Brabo III

   In deze rubriek schrijf ik al jaren dat men die  ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ beter afschaft. In werkelijkheid gaat om de Franstalige Gemeenschap, die zich alleen zou moeten bekommeren om het Franstalig Onderwijs en Cultuur, geen eigen inkomsten heeft en niet eens in de Belgische Grondwet wordt vermeld, feitelijk ongrondwettelijk is en kan worden geïntegreerd in  het Brusselse en Waalse Gewest, zoals het Vlaamse Gewest dat reeds decennia geleden heeft gedaan met de Nederlandstalige Gemeenschap. Die integratie kan gebeuren zonder welke hervorming ook.

   Het is te logisch om waar te zijn, maar in het land dat nooit meer zou uitgevonden worden, is het dat niet. De Fédération heeft nl zopas beslist een handelsvertegenwoordiging te vestigen in Rabat, Marokko, het land waaruit heel wat jongelui zouden willen vertrekken, zoals we zopas nog hebben  meegemaakt in de Spaanse enclave Ceuta. De handelsvertegenwoordiger voor Brussel wordt een zekere Moustapha Budehich (klinkt echt Brussels), die momenteel kabinetschef is van Brussels minister Ahmed Laaouej (klinkt even Brussels). Budehich krijgt daarvoor, voor een periode van 5 jaar, 150.000 euro per jaar, plus vergoedingen voor het verblijf van zijn familie.

    Wat mij in deze zaak het meest stoort, is niet dat de Brusselse minister-president Boris Dilliès (MR) het daarmee eens is, maar wel dat onze Vlaamse partijen, niet alleen in Brussel, maar ook daarbuiten, daartegen niet eens protesteren en Brussel nog altijd beschouwen als de hoofdstad van Vlaanderen. Arm Vlaanderen!

   Om de wille van de smeer likt de kat de kandeleer…

   De Belgische tienjaarsrente is gestegen naar 3,79 procent, het hoogste peil sinds 2012, iets waarvoor de Nationale Bank had gewaarschuwd.   

   Tussen 2022 en 2026 ging bijna 1 extra procentpunt van het Bruto Binnenlands Product (bbp) op aan de betaling van de rente op de overheidsschuld. Om het te zeggen met de woorden van François Villeroy de Galhau, een gewezen gouverneur van de Banque de France, waar het al niet veel beter loopt: ‘Het land zit vast in een proces van geleidelijke verstikking’.

   Zo hoort men het ook eens van iemand anders, van iemand die er bovendien iets van kent. De Wever & Co zullen weten wat doen dit najaar!

      Het was me daar wat in Ceuta, de Spaanse enclave in Noord-Marokko, toen er zo’n 70.000 (!) meestal jonge mannen de landgrens negeerden en via de zee de enclave binnenkwamen. Groot alarm in Spanje, maar die invasie was het gevolg van een beslissing van het Spaanse Hooggerechtshof, dat op 8 juli geoordeeld had dat migranten die op zee worden onderschept op weg naar de enclaves Ceuta en Mellilla niet zonder meer teruggestuurd kunnen worden, maar een asielprocedure moeten kunnen opstarten.

   Ondertussen zijn de meeste van die onverwachte gasten naar hun land van herkomst teruggestuurd, maar meer dan 70 hebben het niet overleefd.

   Dat drama in Ceuta is mede het gevolg van een beslissing van de linkse Spaanse regering van Pedro Sanchez die dit jaar honderdduizenden mensen zonder papieren een verblijfsvergunning heeft gegeven om ze als werkkrachten in te zetten. Het doet denken aan het ‘Wir schaffen das’ van Angela Merkel in 2015.

    Tom Van Grieken kreeg ooit bakken kritiek toen hij zei te vrezen voor de omvolking van Europa. Die is echter reeds volop bezig.

   Het doek lijkt nu definitief te zijn gevallen over de Bende van Nijvel die, zo’n 40 jaar geleden, 28 dodelijke slachtoffers maakte en waarvan het Belgisch Gerecht niets, maar dan ook niets zou hebben teruggevonden. Lezers van mijn blog weten dat ik daar anders over denk en ik wil daarop nog even terugkomen.

   Half maart 2024 verscheen in De Standaard een interview over de Bende van Nijvel, een van een hele bladzijde, van Eddy Vos (67). Eddy wie? Wel, ik kende de brave man toen ook niet, maar hij had de laatste 15 jaar aan het hoofd gestaan van het onderzoek naar de Bende van Nijvel, ging nu met pensioen en vond het erg de naastbestaanden van de slachtoffers niet te kunnen geven hebben waarop ze hoopten. Nul komma nul. Om dezelfde reden is het al een tijdje geleden dat ik er nog over geschreven heb. Dat ik het nu wel weer doe, is niet uit leedvermaak maar het gevolg van een vraag toen van Yves Barbieux, de journalist van dienst, die op het einde van het interview vroeg wat er nog niét gebeurd was in het dossier van de Bende, waarop Vos o.a. de CCC vermeldde. En laat dit nu juist het thema zijn dat ik steeds bespeeld heb in deze zaak.

   Heel het onderzoek naar de Bende van Nijvel was gericht op de mogelijke, bijna zekere interventie van al dan niet militaire rechtse krachten, terwijl ik steeds heb volgehouden dat de CCC, de ‘Cellules Communistes Combattantes’ er ook iets mee te maken konden hebben. Het was nl té opmerkelijk om toevallig te zijn dat, nà het oprollen van de CCC,  die bommen plaatsten waarbij doden vielen en openlijk ervoor uitkwamen ons democratisch systeem te willen ontwrichten, er door de zgz Bende van Nijlen geen enkele aanslag meer werd gepleegd. Niet één. Maar zo’n idee paste niet in de complottheorie van de Belgische Staatsveiligheid die zich liever bezig hield met het schaduwen van betogingen en vergaderingen van het Vlaams Blok/Belang. Het dossier van de bende werd, om redenen die nooit bekend werden gemaakt, van Dendermonde overgebracht naar Charleroi, waar het jarenlang stof heeft vergaard tot niemand er nog iets serieus in kon terugvinden. De verjaardagstermijn werd speciaal voor deze zaak van 30 op 40 jaar gebracht, maar meer dan een bezigheidstherapie – waaraan op een gegeven ogenblik zo’n 100 man ‘werkte’!- is het nooit geworden. Nu verjaart het dossier definitief en is het ‘over and out’

      In mijn blog van 8 juli (‘Voetbal & Varia’) schreef ik reeds dat FIFA-baas Infantino zijn naam niet gestolen had, nadat hij Donald Trump een nep-vredesbeker had gegeven. De man is inderdaad infantiel*, en daarmee houdt het zelfs niet op. Op vraag van The Donald maakte hij zelfs een rode kaart ongedaan van niet toevallig een Amerikaanse speler, die daarna mee tegen België zou spelen, iets wat gelukkig zonder sportieve gevolgen bleef.

   Nu komt hij af met het voorstel om het FIFA-WK te verkopen waarbij elk land aandelen krijgt en straks álle ±150 FIFA-landen  zullen kunnen deelnemen aan een volgend WK. Dat zou o.m. kunnen betekenen dat Europese landen dan voorrondes zouden moeten kunnen gaan spelen in bv Chacamaca en Cochabamba. Gelukkig is de UEFA het daarmee niet eens en bestaat er de mogelijkheid dat we straks twee competities naast elkaar zullen krijgen, zoals dat nu al het geval is in de bokssport.

   Voetbal moet een sport blijven, geen financiële bedoening.

--

* Infantiel betekent ‘nog kinderlijk, hoewel volwassen’. In Spanje kent men de term ‘Infante’. Dat betekent daar dan weer ‘zoon van koninklijke bloede, geboren na de kroonprins’.

--

  Ondertussen blijkt de infantiele zijn voorstel weer te hebben ingetrokken. Dat vernam ik pas zaterdagmorgen, nadat bnovenstaande al gepubliceerd was. Hij blijkt ook de 'Trumpziekte' gekregen te hebben gekregen. Zien hoe vercer afloopt.

      We staan dit weekeinde weer voor het drukste van het jaar voor wat het wegverkeer betreft. Heel wat Belgen en Nederlanders keren terug uit vakantie en anderen  gaan nu pas vertrekken. Dat is niets nieuw. Wat er dit jaar wél bijkomt zijn de vele branden in Zuid-Europa die het allemaal nog ingewikkelder gaan maken. Niet alleen het verblijf, maar misschien ook de reis. Je zal maar uren overal in  de file staan. Het wordt meer dan altijd: Oost-West, thuis best.

   De zomerfeesten lopen op hun einde. De Tour, Tomorrowland en de Gentse Feesten zijn voorbij. Hier en daar is er nog wat te doen, vooral i.v.m. de zogeheten ‘Prides’, stoeten waarin heel wat mensen het zotteke uithangen om te bewijzen dat ze normaal zijn.

   Homofilie is geen schande, wordt bij ons niet meer als een ziekte beschouwd, zoals bij de Islam, maar eerder als een afwijking van de gewone norm, zoals bv linkshandigheid. Het tegenwerken zou,  volgens sommige zenuwartsen, ongunstige gevolgen kunnen teweeg brengen in de hersenhelften. Dit werd o.m. bevestigd door de Vlaamsgezinde professor Dr Karel Evrard, zenuwarts, zaliger gedachtenis, zoals ik al eens schreef in mijn blog van 21 mei van dit jaar.

   Als de Lgbti-gemeenschap echter serieus wil worden genomen, zal meer moeten gebeuren dan het zotteke uithangen, eerder het tegendeel, zoals we zopas nog in Berlijn hebben kunnen meemaken.

   Sinds de jaren 1950 groeit de Vlaamse economie systematisch sneller dan de Waalse en de Brusselse. Daardoor is er een belangrijk welvaartsverschil ontstaan dat nog steeds blijft groeien. Zoals ik hier al meermaals geschreven heb, is er ook qua werkzaamheidsgraad – 77% voor Vlaanderen, tegen 68% in Wallonië en 64% in Brussel – een verschil dat blijft groeien. Ondanks die verschillende dynamiek loopt het beleid in de regio’s grotendeels gelijk, o.m. door de’ automatische loonindex en de loonnorm, wat economisch gezien geen steek houdt. Om nog te zwijgen  over de politieke ambten waarbij Vlaanderen steeds benadeeld blijft.

   Hoe lang nog?

      Mathieu van der Poel, dé man van de laatste etappe in de Tour, is officieel een wel Nederlander, maar we zouden hem beter een Brabander noemen. Hij werd in 1995 geboren in het moederhuis van Kapellen, net zoals mijn oudste dochter, en zijn familie woonde toen in Heide-Kalmthout, dat grenst aan Nederland, meer bepaald aan Woensdrecht en Hoogerheide, waar de familie van der Poel vandaan komt.. Ikzelf werd geboren en getogen in Kalmthout, maar wist pas later dat de familie van der Poel er ook woonde. Straffer nog, ik had vader Adrie al eens ontmoet toen die een paar jaar deel uitmaakte van een wielerploeg die gesponsord werd door DAF-Trucks. Ik werkte toen in Eindhoven op de hoofdzetel bij de afdeling Bezoeken en had de eer de ploeg, met coach Fred De Bruyne, de fabriek te laten zien. Ik heb daar nog foto’s van.

   Het heeft gisteren nog eens geregend! Hier in Kasterlee hadden we in de late namiddag én 's nachts zelfs een flinke regenbui. Dat was weer even geleden en de natuur zal er dankbaar voor zijn. Toch mogen we niet klagen als men hoort en ziet wat er allemaal in Zuid-Europa gebeurt, waar tienduizenden hun huis moeten achterlaten om te kunnen overleven. Je zal maar in de regio van Bordeaux of Madrid wonen. Van Madrid zei men vroeger al ‘Cuatro meses de invierno y ocho de inferno’. De stad ligt nl op een hoogvlakte, waar het ’s winters koud kan zijn en ’s zomers heet. Maar wat ze daar nu beleven tart elke verbeelding.

*De titel verwijst naar de bekende roman uit 1937 van de Amerikaanse schrijver Louis Bromfield, die later ook verfilmd werd.

      Lezer Ottorongo reageert op mijn blog van gisteren over Trump’s fratsen en zegt dat het Westen hem beter zou helpen om die Straat van Hormuz open te houden. Dat klopt, maar wel op voorwaarde dat diezelfde Trump eerst met datzelfde Westen daarover een akkoord heeft en het niet gebeurt op zijn  ‘Aziel Zarbon’s’ (‘j’agis, puis je réfléchis’), zoals ik al eens vermeldde. Zolang Trump voor alles en nog wat om de haverklap van mening verandert, kan men op die man geen staat maken. Misschien brengen de tussentijdse verkiezingen in de US in november daar wel meer duidelijkheid in.

   Trump heeft zich nog geen klein beetje vergist door die oorlog tegen Iran te starten. Na de betogingen tegen het regime in februari had hij gedacht een eind te kunnen maken aan het Iraans regime. Dat is niet gelukt. Erger nog, het regime is er sterker door geworden, waardoor er voor Trump weinig anders overblijft dan deze oorlog uit te zweten. De verliezers zullen daarbij niet alleen de VS zijn, maar een groot deel van  de westerse wereld, dat hogere olieprijzen en de gevolgen ervan zal dragen. Dat Trump bijna dagelijks met een ander idee komt, het ene al wat gekker als het ander, zal daaraan weinig verhelpen.

Wij zijn twee vrienden, Flup en ik

Twee dikke vrienden, Flup en ik.

Wij blijven altijd bij elkaar,

Al worden we ook honderd jaar.

Twee dikke vrienden,

Tot de laatste snik.’

(Bart)

--

(Naar het gedichtje van Dennie Christiaan)

      Politiek Latijns Amerika is altijd een kruitvat geweest, van Bolivar over Allende tot  Ortega. Deze laatste verjoeg in 1979 met zijn linkse rebellen de toenmalige dictator van Nicaragua Somoza en is er nog steeds zelf president. Bij de laatste verkiezingen liet Ortega zijn tegenstanders opsluiten* en nu heeft hij – ondertussen 80 – besloten dat er in Nicaragua geen verkiezingen meer zullen komen. M.a.w. hij is nu zelf een dictator…

--

*Dat opsluiten van politieke tegenstanders gebeurt ook in het Turkije van Erdogan, nota bene: een land met het op één na grootste leger van de NAVO, al heeft de grootte van een leger in deze tijden van drones en raketten niet zoveel belang meer. Sinds de oorlog in Oekraïne is oorlog voeren een computerspelletje geworden.

   De Vlaamse én de federale regering hebben de laatste werkdag vóór hun vakantie nog vergaderd tot een stuk in  de nacht (de federale zelfs tot 05.00 uur zaterdagmorgen) en  hebben daar een  reeks van meer dan 80 akkoorden besproken die te lang is om op te noemen. Het lijkt er wel steeds meer op dat het ging volgens het principe ‘If you can’t convince them, confuse them’, waardoor men tenslotte het bos niet meer ziet door de bomen.

   Het wordt wachten op verder nieuws om e.e.a. te kunnen vernemen en/of verduidelijken. Dat zal dan iets worden voor na de nationale feestdag en de politieke vakantie.

  Wie leeft, zal zien 

      Spanje heeft uiteindelijk het WK Voetbal gewonnen. Opmerkelijk was het feit dat hun elftal slechts één doelpunt incasseerde en dat dat gescoord werd door onze Charles De Ketelaere, ex-Club Brugge en via Milaan terechtgekomen bij Atalanta Bergamo, de stad van o.m. wielrenner Felice Gimondi en componist Gaetano Donizetti.

   Ondertussen werd het contract van Rudi Garcia eind dezer maand niet verlengd als trainer van  de nationale ploeg. Hij haalde wel een behoorlijk resultaat, maar bleek regelmatig onberekenbaar en ook zijn rode en zwarte duivels waren het niet altijd met zijn beslissingen eens.

--

   Zondag gebeurde er nog iets speciaals. Tadej Pogacar, de nieuwe ‘kannibaal’, werd voor de tweede keer dit jaar geklopt en telkens door een van bij ons: in Parijs-Roubaix door Wout Van Aert en zondag door Remco Evenepoel die zijn  allereerste bergrit won in de ‘Toer de Zwans’.

      Brussel huisvest meer dan 120 internationale organisaties en ruim 300 buitenlandse diplomatieke missies. De economische impact daarvan loopt op tot een kwart van de totale economische actualiteit van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en tot 20% van de Brusselse tewerkstelling. Dat het niettegenstaande dat alles met Brussel de verkeerde kant uitgaat, komt door verpaupering, segregatie en toenemende criminaliteit, waardoor heel wat bedrijven uitwijken naar de Brusselse Vlaamse Rand, waar de economische groei de laatste tien jaar tot 5 keer hoger was dan in Brussel zelf. Het komt er daar nu wel op aan dat de verfransing er wordt tegengehouden, een werkje voor Vlaams Minister Weyts, die er woont.

   Als Brussel wil dat Vlaanderen haar niet los laat, moet ze daar dringend iets aan doen. Niet alleen het herleiden van de zes politiezones tot één enkele, maar ook de afschaffing van de ongrondwettelijke Fédération Bruxelles-Wallonie en het herleiden van de 19 gemeenten tot één stadsgewest. En tenslotte een correcte toepassing van de bestaande taalwetgeving.

       De Noord-Brabantse chipmachinebouwer ASML blijft onze wereld verbazen. Nadat vorige week bleek dat haar jaarcijfers met 3,7 miljard euro waren gegroeid, pakt het bedrijf nu uit met het bericht dat het elke medewerker op 1 januari 2027 een bonus van liefst 20.000 euro zal geven. De voorwaarden moeten nog worden uitgewerkt, maar vast staat dat de personeelsleden die die bonus zullen krijgen in dienst moeten blijven tot 1 januari 2030.

   Als tegenprestatie zal de groep meer vragen van haar personeel door een geplande uitbreiding van de capaciteit in 2027 en 2028. ASML telde einde juni meer dan 44.500 werknemers (omgerekend in voltijdsen).

   En dat alles gebeurt op 15 km van Turnhout dat kandidaat blijft voor een bijna zekere uitbreiding. Als het doorgaat zal het daar waarschijnlijk op de oude Philips-site zijn, die nu niet veel meer voorstelt.

   Hoop doet leven!

   Er is dezer dagen heel wat te doen geweest over ‘The Odyssey’, de laatste film van Christopher Nolan, die ook al o.m. de kaskraker ‘Oppenheimer’ maakte. ‘The Odyssey’ gaat over de tien jaar die Odysseus, de koning van Ithaka, nodig had om na de oorlog van Troye weer thuis te geraken. Wie zoals ondergetekende het verhaal van Homeros al op school kreeg (ik in mijn Latijns-Griekse jaren), kan erover meepraten. Een werk met 12.000 verzen van 700 jaar v.Chr. Het is trouwens niet het eerste verhaal daarover. Denk maar aan ‘Elektra’, de opera van Richard Strauss.

   Het leukst van alle reacties tot nu toe vond ik wel in een spotprent in De Standaard van 15 dezer, waarin geopperd werd dat die vertraging er was omdat de Straat van Hormuz toen  waarschijnlijk dicht zat!

--