Berichten van 14 januari 2013 tot 20 januari 2013

   Mede door het uitvallen van twee kernreactoren en het niet gebruiken van de te dure gasinstallaties, was de vrees niet ongegrond dat België deze winter met black-outs zou kunnen te maken krijgen. Staatssecretaris Wathelet mocht dan nog beloven dat dit niet het geval zou zijn, wie gelooft onze politiekers nog? We maken nu onze eerste echte winterprik mee, met een week vorst, ook overdag en ondanks nog zeker een week winterweer te gaan is er helemaal geen paniek meer. Wathelet heeft het dus goed geregeld? Ook niet, hij heeft alleen het geluk gehad dat we ons in een diepe economische crisis bevinden, waardoor de bedrijven heel wat minder stroom verbruiken. Neem alleen nog maar wat bv Ford Genk op dit ogenblik meer nodig zou hebben, mocht de fabriek niet stilliggen.

   Datzelfde geldt voor de ons omliggende landen, zeker voor Frankrijk van waaruit we heel wat stroom betrekken. Ook daar is de economische activiteit met circa één derde gedaald, waardoor er stroom te veel is. In Nederland is er stroom zat, omdat men daar in de eerste plaats te maken met het feit dat er meer centrales staan dan het land zelf nodig heeft. En er is meer.

   Steenkool is nl in Europa aan een remonte bezig. Ze is momenteel een stuk goedkoper dan bv gas, dat van ver moet worden aangeleverd via pijpleidingen. Een andere reden is, dat vooral de Amerikaanse steenkool goedkoper is geworden is, omdat men daar de schaliegasrevolutie doormaakt, waardoor de U.S.A. haar op kolen gestookte centrales vervangt door gascentrales en ze daar met een kolenoverschot zitten dat goedkoop van de hand kan worden gedaan. Dank zij een nieuw ontwikkelingsprocédé, het zgn ‘fracking’, kan men er gas én olie winnen uit schalielagen die vroeger ontoegankelijk waren. In Europa zou men dat in principe op bepaalde plaatsen ook kunnen, maar wordt het door de politiek en allerlei milieubewegingen tegen gehouden, met als resultaat dat onze energievoorziening erg duur zal blijven. In Duitsland heeft men al uitgerekend dat, aan de huidige prijzen, één megawatt stroom opgewekt met steenkool er een winst van geeft 14,22 euro, opgewekt met gas een verlies van 11,70 euro. De rekening is dan snel gemaakt.

   Terwijl er hier vorig jaar in Antwerpen nog een vergunning geweigerd werd aan het Duitse E.ON om een kolencentrale van 1100 megawatt te bouwen in de Antwerpse haven, worden er in Duitsland aan de lopende band centrales bijgebouwd die werken op steenkool en zelfs op het meer vervuilende bruinkool. Duitsers zouden echter geen Duitsers zijn als ze het niet grondig deden (zelfs oorlog voeren deden ze grondig) en hun nieuwe steenkoolcentrales, die hun kerncentrales mettertijd moeten vervangen, zijn dan ook zo opgevat dat ze zullen voldoen aan de nieuwste milieu-eisen die Europa vanaf 2016 daarvoor zal stellen.

   En wat gebeurt er bij ons? Wel, 'minister van de Noordzee' Vande Lala heeft het idee opgevat om vóór de kust van Wenduine een energie-eiland neer te poten. Dat zou dan het tweede worden waaraan ‘gedacht’ wordt (er zou er ook een komen vóór Zeebrugge). ‘Gedacht’, zeg ik wel, want al die mooie plannen zijn voorlopig nog luchtkastelen, waarvan men hoegenaamd de prijs niet kent. Ze worden voorlopig geraamd tussen de 800 miljoen en het anderhalf miljard euro (met de natte vinger, zeg maar). Technisch perfect uitvoerbaar, volgens Deme, kan het echter nog zes jaar duren vóór het eerste eiland er zal liggen. Onze administratie en ambtenarij kennende, kunnen we er gif op nemen dat het wel eens wat langer zal duren, op voorwaarde dan nog dat er zich ondertussen geen Lange Wapper toestanden voordoen. Maar dromen mag.

   Tenslotte zouden op die nieuwe Noordzee-eilanden ook plaatsen voorzien worden voor het nestelen van allerlei soorten zeevogels, in de eerste plaats meeuwen. Op die manier hoopt men die beestjes weg te krijgen van de kust, waar ze een echte plaag zijn geworden. Het gevaar is echter verre van denkbeeldig dat we dan straks meeuwenkolonies zullen op die eilanden én aan de kust. Ik zou daarvoor wel een oplossing hebben, maar die durf ik hier niet neer te schrijven. Misschien zou ik wel eens een klacht van Gaia aan mijn been kunnen krijgen. Of van Van Besien…

   De benoeming van Jan Briers Jr tot nieuwe gouverneur van de provincie Oost-Vlaanderen is uitgesteld. Reden daartoe is dat ze gisteren had moeten worden voorgedragen door de Vlaamse regering, waarvan de N-VA deel uitmaakt én bekrachtigd door de federale, waarvan de N-VA géén deel uitmaakt. Dat laatste is niet gebeurd, o.w.v. een voorbehoud van Open VLD, die - omgekeerd – wél in de federale, maar niet in de Vlaamse regering zit en nu vindt dat alle normale procedures voor de benoeming niet doorlopen zouden zijn. Misschien hoopt de partij op een procedurefout, nog zo iets typisch Belgisch dat bij onze Justitie om de haverklap voorkomt en daar ook steeds voor de nodige commotie zorgt. Men zou nog gaan denken dat heel dit land een procedurefout is.

   Open VLD is een slechte verliezer. Na de affaire in Denderleeuw – die voor de zelfverklaarde democraten ook nog steeds niet is opgelost – en het feit dat de partij er in de Gentse gemeenteraad alleen nog bij mocht blijven om de hoop te vergroten (en o.w.v. de familienaam Declercq), verliest ze nu haar enige gouverneur in Vlaanderen. En dan nog uitgerekend aan de N/VA. Van een ‘kracht van de verandering’ gesproken! In de regio van de blauwe boegbeelden Decroo (Sr en Jr), De Gucht (idem), Verhofstadt en kleinzoon Declercq gaat het van kwaad naar erger met de Open VLD. Aan dit tempo vecht de partij daar straks nog tegen de kiesdrempel!

   Als ‘arendsoog’ Rutten haar gezicht en dat van haar partij wil redden, dan zal ze uit een ander vaatje moeten tappen. Wat de partij nu doet, een voordracht van een gouverneur blokkeren, is nl nog nooit gebeurd. De partij heeft al eens een klap gekregen nadat  ‘Crootje’ er federaal de stekker uit trok, het zou wel eens kunnen zijn dat ook deze provinciale sabotage er voor velen teveel aan zou kunnen zijn. Dat de nieuw voorgedragen gouverneur daarenboven een man van aanzien is in de Vlaamse cultuurwereld en bovendien niet eens een partijkaart op zak heeft, maakt de zaak alleen maar ergerlijker.

   Lezers die mijn rubriek al enkele jaren volgen, weten dat ik voorstander ben van het afschaffen van de provincieraden en alles wat er mee te maken heeft. Samen met o.m. de senaat, die men bij de zesde staatshervorming wel heeft hervormd maar niet afgeschaft, behoort de provincieraad tot een relict van de oude politiek die de dag van vandaag hoofdzakelijk nog bestaat om politiekers aan banen te helpen en om extra belastingen te heffen. Als men nieuwe instellingen in het leven roept, moet men ook bereid zijn er oude af te schaffen, wat in dit land blijkbaar niet kan. Het gevolg daarvan is dat men tenslotte het bos niet meer ziet van de bomen, iets dat niet alleen in de politiek op zich gebeurt, maar ook in heel wat federale diensten zoals bv de justitie.

   Dit alles gezegd zijnde moet ik er nog bijvoegen dat ik ooit – maar dat moet lang geleden zijn – eens geschreven heb, dat ik bij de provincie hoogstens nog de gouverneur zou overhouden met een deel van zijn ‘hofhouding’, met als enige taak zich bezig te houden met het cultureel aspect van zijn job. Ik was dan ook aangenaam verrast, toen ik gisteren in de journaals te horen kreeg dat het in Oost-Vlaanderen de goede kant uit gaat. De nieuwe gouverneur van Oost-Vlaanderen, in opvolging van André Denys (Open VLD), wordt niemand minder dan Jan Briers Jr, gedelegeerd bestuurder van het Festival van Vlaanderen en zoon van Jan Briers Sr, de stichter van datzelfde festival en niet eens in het bezit van een partijkaart. Voor mij is hij ‘the right man on the right place’. Mochten ze de provincies inderdaad ooit opdoeken – en eens zál dat gebeuren – dan kan hij voor mijn part blijven zitten en zich alléén nog met de cultuur bezig houden, zijn stokpaardje.

   De dagdagelijkse werkelijkheid is echter niet zo prozaïsch. Alhoewel Briers Jr geen enkele partijkaart heeft, is hij voorgesteld door de N-VA en dat is m.i. een goede keuze. Er mag dan al meteen kritiek zijn van de Open VLD, dat heeft gewoon te maken met het feit dat die partij zijn laatste gouverneurspostje kwijt speelt en dat de traditionele partijen zo gewend waren de politieke benoemingen onder elkaar te verdelen, dat het voor hen erg moet zijn daaraan te moeten verzaken. De N-VA is nu gewoon de grootste partij van Vlaanderen en heeft dan ook het recht een gouverneur te krijgen. Dat ze daarvoor in de eerste plaats geen zoveelste politieker, maar een ambassadeur van de Vlaamse cultuur kiest, daarover kunnen we alleen maar tevreden zijn. Het is zo eens iets anders dat een Steve Stunt.

   Het worden moeilijke tijden voor Wouter Van Besien. Na zijn klacht bij de Hoge Raad voor Justitie tegen Antwerps procureur Herman Dams, zou hij in feite nu ook moeten optreden tegen de federale politiediensten van de provincie Antwerpen. In twee Antwerpse gemeenten, Ranst en Zandhoven, gaat die politie nl burgers, die het ermee eens zijn, opleiden tot een soort seingevers voor mogelijke inbraken. Een plan dat naadloos aansluit met de oproep van de procureur. De twee gemeenten liggen nl vlakbij opritten van de E313 én de E34, uitgelezen doelwitten voor vreemde inbrekersbenden, die van daaruit snel kunnen ontsnappen. In en rond Antwerpen waren er vorig jaar zo’n 4.400 woninginbraken, waarvan amper een kwart werd opgelost.

   Zoals ik in mijn blog van gisteren reeds stelde, is er feitelijk weinig nieuws onder de zon, want bestaat er reeds zoiets als de ‘BIN’, de ‘buurtinformatiewerken’ en was dat nog een initiatief van uit de tijd van de actieve welvaartstaat van Verhofstadt, waar ook de toenmalige groene excellenties het eens waren. Dat Van Besien daar niets vanaf wist, of althans daar geen rekening mee houdt, pleit niet voor zijn intelligentie.

   Het wordt voor de boskabouter dus alleen maar erger, nu er een soort BIN-bis komt, waarbij bewoners, die regelmatig in hun eigen buurt rondwandelen, meestal om er hun hond uit te laten, instructies kunnen krijgen, waardoor die in staat zullen zijn beter in te schatten of er in hun omgeving personen rondhangen wier gedrag niet koosjer lijkt. De politie is zelfs bereid die bewoners een fluohesje (mooi woord, hé!) cadeau te doen, zodat ze een would-be inbreker wel eens in de war zouden kunnen brengen.

   Het initiatief van de wandelaars, al dan niet vergezeld van een viervoeter, is trouwens geen Antwerpse uitvinding. Het wordt reeds enkele jaren toegepast in het Nederlandse Utrecht. Daar is het aantal inbraken sindsdien met 30% gedaald.

   Zou Van Besien zich niet beter bezig houden met zijn groene core business: ‘the birds and the bees, the flowers and the trees’?

   Na de historische nederlaag van links bij de Antwerpse gemeenteverkiezingen (uit het schepencollege weggestemd na zo’n 90 jaar mee aan het bewind te zijn geweest!), was het zo klaar als een klontje dat elke nieuwe maatregel in de stad op linkse kritiek zou onthaald worden, hierin gevolgd door de belgicistische media. Het schrappen van de slogan “’t Stad is van iedereen’, was er al een voorbeeld van. Het verbod tot samenscholing op de Turnhoutsebaan, de toegangsweg tot Borgerokko waar een linkse meerderheid het district beheert dank zij de medewerking van de communisten van de PvdA, lokte ook al meteen een striemende kritiek uit van de nieuwe rode ‘districtsburgemeester’. Belgicist Luc ven der Kelen, hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws, verweet De Wever dat hij niets gedaan had om de laatste Kongoboot van de sloop te redden. Barts voorgangers hebben dat ook niet gedaan en die hebben daar twintig jaar de tijd voor gehad. Van hypocrisie gesproken...

   Het zal alleen maar erger worden. Het hoeft zelfs niet eens een uitspraak meer te zijn van De Wever zelf of iemand van zijn kamp om de linksen in de koekenstad te doen steigeren. Dat hebben we zopas nog meegemaakt na het interview van procureur Dams over de aanpak van de kleine én grote criminaliteit in de koekenstad. Wouter groene boskabouter Van Besien diende hierover zelfs klacht in bij de Hoge Raad van Justitie. M.a.w. een klacht van een politieker tegen een procureur. Du jamais vu. En dan nog over een zaak die feitelijk niet eens nieuw is. Al van bij de besprekingen over de politiehervorming was er - op nationaal vlak, nota bene – reeds afgesproken de burgers er meer bij te betrekken en bestaan er al buurtinformatiewerken, de zgn ‘BIN’s’. Dat gebeurde al zo’n tien jaar geleden en werd toen mede goedgekeurd door de toenmalige groene diva’s Magda Aelvoet en Isabelle Durant…

   Het siert haar dat Annemie Turtelboom – toch nog altijd federaal minister van Justitie – in deze zaak achter procureur Dams blijft staan, samen met De Wever trouwens. Als het goed is, zeggen we het ook. We kunnen alleen maar hopen dat Van Besien in deze zaak op zijn bebaarde bek gaat. Ook hij bezondigt zich aan populisme, uitgerekend iets dat de linksen de anderen steeds verwijten als het niet in hun kraam past. Of is ‘groen’ populisme misschien wél ‘salonfähig’?

   Morgen, woensdag, is er een bijeenkomst tussen regering, vakbonden en werkgeversorganisaties. Officieel heeft dat te maken met het Inter Professioneel Akkoord (IPA). In werkelijkheid is dat sociaal overleg op sterven na dood.

   Om te beginnen had de regering al de maximale loonsverhogingen voor de komende twee jaren vastgelegd, iets wat de vakbonden nog steeds niet kunnen aanvaarden. Daarenboven is het echt uitkijken wat er eventueel zal beslist worden over de andere hete hangijzers, zoals bv het gelijkstellen van de statuten van arbeiders en bedienden, iets wat vóór de zomer van dit jaar beslist zou moeten worden en dat enorm veel geld zal kosten als men alles tot het bediendenniveau zou optrekken, zoals de bonden dat willen.

   Dat het sociaal overleg zo goed als dood is, werd reeds duidelijk gesteld door ACV-voorzitter Marc Leemans in een kranteninterview aan De Standaard van vorig weekeinde. Hij is dat trouwens nog eens komen herhalen in de Zevende Dag en dat werd gisteren ook nog eens bevestigd door zijn collega Rudy De (rode) Leeuw. De stijgende armoede en de steeds groter wordende begrotingsproblemen zorgen er volgens Leemans voor dat zij, de vakbonden, alleen nog een soort ‘verdelers van de miserie’ zijn geworden.

   En dan hebben we het nog niet gehad over wat zich momenteel bij Ford Genk (en toeleveranciers) afspeelt, over het dispuut van staatssecretaris Bogaert en ‘zijn ambtenaren’ en de vaststelling van senator De Padt, die zegt dat het hoog tijd wordt dat de politie een deel van haar taken privatiseert. Allemaal gebeurtenissen die de achterban de gordijnen in jagen en inderdaad, zoals ik reeds schreef in mijn blog van 10 dezer, zouden kunnen zorgen voor een syndicale hete lente.

   De vakbonden hebben ondertussen gezegd, dat zij – bij een gebrek aan een Inter Professioneel Akkoord – hun looneisen sector per sector zullen aankaarten en dan daar acties zullen voeren. Dan zou het inderdaad een hete lente kunnen worden. Of het allemaal veel zal oplossen, is een ander paar mouwen.

   Er is bij de gemeenteraadsverkiezingen iets gebeurd waaraan men zich niet verwachtte: het aantal stemmen voor de Franstalige of tweetalige lijsten in de Vlaamse Rand is voor de allereerste keer gedaald. Niet dat we kunnen spreken over een spectaculaire daling, maar het blijft in elk geval een daling. Wij, Vlamingen, zouden dan ook gematigd tevreden kunnen zijn, ware het niet dat we met een dubbel gevoel blijven zitten.

   Het is nl niet zo dat de Rand ‘ontfranst’ wordt, zoals in enkele krantenartikels al werd gesteld, sommige aan de hand van zgz ‘specialisten’, zoals een Guido Fonteyn, voormalig journalist en ‘Wallonië kenner’. Eerder dan van een ontfransing, zouden we beter spreken van een internationalisering van de Rand. Dat is het gevolg van een tweede exodus uit het dure, lawaaierige en vervuilde Brussel. Eerst was er de uittocht van de (meestal Franstalige) Brusselse middenklasse; nu ontvluchten steeds meer allochtonen en buitenlandse werknemers van de E.U. en de NAVO het hoofdstedelijk gewest.

   Van op onze twee oren slapen is dus helemaal nog geen sprake. Ook de nieuwkomers die thuis geen Frans, maar een derde taal spreken, moeten zich aanpassen aan hun nieuwe Vlaamse omgeving. Raar genoeg blijkt dat gemakkelijker te gaan voor de allochtone Brusselse middenklasse, omdat die hun kinderen in Brussel meestal naar de Nederlandstalige scholen stuurden. Dit als gevolg van het slechte onderwijsniveau van de Franstalige scholen in de hoofdstad. Toch wordt het zaak ervoor te zorgen, dat er straks daar geen onderstroming tot stand komt van mensen die in de Vlaamse Rand onder elkaar Engels gaan praten, een taal die nu al de lingua franca is in Brussel zelf.

   Brussel zelf wordt steeds minder een Franstalige stad, steeds meer een internationaal amalgaam, waar het Engels straks de hoofdtaal wordt. Dan nog blijven dromen van een WalloBrux wordt dan ook stilaan lachwekkend.