Berichten van 11 november 2013 tot 17 november 2013

   Yves Liégeois, de ietwat excentriek uitziende procureur-generaal van Antwerpen, die volgend jaar in  april op pensioen gaat, heeft een idee gedropt waarover e.e.a. te zeggen valt. Hij stelt nl voor voortaan DNA-materiaal te verzamelen van elke pasgeborene en van alle nieuwkomers in dit land en die bij te houden in een databank. Zijn voorstel krijgt al meteen tegenwind van de privacycommissie, maar dat zijn we al gewend. Die privacymensen lopen gewoon achter de feiten aan. Zoals ik al eens eerder stelde, bestaat er geen privacy meer in onze gedigitaliseerde samenleving. Wie een kredietkaart, een GSM, een computer of iets dergelijks activeert, is meteen zijn privacy kwijt. Het alternatief is te gaan leven als een kluizenaar. En zelfs dat zal niet meer helpen als men een dossier heeft bij zijn huisarts of als men binnenkort uw vingerafdruk zal plaatsen in de chip van uw elektronische identiteitskaart.

   Wat in deze zaak m.i. wel interessant is, is dat ook nieuwkomers DNA-materiaal zullen moeten afgeven. Dat zou dan moeten gebeuren vanaf het ogenblik dat ze een aanvraag voor een verblijfsvergunning doen, nog vóór men weet of ze die al dan niet gaan krijgen. Als men die immers pas zou geven als ze een vergunning krijgen, dan heeft men er geen van wie géén vergunning heeft bekomen en laat het nu juist die mensen zijn die meestal de illegaliteit in gaan en misschien zo in het criminele milieu terecht. Wie weigert DNA-materiaal af te geven krijgt dan ook automatisch géén verblijfsvergunning, zodat dit systeem would-be criminelen zou kunnen afschrikken.

   Zelfs bovenstaande hypothese is dan nog altijd geen garantie voor de duizenden criminelen zonder verblijfsvergunning, die ongeveer de helft uitmaken van onze gevangenisbevolking, maar men moet ergens mee beginnen.

   ---

   En nu we het toch over criminelen hebben. In dezelfde krant met het interview met Yves Liégeois, stond er een tweede met de vader van een Syrië-strijder die na zijn terugkomst was aangehouden, vrijgelaten en nu weer is aangehouden omdat hij zich niet had gehouden aan de afspraak geen contact meer te zullen hebben met leden van Sharia4Belgium. Volgens vader Saïd L. is zoon Walid geen extremist, wel een vrome moslim. Ik ben bereid die man te geloven, want dat maakt er zijn zaak niet eenvoudiger op. Niemand is immers gevaarlijker dan een vrome moslim. Als diens imam hem nl morgen komt vragen zich op te blazen voor de zaak van Allah, is de kans groot dat hij dat ook zal doen. Hij krijgt dan nl de hemel gegarandeerd plus 77 (of zoiets) maagden! De vroomste moslim kan morgen een zelfmoordterrorist zijn…

   N-VA blijft het politieke nieuws beheersen. Nadat de partij eerst met haar sociaal-economisch ontwerp en daarna met haar institutioneel ideaalbeeld de politieke belangstelling in de ban hield, scoort ze nu met m.i. dé politieke transfer van het jaar. Johan Van Overtveldt, hoofdredacteur van Trends, het grootste economische weekblad van Vlaanderen, stapt in de politiek en in de N-VA.

   De politieke benadering van de Belgische politieke chaos (anders kan men dat niet noemen) door Trends loopt al een tijdje bijna parallel met die van de N-VA en met de verzuchtingen van heel wat Vlaamsnationalisten. Denk maar aan het uitbrengen van het schandaal rond het ACV, Arco en Co, maar ook aan de meer dan gerechtvaardigde kritiek die er is op de zgz relancepolitiek van de regering Di Rupo en de machteloosheid van de zes regeringspartijen om eindelijk eens iets structureel uit te werken. Zelfs de E.U., die België een pluimpje gaf voor de geleverde inspanningen om een fatsoenlijk budget voor te stellen, kon niet nalaten om nogmaals te wijzen op het gebrek aan structurele maatregelen. Het blijft knip en plakwerk, dat de meeste problemen alleen maar ingewikkelder maakt – denk maar aan allerlei last-minute wijzigingen bij diverse wetten (liquidatiebonus, statuut arbeiders/bedienden, de gerechtelijke splitsing B-H/V) - en misschien is dat nog de bedoeling ook, nl dat men straks het bos niet meer zal zien door de bomen.

   Van Overtveldt is economisch onderlegd, verbaal sterk (wat hij in enkele Ter Zake uitzendingen al getoond heeft), heeft een enorme expertise én dossierkennis, ervaring zat en is charismatisch. Ik denk niet dat er in onze politiek veel van dit soort rond lopen, al moeten we natuurlijk nog afwachten of hij zijn ideeën straks ook buiten de N-VA verkocht zal krijgen. Politiek blijft een beestenspel, zeker in dit land. Toch is de kans groot dat nog meer liberalen nu definitief de Open VLD de rug zullen toe keren, iets wat die partij trouwens dubbel en dik verdient. Het grote verschil tussen N-VA en Open VLD is, dat de partij van De Wever een liberaal discours volgt met een Vlaams accent, terwijl de partij van Rutten kiest voor een Belgische benadering, die Vlaanderen alleen maar armer zal maken. Zopas raakte trouwens nog bekend dat ‘Gwenny’, die nu bij hoog en laag het confederalisme van haar partij afzweert, datzelfde confederalisme enkele jaren geleden de hemel in prees (op internet zou daarover een filmpje circuleren).

   Enfin, ik zal Van Overtveldts wekelijkse commentaar in Trends missen, al denk ik wel dat de meeste van zijn collega’s er eveneens zo over denken. Daarmee blijft Trends zowat het enige opinieweekblad, buiten natuurlijk ’t Pallieterke, dat rechtuit opkomt voor de meer dan gerechtvaardigde Vlaamse verzuchtingen en waar men niet tussen de regels moet kunnen lezen om te snappen waarover het gaat. De verkiezingen van mei 2014 zullen uitwijzen of Van Overtveldt de N-VA veel nieuwe kiezers zal aanbrengen, maar zijn overstap blijft in elk geval een straffe zet.

   De affaire Electrawinds komt weer in het nieuws. Ik heb daarover al een blog gepleegd op 25 oktober (‘Don Quichot in Vlaanderen’), waarin ik o.m. vertelde dat zowat elk bestaand overheidsfonds aan Electrawinds veel geld heeft geleend. Men spreekt van een totaalbedrag van rond de 100 miljoen euro! De contracten met die fondsen werden zo opgesteld, dat ze in feite binnen Electrawinds weinig of niets te zeggen kregen en de macht in handen blijft van de oprichters, in casu de Luc De Sender en familie, een ex-garagehouder uit Oostende, afgeschermd door de keizer van die stad, die zelf enkele jaren voorzitter van de maatschappij mocht zijn, maar daarvan afstand heeft moeten doen wegens mogelijke belangenvermenging. Met de zoveelste kandidaat geldaanbrenger, Duco Sickinghe (ex-Telenet big boss), kan er maar geen akkoord gemaakt worden omdat die, in tegenstelling met fondsen geen peetvader achter hem heeft staan die hem tot iets kan verplichten. Sickinghe geeft alleen geld als hij Electrawinds kan controleren en dan heeft de clan De Sender niets meer te vertellen, terwijl deze steeds gewend was geld te krijgen van staatsfondsen die zich verder niet met de leiding van de zaak bemoeiden. En er is meer.

   Het blijkt nu nl dat Electrawinds buiten van de overheidsfondsen ook geld kreeg van coöperatieve spaarders via een vehikel dat ‘Groenkracht’ heet. Die coöperatief, die – nota bene - werd opgericht vanuit Electrawinds, haalde al een kleine 20 miljoen euro op door spaarders een hoog dividendrendement voor te spiegelen dat in beperkte mate fiscaal is vrijgesteld. En nu komt het: Groenkracht heeft vooral achtergestelde leningen in portefeuille en géén harde bezittingen. M.a.w. mocht met Electrawinds definitief fout lopen - en die kans bestaat – dan zal Groenkracht een soort piramidespel geweest zijn. Zeg maar fraude.

   Vande Lala was niet alleen enkele jaren voorzitter van Electrawinds (van december 2007 tot mei 2010), hij zat eveneens in de raad van bestuur van Eldepasco, het huidige Northwind, waarin Electrawinds aandeelhouder was en zetelde tot 5 december als vast vertegenwoordiger van de firma in het ‘Belgian Offshore Platform’. Nu blijkt hij ook aandeelhouder te zijn van Groenkracht. Dat heeft men pas ontdekt uit een vroegere vennootschapsbalans*, waaruit blijkt dat er hem in 2012 nog voor 1185 euro dividenden werden uitgekeerd, een equivalent van een aandelenpakket met een totale waarde van 20.000 euro.

   Er wordt wel eens gezegd dat het moeilijker is om een socialist van geld af te houden dan een hond van worst. Het geval Vande Lala en Electrawinds is daar een mooi voorbeeld van. Het wordt dan ook uitkijken, hoe deze zaak verder zal evolueren en of (en hoe) Vande Lala zich er deze keer uit zal kunnen redden. Wordt in elk geval vervolgd…

* Evenals rode Rudy (De Leeuw), voorzitter van het ABVV, bleek ook Vande Lala een vennootschap te hebben opgericht. Hij zou die ondertussen hebben opgedoekt, wat mede zou kunnen verklaren waarom de taks op de liquidatiebonus pas nu verhoogd wordt. Slippendrager Geens mag die verhoging nu wel wat wijzigen en uitstellen, op het (letterlijke) einde van de rit, zullen de Belgische ondernemers het geweten hebben…

   Ik was het haast vergeten, maar op VTM werd het op zondag even aangekondigd: maandag 11 november was het de IJzerbedevaart, of wat ervoor moest doorgaan. Het stond inderdaad al van vorig jaar vast dat de bedevaart voortaan niet meer einde augustus zou plaats vinden, maar wel op 11 november, samen met de Belgische festiviteiten. Als ik me niet vergis, had ik vorig jaar al geschreven dat ook deze Vlaamse gebeurtenis zo door België gerecupereerd werd.

   Het is trouwens moeilijk nog over een gebeurtenis te spreken. De IJzerbedevaart is eerder een non-event geworden, een uit de kluiten gegroeide buurtkermis in een tent naast de weide, waar – volgens de organisatoren - zo’n 500 mensen aanwezig waren, die van de organisatie inbegrepen. Een lachertje voor wie zich nog de tienduizenden herinnert die ooit op de IJzervlakte hun geloof in Vlaanderen kwamen betuigen. Toen men nog openlijk opkwam voor amnestie en zelfbestuur. Nu praat men alleen nog over vrede, een weliswaar eervolle, zij het goedkope wens die men tot in der eeuwigheid kan blijven gebruiken, want zolang er mensen zijn, zal er wel ergens oorlog zijn.

   De IJzerbedevaart is definitief in de vernieling ingereden door de linkse tak van de ter ziele gegane Volksunie (zou Bert Anciaux er geweest zijn?). Voor de echte Vlamingen is er gelukkig nog de IJzerwake, in dezelfde regio en met de vroegere idealen gekoppeld aan de besognes van de huidige Vlaamse beweging. In Steenstrate komen er toch nog enkele duizenden i.pl.v. de inhoud van één tent. Van officiële zijde was er kabouter Peumans, misschien in hoofde van zijn politieke functie als voorzitter van het Vlaamse parlement, maar dat is niet zeker. Peumans manifesteert zich al langer als een niet geleid projectiel dat vindt dat elders het gras groener is…

   Tenslotte nog twee bemerkingen die tekenend zijn voor de verwatering van de IJzerbedevaart: Elke bezoeker kreeg een nepbloempje met daarop het woord ‘peace’. Zelfs dat kon blijkbaar niet meer in de  eigen taal. De hele bedevaart duurde ± anderhalf uur, maar men moest één uur wachten vóór het woord ‘Vlaanderen’ de eerste keer viel (tijdens het voorlezen van een gedicht van Anton van Wilderode).
   Als het van dat huidige IJzerbedevaartcomité afhangt, dan wordt de Vlaamse zelfstandigheid een sprookje.

   In mijn blog van 1 november (‘Confoederatio belgica’) schreef ik nog dat de N-VA kiest voor een confederalisme volgens Zwitsers model. Wat dat betekent, werd gisteren in De Standaard uit de doeken gedaan  door ene Willy De Wit, medewerker bij de economische denktank ‘Workforall’. Enkele voorbeelden:

-          Het bruto binnenlands product (bbp) bedraagt in Zwitserland 78.881 dollar (in België: 43.651).

-          Elk kanton bepaalt zijn eigen belastingsvoet, zodat men er tweemaal zal nadenken alvorens belastingen ter verhogen, om geen bedrijven te zien vertrekken naar een ander kanton. Als gevolg daarvan, blijven de tarieven laag.

-          De totale belasting bedraagt er tussen de 20 en de 40%.

-          De totale fiscale en parafiscale druk is nooit hoger dan 30% (in België 51!).

-          De werkloosheid bij de beroepsactieve bevolking schommelt rond de 3%.

-          De staatsschuld bedraagt 42% (in België over de 100!).

   Wat krijgen de Zwitsers van hun overheid terug?

-          Een uitstekend onderwijs.

-          Een prima wegennet.

-          Een kwalitatief hoogstaand openbaar vervoer (ik heb dat in september zelf nog kunnen vaststellen; zie mijn blog van 18 september).

-          Veilige en nette steden.

-          Een sociale zekerheid om ‘U’ tegen te zeggen.

   Zwitserland is ook een veeltalig land. Wie van kanton verhuist, moet alle officiële zaken regelen in de taal van zijn nieuw kanton. Geen faciliteiten, veto’s, alarmbellen en andere uitvindingen waarin onze francofonen zo sterk zijn.

   En dan zijn er in dit land mensen, liberalen nog wel, die vinden dat confederalisme niets voor ons zou zijn. Rutten, prof De Grauwe en De Gucht zijn al tevreden als de fiscale druk hier iets onder de 50% zou liggen. En laat De Gucht dan nog dreigen met Europa. Zwitserland is daar ook niet bij en geen enkele Zwitser ligt daar wakker van, ook niet van het feit dat ze geen ‘topfuncties’ bij datzelfde Europa kunnen bekleden om er niet veel meer te doen dan hun zakken te vullen.

   Ik kan best begrijpen dat een confederalisme in dit land, zelfs áls het er zou komen, niet meteen alle voordelen zal geven die men in Zwitserland nu al heeft. Het zou echter het begin kunnen zijn van een echte verandering, die heel onze regio ten goede zou komen. De belastingconcurrentie tussen de kantons en de directe democratie (via referenda), maken dat de Zwitsers zo’n 80% rijker zijn dan gemiddelde Belg.

   I.v.m. de crisis in het uitgeverswereldje en meer bepaald in de geschreven pers, zou het niet slecht zijn dat de verantwoordelijken van die uitgeverijen zichzelf eens afvragen, in hoeverre ze daar zelf nog mee voor tekenen. Zoals ik reeds schreef, heeft bv het verhaal van de Gazet Van Antwerpen weinig met de crisis zelf te maken gehad, wél met de ruk naar links die de Vlaamschristelijke krant gemaakt had, nadat ze door Concentra werd overgenomen.

   In het vakblad ‘De Journalist’ werd recentelijk door de vakgroep van de UGent een profiel geschetst van de Vlaamse journalist. Daaruit bleek, dat 53% van onze huidige Vlaamse journalisten voor links stemmen (SP.a en Groen). Percentsgewijs betekent dat driemaal zoveel als het aantal kiezers dat voor die partijen stemt. En, als het een troost mag wezen, het is ooit nóg erger geweest. Eenzelfde profielschets uit 1999, het jaar van het dioxineschandaal en de start van de eerste Verhofstadt regering, gaf toen liefst 83% voor roodgroen (51% van de Vlaamse journalisten stemden toen voor Agalev en 32% voor SP.a/Spirit!).

   Zelfs in kranten die zich niet uitgesproken links situeren, bulkt het van linksgezinde scribenten. Denk maar aan de zelfverklaarde kwaliteitskrant De Standaard met zijn Bart Brinkman, Ruud Goossens, overgekomen van De Morgen (en vader Paul, ex-68 linkse studentenleider, die regelmatig een blog mag schrijven, evenals oud Tv journalist Zinzen). Voeg daarbij Reynebeau, die eerder belgicist is, maar in die hoedanigheid wel het huidige linkse federale beleid mee verdedigt. Wat staat daar tegenover? Zo goed als niets, buiten een sporadisch artikeltje van de ‘geadelde’ Mia Doornaert (ze kreeg de titel van barones…) en langs Vlaamsnationale kant een column van Peter De Roover, zowat de enige Vlaamsnationalist die regelmatig in onze media aan bod mag komen. Dat gebeurt ondanks het feit dat hij chef-politiek is van Doorbraak, het maandblad van de VVB. De man is in het dagelijks leven nl leraar in het technisch onderwijs, waar hij het allochtone verhaal dagelijks aan den lijve ondervindt en dan ook regelmatig met doorslaande argumenten af kan komen. De verhalen van die andere columnist Lukas Van der Taelen, nota bene: Vlaams parlementair voor Groen, zijn – zeker voor wat Brussel betreft, waar hij woont - meestal rechtser van inhoud dan die van de zgz officiële politieke verslaggevers, die het toch zo moeilijk hebben om objectief te blijven.

   In de huidige mediacrisis, zou het geen kwaad kunnen, mochten de diverse uitgevers van de herstructureringen gebruik maken om het linkse kaf van het centrumrechtse koren te scheiden. De linkse progressief uithangen loont niet meer, vraag het maar aan Patrick Janssens. Het niet te loochenen feit, dat de VRT al decennialang de linkse kaart trekt en niet tegenstaande dat, Vlaams links in de stemhokjes toch steeds verder wegkwijnt, is daar het duidelijkste bewijs van. Lezers en kijkers vragen een objectieve berichtgeving. Journalisten, die daartoe niet in staat zijn, zoeken beter een andere baan. En een uitgever die zijn lezers wil behouden, zou daar rekening mee moeten houden.

   Aan lef heeft het De Gucht nooit ontbroken, al heeft hij er voor intern Belgisch gebruik weinig baat bij gehad. Met wie heeft die man nu nog géén ruzie gehad, eigen partijgenoten inbegrepen?

De laatste in de rij is niemand minder dan de Belgische fiscus, die zo maar even 900.000 euro van hem wil krijgen, omdat hij geen belastingen heeft betaald op de winst bij de verkoop van aandelen. In feite gaat het om twee zaken. Voor één ervan is hij al veroordeeld, maar is hij nu in beroep gegaan. Hij noemt het ‘te gek voor woorden’. Die De Gucht doet me denken aan Albert II, die de mensen ook altijd kwam vertellen hoe het moest en zelf de regels overtrad.

   In het interview dat de aandelenspecialist uit Berlare (weet je het nog met die Fortis aandelen, destijds?) gaf in De Zevende Dag, kon De Gucht ook niet nalaten nog eens na te trappen naar de N-VA en haar confederalisme. Dat zou, volgens hem, van België een ‘rompstaat’ maken, waarmee Europa nog nauwelijks rekening mee zou houden en zouden onze politici het mogen vergeten nog ooit een belangrijke Europese post in de wacht te slepen, genre de zijne of die van de Natte Dweil. Jongens, jongens, toch! Wat hebben die Europese verkozenen van ons al gedaan voor Vlaanderen? Helemaal niks, rien, niente, ingenting, nitschewo! Als er al eens een discussie was tussen Vlamingen en francofonen, in de Rand of in Brussel, dan koos Europa steeds voor de laatste en was er nooit een eigen europarlementair met een serieus mandaat die het voor de Vlamingen opnam.

   Als Europa ons straks links zou laten liggen, wat gaan ze dan doen na een eventueel voor Europa negatief referendum in Catalonië, in Schotland, in Baskenland? Allemaal in een cordon sanitair steken? Men is niet overal zo politiek enggeestig als in België.

   Tenslotte nog dit: De Gucht zegt zijn Europese termijn te zullen uitdoen en geen kandidaat te zullen zijn bij de verkiezingen van 25 mei 2014. Wel wil hij de Open VLD tijdens de verkiezingscampagne steunen. Ik heb zo het vage idee dat daar niet iedereen bij de Vlaamse liberalen even gelukkig mee zal zijn, zeker niet als hij het gevecht tegen de fiscus zou verliezen…