Berichten van 12 februari 2024 tot 18 februari 2024

      ‘Hoe kan men zien wanneer er sleet komt op een stier?  Als hij oude koeien uit de gracht begint te halen!’ Dat laatste kan men ook zeggen bij de traditionele Vlaamse partijen  die een  reeks overjaarse politiekers (m/v) als lijstduwers willen opstellen bij de verkiezingen van 9 juni. Dit alles bij gebrek aan vers bloed, terwijl onze jeugd voor het overgrote deel rechtser zal stemmen. Voeg daar nog bij dat de ouderdom om te mogen kiezen verlaagd is en men mag veronderstellen dat die oudjes het niet zullen redden. Het is trouwens mede hun schuld dat de problemen in dit ingewikkeld land niet meer op de traditionele manier (‘veel beloven en weinig geven’) kunnen worden opgelost. Dit land, dat niet meer zou worden uitgevonden als het niet bestond (dixit The Economist), kan niet meer gered worden door de overjaarse gepensioneerden die mee gezorgd hebben voor de neergang.

--

   En dan nog dit:

  Twee Schaarbeekse gemeenteraadsleden hebben laten weten dat ze de communistische PTB/PvdA verlaten en overstappen naar de PS. Hun namen: Fatima Ben Abdou en Abdelhakim El Karaoui. De overstap werd bevestigd door de voorzitter van de Brusselse PS, die luistert naar de naam Ahmed Laazouej.

Geen verdere commentaar…

      I.v.m. de politieke evolutie in Vlaanderen zou ik willen verwijzen naar de reactie van onze vriend Jean op mijn blog van 13 dezer (‘Pacta servanda sunt’), waarin hij een lijst van tien punten aanhaalt die zouden moeten zorgen dat het in Vlaanderen weer een beetje normaal wordt. Daarin heeft Jean – die mijn blog al jaren volgt - grotendeels gelijk. Alleen kan dat niet allemaal meteen en zullen we het stap voor stap moeten aanpakken. En de eerste stap zullen de verkiezingen van 9 juni a.s. zijn, waarop we moeten trachten tot een Vlaamsnationale meerderheid te komen in het eigen parlement. N-VA en Vlaams Belang zullen met elkaar moeten samenwerken en met geen enkele andere partij, noch de traditionele noch de Groenen. Zoals ik al meer dan eens heb gesuggereerd, zouden ook de N-VA-kiezers – waarvan ± 3/4 in diverse peilingen te kennen heeft gegeven met het VB te willen samenwerken – bij die verkiezingen beter VB stemmen, al was het alleen maar regionaal, dit om te vermijden dat er N-VA-verkozenen straks hun woord niet zouden houden. Een ‘Lachaertje’ is snel gemaakt. Pas als er in het eigen Vlaamse parlement een meerderheid zal zijn van Vlaamsnationalisten die de Vlaamse soevereiniteitsverklaring zal afleggen, zullen we die eerste noodzakelijke stap gezet hebben en zullen we sterk genoeg staan om de confrontatie met onze francofonen aan te gaan vanuit een veel sterkere positie dan wat tot nu toe het geval was.

     Het blijft rommelen bij Vooruit. Na ons mateke stapt nu ook Tom Meeus, alias 'Guust Flater', zoals ik hem noemde, uit de politiek.Tom, ooit voorzitter van De Lijn in Antwerpen, was feitelijk geen echte socialist en heeft misschien daarom nooit veel steun kunnen genieten van de partiij die hij officieel vertegenwoordigde. Zijn geplande kartel in Antwerpen met Groen mislukte en toen hij samen met de toen nog onafhankelijke Jinnih Beels overstapte naar de socio's, groeide die Jinnih hem boven het hoofd en moest hij op ons mateke niet veel meer rekenen en op Bart De Wever evenmin. Die gaven de voorkeur aan Beels. Van het plan van De Wever om straks met de socialisten verder te gaan, zie ik niet veel in huis komen. Zoals de zaken er nu voorstaan, zal het met Vooruit eerder achteruit gaan en het de N-VA al niet veel beter vergaan met hun Boerenkrijg...

      Sofie Wilmès gaat zich weer met politiek bezig houden, nadat ze heel moedig ontslag had genomen als minister van Buitenlandse Zaken om thuis te zorgen voor haar inmiddels overleden echtgenoot, iets dat ik ook in een van mijn blogs had vermeld en gewaardeerd. Ze is op dit ogenblik zowat de populairste politicus/ca van Francofonië terwijl ze zo’n twee jaar niet eens actief is geweest in de politiek. Misschien juist daarom*. Menselijk gesproken is dat te begrijpen, maar politiek was het een kwestie van omhoog te vallen bij gebrek aan gewicht. Ze zat telkens op de juiste plaats om Reynders en onze nationale Charel te vervangen toen die hogerop carrière maakten. Vraag is waar en op welke lijst ze straks zal verschijnen: regionaal in Brussel, in Wallonië, federaal of Europees? Na het afhaken van onze nationale Charel zou ze de voorkeur geven aan Europa daar ze dan stemmen kan verzilveren in heel Franstalig België. Vlot tweetalig als ze is (Frans en Engels, maar geen fatsoenlijk Nederlands!) heeft ze de luxe van de keuze, ‘L’embarras du choix’ om het in haar eigen taaltje te zeggen.

--

* ‘Het zoete nietsdoen’. Doet me denken aan die quote – ik dacht -  uit het Peter Principe: ‘Wie niets doet, maakt geen fouten. Wie geen fouten maakt, wordt bevorderd’...

--

En dan nog dit:

   Momenteel lijkt men de drugscriminaliteit in Brussel niet onder controle te krijgen en heeft men in de eerste plaats meer politie nodig. Dat is heel eenvoudig en snel op te lossen door de zes politiezones te herleiden tot één, zoals dat in andere wereldsteden het geval is (denk maar aan New-York, tien keer groter dan Brussel). Dat schrijf ik in deze rubriek al enkele jaren. Met slechts één politiezone voor de hele stad kan men moeiteloos meteen meer mensen van de ene kant van Brussel naar de andere brengen. Dat zou bovendien een eerste stap kunnen zijn om van de negentien (19!) Brusselse gemeenten er straks nog één over te houden, waar alles veel efficiënter (én goedkoper!); zou kunnen geregeld worden.

      Over de transfers zou ik elke dag wel een verhaal kunnen schrijven. Het voorlopig laatste in de reeks is het resultaat van een onderzoek door de - nota bene Franse - IESEG School of Management. Die is ook tot de conclusie gekomen dat er per Vlaming elk jaar 1.188 euro naar de andere twee regio’s vloeit. Niks nieuws onder de zon, ware het niet dat die managementschool ook eens gaan uitzoeken is wat dat per provincie betekent. Daaruit blijkt nl dat het vooral de provincies van het oude hertogdom Brabant zijn die de rekening betalen – inbegrepen Waals Brabant - en dat zelfs de Vlaamse provincies van West-Vlaanderen en Limburg niet alleen niets betalen, maar zelfs iets trekken. Dit verandert niets aan het totaalbedrag dat naar Wallonië gaat, in de eerste plaats naar Luik (‘de vurige stede’) en  het Henegouwen van de heren Magnette en Di Rupo. Voor West-Vlaanderen is er het excuus van een vergrijzende bevolking, terwijl er wel 80% van de beroepsbevolking aan het werk is, waar men bij de ‘levensgenieters’ niet eens de 70% bereikt. En Limburg heeft het excuus dat de sluiting van Ford-Genk bovenop de mijnsluitingen van een veel recentere datum is dan in de Borinage, waar men  nog steeds te weinig werkt en te dus ook te weinig bijdraagt.

   Zo hoort men het ook eens van een andere kant en dan zelfs nog  vanuit la douce France, waarnaar onze francofonen kijken als konijnen naar een  lichtbak.

   De uitspraken van Donald Trump over de NATO-landen die hun rekening niet voldoende betalen heeft zijn effect niet gemist. Men mag over ‘The Donald’ denken wat men wil, maar in deze zaak heeft hij volledig gelijk. Akkoorden zijn er om nageleefd te worden. ‘Pacta servanda sunt’, wisten de Romeinen al. Wat daar voor België, dat maar de helft bijdraagt van wat was overeengekomen, nóg bij komt, is dat de NATO hier zijn hoofdkwartier heeft, m.a.w. dat we er nog meer aan overhouden dan de andere landen. Op Luxemburg na (maar dat was volgens generaal De Gaulle geen land) zijn wij de slechtste betalers. Voeg daarbij dat we ook – op Slowakije na (het Wallonië van het vroegere Tsjechoslowakije) – de grootste staatsschuld hebben van heel Europa en dat – als het van Magnette en zijn ‘levensgenieters’afhangt – er gerust nog wat bij mag komen. Volgens de laatste berichten van de loopkrant van kanaal Z (Trends) blijft  in Walloniëde werkloosheid stijgen.

--

   Opmerkelijk in deze zaak is dat uitgerekend de buurlanden van Rusland méér bijdragen dan de afgesproken 2%. Zij hebben  in de koude oorlog aan de lijve onderbonden wat het betekent bezet te worden door de Russen. In tegenstelling tot de Sovjet overheersing was die van Nazi-Duitsland zelfs een herademing.

    Nu Audi-Vorst een e-model verliest en Arcelor-Mittal in Gent  dreigt te gaan investeren in Duinkerke, loont het de moeite het nog maar eens te hebben over ‘degrowth’, door Magnette ooit ‘agrowth’ genoemd, zoals ik al eens vermeldde in mijn blog van 24 december ll.

   Wat Magnette eigenlijk daarmee wil hebben is minder of geen economische groei maar wel hogere minimumlonen en andere uitkeringen. Het resultaat daarvan zal zijn dat we er allemaal armer op zullen worden en dat we steeds minder zgz ‘maakindustrie’ zullen kennen, uitgerekend de industrietak waarmee dit België zijn welvaart grotendeels mee heeft gecreëerd.

   ‘Degrowth’ is gewoon een andere term voor neo-communisme en is er mede de reden voor dat ik Wallonië, beheerst door de linkse partijen, onze DDR noem.   Als Arcelor Mittal zijn activiteiten of een deel ervan zou verplaatsen naar Duinkerke, dan zal haar CO2-uitstoot vlak over onze grens ook ons land blijven  beïnvloeden.  Wij zullen er de nadelen van blijven behouden, maar de voordelen – zeker qua werkgelegenheid – ervan kwijt zijn. Dat laatste geldt trouwens voor alle  industriële uitbatingen.

   Als wij die hier beknotten of afbouwen, maar ze dat elders niet hoeven te doen, zal de wereld er niet CO-2 armer van worden.