Nomen est Omen

   Het succes van ASML, de chipmachinebouwer uit Veldhoven (Noord-Brabant), waarover ik al enkele keren geschreven heb, heeft ook een Vlaams-Kempens tintje. Uit een reportage van Ter Zake bleek nl onlangs nog dat de firma al jaren samenwerkt met het Vlaamse IMEC* dat op zijn beurt verbonden is aan de ULeuven en daarmee in verbinding blijft. Zeker nu de mogelijkheid bestaat dat ASML een of meerdere vestingen wil neerzetten in de regio Turnhout.

   Het is niet de enige aan de gang zijnde samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen. Denk maar aan de samenwerking van de haven van Gent met die van Vlissingen en Terneuzen. Of aan de plannen om beter samen te werken van de havens van Rotterdam en Antwerpen, zowat de grootste havens van Europa. Ik ben het niet altijd eens met De Wever, maar hij heeft wel gelijk als hij zegt meer Benelux te willen. Daar is Vlaanderen beter bij af dan in een België waar het zijn meerderheid heeft afgegeven.

--

*Imec staat voor ‘Interuniversitair Micro Electronica Centrum’.

      Nadat Valerie Van Peel, voorzitster van CD&V, verteld had over onregelmatigheden bij de ziekenfondsen i.v.m. rijke klanten (‘met een Porsche aan hun deur’) maar met officieel een laag verklaard loon bij die fondsen, die voor een appel en een ei naar de dokter konden gaan, reageerde ons mateke daarop in het Tv-journaal van de VTM op zaterdagavond. Hij vond die uitleg van Valerie maar niks, waarbij VTM dat allemaal slikte. De familie Rousseau ís een ziekenfonds op zich. Moeder Rousseau is er de voorzitster van, vader Rousseau houdt er zich bezig met de jeugdbeweging (o.m. voor de jeugdkampen) en ons mateke zelf is de voorzitter van  de partij die het allemaal beheert. Hij is dan ook gekant tegen besparingen bij zijn ‘familiebedrijf’. Het doet denken aan die bruiloft in familie op dat luxeschip in de haven van Saint Tropez in  volle coronatijd. ‘Les affaires, c’est l’argent des autres’…

      Zoals verwacht heeft ook de derde kredietbeoordelaar, Standard&Poors (S&P), de kredietwaardigheid van België verlaagd en zal het land straks meer moeten betalen als het nieuwe leningen aanvraagt. E.e.a. is het gevolg van de aanhoudende onevenwichten in de Belgische financiën van zowat alle federale regeringen sinds die van Jean-Luc Dehaene. Daar is ook die van Charles Michel bij, waartoe toen ook de N-VA van huidig premier De Wever behoorde, de man waarvan nu verwacht wordt dat hij e.e.a. gaat oplossen..

   '

   'Rule, Britannia, Britannia rule the waves”, zongen de Britten. Misschien zingen ze dat nog steeds, maar de zeeën beheersen ze niet meer. Dat valt nu te beurt aan de Amerikanen en dat zal zo nog wel een tijdje duren. Niet alleen de ‘waves’ trouwens, maar waarschijnlijk ook de AI-gekte.

   China bouwt zijn militaire macht wel verder uit, maar haalt de VS alleen bij in de fantasieën van onze linkse intellectuelen. Net zoals het met de Sovjets is verlopen. China mag dan wel miljoenen mensen uit de armoede hebben gehaald door afstand te nemen van het harde communisme, het wordt geen Amerika, dat zich kan veroorloven een veredelde marktkramer als president te hebben.

   En Europa staat er bij en kijkt er naar. Het geeft nu zelf toe dat de uitstap uit de kernenergie (‘The Green Deal’) een grove vergissing was, waardoor onze energieprijzen zowat de hoogste van de hele wereld zijn geworden. Met beter hopen is de tijd verlopen.

      Arizona, de regering De Wever, is nog niet aan de nieuwe patatten. Zij zal de overheidsuitgaven drastischer moeten beperken. Dit land kan het zich niet meer veroorloven drie keer meer justitiegebouwen te hebben dan bv Nederland, de helft van langdurig zieken die dat niet echt zijn, ziekenhuizen te hebben die op 100 m van elkaar liggen, speciale pensioenregelingen te hebben, zoveel politici en ambtenaren, subsidies te geven voor alles en nog wat en ga zo maar door.

   Een te groot aantal inwoners van dit land is afhankelijk van de overheid voor zijn inkomen. Op ± 4 miljoen loontrekkenden telt België er bijna 2 miljoen in de publieke dienstverlening...

   En dan zijn er Brussel en Wallonië die de middelen niet hebben om aan een herstel deel te kunnen nemen, omdat hun economisch draagvlak daarvoor te klein is, terwijl ze politiek gesproken boven hun stand leven. Het zal niet Flip de fixer zijn die dat alles gaat oplossen , misschien Flip de flipper, maar dan zal hijzelf een stap achteruit moeten zetten en dat zie ik niet meteen gebeuren.

      In blessuretijd heeft Arizona dan toch weer een noodoplossing gevonden om verder te kunnen sukkelen. Een energiesteun van zo’n 80 miljoen euro werd goedgekeurd en zal voornamelijk gaan als compensatie voor de mensen die met de eigen wagen moeten gaan werken. Hop, naar de volgende problemen, want die komen er zeker nog. Door de aanzienlijke begrotingstekorten en de oplopende staatsschuld gaat er steeds meer geld naar de renteafbetalingen. Dat danken we in de eerste plaats aan de twee regeerperiodes van Verhofstadt die de kans miste om in gunstigere tijden de staatsfinanciën op orde te zetten.

--

     Ook Trump heeft weer een keer uitstel gegeven voor het conflict met Iran. ‘TACO’, weet je wel (Trump Always Chickens Out). Dit keer zou hij het gedaan hebben op vraag van bemiddelaar Pakistan.

   De nieuwste Belgenmop: Koning Filip is op handelsmissie, in een land waar hij dit voor de allereerste keer doet: België! Hij is op missie in zijn eigen land, het land dat volgens The Economist nooit meer zou uitgevonden worden mocht het nog niet bestaan. Hij gaat er bedrijven bezoeken aan weerzijden van de taalgrens. De Vlaamse en Franstalige werkgeversorganisaties zien het als een duw voor meer samenwerking en arbeidsmobiliteit tussen de regio’s.

   Wat dit allemaal gaat uithalen is nog een vraagteken. Gaan de Vlamingen nóg harder moeten werken of gaan de Walen nóg meer krijgen zonder dat harder werken waaraan ze zo’n hekel hebben?

   Dit land heeft momenteel het grootste begrotingstekort van de hele eurozone. Met zes parlementen en evenveel regeringen hebben we niet alleen een veelvoud aan politieke mandaten en medewerkers, maar ook te weinig mensen aan het werk in de privésector, zeker in Wallonië. En dan zwijgen we nog best over Brussel dat steeds meer begint te trekken op het Chicago van Al Capone.

   Flip de Laatste gaat daar iets aan  doen. Houdt u vast aan de takken van de bomen!

      Het ‘zottekensspel’ tussen de Trump administratie en de ayatollahs, zoals ik het in een vorige blog beschreef, blijft voortduren. De ene beslissing is nog niet genomen of ze wordt al ontkend.

   Op nationaal vlak is het al niet veel beter. Daar is het Bouchez die schoonmoeder blijft spelen. Dat alles met de wetenschap dat zijn partij bij eventuele vervroegde verkiezingen volgens de peilingen de meerderheid in Wallonië niet meer zal behalen, ook niet samen met Les Engagées.

   Tenslotte is er de staking bij Bpost, die in Wallonië zijn derde week in gaat. Allemaal nog een gevolg van het feit dat men destijds de start van de pakjesverzending gemist heeft en die markt nu nog steeds grotendeels in handen is van de buitenlandse concurrentie.

   Onzekerheid troef dus, op alle gebied.

     ASML, de Noord-Brabantse chipmachinebouwer uit Veldhoven, bij Eindhoven, blijft in het nieuws. Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 22 maart is het bedrijf met een beurswaarde van 460 miljard euro in haar branche het meest waardevolle geworden van heel Europa. Haar EUV’s zijn de meest geavanceerde machines waarmee de modernste chips worden gemaakt. Met geheugenchipklanten als Samsung, Micron en SK Hynics die hun inzet op EUV en immersielithografie opvoeren, zit ASML op rozen..

   ASML maakte vorig jaar een  winst van  2,8 miljard euro  en heeft een orderboek van 38,8 miljard euro. Het heeft plannen om serieus uit te breiden en dat zou wel eens in ‘onze Kempen’* kunnen zijn. Net zoals DAF in de jaren 1960 een deel van haar productie overbracht naar Oevel/Westerlo, zou ASML overwegen dit te doen naar nieuwe vestigingen in Arendonk en/of Turnhout. De afstand Veldhoven-Turnhout is trouwens een stuk korter dan die van  Eindhoven-Oevel. Voor de regio Rotterdam- Eindhoven-Antwerpen-Leuven zou dat ook een stap in de goede richting zijn. ‘Brainport Kempen’, zeg maar.

--

   * ‘Onze Kempen’ is maar een deel van de hele Kempen die zich uitstrekt van ’s Hertogenbos tot een deel van de twee provincies Limburg en Antwerpen, en die gesplitst werd bij het ontstaan van het land dat nooit meer zou uitgevonden worden.

      Na ratingagentschap Fitch heeft nu ook Moody’s de kredietwaardigheid van België verlaagd. Volgens het IMF hebben we momenteel de allerslechtste begroting van Europa.

Mogelijks volgt volgende week ook S&P, het derde ratingsagentschap. Dat is slecht nieuws voor de Belgische begroting.

   Hoe zit het nu met de hervormingen van Arizona?  Wel, die blijken niet voldoende te zijn. Er wordt nu al wekenlang gediscuteerd over energiesteun waarvoor geen geld blijkt te zijn, met Bouchez als stoorzender. Hoe het nu verder moet blijft een raadsel.

      De arbeidzaamheid in Vlaanderen heeft zijn hoogste peil ooit gehaald: 77%. Zo’n 10% meer dan in Wallonië, waar nog maar eens gestaakt wordt, dit keer bij Bpost omdat men daar de uurroosters wil aanpassen. In Vlaanderen wordt er wel wat gestaakt in Limburg, niet uit solidariteit, maar omdat de post daar gedeeltelijk afhangt van Luik. Een zoveelste discriminatie waarvan Vlamingen binnen België het slachtoffer zijn.

--

    Arizona heeft ondertussen nog geen beslissing genomen over de steun  van de staat i.v.m. de hogere energiekosten, e.e.a. na het zoveelste zottekensspel tussen Trump en de Ayatollahs. Wie leeft, zal zien.

      In ’t Pallieterke van 16 dezer pleit Carl Devos, de bekende politicoloog van de UGent, voor minder partijen, en Kamervoorzitter Peter De Roover voor minder parlementsleden. Ik zou zeggen dat ze allebei gelijk hebben in dit land dat nooit meer zou uitgevonden worden als het al niet bestond (dixit The Economist). En dan hebben we het nog niet gehad over de verschillende politieke niveaus die elkaar af en toe overlappen. Het is geen en/of, maar een en/en-verhaal. Een variant op dat van het bos dat men niet meer ziet door de bomen.

--

  Bij bovenstaande nog dit:

-        Carl Devos zou zijn zin krijgen als men de verkiesdrempel van 5 op 10% zou brengen.

-        De N-V A  had het – zekere regionaal -  met één partij minder kunnen doen als men het VB erbij had gehaald.

      Er zijn nogal wat reacties op de verkiezingsoverwinning van Péter Magyar in Hongarije en velen zeggen dat hij niet veel beter is dan Orbán. Dat zal de toekomst moeten uitwijzen. Wie 2/3^de van de stemmen haalt, moet een kans kunnen krijgen. Twee-derden, een cijfer waarvan onze Vlaams-nationalisten alleen maar kunnen dromen, zeker nadat gebleken is dat De Wever al in 2020 in dat interview met Wimke Devilder gezegd had nooit met het VB te zullen samenwerken. Op die manier wordt 51% al een onmogelijke zaak die ikzelf niet meer mee zal maken..

   De 16 jaar die Orbán aan het bewind was doen denken aan de tijd van Wilfried Martens bij ons. Die is ook bijna 14 jaar federaal minister-president geweest, al dient gezegd dat zijn laatste termijn bijna volledig beheerst werd door zijn kabinetschef Jean-Luc Dehaene die hem trouwens vrij succesvol opvolgde.

      Péter Magyar heeft zijn achternaam niet gestolen. ‘Magyar’ betekent nl ‘Hongaars*’. De postzegelverzamelaars zullen het zich ook nog wel herinneren. Péter staat voor een zware taak:  We kunnen alleen maar hopen dat Hongarije onder Magyar een duidelijkere Europese richting uit zal gaan, iets vergelijkbaar met Polen, dat zo’n beetje het Duitsland van Oost-Europa werd na de verkiezingswinst van de Poolse pro-Europese oppositie in 2023.

   Ik kan best begrijpen dat niet iedereen het daarmee eens is, maar Europa verdeeld achterlaten is ook geen optie. 16 jaar eenzelfde aan ’t bewind is niet goed, ook niet in een democratisch land. Dat meer dan 2/3^de van de kiezers voor verandering heeft gestemd, zegt genoeg. Het wordt afwachten wat het zal worden na de tussentijdse verkiezingen in The States, want het ziet er niet naar uit dat de republikeinen het daar, na de stunts van The Donald, dit keer weer gaan halen.

--

* Het Hongaars is een taal die niet behoort tot de Indo-Europese talen. Ze is verwant is met het Mongools, zoals o.m. ook het Turks, het Fins, het Laps en het Ests. Dzjengis Khan en Attila, weet je wel…

      Viktor Orbán heeft de parlementsverkiezingen in Hongarije verloren en wel dusdanig dat de oppositie waarschijnlijk de 2/3^de meerderheid zal halen. We zullen nog zien wat het daarna wordt, maar slechter kan moeilijk.

   Wat ik Orbán vooral verwijt – en dat vindt men nauwelijks terug in onze pers – is dat hij zijn jeugdidealen verloochend heeft. Bij de Hongaarse opstand tegen de Sovjet-bezetter werd de toenmalige Hongaarse premier, Imre Nagy, door de Russen  gevangen  genomen en geëxecuteerd. Na de val van de Sovjetunie kreeg Nagy een herbegrafenis waarop het woord gevoerd werd door Viktor Orbán, toen een studentenleider. Van die speech heeft hij zich later niet alleen niets van aangetrokken, maar zelfs het tegenovergestelde gedaan. Het heeft nog lang geduurd, maar nu ligt hij er en hij ligt er hopelijk voor goed.

       Het wordt tijd dat ik streekgenoot Wout Van Aert eens te pakken krijg. Rik Van Steenbergen heb ik persoonlijk gekend, nadat vader hem, bij zijn afscheid, enkele bouwgronden aan de kust van Sardinië cadeau had gegeven. Rik Van Looy kreeg ik te pakken na een Ronde van Sardinië die hij gewonnen had nadat hij op exact de juiste plek in de eerste rit demarreerde die we hem met een groot reclamebord hadden voorgesteld. Wout, afkomstig uit Lille, een gemeente die grenst aan Kasterlee, verhuisde naar Herentals vlakbij een restaurant waar ik nog wel eens ga eten. Na West-Vlaanderen hebben de Antwerpse Kempen  zowat de beste wielrenners van Vlaanderen voortgebracht en daar kan ik alleen  maar fier op zijn.

--

   En dan nog dit:

   ‘Den Trump’ doet mij denken aan Achille Van Acker (’Aziel Zarbon’ voor de ingewijden), een naoorlogse Belgische premier, die als slagzin had ‘J’agis, puis je réflechis’  Alleen doet The Donald dat voor zaken die de hele wereld raken, niet alleen het Belgiekske van de jaren stilletjes.

      N.a.v. de zgz vredesgesprekken over de Iran-oorlog, die zaterdag begonnen in Pakistan, loont het misschien wel eens de moeite te lezen waarom de Amerikanen al meer dan eens in Azië aan het kortste eind getrokken hebben in gewapende plaatselijke conflicten. Een voorbeeld daarover is het boek ‘The Ugly American’, een politieke roman van Eugene Burdick en William Lederer uit 1958 die toen de mislukkingen van het Amerikaans diplomatiek corps in Zuidoost-Azië beschrijft. Het boek hekelt de arrogantie, incompetentie en het falen van Amerikaanse diplomaten in Zuidoost-Azië tijdens de Koude Oorlog. Het is bijna perfect toepasbaar op The Donald en zijn entourage in hun huidige Midden-Oosten aanpak.

--

   Niet alleen het boek ‘The Ugly American’, ook dat van‘Het Peter Principe’, dat ik in deze rubriek al enkele keren belichtte, zou hier van pas kunnen komen. Het principe dat in een hiërarchische organisatie – zoals bv een staatsbedrijf – medewerkers worden gepromoveerd tot ze hun niveau van onbekwaamheid bereiken. ‘Dood gepromoveerd’, zeg maar. Het werd te boek gesteld door Lawrence J. Peter, een Canadees pedagoog, vandaar de naam en blijft actueel.

      Niet alleen het boek ‘The Ugly American’, ook dat van ‘Het Peter Principe’, dat ik in deze rubriek al enkele keren belichtte, zou hier van pas kunnen komen. Het principe dat in een hiërarchische organisatie – zoals bv een staatsbedrijf – medewerkers worden gepromoveerd tot ze hun niveau van onbekwaamheid bereiken. ‘Dood gepromoveerd’, zeg maar. Het werd te boek gesteld door Lawrence J. Peter, een Canadees pedagoog, vandaar de naam en blijft actueel.

--

   ‘Den Trump’ is nog het best te vergelijken met de Belgsiche naoorlogse ex-premier Achille Van Acker (’Aziel Zarbon’ voor de ingewijden) van wie de uitspraak ‘J’agis, puis je réflechis’ bij de kenners is bijgebleven.

     ‘The Ugly American’ is de titel van een politieke roman van Eugene Burdick en William Lederer uit 1958 die toen de mislukkingen van het Amerikaans diplomatiek corps in Zuidoost-Azië beschrijft. Het boek hekelt de arrogantie, incompetentie en het falen van Amerikaanse diplomaten in Zuidoost-Azië tijdens de Koude Oorlog. Het is bijna perfect  toepasbaar op The Donald en zijn entourage in hun huidige Midden-Oosten aanpak.