Berichten van 18 juli 2022 tot 24 juli 2022

Het Hof van Beroep van Brussel heeft vrijdagavond verboden de Iraanse diplomaat Assadollah Assadi uit te leveren aan Iran. De man is hier bij ons veroordeeld wegens betrokkenheid bij een verijdelde bomaanslag in Parijs. Die werd verijdeld omdat een Belgisch-Iraans koppel dat hem zou plegen onderweg tegengehouden werd door de Belgische politie. Die vond in hun auto 500 gram springstof en een ontstekingsmechanisme en die bleken van Assadi  te komen.

Onze federale Kamer had afgelopen week de toestemming gegeven voor een gerechtelijke samenwerking met Iran, waarbij Assadi zou geruild kunnen worden tegen de tot Zweed genaturaliseerde  ex-VUB-prof Djalali en de Belg Olivier Vandecasteele, een ngo-vertegenwoordiger die in Iran verbleef en daar was aangehouden zonder precieze beschuldiging.

Ik schreef daarover reeds in mijn  blog van 8 dezer waarbij ik vond dat ons parlement zich niet moet bezig houden met het de facto erkennen van schurkenstaten zoals Iran en blijf daarbij. Ik vraag mij trouwens af waarom België en niet Zweden zich zou ontfermen over iemand die de Zweedse nationaliteit heeft, terwijl er anderzijds nergens vermeld wordt wat Vandecasteele daar deed. Iran lijkt me geen land dat ngo-hulp nodig heeft.  Daarover hoort men nergens iets.

Wij lopen niet hoog op met onze Belgische justitie, maar in dit geval vind ik dat het Brusselse Hof van Beroep gelijk heeft. De zaak doet zo’n beetje denken aan de jaren 1970 toen de diensten van toenmalig minister van Buitenlandse Dinges Mark Eyskens aan een Palestijns terrorist een inreisvisum had gegeven.

     Paarsgroen+ en Engie/Elektrabel  hebben een akkoord bereikt over een ‘niet-bindende intentieverklaring’ voor het 10 jaar langer openhouden van de kerncentrales Doel 4 en Tihange 3. Hoe het er straks allemaal uit zal zien, zullen we pas tegen het einde van dit jaar weten. Feit is dat de groenen nogmaals bakzeil moeten halen en dat in een regering waarin de verantwoordelijke minister ter zake letterlijk en figuurlijk een groentje is. De hele grap zal de Belgische staat mede-eigenaar van de kerncentrales maken er hopelijk voor zorgen dat dit land niet zonder stroom zal vallen, maar dat het wel een aardige extra duit zal kosten.

   Vrij onduidelijk in het verhaal is dat het voortzetten van de kernactiviteiten gepland zal zijn vanaf einde 2026 en dat er dus men tijdens de winter van 202526 zal moeten rekenen op gascentrales, waarvan er enkele nog moeten gebouwd of opgestart worden en dit ondanks het feit dat ook geld zal kosten én milieuvervuilend zal zijn.

   Opmerkelijk in deze materie is ook het feit dat drie Clubmed-landen, Griekenland, Spanje en Portigal het niet eens zijn met het besluit van de Europese Commissie om alvast deze winter 15% te besparen op het gasverbruik. De reden hiervoor is dat die landen dat gas nodig hebben om elektriciteit te maken. Uitgerekend wat Groen en Ecolo in dit land ook willen beginnen: gasgestookte elektriciteitscentrales bouwen en dus méér gas verbruiken (én meer lucht vervuilen).

   Kortom, Crootje en Co hebben zich wat tijd gekocht om op vakantie te kunnen gaan en de bui voor zich uit te schuiven, maar het risico is groot dat dit land straks extra kosten zal hebben om mee de kerncentrales uit te baten én gascentrales draaiende te houden.

.

    In mijn blog van 13 dezer (‘Draaiboek voor 2024’), vroeg ik mij al af hoe lang Brussel nog de Vlaamse hoofdstad moet blijven. Wat heeft Vlaanderen aan die stad, met haar 19 baronieën, evenveel burgemeesters, schepenen, gemeenteraden en OCMW’s, plus zes politiezones en ± 185 diverse nationaliteiten. Het enige wat ze daar goed kunnen is gratis feesten organiseren, zoals nu ook weer die van de 21^ste juli, die dan officieel door het failliete België worden betaald, maar in werkelijkheid door Vlaanderen in het kader van de vereffening van de Belgische staatsschuld.

    Volgens de taalwetgeving moet iedere werknemer van een Brusselse gemeente of OCMW tweetalig zijn in Nederlands en Frans. Volgens het jaarrapport van Brussels vicegouverneur Jozef Ostyn blijkt dat het nog nooit zo slecht gesteld was met de naleving van de taalwetgeving in Brussel.

   Vorig jaar waren er in Brussel meer dan 2.000 aanwervingen  in strijd met de taalwetgeving. Heel wat ambtenaren kunnen Vlaamse stadgenoten of bezoekers niet in  het Nederlands te woord staan en het kan nog erger worden voor wie het ongeluk heeft in een Brussels ziekenhuis te belanden. Zo maakt men van de Vlamingen een soort tweederangsburgers in hun eigen hoofdstad. Een staatshervorming met vier entiteiten zal het probleem alleen maar groter maken. Tijd dus om ook aan die situatie een einde te maken en Brussel er daarvoor ook geen  extra geld meer te geven, tenzij er ook extra garanties komen. Dat zou wel eens kunnen helpen. Om het in hun voorkeurstaal te zeggen: ‘L’argent fait la guerre’.

.

    ‘Verhofstadt bestuurde dit land tijdens zeven vette jaren maar legde geen buffers aan voor de toekomst. Hij erfde van Dehaene een land in blakende gezondheid en maakte er een puinhoop van. Hij is de slechtste premier die we ooit hebben  gehad’.

   Bovenstaande komt niet van mij maar van econoom Geert  Noels, eerder een belgicist, in een interview in Humo, dat door ’t Pallieterke deze week ‘bekroond’ werd als citaat van de week, maar dat ik hier al enkele jaren schrijf. Verhofstadt maakte een begin aan de torenhoge Belgische staatsschuld, die nog steeds in stijgende lijn gaat onder die andere volbloed liberaal, die Crootje denkt te zijn.

   Het non-akkoord over het minimumpensioen laat nog maar eens duidelijk zien dat Paarsgroen+ alleen maar goed is in het  uitgeven van geld dat er niet is (en dus verdere schulden blijft maken). Daarbij hoopt ze de 80% werkzaamheidsgraad in 2030 te bereiken, omdat dit de enige manier is om de staatsschuld te verminderen zonder iets te moeten doen. Dat geldt misschien voor Vlaanderen (nu ± 76%), maar niet voor Wallonië (nu 65%) en Brussel (nu 61%).

   Om die 80% in 2030 te halen zou de werkzaamheid in Wallonië dubbel zoveel moeten stijgen als het Europees gemiddelde dat nu 72,4 bedraagt en zouden er tegen die tijd 155.000 nieuwe banen moeten worden gecreëerd. Mission impossible voor wat Koen Geens, ex-federaal  minister, een ‘socialistische enclave binnen Europa’ noemt. Een nieuwe DDR, zeg maar.

---

   Wat de reactie op Wilmès in mijn vorige blog betreft, heb ik indertijd dat verhaal van de gemeenteraad van Sint- Genesius-Rode beschreven, toen ik o.m. Wilmès’ carrière  vergeleek met die van Herman Van Rompuy (“Wie niets doet, maakt geen fouten. Wie geen fouten maakt wordt bevorderd”). Dat neemt niet weg dat men respect kan hebben voor een politica van de tegenpartij bij haar beslissing in de eerste plaats voor haar man en gezin te kiezen.

  Het zit Crootje maar niet mee. Er is nu wel een akkoord binnen  zijn regering over de hervorming van de pensioenen, maar dat kwam er pas na 10 vergaderingen, waarvan enkele tot een stuk in de nacht en is een compromis à la belge geworden, met de nodige achterpoortjes, uitzonderingen en uitzonderingen op de uitzonderingen. De typische Belgische koterij zeg maar en zeker niets om op de nationale feestdag van 21 juli mee uit te pakken. Of dat alles later nog betaalbaar zal blijven, moet nog blijken, maar het wordt steeds duidelijker dat deze paargroen+ regering met 7 partijen tot niets degelijks nog in staat lijkt.

    Ondertussen is daar voor Crootje nog bijgekomen dat Sophie Wilmès definitief beslist heeft uit de federale regering te stappen, waardoor hij een andere minister van Buitenlandse Dinges heeft moeten aanvaarden en geen verder misbruik kan maken van het tijdelijk overnemen van de buitenlandse job om zijn mogelijke internationale carrière  uit te bouwen.

    Hoedje af trouwens voor Sophie, die na haar al onwaarschijnlijke blitzcarrière** (ze zat telkens op de juiste plaats toen er opgeschoven diende te worden) haar prioriteiten heeft gesteld waarbij haar gezin op de eerste plaats kwam.

---

    **Bij de federale verkiezingen van mei 2014 stond Sophie Wilmès  als eerste opvolger op de MR-lijst voor de Kamer van volksvertegenwoordigers in de kieskring Brussel. In oktober 2014 kwam ze in de Kamer als opvolger van MR-volksvertegenwoordiger Didier Reynders, die als minister toetrad tot de regering-Michel I. In 2015 volgde ze Hervé Jamar op als minister van Begroting belast met de Nationale Loterij. Na de val van de Regering-Michel I op 9 december 2018 en het vertrek van de N-VA-regeringsleden, kreeg ze eveneens de bevoegdheden Wetenschapsbeleid en Ambten. De regering-Wilmès II bleef in functie tot 1 oktober 2020, toen de regering-De Croo de eed aflegde. In deze regering werd ze vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Buitenlandse Handel én belast met de Federale Culturele Instellingen.

   Ondertussen ‘riskeerde’ zij nog .secretaris-generaal van de NAVO te worden in opvolging van de Noor Jens Stoltenberg, die in  het najaar bij de NAVO vertrekt om gouverneur te worden van een Noorse provincie. Daar zal wel niets meer van in huis komen, want ook voor haar telt het gezegde dat ‘op het einde van de rit het alleen de familie is die nog telt’.

*’Sophie’s choice’ is toevallig ook de titel van een film uit de jaren 1980.

    Vorige week stierf, op 97-jarige leeftijd, Frans Baert. Voor wie hem niet (meer) zou kennen: Frans was een van de medestichters van de Vlaamse Volksunie in 1954, zat van 1971 tot 1991 voor de VU in het parlement en kreeg te maken  met een veto van koning Boudewijn tegen zijn benoeming tot minister van Justitie in 1977. Boudewijn, de toch zo vrome koning, vreesde dat Baert werk zou maken van Amnestie, een van de stokpaardjes van zijn partij en ook de reden waarom mijn familie, als slachtoffer van de repressie*, destijds voor de VU koos.

     Frans Baert zal echter de geschiedenis ingaan wegens de naar hem genoemde ‘Baert-doctrine’, die stelt dat ‘elke staatshervorming een stap moet zijn in de richting van de Vlaamse onafhankelijkheid, verdere stappen niet mag hypothekeren en er geen te hoge prijs voor moeten worden betaald.

---

*Mijn vader werd bij de bevrijding beschuldigd van collaboratie, aangehouden maar dezelfde dag weer vrijgelaten, Hij werd nooit veroordeeld, maar speelde wel alles kwijt nadat de Witte Brigades ons huis compleet hadden leeggeplunderd, inbegrepen het laatste stukje leder uit vaders schoenmakerij. Ik was toen maar een jochie van 5 jaar, maar kan me dat leeg ouderlijk huis nog steeds voorstellen. Het verhaal daarover verscheen in de bijlage van het Repressienummer van ‘t Pallieterke van 11.09.2019.

De bedoeling van Paarsgroen+ was tegen 21 dezer, de nationale feestdag, met een viertal hervormingen af te komen. Zoals het er nu naar uit ziet, zal daarvan niet veel in huis komen. Over de pensioenhervormingen alleen al heeft het kernkabinet zondag zijn negende vergadering gehouden. Ze duurde 15 uur en bracht niets op. Als dat zo blijft, zal er ook geen akkoord zijn over die van de financieringswet. De eis van socialisten en groenen om iedereen die amper 10 jaar officieel gewerkt en hopelijk afgedragen heeft, een netto maandelijks pensioen van 1.500* euro te geven zou van dit land helemaal de Europese kampioen van de staatsschuld maken.

    Deze federale regering is gewoon niet in staat te hervormen en/of te besparen. Het kan alleen maar geld uitgeven, geld dat er niet meer is. Met een tekort van meer dan 5% van het bruto binnenlands product (bbp) wordt het alleen maar erger.

---

   In de marge van bovenstaande, nog dit ter vergelijking: ik heb gewerkt van mijn 16de  tot de voorlaatste werkdag van mijn 65ste. Ik heb het geluk gehad 27 jaar in Nederland te hebben gewerkt en trek daardoor wat men een fatsoenlijk pensioen  zou kunnen noemen. Daarvan moet ik echter de helft afgeven aan de Belgische fiscus. Op het einde van de rit hou ik dan evenveel over als de eerste de beste, die amper tien jaar effectief zou hebben gewerkt en die de zogezegde ‘gelijkgestelde perioden’ van ziekte en tijdelijke werkloosheid erbij zou willen tellen. Dat noemen onze roodhuiden en groenlachers ‘sociaal zijn’.