De I-Police

      In Kerk & Leven, het katholiek weekblad van de Vlaamse kerkgemeenschap, stond deze week een niet meteen opvallend verhaaltje dat mij echter wel bekend voorkwam. Het artikel met de titel ‘Opgemerkt’ ging over Vincent Van Vossel, een pater-redemptorist uit Beveren, ondertussen 91, die al sinds eind 1960 nog altijd actief is als missionaris in Irak. Ik heb hem persoonlijk gekend tijdens mijn vier jaar middelbare school op het college der redemptoristen in Essen, de zgn ‘Rauwmoershoef’’ (in de volksmond ‘Rommershoef). Ik zat vier jaar in dezelfde klas als Benny Van Vossel, zijn iets jongere broer, waarvan ik later niets meer heb vernomen. In dezelfde klas zat ook Jan Ivens, eveneens uit Beveren, die het bracht tot missionaris en enkele jaren geleden stier, van wie ik het doodsbericht las in de krant. Daarin las ik ook dat Jan de laatste jaren van zijn leven in de abdij van Westmalle verbleef.

     Vincent Van Vossel kwam enkele keren in het tv-nieuws tijdens de oorlogen van Saddam Hoessein, de eerste keer in de zogenaamde eerste Golfoorlog bij de inname van Koeweit door de troepen van die Saddam. In werkelijkheid was dat al zijn tweede Golfoorlog, want daarvoor had diezelfde Sadam al eens een oorlog uitgevochten over een Arabische provincie in Iran, die grenst aan Irak. Een oorlog die hij ook verloor.

    ‘ Vlaanderen is al tientallen jaren goed voor een overschot in de federale begroting. Franstalig België is verantwoordelijk voor de tekorten’.

   Bovenstaande is niet van mij, maar een vaststelling in De Tijd van 28 oktober van Geert Jennes, professor economie en overheidsfinanciën aan de Hochschule Osnabrück, die heel duidelijk schrijft dat Vlaanderen door zijn werkzaamheidsgraad van bijna 80% al decennia goed is voor een overschot op de federale Belgische begroting, en Franstalig België , dat niet eens aan 70% geraakt, verantwoordelijk voor de tekorten. Hij voegt eraan toe dat we in een onafhankelijk Vlaanderen niet over tekorten zouden zeuren, maar ‘op zijn Noors’ zouden kunnen brainstormen over wat er best met onze Vlaamse begrotingsoverschotten gebeurt, bv in een pensioenfonds steken…

   Zo hoort men het ook eens van iemand anders, een specialist ter zake, die niet gehinderd wordt door de dagdagelijkse Belgische politiek. De rentesneeuwbal die dit land bedreigt zal Vlaanderen twee keer doen betalen voor de staatsschuld van een land dat, volgens The Economist, nooit meer zou uitgevonden worden.

   Wat de diversen verkiezingen  betreft is het wachten geblazen. In Brazilië zou Flavio Bolsonaro – zoon van – nu toch zijn nederlaag hebben toegegeven en zou hij met vrouw en kinderen naar zijn vriend Trump in de States zijn vertrokken.

  In Israël was er de grootste kiezersopkomst sinds meer dan 50 jaar. Daar is dus nog e.e.a. mogelijk.

   Tussen Poetin en enkele Noordse leiders waren er telefonische contacten over eventuele gesprekken over de oorlog in Oekraïne, maar de strafste verklaring over eventuele vredesgesprekken waren er tussen de schurk uit Moskou en Trumps gezant Steve Witkoff, die Poetin een ‘humanitarian’ zou genoemd hebben. Vrij vertaald: ‘een menslievende weldoener’. Jawadde!

   In Servië heeft de partij die is ontstaan door een studentenprotest tot haar eigen verbazing met ruime voorsprong de verkiezingen gewonnen. Ex-president Vucic heeft zijn nederlaag zelfs toegegeven, alleen weet men echt niet hoe het nu verder zal moeten.

   In Brazilië heeft ouwe Lula ook al tot zijn eigen verbazing in de tweede ronde gewonnen nadat hij de eerste verloren had. Hij weet wél hoe het nu verder moet, maar zijn tegenstrever heeft de nederlaag (nog) niet aanvaard. Latijns Amerika blijft een werelddeel waar de democratie nog werk heeft.

   Verder zijn er vandaag verkiezingen in Israël. In hoever die democratisch zullen verlopen blijft ook een vraagteken en wat er daarna zal gebeuren nog meer. Bibi krijgt er zelfs een rechtse rivaal bij die ooit  de hoogste rang had in het Israëlische leger.

   Het wordt er allemaal niet eenvoudiger op, laat staan beter.’

    Er zijn dezer dagen nogal wat verkiezingen, in Servië, Brazilië, Israel en straks ook nog de zgz ‘Midterms’in de States. Speciaal zijn wel die in Servië, waar de reeds 14 jaar zittende president Vucic ontslag heeft genomen om nu mee te dingen naar de post van eerste-minister. Daartegen is al enkele jaren protest vanwege de studenten, die zelf met een soort lijst zijn opgekomen. Zo eens iets anders dan alles kort en klein te slaan, en te plunderen zoals in Frankrijk, maar ook elders al is gebeurd. Denk maar aan Brussel en Luik bij ons, maar ook in Barcelona.  We kunnen alleen maar hopen dat die Servische studenten het gaan winnen.

België 2026 (2)

In totaal heeft België:

- 18 nationale ministers en staatssecretarissen

- 36 regionale ministers

- 7 Ministers van de Franse Gemeenschap, de zgz ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’, die niet eens in de Grondwet staat en geen eigen inkomsten heeft.

- 4 Ministers van de Duitstalige Oostelijke Gemeenten

- 210 federale parlementariërs en senatoren

- 89 Brusselse regionale parlementariërs

- 75 Waalse regionale parlementariërs

- 124 Nederlandstalige regionale parlementariërs - 94 parlementariërs uit de Franse Gemeenschap (wat een afwijking is in de denominatie!)

- 25 regionale parlementariërs

- 5 leden van de Franstalige Gemeenschapscommissie Brussel

- 5 leden van het Brusselse intercommunautaire comité

- 4 leden van de Nederlandstalige gemeenschapscommissie van Brussel - 10 provinciegouverneurs

- 60 MPP’s leden van provinciaal parlement

- 574 provincieraadsleden

- 8.878 Waalse gemeentelijke verkozen ambtenaren

- 1.128 verkozen gemeenteraadsleden in Brussel

- 12.450 gemeentelijke verkozenen in Vlaanderen.

   Dit zijn 23.778 politieke mandaten verdeeld in heel België. Dus één gekozen ambtenaar voor ongeveer 500 Belgen of 2 verkozenen per 1.000 inwoners.

Volgens de New-York Times en de Washington Post* telt België ±11 miljoen inwoners en wordt het bestuurd door zes regeringen en evenveel parlementen. Brussel is nog complexer. De stad heeft een regering, een parlement, 19 gemeenten, officieel zes, maar in werkelijkheid zeven afzonderlijke politiezones en 33 intercommunales. In totaal telt Brussel, met ± een miljoen inwoners, 166 ministers, burgemeesters en gemeenteraadsleden, meer dan Berlijn en Parijs samen.

   België maakt van wanorde een politiek instrument. Dit complex politiek systeem stelt de politici in staat om hun kiezers vast te binden door middelen, vriendjespolitiek en overheidscontracten te verzamelen en te herverdelen.

   Zopas vernamen we het overlijden van Jozef Deleu, dichter en uitgever, en stichter van o.m. ‘Ons Erfdeel’, waarop ik vroeger geabonneerd was. Daarbuiten kocht ik bij hem regelmatig boekjes over de geschiedenis der Lage Landen en de Nederlandse taal die ik aan anders sprekenden cadeau gaf en waarin haarfijn in diverse talen de taal van 20 miljoen Nederlanders en Vlamingen  werd uitgelegd en dit onder o.m. de titels ‘Dutch’, ‘El Neerlandés’, ‘Niederländisch’, ‘Le Néerlandais’ en ‘Il Neerlandese’. Dat bespaarde mij destijds bij de afdeling Bezoeken van DAF veel uitleg. Ik ben hem daar nog steeds dankbaar voor en heb er nog exemplaren van. 

--

   En dat nog dit:   De moord op agent Nordine El Talibi in het Brusselse Jette blijkt steeds meer een afrekening onder Marokkanen te zijn geweest. Van de zes tot nog toe opgepakte verdachten, waren er al vier die werden opgepakt in Spanje en onderweg waren naar Marokko. Nordine was een respectabele moslim. De ‘El’ in zijn  naam betekent dat hij al als pelgrim naar Mekka was geweest. De man paste niet in het plaatje van de in België onderdrukte moslims en diende dus te worden geliquideerd.

Allahu Akbar!

   De inwoners van de Canadese provincie Alberta hebben zich in een referendum uitgesproken tegen onafhankelijkheid.  Het is nu al duidelijk dat ruim driekwart van de stemmers ervoor heeft gekozen om bij Canada te blijven. De uitkomst is een opsteker voor de Canadese premier Carney. Die  had in de campagne opgeroepen tot nationale eenheid, zeker na allerlei uitspraken van The Donald, die heel Canada wou overnemen, nota bene: een land in oppervlakte nog groter dan The States zelf.

   Het olierijke Alberta is veruit de rijkste provincie van Canada. Van oudsher staan inwoners kritisch tegenover de landelijke regering in Ottawa, onder meer omdat ze vinden dat ze relatief teveel belasting afdragen.  

Aan de inwoners werd gevraagd of ze ofwel bij Canada willen blijven ofwel een "proces richting onafhankelijkheid" willen starten, in de vorm van een later referendum dat wel bindend zou zijn. Niet meer dan 23 procent lijkt voor dat laatste te hebben gestemd.

   Daarmee is een eerste verkiezing voorbij van de reeks die ons dit jaar nog te wachten staat. De volgende, nog deze maand, is die in Israël en dan volgen de tussentijdse verkiezingen in The States. En tussendoor maar hopen dat in eigen land de begroting in orde komt…

--

  De onrust en gewelddadigheden in Frankrijk hebben ook indruk gemaakt in België. Maar in de eerste plaats alleen in Franstalig België, Luik en Brussel. Het wordt dan ook hoog tijd dat we moeten beseffen dat de toekomst van België’ in het algemeen, maar Vlaanderen in het bijzonder, niet meer in Frankrijk en het Middellandse Zeegebied, maar in Nederland en Noordwest Europa ligt. We moeten gaan naar een

uitbreiding van de Benelux en naar meer samenwerking met Nederland, Duitsland en Scandinavië. Gelegen aan de drukst bevaren zee ter wereld met havens van Nieuwpoort tot Den Helder en daarbij wereldhavens als Antwerpen/Brugge en Rotterdam zijn we een toegangspoort voor een groot deel van de wereldhandel. Brussel en Wallonië kunnen daaraan nog meewerken, maar dan moeten ze wel ophouden met te denken dat La Douche France nog iets te betekenen heeft.

   Federaal minister van Landsverdediging Theo Franken wil de Rijkswacht terug oprichten. Rijkswacht 2.0, zeg maar, een mobiele Brigade met een militaire opleiding. Zoals ik hier al enkele jaren schrijf, was België het enige land in Europa dat zijn rijkswacht had afgeschaft, met dank aan Lewie Lawijt, en had het daarom geen ernstig Plan B meer als het ergens fout liep. Ons leger is niet opgeleid om straatprotesten en erger in te tomen, zeker niet in Brussel.

    Phillipe Close, de burgemeester van Brussel, heeft daarop al gereclameerd. Als hij het daarmee niet eens is, had hijzelf al lang in zijn eigen stadsgewest één politiezone kunnen maken, zoals overeengekomen en waarvoor geen staatshervorming nodig is. Zelf niets doen en reclameren als iets verkeerd loopt als anderen wél iets doen, is flauwe kul.

Vive la France !

19.10.2026

   Frankrijk beleeft haar tweede revolutie. De eerste (1789-1799) was tegen de adel, die het toen voor het zeggen had. Deze is tegen  de democratie. Wat het linkse gepeupel niet via de democratische regels kan bereiken, wordt nu aangevallen via de straat.

   Ze doen maar. Erger is dat ook die nieuwe revolutie een deel van Franstalig België aanspreekt, in de eerste plaats Luik, maar ook Brussel, officieel nog altijd de hoofdstad van het Vlaams Gewest. Een reden te meer om daar mee op te houden.

   Als Franstalig België die tweede Franse revolutie wil volgen, dan  wordt het stilaan tijd op te houden met België, het land dat nooit meer zou uitgevonden worden (dixit ‘The Economist).

   Hoop doet leven!

   Frankrijk beleeft haar tweede revolutie. De eerste (1789-1799) was tegen de adel, die het toen voor het zeggen had. Deze is tegen  de democratie. Wat het linkse gepeupel niet via de democratische regels kan bereiken, wordt nu aangevallen via de straat.

   Ze doen maar. Erger is dat ook die nieuwe revolutie een deel van Franstalig België aanspreekt, in de eerste plaats Luik, maar ook Brussel, officieel nog altijd de hoofdstad van het Vlaams Gewest. Een reden te meer om daar mee op te houden.

   Als Franstalig België die tweede Franse revolutie wil volgen, dan  wordt het stilaan tijd op te houden met België, het land dat nooit meer zou uitgevonden worden (dixit ‘The Economist).

   Hoop doet leven!

  De gebuisde kandidaat van de Nobelprijs voor de Vrede blijft wild om zich heen slaan en insinueert – niet voor de eerste keer trouwens – dat Zelenski die oorlog met Rusland begonnen is. Het tegenovergestelde is waar, toen Poetin 5 jaar geleden met een konvooi vanuit Wit-Rusland zijn troepen Oekraïne liet binnenvallen en dacht Kiev op zes dagen ingenomen te hebben. Na Grozny en Aleppo is de schurk nu Kiev aan het plat bombarderen.

   We staan wel voor twee belangrijke verkiezingen. Eind dezer maand zijn die er in Israël en begin november in de States. Mocht de partij van de narcistische zelfverheerlijker uit Mar-a-Lago die laatste verliezen dan zal hij zijn termijn als president nog wel kunnen uit doen, maar niet meer alles op eigen houtje kunnen regelen zoals hij tot nu toe gedaan heeft.   

  Als de Democraten de tussentijdse verkiezingen zouden winnen dan kunnen ze o.m. federaal belastinggeld aan bepaalde voorwaarden koppelen, de financiering van militaire acties zonder instemming stoppen, de Immigratiedienst ICE begrenzen en de subsidies voor de ziekteverzekering herstellen en elke nieuwe benoeming tegenhouden.

   Zien hoe de tita-tovenaar dan zal reageren.

     Inter Milaan verloor dinsdag op het eigen San Siro van Club Brugge met liefst 3-4. Daarbij werden drie van de vier Brugse doelpunten  – een hattrick dus – gescoord door de Brugse Italiaan Nicolò Tresoldi. ‘Tresoldi’ betekent in het Nederlands ‘drie stuivers’, wat feitelijk niet past bij een speler voor wie men momenteel enkele miljoenen euro zou kunnen neertellen.

   Van Tresoldi gesproken, die naam doet ook denken aan de  Driestuiversopera (‘Dreigroschenoper’), met o.m. het lied van  Mack The Knife, van schrijver Bertold Brecht en componist Kurt Weill.

   Verder zijn ze bij de VRT niet alleen niet in staat de Spaanse eigennamen goed uit te spreken, dan is blijkbaar ook zo bij Italiaanse. Zo heeft men het daar steeds over ‘TreZoldi’…

      Dat Rijnland-Westfalen ook zo goed als failliet zou zijn, zoals lezer Pascha me liet weten, was iets dat ik niet wist. Ik kan ook moeilijk alle begrotingen van de Duitse deelstaten controleren, al ga ik er vanuit dat die, procentueel, er wel niet slechter aan toe zullen zijn dan die van Wallonië en Brussel.

   Wat Brussel betreft zou men beter ophouden met klagen, en zorgen nu reeds e.e.a. daaraan te veranderen, zoals dat in andere wereldsteden zoals Londen en New-York gebeurd is. Dat kan zonder beleidsverklaring of staatshervorming. Men praat daar al jaren over, maar men begint er niet aan. Hetzelfde verhaal voor het opdoeken van die Fédération Bruxelles-Wallonie, waarvoor men niet eens staatshervorming nodig heeft omdat ze onwettig is.

   Als Vlaanderen ooit zelfstandiger wil worden, moeten onze politici eindelijk hun tanden eens laten zien, tot welke partij zij ook behoren.

      Het ziet er naar uit dat er van de beleidsverklaring van De Wever niets in huis zal komen. Dat zou kunnen leiden tot nieuwe federale verkiezingen. Voor Vlaanderen zal dat niets oplossen zolang Bart niet bereid blijft samen te werken met het Vlaams Belang. Het enige alternatief voor een zelfstandiger Vlaanderen blijft dan een nauwere samenwerking met Nederland, waarbij in Antwerpen, met Brabo III, een eerste stap is gezet.

    Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 6 augustus (‘Brabo III) heeft Vlaanderen er meer belang bij aan te sluiten bij Nederland dan België in stand te houden. Zopas is er trouwens nog een vergadering geweest van Vlaanderen, Nederland en de Duitse deelstaat Rijnland-Westfalen. Deze deelstaat raakt dan wel niet aan de zee, maar sluit aan bij onze twee Limburgs en is, met steden als Düsseldorf en Keulen, het meest en dichtst bevolkte Land, zoals zij het noemen, van heel Duitsland.

      Er zou een plan zijn om in Brussel één centraal ziekenhuis te hebben waar de allereerste oproepen naartoe zouden gaan en die daarna beslist welk ander hospitaal eventueel zou overnemen. Op die manier zouden Vlamingen in Brussel minder riskeren in een hospitaal terecht te komen waar men ze niet verstaat. Beter laat dan nooit, zou ik zeggen, al moet men als voorbeeld niet de hervorming van de politiezones benoemen. Daarvan spreekt men reeds meer dan een jaar over één hoofdkwartier dat de wijkagentschappen zou beheren. In de praktijk is daar nog steeds niets van in huis gekomen en dit ondanks het feit dat er geen staatshervorming voor nodig is. De Brusselse Procureur des Konings, Julien Moinil, nochtans een Franstalige, maakt zich al een hele tijd behoorlijk boos over de situatie in Brussel. Ze zouden hem beter Moi-NIHIL noemen, want ze lijken met hem geen zaken te willen doen…

   Tenslotte is er ook nog altijd die Fédération Bruxelles-Wallonie, de zgz ‘Franse Gemeenschap’, die niet eens in de Grondwet vermeld wordt, geen eigen inkomsten heeft en zonder staatshervorming zou kunnen worden ondergebracht in het Waalse en Brusselse Gewest, zoals dat met de Vlaamse Gemeenschap al decennia lang het geval is. Waarom gebeurt dat niet?