein land. België is dat ook. Luxemburg is zelfs geen land. En dan zijn er de Italianen: vandaag gaan ze akkoord en morgen zijn ze weer Italiaan’

    Bovenstaande is niet van mij, maar van Charles de Gaulle, ‘le Grand Charles’, die zo de stichterslanden van  de E.U. omschreef. Hij moest eens terugkomen. Frankrijk heeft een staatsschuld die ongeveer het dubbele is van wat de E.U. toelaat, net als het federale België. Duitsland heeft geen regering meer die werkt. Luxemburg, Italië en Nederland werken nog wel enigszins omdat ze ondertussen een centrumrechtse regering gekregen hebben.

   In Duitsland zijn er in januari 2025 verkiezingen en zit een ruk naar centrumrechts erin. In Frankrijk zou dat dan ook kunnen, zij het later in het jaar. In België blijft het wachten wat BDW ervan zal maken. Met de kaviaarsocialisten van ons mateke blijft het raden.

--

En dan nog dit:

  I.v.m met mijn vorige blog over de achteruitgang van ons Vlaams onderwijs, kan ik verwijzen naar Engeland, waar men – in verhouding tot het aantal inwoners -  een hoger onderwijsniveau heeft met minder scholen. Met minder leraren, maar grotere klassen.

      Het gaat niet goed met onze schoolgangers. Op gebied van lezen en rekenen zijn we in het lager en middelbaar onderwijs slechter af dan vier jaar geleden. Zuhalleke, onze nieuwste Vlaamse minister van Onderwijs, gaat daar iets aan doen, zegt ze. Hoe dat gaat gebeuren weten we niet, want dat ministerie van Onderwijs was de vorige Vlaamse legislatuur in handen van haar N-VA-partijgenoot,  Ben Weyts, die daarvóór Vlaams minister van Verkeer was en nu Financiën en Begroting gaat doen. Een superman zou men zeggen, maar dat laat blijkbaar zijn sporen na en die zijn niet van de besten.

  Deze morgen  hoorde ik in de krantenkommentaren op Klara dat een oplossing  voor het lerarentekort kon zijn dat men het aantal scholen vermindert. Dat lijkt drastisch, maar ernstige problemen vragen soms drastische oplossingen.

--

   Ondertussen ploetert ons ‘politiek beest’ BDW (volgens Paul Jambers) verder met de vorming van zijn federale regering. Die dreigt inderdaad een Vivaldi II te worden, met dit verschil dat er dit keer geen Vlaamse minderheid zal zijn, wel een Vlaamse meerderheid, maar een die zich nu reeds dreigt te schikken naar de Belgische normen. ‘Rien ne va plus’, zoals men in de casino’s zegt, wat voor Vlaanderen betekent dat het zal mogen blijven  betalen voor de schulden die aan Franstalige kant zullen gemaakt worden, met Brussel als absoluut dieptepunt.

      Dat, alvorens te vertrekken, Old Joe zijn zoon gratie verleent, is zonder meer een schande, maar in de USA kán dat. Nixon, een republikein nota bene, deed het ook. Daaruit besluiten dat The Donald straks ook maar gratie moet verlenen aan de schuldigen voor de bestorming van het Capitool, vier jaar geleden, is echter fout. Daar zijn toen doden en gewonden gevallen en zoiets lijkt me niet te vergelijken met enkele beschuldigingen voor de belastingontduiking en wapenbezit, zeker als daarvan geen gevolgen zijn vastgesteld.

--

  Het zal nog spannend worden in de States. Wat mij in de eerste plaats interesseert – zoals ik al schreef in mijn blog van 15 november – is wat Elon Musk ervan terecht zal brengen met zijn Ministerie van Overheidsefficiëntie, iets wat ook wij hier best zouden kunnen gebruiken. Als er bij ons iets moet veranderen, is het het terugschroeven van bijna alle instanties en mandaten, want die zijn overbezet. De senaat moet worden afgeschaft, de provincieraden eveneens (niet de provincies zelf; men zou een gouverneur kunnen houden met een kleine hofhouding voor de culturele evenementen en eventuele rampen). Om nog te zwijgen over Brussel, waar een echte grote schoonmaak wacht. Als men dan echt moét besparen, zoals bij ons het geval is, zijn daarmee miljarden te rapen.

    In mijn blog van  30 november schreef ik dat er in Brussel eindelijk een consensus leek te zijn om ook daar een nieuwe deelregering te vormen. ‘Leek’, want de PS heeft zich ondertussen teruggetrokken omdat de partij er niet samen wil regeren met de N-VA, die volgens haar in Brussel boven haar stand leeft. Stel u voor, dat partijtje wil de negentien Brusselse gemeenten en OCMW’s, plus de ondertussen zeven politiezones doen fusioneren. Stel eens voor hoeveel politieke postjes er dan daar zouden verloren gaan! Van échte Brusselaars nog wel, met namen als o.m. Ahmed Laaouej, Ridouane Chaid en Fouad Ahidar. Zo eens iets anders dan Beulemans.

   Mocht er nog een federale Arizona-regering komen, dan kan men alleen maar hopen dat die Brussel in haar eigen vet laat pruttelen en er zelf voor zorgt dat haar schuldenlast (driemaal meer kosten dan inkomen) wordt opgelost. Zolang dat niet gebeurt zal het officieel België,  maar in werkelijkheid Vlaanderen zijn om bij te passen.

       Een nieuwe federale wet geeft nu ook ‘sekswerkers’ de kans te genieten van de Sociale Zekerheid en een arbeidscontract. België blijkt het eerste en momenteel enige land ter wereld te zijn dat dat doet. Waarmee er weer een punt bij komt op mijn lijst ‘Only in Belgium’.

   Vraag is maar of het allemaal veel zal uithalen. Om te genieten van die sociale zekerheid moet nl ook de werkgever bekend zijn. In de verloederende samenleving waarin we zijn terecht gekomen, zijn we al veel gewend, maar is het niet evident dat die ‘werkgever’ gaat verklaren dat hij e.o.a. soort hoerenkot uitbaat, want daar komt het toch op neer…

  ‘ Wie heeft er ooit ’t verhaal gehoord, ’t verhaal van boerke Waes. Die had dan wél een leeuwenhart, maar was soms wel eens dwaas.’ (vrij naar Guido Gezelle).

   Dank zij Tom Waes, die aan de Antwerpse Kennedytunnel crashte met zijn Porsche oldtimer, kennen we ondertussen een woord meer uit onze Vlaamse woordenschat: een ‘botsabsorbeerder’. Dat blijkt een soort groot kussen te zijn dat achteraan een vrachtwagen wordt vastgemaakt bij wegwerkzaamheden en niet alleen de schok bij een aanrijding opvangt, maar tegelijk vooraf ook aangeeft dat men van rijbaan moet veranderen. Zonder dat kussen was het met Tom even slecht afgelopen als met zijn Porsche oldtimer: perte totale.  Zo’n oldtimer blijkt zelf meestal geen air bag te hebben, is ook volledig van hetzelfde staal wat de dag van vandaag niet meer het geval is, waardoor die oudere wagentypes minder veilig blijken te zijn .

     Bij Bpost schijnt men dan toch begrepen te hebben dat het zo niet verder kan, zoals ik al meldde in mijn blog van 2 november. CEO Chris Peeters, niet te verwarren met Kris Peeters, de cd&v-politicus*, heeft te verstaan gegeven dat Bpost een logistiek pakjesbedrijf moet worden dat de (dalende) brievenmarkt er nog bij zal doen, i.pl.v. zoals nu: een postbedrijf dat er wat pakjes bij doet.

*Die ex-voorzitter van Unizo, ex-Vlaams minister-president en ex-vicevoorzitter van de Europese Investeringsbank (EIB)  krijgt nu een bestuurszitje bij waterzuiveraar Aquafin, aan wie de EIB  in 2023 nog een lening van 200 miljoen euro had toegekend. Ons kent ons, zeg maar. Ergens komen zo’n mensen toch altijd op hun pootjes terecht.

--

   En dan nog dit:

   De eerste dag dat het lichtjes vroor en er een beetje sneeuw viel, raakte het treinverkeer in dit land weer verstoord en deed de NMBS zijn bijnaam van: ‘Niet Meer Bij Sneeuw’ weer alle eer aan. Er is ook een Franse vertaling: SNCB (Societé National de Chemins de fer Belge) wordt daar:‘Sans Neige Ça Bouge’!

       Brussel blijft in het nieuws, nu vier partijen van  de Vlaamse gemeenschap (Groen, N-VA, Vooruit en Open  VLD) er tot een akkoord zijn gekomen en ze samen met de Franstalige PS,  MR en Les Engagés dus een nieuwe Brusselse gewestregering zouden kunnen vormen. ‘Zouden’, want de PS heeft voorlopig nog bezwaren tegen de aanwezigheid van de N-VA. Mocht het wél lukken, dan zouden de vier Vlaamse partijen er maar drie ministers krijgen. De partij die uit de boot zou vallen wordt ‘gecompenseerd’ met een andere lucratieve job. OCMW misschien? Het wordt meer dan waarschijnlijk een stoelendans, waarbij Cieltje Van Achter weer naar voor zou treden en haar ministerpost in de Vlaamse regering ervoor zou opofferen. ‘Bruxelles vaut bien une messe’* om de Franse geschiedenis er even bij te betrekken …

--

* ‘Paris vaut bien une messe’  (‘Parijs is een mis waard’) was een uitspraak van Hendrik IV toen die zich als protestant tot het katholicisme bekeerde om koning van Frankrijk te kunnen worden in 1593.  Een tafelspringer ‘avant la lettre’, zeg maar,  te vergelijken met types zoals Verafstoot en Co.   

      In mijn blog van 21 dezer (‘Brussels leefloon’) schreef ik reeds dat wat gebeurd is bij het OCMW in  Anderlecht wel eens het topje van de ijsberg zou kunnen zijn. Dat is intussen bevestigd, nu blijkt dat ook de stad Brussel 10% leefloners kent, 15% langdurig werklozen en 7% zieken. De gemeenten dragen 30% van de kosten. 70% wordt ‘doorgeschoven’…

    Een andere bevestiging van een vorig blog van een jaar geleden, waarin ik schreef dat Brussel de problemen aan het zuidstation (de ‘midi’) zou oplossen door een zevende politiezone van de te maken, is eveneens uitgekomen. Zolang Brussel niet één politiezone krijgt, zoals dat het geval is in alle grote wereldsteden, krijgen ze de problemen er nooit opgelost en blijft het daar dweilen met de kraan open.

   Om in België tot een confederale oplossing te komen – de natte droom  van Bart De Wever – zou men beter het Zwitserse systeem toepassen. Nog zo iets dat ik al jaren schrijf. Daar dekt de overheid 100% van haar beslissingen, wat als gevolg heeft dat dat land een overheidsbeslag heeft van 33%. In België is dat 55%.

--

  En dan nog dit:

   Gent, met ongeveer de helft van het aantal inwoners van  Antwerpen, heeft dubbel zoveel leefloners! Het resultaat van jaren groen-links bestuur met een liberale burgemeester die dat bestuur tijdens de vorige legislatuur geen strobreed in de weg legde en dat ook nu niet zal doen… 

   Zoals verwacht heeft Bart De Wever van de koning nog eens uitstel van executie gekregen, deze keer tot 10 december. Of het allemaal veel zal uitmaken, is maar de vraag. Ondertussen is Vivaldi in lopende zaken bevestigd en mag die de zaken draaiende proberen te houden, met een noodbegroting voor de eerste drie maanden van 2025. België zal zijn staatsschuld wel in 4 jaar binnen de Europese normen moeten brengen i.pl.v. 7 jaar als het tijdig orde op zaken had gezet.

   In onze buurlanden is het al niet veel beter. In Duitsland trekken de socialisten van de SPD opnieuw naar de volgende stembus met de kleurloze Olaf Scholz, nadat tegenkandidaat Boris Pistorius, die bij de eigen  kiezers een stuk beter overkwam, had afgehaakt. De Nederlandse centrumrechtse regering blijft strompelen over de NSC-partij van huilebalk Pieter Omtzigt, een soort Eddy Wally, waarvan enkele ministers hebben afgehaakt en hijzelf pas weer meespeelt na een burn-out. In Frankrijk dreigt de regering te vallen over een begroting waarmee Marine Le Pen het niet eens is.

   Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan  blijft The Donald zijn duivels ontbinden, maar zal hij toch moeten wachten tot hij officieel zal zijn aangesteld en dat is dus pas op 20 januari 2025.

   December, een feestmaand? Eerst zien, zei de blinde!

      In het Izegem van ‘Geert Burger’ komt er nu toch een nieuw gemeentelijk bestuur mét deelname van het Vlaams Belang en dit niettegenstaande de bedreigingen van o.m. jobverlies die er door de zgz traditionele partijen waren geuit

   En daar houdt het niet bij op. Ook in het Kempense Brecht komt er een nieuw gemeentelijk bestuur van enkele plaatselijke partijen met het VB, dat zich daar ‘Ons Brecht’ zal noemen, in navolging van ‘Ons Ranst’.

   Samen met de volstrekte meerderheid in Ninove en het akkoord in Ranst betekent het wel dat het cordon sanitaire in Vlaanderen wel degelijk doorbroken is. Dat leden van plaatselijke partijen, die het eindelijk gewaagd hebben, hun lidmaatschap bij die traditionele partijen zijn kwijtgespeeld, zal hen een zorg wezen. Zoals ik al eens schreef, houden die traditionele partijen straks geen  leden meer over met een partijkaart.

   Cordon sanitaire is een ondemocratische vorm van politieke zelfverminking,  waarbij specifiek voor Vlaanderen, een volk zijn electorale meerderheid afgeeft.

      Alhoewel er politiek momenteel niets te beleven valt, blijft men toch opiniepeilingen houden. Dat geldt o.m. voor die van Het Laatste Nieuws en VTM, met als resultaat dat er feitelijk niets is veranderd sinds de verkiezingen. De verschillen blijven binnen de foutenmarge van 3%. Het is wachten op Godot (of wordt het Trump?).

   Mocht De Wever er toch nog in slagen een nieuwe federale regering te vormen, de zgz ‘Arizona-coalitie’, dan zou hij – volgens de nieuwe wet op de lokale verkiezingen – in Antwerpen als burgemeester moeten worden opgevolgd door de partijgenoot met de meeste stemmen, in dit geval Els van Doesburg, die op 13 oktober de meeste stemmen haalde na hem op de N-VA-lijst. Wil hij dat niet, dan kan hij een andere opvolger kiezen – Koen Kennis bv - maar daarvoor wordt de tijd wel erg krap.

   Wordt het Els van Doesburg, dan krijgt de koekenstad een burgemeester die in Nederland is geboren, meer bepaald in Soest bij Utrecht. Op haar achtste kwam ze met haar familie naar België. Ze is nu in de dertig en zal officieel wel Belg geworden zijn, anders had ze niet kunnen deelnemen aan de verkiezingen alhier. Doet me denken aan mijn eigen familie in de persoon van mijn  betovergrootvader,  die vanuit wat nu Nederlands Noord-Brabant is, ook de grens richting zuid overstak. Maar dat was in 1830…

      Maandag gaat Bart De Wever, volgens filmmaker Paul Jambers ‘een politiek beest’, voor een derde keer op bezoek bij Filip de Laatste om God weet wat te vertellen. Veel  kans op slagen lijkt er ook deze keer niet in te zitten als men weet dat niet De Wever maar Crootje van Lopende Zaken  een federale noodbegroting voor volgend jaar aan het klaarstomen is.  Als die er op 31 december niet zou zijn, is dat geen catastrofe, maar zal die er o.a. wel voor zorgen dat de schatkist vanaf 1 januari 2025 de beoogde meer-inkomsten uit BTW zal verliezen, die een deel van de fiscale hervorming zou moeten financieren. Verder zal de federale regering dan vanaf 01.01.2025 met ‘twaalfden’ moeten werken, één  twaalfde van het normale budget.

   En dan is er nog de deadline, dat De Wever volgens de Wet vóٕٕٕór Kerstmis moet beslissen of hij al dan niet burgermeester blijft van de koekenstad. Anders moet hij daar zijn opvolger aanduiden. Doet hij dat niet, dan wordt het Els van Doesburg, die in Antwerpen op 13 oktober de meeste voorkeurstemmen haalde.

  Politiek beestenspel, zeg maar…

   ‘Europa heeft de helft van de supermarkt geïmporteerd, omdat het goedkoper was. We hebben onvoldoende geïnnoveerd, geen nieuwe sectoren veroverd, te weinig nieuwe en waardevolle bedrijven voortgebracht. Onze productiviteit slabakt, terwijl onze actieve bevolking krimpt en onze algemene kosten stijgen. Onze energievoorziening is achterhaald en duur.’

   Bovenstaande is niet van mij maar van Mario Draghi, voormalig voorzitter van de Europese Centrale Bank en ex-premier van  Italië. De man die met de slogan ‘Whatever it takes’ de euro op koers hield, wat hem de titel ‘Super Mario’ opleverde. In een rapport van 400 bladzijden, dat ondertussen ‘Draghi 2.0’ genoemd wordt, stelt hij dat om Europa op koers te houden, er jaarlijks 800 miljard euro extra zal nodig zijn.

   Nota bene: dit Draghi 2.0  rapport kwam er vóór de eclatante  Amerikaanse presidentsverkiezingsoverwinning van The Donald. Als Europa niet ingrijpt zou het dus nóg erger kunnen worden, zoals ik reeds vreesde in mijn blog van 20 dezer (‘Fasten Seatbelts’).

   Education First (EF) is een internationale organisatie die taalcursussen organiseert en elk jaar een ranking publiceert voor de kennis van het Engels, nog altijd de eerste wereldtaal. Net zoals vorig jaar staat Nederland op de eerste plaats, gevolgd door Noorwegen en Singapore. België vinden we op die lijst terug op plaats 13, liefst 5 plaatsen lager dan vorig jaar. Met daarbij de kanttekening dat als Vlaanderen alleen mee zou tellen, het op de allereerste plaats zou staan, nog vóٕór Nederland. Dat dat bij België niet het geval is, hebben we dus uitsluitend te danken  aan Wallonië, waar men nog steeds denkt dat hun Frans de belangrijkste taal van de wereld is, alhoewel dat al zeker een halve eeuw niet meer het geval is, zeg maar sinds WO II.

   Ondertussen zijn onze Vlaamse leerlingen nog steeds verplicht het Frans als tweede taal te leren, terwijl de Franstaligen kunnen kiezen tussen Engels, Nederlands  en Duits. Democratie op zijn Belgisch…

      Ik ben blijkbaar niet de enige die vindt dat het met Brussel de verkeerde kant opgaat. In ’t Pallieterke van 21 november  weet Angelique Vanderstraeten – sinds jaar en dag de economische medewerkster van mijn lijfblad – te vertellen dat er elk jaar zo’n dikke 3.000 bedrijven wegtrekken uit Hellhole City. Als het een troost mag zijn: 1.853 van die uit Brussel vertrekkende bedrijven vestigden zich vorig jaar in Vlaanderen.

   Dat men zich in politieke kringen  daarover nog steeds geen zorgen maakt, komt doordat zelfs vandaag de dag het Brussels Gewest – met 10% van de bevolking - nog steeds goed is voor 20% van het Belgische bruto nationaal product (bnp). De vraag is maar of dat gaat ‘blaffeturen’.

 --

   En dan nog dit: bankverzekeringsbank Belfius, de opvolger van Dexia en in de eerste plaats Belgisch, zou niet langer bereid zijn nog geld te lenen aan de Waalse steden Luik, Charleroi en Mons die schulden hebben die twee tot driemaal hoger liggen dan in vergelijkbare Vlaamse steden. Bij Mons (Bergen) komt daar nog een extra politieke reden bij,  nl dat de communisten van de PTB daar nu mee in her stadsbestuur komen, wat het alleen maar erger zal maken. Om een idee te geven hoe daar met geld wordt omgesprongen: het nieuwe spoorwegstation van Mons zou 13 (dertien) keer meer kosten dan gepland…

   Al jaren schrijf ik in deze rubriek dat Brussel één grote verkwisting is, waarbij men de 19 gemeenten zou moeten herleiden tot één, met één burgemeester, één schepencollege, één gemeenteraad en één OCMW. Dat laatste werd nog maar eens bevestigd door het schandaal dat er nu in de gemeente Anderlecht is, waarbij men een leefloon kon krijgen zonder dat daar iets tegenover stond, soms zelfs zonder in Anderlecht te wonen. Men werkte dan met een vals adres. Anderzijds is het geweten dat mensen die wél terecht een leefloon hadden aangevraagd, er op een wachtlijst van het OCMW kwamen te staan, Met het excuus dat er te weinig personeel voor zou geweest zijn…

   Cieltje Van Achter (N-VA), de nieuwste Vlaamse minister voor Brussel, mag er achteraan gaan, en niet alleen in Anderlecht maar ook in de andere 18 (achttien!) Brusselse gemeenten en niet alleen voor wat het OCMW betreft. Het OCMW-schandaal zou wel eens het topje van de ijsberg kunnen worden…