Poetins Paasboodschap

      Ik was gisterenmorgen al een blog begonnen over wat me met Pasen dit jaar het meest had aangesproken, toen ik het bericht zag van het overlijden van paus Franciscus, waarvan ik al geschreven had dat hij beter afstand had gedaan gezien zijn slechte lichamelijke gesteldheid. 88 is niet niks, zeker niet in zijn functie. Zijn voorganger Benedictus 16 (Joseph Ratzinger) had dat al gedaan toen hij 86 was en het niet meer aan kon.

    Paus Franciscus was de allereerste jezuÏet die tot paus verkozen werd en ook de eerste Latijns-Amerikaanse paus,  maar in feite een volkse afstammeling van Italiaanse immigranten die nog steeds vloeiend Italiaans sprak.

Het zal daar in Rome nog een drukke week worden.

      Voor het slagen van Arizona staat en valt alles met hoe men denkt de Belgische staatsschuld tot een aanvaardbaar peil te brengen. Voor Vlaanderen kan dat binnen enkele jaren, voor Wallonië misschien, voor Brussel nooit. Die Belgische staatsschuld is nog steeds het gevolg van de regeringen Verhofstadt/Van de Lanotte die om het budget in evenwicht te houden uitpakten met éénmalige meevallers. Daarbij werden o.a. overheidsgebouwen verkocht en meteen met een hoger dan marktconform huurcontract terug gehuurd. Alleen al de huur van de Financietoren in Brussel, het tweede hoogste gebouw van het land, kost de overheid 2 miljard euro.  En dat was niet de enige waanzinnige operatie. Denk maar aan de overname van het Belgacom-pensioenfonds ter waarde van 5 miljard wier verplichtingen de staat een veelvoud kosten. Geen enkele federale regering die we sindsdien gekend hebben, heeft daar ook maar iets aan gedaan, ook niet die van de Zweedse coalitie met Charles Michel, waartoe ook de N-VA behoorde, die daarvoor het communautaire voor vier jaar in de frigo stak en samen met de Groenen en de traditionele partijen niets anders heeft gedaan dan de kat uit de boom kijken. Straks blijft er niets anders over dan de financiële participaties met o.a. Belfius en BNP-Parisbas op de helling te zetten, waardoor dit land er nóg slechter aan toe zal zijn.

    De dreiging van onze topmagistraten om zo’n 4.000 veroordeelden voor kleinere misdrijven, die met een enkelband rondlopen, meteen maar naar de gevangenissen te sturen, gevangenissen waarin al 2.000 man meer zit dan er plaatsen zijn, is zonder meer chantage. Stel u voor: chantage vanuit het Opperste Gerechtshof zelf. Dit kan alleen maar gebeuren in een land dat nooit meer zou worden uitgevonden.

--

   En dan is er nog het ABVV dat n.a.v. de federale plannen voor de pensioenhervorming  bij de arbeidsrechtbank een klacht heeft neergelegd tegen de regering De Wever. Dat terwijl de politieke partij die o.m. ook het ABVV zou moeten vertegenwoordigen – Vooruit – mee in diezelfde regering zit. Het duidt nog maar eens aan dat het Vlaamse ABVV onder de sloef van de PS ligt, bij wie ze trouwens haar kantoren in Brussel huurt. Hun voorzitter, Bertje Englaar, is in werkelijkheid ook maar ondervoorzitter. De voorzitter is de Waal  Thierry Bodson.

--

   En dan nog dit: Pieter Omtzigt, zo’n  beetje de Eddy Wally van Nederlandse politiek en stichter en voorman van de NSC-partij, een uitloopsel van de vroegere christendemocratische CDA, is na twee burn-outs uit de Nederlandse politiek gestapt. De brave man hoorde daar niet meer thuis. Geert Wilders zal er niet rouwig om zijn.

      De ‘klokken van Rome’ zijn ook niet meer wat ze geweest zijn. De dag van vandaag raapt men zowat de hele Paasvakantie hier en daar wel eieren die de klokken zouden hebben meegebracht, maar weinigen weten, nog hoe de klepel aan de klok hing (zou een goede vraag zijn bij ‘Blokken’).

   In mijn kindertijd in Kalmthout hielden de klokken ermee op te luiden na de ochtendmis van Witte Donderdag. Ze zwegen ook op Goede Vrijdag, waarop tijdens de mis zelfs geen belletje te horen was, maar een ratel. Tijdens de ochtendmis van Paaszaterdag luidden de klokken opnieuw, teken dat ze terug waren uit Rome en ze de eieren gebracht hadden. Na die mis spoedde zich dan ook iedereen naar huis om daar die eieren te gaan rapen.

--

   En dan nog dit:   Enkele dagen geleden brandden er in een containerschip in  de haven van Zeebrugge zo’n honderd elektrische wagens af,  nadat één ervan een kortsluiting kreeg. Het is de tweede keer dat dat gebeurt. De vorige keer was dat op een schip in de Waddenzee. Wie een elektrische wagen koopt doet er dan ook best aan die niét binnen te zetten, maar buiten in e.o.a. carport. Zelfs een elektrische fiets binnen houden kan gevaarlijk zijn.

   Minister Bernard Quintin (MR) van Binnenlandse Zaken in de federale Arizona regering stelt voor dat er in Brussel dan toch één politiezone met één korpschef  zou komen voor het hele stadsgewest, i.pl.v. de huidige zes die o.m. door de versnippering de criminaliteit in de stad niet onder controle krijgen, iets wat ik al jaren schrijf in deze rubriek. Het zou pas definitief geregeld kunnen worden tegen 01.01.2027, maar beter laat dan nooit. Als het lukt kan men dit als een eerste stap beschouwen van het terugbrengen van de 19 gemeenten tot één stadsgewest met 19 districten en het opdoeken van de ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’, een soort bijkomende gewestregering die niet eens in de Grondwet staat en alleen maar uitgaven kent, géén inkomsten,

   Het is toch te gek voor woorden dat een grootstad, die zich wereldstad wil noemen, al 55 jaar één brandweer heeft voor het hele gebied, maar niet één politiezone zoals dat wel het geval is in grootsteden als bv New-York en Londen.

   Op mijn lijstje ‘Only in Belgium’, dat ik al enkele keren gepubliceerd heb, staat o.m. dat de werkloosheidsuitkeringen bij ons niet beperkt zijn in de tijd. Daarin wil Arizona nu verandering brengen, wat ervoor zorgt dat de vakbonden op hun achterste poten staan. Dat was te verwachten, want in mijn zelfde lijstje staat o.m. dat diezelfde vakbonden die vergoedingen nu nog zelf aan hun eigen leden kunnen uitkeren en daarvoor zo’n 200 miljoen euro per jaar krijgen uit de staatskas, niettegenstaande er ook een Nationale Hulpkas is, die hetzelfde zou kunnen doen en het reeds doet voor de niet gesyndikeerden.

   Bovenstaande wordt bevestigd in een artikel in De Tijd van 15 dezer door Rudy Aernoudt*, momenteel kabinetschef van MR-voorzitter Bouchez. Volgens hem is dat ook de reden waarom de bonden zich niet inspannen om werklozen aan het werk te helpen. Hij bevestigt dat alle werklozen die er overblijven betaald kunnen worden via die Nationale Hulpkas en dat de vakbonden daarbij moeten ijveren om werklozen te helpen hun recht op werk te realiseren, niet om mensen werkloos te houden.

    Daar kan nog aan toe worden gevoegd dat de helft van de Belgische langetermijnwerklozen in Wallonië woont, een kwart in Brussel en ook een kwart in Vlaanderen, dat echter 60% van de Belgische bevolking telt. In Vlaanderen zijn er zo’n 104.000 werklozen op een bevolking van bijna 7 miljoen. Wallonië telt er 122.000 op een bevolking van maar zo’n 3,5 miljoen - ± de helft, zeg maar - en Brussel zo’n 27.000 op iets meer dan een miljoen inwoners. Tel daar nog eens de 74.000 Walen bij die van een leefloon leven t.o.v. ‘slechts’ 42.000 in Vlaanderen.

--

* P.S. Rudy Aernoudt is prof aan de UGent en een Belgicist. Hij was ooit kabinetschef van Fientje Moerman.

      Ik had het maandag al gehoord op de journaals en zag  bevestigd in de kranten op dinsdag dat Trump letterlijk gezegd heeft over Zelenski: ‘Je begint geen oorlog tegen iemand die twintig keer sterker is om vervolgens te hopen dat iemand je raketten geeft’.

   M.a.w. Trump beweert hiermee dat Oekraïne Rusland heeft aangevallen en niet andersom. Wat voor onzin moet The Donald nog uitkramen om helemaal niet meer geloofwaardig over te komen?

   Het stukje Rusland dat de Oekraïners hadden ingenomen en ondertussen weer grotendeels zijn kwijtgespeeld stelt niets voor in tegenstelling tot de Krim (al in 2014) en het grootste gedeelte van de vier Donbas provincies die Rusland daarvoor al had ingenomen (en grotendeels verwoest), en diende eerder als pasmunt bij eventuele onderhandelingen over een staakt het vuren. Dat zal er niet komen, en zolang Poetin het in Rusland voor het zeggen heeft zal hij oorlog blijven voeren. Hij is zijn presidentschap begonnen met Grozny, de hoofdstad van Tsjetsjenië, plat te bombarderen, heeft daarna hetzelfde gedaan in Syrië, doet dat nu verder in Oekraïne en later – als men hem laat doen – in de Baltische staten. Zonder oorlogsvoeren heeft zijn presidentschap geen verdere reden tot bestaan.

      Het bombardement op het Oekraïense stadje Soemy met als resultaat een dertigtal doden en een honderdtal gewonden was geen toeval, maar vooraf goed beraamd. De Oekraïens -Orthodoxe Kerk is nl overgestapt naar de Rooms-katholieke en viert sindsdien de meeste heiligendagen op mogelijk andere data. Ze wisten in Moskou dus dat men op die dag in Oekraïne Palmzondag zou vieren (voor zover dat daar nog mogelijk is), er meer volk naar buiten zou komen en men dus meer slachtoffers zou maken.

   Tijdens de Sovjetbezetting was de Rooms-katholieke Kerk verboden in Oekraïne en leefde die ondergronds. Om niet op te vallen kregen katholieke priesters daar van het Vaticaan toen de toestemming om te trouwen, Dat laatste zou men best m.i. voor heel de Kerk doen, want o.m. Anglicaanse priesters die overstappen naar de Rooms-katholieke Kerk mogen ook hun getrouwde status behouden. Het zou een kans geven om weer meer priesters te hebben.

   En daarmee zitten we in de Goede Week, met Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Paaszaterdag. De week van de klokken van Rome en de Paashaas. Hopelijk zet e.e.a. niet alleen alle mensen van goede wil, maar ook de anderen aan tot een goede daad, zodat de wereld er wat beter op wordt.

   In de Federale politiek is de regering De Wever, na een zoveelste vergadering van 12uur, erin geslaagd een soort  Paasakkoord te sluiten. Nu maar hopen dat er iets van in huis zal komen, want zelfs dit hard bevochten akkoord kan voorlopig alleen maar beschouwd worden als een eerste stap.

   Hét probleem in dit land, dat nooit meer zou worden uitgevonden, is de staatsschuld die – in verhouding tot het aantal inwoners – zowat de grootste is van heel Europa. Vlaanderen doet daar iéts aan, Wallonië veel minder en Brussel helemaal niets.

    Als Arizona geloofwaardig wil blijven, moet het ervoor zorgen dat de gewesten verantwoordelijk worden voor de eigen in- en uitgaven, zonder dat het federale of Europese niveau daar nog langer aan moet bijdragen. Zolang dit immers niet gebeurt, Wallonië in verhouding het dubbele aantal werk lozen en langdurig zieken heeft en Brussel een schuld die driemaal hoger ligt dan haar inkomsten, zal Vlaanderen er de dupe van blijven.

      Sinds de verwoestende aardbeving in Myanmar, het vroegere Birma, verzamelt ons Rode Kruis gelden om de slachtoffers daar te helpen. Dat is een traditie om in ere te houden, wat ook gebeurt bij elke ramp waar ook ter wereld. Alleen vrees ik dat de slachtoffers in Myanmar er weinig of niets van zullen zien. Na een staatsgreep in de jaren 1990 wordt dat land immers geregeerd door een militaire junta en woedt er momenteel een burgeroorlog. Erger nog,  tijdens en na de aardbeving bleef het leger bombardementen uitvoeren. Nota bene, Myanmar is ook het land van San Suu Kyi, die ooit de Nobelprijs voor de Vrede kreeg, maar sindsdien vast zit in huisarrest.

   Myanmar is niet het enige land waar het Rode Kruis bijna  geen voet aan de grond krijgt. In de Gazastrook werden sinds 7 oktober 2023 (de inval van  Hamas) zelfs enkele tientallen hulpverleners en journalisten omgebracht. In Soedan woedt al enkele jaren  een bloedige burgeroorlog waar niemand nog van wakker ligt. En dan hebben we het nog niet gehad over het oosten van ‘Onze’ Kongo, waar Uganda, Rwanda en een rebellengroep dood en vernieling zaaien.

   Ons Rode Kruis zou m.i. voorwaarden moeten stellen voor steun aan landen die niet garanderen dat de hulp alleen terecht zal komen bij de slachtoffers.

     Ik had nooit gedacht dat ik ooit serieus kritiek zou moeten hebben op ’t Pallieterke, mijn lijfblad sinds 50 jaar, maar het is – helaas – zover. Het blad heeft zich natuurlijk ook moeten aanpassen aan de tijd van vandaag en is ruimer van gedachtengoed geworden. Dat laatste is echter geen excuus om interviews af te nemen van figuren die vroeger nooit zouden hebben plaats gevonden.

   Een paar weken geleden was er het interview met Gerard Bodifée, die het Westen de schuld gaf van de oorlog in  Oekraïne. Die was er - volgens hem – gekomen omdat het Westen de heer Poetin teveel zou gepest hebben. Zelfs al zou dat waar zijn geweest, is dat nog geen reden om een buurland binnen te vallen, daar zowat alles kapot te bombarderen en tienduizenden, misschien wel honderdduizenden de dood in te jagen, allemaal omdat het land zogezegd door nazi’s bestuurd zou worden. Poetin noemde het zelfs geen oorlog, maar een ‘speciale militaire operatie’.

   Deze week was er in hetzelfde Pallieterke een uitgebreid interview met Van Quickenborne, een van het trio met Lachaert en Gwendolientje, dat mede aan de basis ligt van het bijna verdwijnen van de Open VLDj onder de kiesdrempel. De reden waarom dit gebeurd is, is grotendeels te wijten aan het feit dat bovenvermeld trio het vertrouwen van de eigen kiezers verloren heeft omdat het gewoon niet gedaan heeft wat het de blauwe achterban had beloofd. Wie het vertrouwen van de achterban wil behouden moet doen wat het die beloofd heeft en niet het tegenovergestelde.

   Ik kan alleen maar hopen dat de huidige nieuwe redactie van mijn lijfblad dat stilaan gaat inzien en dergelijke sujetten  beter niet meer interviewt, wat ze ook zeggen.

      De hele Trumpactie is feitelijk terug te brengen tot de slogan: ‘If you can’t convince them, confuse them’, de parodie op het meer bekende ‘If you can’t beat them, join them’. Elke dag is het wat anders en ik verdenk er hem zelfs van dat wanneer hij opstaat, het eerste idee dat bij hem opkomt zijn dag bepaalt, a.h.w. zoals de slogan ‘De morgenstond heeft goud in de mond’ (‘Wie langer slaapt, blijft ook gezond’ is dan weer de tegenhanger).

   Het lijkt allemaal een beetje kinderachtig, maar als men zich elke morgen moet afvragen wat het nu weer zal worden, maakt dat, dat er geen zekerheden meer zijn, en een normale mens heeft die nodig. Een mens leeft niet van brood alleen.

      Heel die tarievenoorlog tussen het US van Trump en de rest van de wereld is een echt zottekensspel aan het worden, waarvan het einde nog van verre na niet in het zicht is. Ik onthoud me voorlopig van verdere commentaar ter zake tot er meer klaarte komt in deze commedia dell’arte, die Da Ponte, de librettist van Mozarts in het Italiaans gezongen opera‘s, zich nooit zou kunnen hebben voorgesteld, laat staan dat hij daarvoor een scenario had moeten schrijven.

  Ondertussen heb ik mijn verhaal over het Peter Principe wel doorgestuurd naar ’t Pallieterke en The Economist – die laatste in mijn beste Engels – en wacht ik af of daar enige reactie op zal komen.

--

* De originele titel eindigde op een ‘e’ en was in de eerste plats bedoeld voor de vrouwtjes. De mijne, eindigend op een ‘i’, geldt voor beide geslachten. Italiaans is een taal waarmee je kan spelen, eens je ze onder de knie hebt.

   Gisteren, dinsdag hadden de meeste beurzen in het Westen    (West-Europa en de States) een deel van hun verliezen van het weekeinde kunnen herstellen, maar of het zo zal blijven is nog koffiedik kijken. Ik denk dat we nog e.e.a. gaan meemaken al naargelang de uitspraken van The Donald en zijn trawanten.

   Zo stonden er gisteren in diverse van onze dagbladen artikels over een zekere Peter Navarro, waarvan ik nog nooit gehoord had, maar waarnaar Trump meer dan naar zou luisteren. De man, zijn handelsadviseur,  zou zelfs enkele maanden effectief in de cel hebben gezeten na de bestorming van het Capitool op 6 januari 2021, nadat The Donald in eerste instantie zijn nederlaag niet wou toegeven.

   Die Peter Navarro zou er wel eens voor iets tussen kunnen zitten in het verhaal van de mogelijke vroegtijdige aftocht van Musk bij DOGE (Department Of Government Efficiency), want die twee komen helemaal niet overeen. Het is hard tegen onzacht. Al verandert dat niets aan mijn verhaal over die andere Peter uit mijn blog van 4 dezer, die van Het Peter Principe, waarbij Musk  politiek gesproken boven zijn incompetentieniveau zou zitten.

   Men zou er allemaal mee kunnen lachen als het straks wereldwijd geen dure grap zou worden…

      Ook na dit weekeinde blijven de Westerse beurzen in het rood* en is iedereen die daarin belegd heeft de klos. Er gaan miljarden in rook op.  Men vergelijkt deze situatie wel eens met die van vóór de tweede Wereldoorlog, maar die vergelijking gaat niet op. Toen was er nog geen Internet, geen smartphone, geen AI. Nu kan alles bliksemsnel gaan, ook bliksemsnel worden opgelost, al zie ik dat onder The  Donald niet gebeuren.

   Ondertussen kan men alleen maar hopen er niets mee te maken  te hebben. Ik heb daar ook eens aan meegedaan, maar heb het opgegeven, omdat ik me er toen al teveel zorgen, over maakte.

--

   *De Aziatische beurzen  gaan niet in het rood, maar dat verandert niets aan eenzelfde situatie. Daar is nl niet de kleur rood, maar wel de groene die het verlies aanduidt. I.pl.v. rood is groen daar de kleur als de beurs verlies lijdt.

      Over de hele VS zijn honderdduizenden op straat gekomen om te protesteren tegen de politieke gang van zaken. Ook de Amerikanen zullen straks voor veel dagelijkse aankopen meer moeten betalen,  voor zover ze alle producten nog gaan vinden.

   In Frankrijk is uiterst rechts dan op straat gekomen om te protesteren, niet zozeer tegen een veroordeling van  kopstuk Le Pen voor het mismeesteren van Europese subsidies, maar omdat ze daardoor ook straks geen presidentskandidate meer zou mogen zijn. In een land waar een vroegere president met een enkelband rondloopt wordt het steeds moeilijker e.e.a. uit elkaar te houden.

   Dat laatste geldt ook voor The Donald, die – gerechtelijk gesproken – een wittenboordovertreder is, maar wél president kon  worden. Ook Elon Musk, die volgens het Peter Principe zijn incompetentieniveau op politiek vlak heeft bereikt, kan voor politieke doelen met geld blijven smijten, letterlijk.

   ‘Ja, misschien wordt het morgen beter, maar het wordt nooit meer goed’, zong Urbanus…

     Zoals ik reeds in mijn vorige blog schreef, zou de E.U. in de huidige situatie beter aan een eigen identiteit werken i.pl.v. een kopie van wat elders reeds bestaat. Een soort ‘Fort Europa’, zeg maar. Dat is nodig, omdat het Amerikaans engagement hoogst onzeker is geworden. Europa mag zijn verantwoordelijkheden niet ontlopen. Voor wat de tarieven van Trump betreft, moet de E.U. tegenmaatregelen nemen die een weerslag kunnen hebben op de Amerikaanse economie. Dat zal een prijs kosten.

   We zouden bv het visumbeleid t.a.v. de VS kunnen wijzigen, zodat rijke Amerikanen minder makkelijk naar Europa kunnen komen en zelf niet langer naar de VS te reizen. We moeten onze eigen interne markt verder uitbouwen. Kijk naar Canada, waar je ook zo gemakkelijk niet meer binnen geraakt. We wisten al dat Rusland de vijand was en nu moeten we beseffen dat we niet teveel meer op de VS moeten rekenen.

   Het wordt afwachten wat het zal worden, als Friedrich Merz, de toekomstige Duitse bondskanselier mee aan tafel zal zitten en die, ‘whatever it takes’, de vrede in Europa wil bewaren. Daarvoor zal Europa een eigen leger moeten hebben, dat boven op de nationale legers moet komen.

   De geopolitieke situatie van vandaag kan best vergeleken werden met de val van de Berlijnse muur. Het duurde toen een paar jaar vóór men besefte dat we in een andere wereld terecht waren gekomen. Dat zal nu ook het geval zijn.

     Na de fameuze speech van The Donald op 2 dezer in de rozentuin van het Witte huis, heeft men er het raden naar wat er verder gaat gebeuren, niet alleen in The States, maar ook in de rest van de wereld. We staan gewoon voor een mogelijke globale handelsoorlog. Wereldwijd blijven zowat alle beurzen in het rood, ook in de USA.  Liberation’, zoals Trump het noemde, zal het zeker niet worden. Hij heeft zowat alle handelspartners de wacht aangezegd met invoertarieven zoals er sinds de Grote Repressie van de jaren 1930 niet meer te zien waren. Ik heb zo de indruk dat hij vroeg of laat wel water in zijn wijn zal moeten doen en dat de soep niet zo heet gegeten zal worden als ze wordt opgediend, ook niet in Amerika, waar klanten straks ook meer zullen moeten betalen en/of minder keus zullen hebben.

   Ondertussen doen zeker de landen van de E.U. er best aan om meer met elkaar samen te werken. Al bij al zijn wij hier een verbruikersmarkt met enkele honderden miljoenen klanten. Dat zal niet van vandaag op morgen gebeuren. Hopelijk brengt tijd raad

--

   Wie de financiële toestand op de voet wil blijven volgen,  doet er best aan niet alleen de radio- en Tv-journaals te horen en zien, maar ook bv Kanaal Z van Trends. Voor wie Telenet heeft, is dat kanaal 10.

      Bij de beslissing om een nieuw Amerikaans ministerie te openen dat zich bezig zou houden met de controle op de management-efficiëntie, was reeds vooraf beslist dat de topfunctie die daarbij aan Elon Musk zou gegeven worden maar tijdelijk was. Volgens de laatste verklaringen van The Donald zou die termijn nog worden ingekort omdat hij terecht van oordeel is dat Musk in de eerste plaats ervoor moet zorgen dat zijn eigen bedrijven blijven floreren en Musk in zijn functie van Trump-booster niet tot zijn gewenst niveau is geraakt.

   Voor mij is dat geen verrassing, maar gewoon een gevolg van het Peter Principe* dat stelt dat ‘elke werknemer in een hiërarchie stijgt tot diens onbekwaamheid’. Als voorbeeld nam Peter daarvoor o.m. Julius Caesar, die een uitmuntend generaal was maar tenslotte ten onder ging toen hij alleenheerser wou worden: Zijn naam ‘Caesar’, werd later een begrip als ‘Keizer’, Tsaar’ of ‘Sjah’ in de diverse talen.

   Musk is op het punt gekomen dat hij zijn bedrijven tot ver boven hun normaal niveau heeft kunnen brengen, maar niet groot genoeg is om daarboven ook uit te stijgen in de politiek. ‘Doodgepromoveerd’, zeg maar. Iets wat ook Bart De Wever zou kunnen overkomen.

--

   *Laurence J. Peter was een Canadese pedagoog die bij het   grote publiek bekend is voor zijn ‘Peter Principe’, beschreven in zijn boek ‘Why everything always goes wrong’.