Berichten van 21 april 2025 tot 27 april 2025

      Er zou weer – de tweede keer dit jaar -  een spoor gevonden zijn in de zaak van de Bende van Nijvel. 40 jaar na de feiten en meer dan 10 jaar na een extra verlenging van de verjaring. Het gaat nu om twee Franse gangsters, twee broers – nota bene: allebei ondertussen overleden -  die destijds ook in België zouden geopereerd hebben. Over de mogelijkheid dat de CCC (de ‘Cellules Communistes Combattantes’) er iets mee te maken zou hebben kunnen gehad blijft het doodstil, en werd en wordt er helemaal geen initiatief genomen, omdat de Belgische Staatsveiligheid ervan uitging dat de ‘Bende van Twijfel’, zoals ik ze noem, een rechtse oorsprong zou hebben had, alhoewel die nooit bewezen werd.  

   De zaak van de Bende van Nijvel blijft maar terugkomen als een soort nationale bezigheidstherapie. Het feit dat de aanslagen ophielden vanaf de dag dat de CCC’ers werden opgepakt blijft voor mij té toevallig om waar te zijn. En waarop ook nooit een antwoord is gekomen, is de vraag waarom op een gegeven ogenblik het hele dossier van Dendermonde naar Charleroi moest verhuizen, waar het jaren stof heeft liggen te vergaren.

   In de lezersrubriek van ’t Pallieterke van 24 dezer waren er commentaren op enkele uitspraken van politicoloog Bart Maddens (KULeuven) een week eerder in hetzelfde blad. Die stelde dat de N-VA wat betreft het Vlaams-nationalisme geen haar beter is dan cd&v. De briefschrijvers geven Maddens gelijk en zeggen dat de N-VA de dag van vandaag zowat alle Vlaamse prioriteiten verloochent. Zelfs De Wevers confederalisme komt niet meer ter sprake en in het federale regeerakkoord is geen enkele Vlaamse eis opgenomen. Het doet wel degelijk denken aan de Zweedse coalitie van onze nationale Charel, toen de partij het communautaire voor vier jaar in de frigo stak. De N-VA dreigt wel degelijk de Volksunie achterna te gaan. Er ontbreekt nog het ‘Leve België’ van  Hugo Schiltz…

--

*De uitspraak ‘Le nouveau CVP est arrivé’ kwam destijds van Johan Vanhecke en daarvan is toen ook niets in  huis gekomen.

   In ‘Vlaanderen Vlagt’, de tweewekelijke nieuwsbrief van Luc Dhondt, verscheen er een interessante tabel over de verschillen tussen de steden Brussel en New-York, die ik mijn lezers hierbij niet wil onthouden:

BRUSSEL                                      NEW YORK

1,2 miljoen inwoners                     8,5 miljoen inwoners

19 gemeenten                                5 stadswijken

8  ministers                                    1 burgemeester

89 volksvertegenwoordigers         5 adjuncten

190 burgemeesters en                    5 arrondissements-

Schepenen                                      presidenten

530 gemeenteraadsleden               51 raadsleden

Totaal: 817                                     62   

   Zelfs in verhouding tot het aantal inwoners (New York zeven maal meer dan Brussel) zou laatstgenoemde nog het dubbel aantal ambtenaren hebben. En dat hebben we het nog niet gehad over de politiezones: 6 in  Brussel, 1 in  New-York. Bij de Brusselse politie zou het totale huidige aantal agenten wel kunnen blijven, zodat alles dan een stuk efficiënter zou kunnen worden geregeld.

   Tenslotte is het mij niet duidelijk of bovenstaande cijfers  ook betrekking hebben op wat men het Brussels Gewest noemt en zeker niet over die ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’, een totaal overbodig tweede gewest dat niet eens vermeld wordt in  de Belgische Grondwet, geen eigen inkomsten heeft en alleen maar extra geld kost.

      Hilde Crevits, cd&v, Vlaams vice ministerpresident en minister van Binnenland, Steden & Plattelandsbeleid, Samenleven, Integratie & Inburgering (Oef!), zou stemmen voor lokale verkiezingen weer verplicht willen maken. Die verplichting, die door de vorige federale regering was afgeschaft, heeft er nl mee voor gezorgd dat haar partij haar laatste politieke bolwerken in Vlaanderen in aantal zag krimpen en denkt daar iets aan te kunnen doen door iedereen weer te verplichten te gaan stemmen. En weten dat haar eigen partij destijds die wet mee had goedgekeurd…

   Zoals ik al jaren schrijf – o.a. in mijn ‘Only in Belgium’-lijst - was België, samen met Griekenland en Luxemburg, het enige land waar die verplichte verkiezingen nog bestond. Op Europees en federaal vlak bestaan die bij ons trouwens nog steeds. Waarom zou dat bij ons moeten blijven bestaan als dat niet het geval is in de rest van de wereld?

   Dat laatste geldt ook voor de automatische index. Een index bestaat er bijna overal, maar niet automatisch. Die zorgt er nl voor dat ook bedrijven waar het wat minder goed gaat – en die zijn er steeds meer – dat concurrentieel niet meer aankunnen en dikwijls moeten afhaken. In de rest van de wereld bestaan nog van die indexen, maar daar worden die aangepast per sector en niet automatisch voor iedereen, maar door besprekingen tussen bedrijven en vakbonden.

      In de heisa omtrent het overlijden en de begrafenis van paus Benedictus is mij een ander beeld bijgebleven van Pasen 2025,  dat van Vladimir Poetin, die de Paasmis bijwoonde in Moskou en daar zeer vroom het kruisteken maakte. Dezelfde man die al ettelijke tienduizenden mensen de dood heeft ingejaagd in Tsjetsjenië, Syrië en Oekraïne. Die laatsten met de uitleg dat de leiders daar neo-nazi’s zouden zijn. Daarmee neemt hij, na 80 jaar, nog steeds afstand van de Christelijke regel die vergiffenis schenkt, wat dat geloof onderscheidt van  o.m. de islam en het jodendom, die dat niét doen.

   Dat Poetin zoiets doet, is zijn zaak. Dat de hoogste gezagsdragers van de Russische orthodoxe kerk dat zomaar laten gebeuren, is meer dan bedenkelijk. Het verschil met Benedictus kon niet groter zijn.

      Ik was gisterenmorgen al een blog begonnen over wat me met Pasen dit jaar het meest had aangesproken, toen ik het bericht zag van het overlijden van paus Franciscus, waarvan ik al geschreven had dat hij beter afstand had gedaan gezien zijn slechte lichamelijke gesteldheid. 88 is niet niks, zeker niet in zijn functie. Zijn voorganger Benedictus 16 (Joseph Ratzinger) had dat al gedaan toen hij 86 was en het niet meer aan kon.

    Paus Franciscus was de allereerste jezuÏet die tot paus verkozen werd en ook de eerste Latijns-Amerikaanse paus,  maar in feite een volkse afstammeling van Italiaanse immigranten die nog steeds vloeiend Italiaans sprak.

Het zal daar in Rome nog een drukke week worden.

      Voor het slagen van Arizona staat en valt alles met hoe men denkt de Belgische staatsschuld tot een aanvaardbaar peil te brengen. Voor Vlaanderen kan dat binnen enkele jaren, voor Wallonië misschien, voor Brussel nooit. Die Belgische staatsschuld is nog steeds het gevolg van de regeringen Verhofstadt/Van de Lanotte die om het budget in evenwicht te houden uitpakten met éénmalige meevallers. Daarbij werden o.a. overheidsgebouwen verkocht en meteen met een hoger dan marktconform huurcontract terug gehuurd. Alleen al de huur van de Financietoren in Brussel, het tweede hoogste gebouw van het land, kost de overheid 2 miljard euro.  En dat was niet de enige waanzinnige operatie. Denk maar aan de overname van het Belgacom-pensioenfonds ter waarde van 5 miljard wier verplichtingen de staat een veelvoud kosten. Geen enkele federale regering die we sindsdien gekend hebben, heeft daar ook maar iets aan gedaan, ook niet die van de Zweedse coalitie met Charles Michel, waartoe ook de N-VA behoorde, die daarvoor het communautaire voor vier jaar in de frigo stak en samen met de Groenen en de traditionele partijen niets anders heeft gedaan dan de kat uit de boom kijken. Straks blijft er niets anders over dan de financiële participaties met o.a. Belfius en BNP-Parisbas op de helling te zetten, waardoor dit land er nóg slechter aan toe zal zijn.