Naar de inhoud

Strijden eeuwig

akke.beakke.be

Archief

De Noordzeecoalitie

 

     De samenwerking van negen Noordzeelanden voor de uitbouw van een offshore-windcentrum lijkt me geen slecht idee voor de verdere ontwikkeling van de regio in het algemeen en voor Vlaanderen in het bijzonder. Zoals ik al een paar keer schreef, hebben wij (én Nederland) een hele reeks havens langs de Noordzee en wordt dat offshore-eiland, dat tenslotte een soort energiecentrale zal worden, een verdere troef voor de toekomst.

   Net zoals bij de verdere ontwikkeling van de elektrische wagens en de overschakeling van fossiele naar milieuvriendelijkere energie zal het echter zijn tijd vragen. Het Prinses Elisabetheiland, dat de blikvanger van het project wordt, moet nog gebouwd worden. Daarvoor bestaat sinds vorig jaar al wel een contract tussen netbeheerder  Elia en de Vlaamse baggergroepen Deme en Jan De Nul, wereldwijde specialisten ter zake, maar ook zij zullen moeten wachten tot de speciaal daarvoor bestemde installatieschepen klaar zullen zijn. Die worden nog gemaakt en dat kan enkele jaren duren.

   Tenslotte zal ook in de toekomst de energieproductie door windmolens afhankelijk blijven van de wind en dus niet altijd even constant. Dat maakt dat kernenergie -  in welke vorm ook - een blijver wordt en waterstof een energie voor de toekomst.

   Die hele zaak zal wat kosten, maar als men dat op langere termijn moet zien en ze ondersteund wordt door liefst negen landen, moet dat mogelijk worden, zeker omdat het hier – buiten Frankrijk dan – niet gaat om Club-Med landen, maar van Noordwest Europa, waarbij Vlaanderen niet zou misstaan en als we er in slagen dit België te hervormen en/of af te schaffen.

  Een probleem apart zou wel eens de veiligheid kunnen worden. Heel dat net zal constant gecontroleerd en beveiligd moeten worden. Ook dat zal geld kosten.

   Wie leeft, zal zien.

 

 

Hoe vind je dit bericht? 19 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 06:58 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

La Schlitz ! (2)

     Straf, dat verhaal over ‘La Schlitz’. Ik schrijf er een blog over en dat mens neemt dezelfde dag ontslag! Grapje, natuurlijk. Wel een pluim voor Sander Loones, die de scalpen aan zijn gordel opstapelt. Sander profileert zich steeds meer als de coming man in zijn partij. Hopelijk trekt hij daar zijn lessen uit en zullen we in 2024 ook op hem kunnen rekenen voor ‘the big shift’, mocht zijn partij volharden in de boosheid.

    Ondertussen is Schlitz al de vijfde die ontslag neemt uit de regering van Crootje. Die heeft in een onbewaakt ogenblik zelf eens gezegd dat een goede federale regering voldoende had aan 10 ministers en staatssecretarissen, maar hij is tenslotte premier geworden met een dubbel aantal. Dat hebt ge als ge een regering moet vormen met 7 partijen en loopt ge het risico dat er enkele miepies en jochies bijzitten die niet veel voorstellen en nog minder uitspoken.

   Schlitz gaf haar ontslag in de twee landstalen en daarbij was het opmerkelijk dat ze in de Nederlandse tekst niet eens haar verontschuldigingen aanbood over het liegen in de Kamer. Ze gaf trouwens geen verdere uitleg over de beschuldigingen tegen haar, maar wel kritiek over een aantal toestanden die met haar zaak niets te maken hadden.

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 20 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 00:03 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

La Schlitz !

   

  ‘Onze Lieve Heer moet zijn getal hebben,’ gaat het gezegde. Bij onze Groentjes en zeker bij het Franstalige Ecolo is er  ‘l’embarras du choix’, keuze te over. Een laatste recente zaak, die vandaag weer in  het parlement terugkomt is die van Sarah Schlitz,  staatssecretaris voor gendergelijkheid. In die functie en via het Instituut voor Gelijkheid van Mannen en Vrouwen subsidieert ze tal van projecten van organisaties. Op zich is daar niet veel mis mee, tot Sander Loones (N-VA), dezelfde die ook Eva De Bleeker (Open VLD), toen  staatsecretaris van Begroting, al eens tackelde en tot aftreden dwong, ontdekte dat er met die subsidies van Schlitz e.e.a. niet volgens het boekje verliep. In de communicatie daarover bleek nl regelmatig het persoonlijk logo van die Sarah te verschijnen , hetgeen wettelijk niet mag.

    La Schlitz vertelde eerst dat het om een slordigheid ging, maar bleek daarover gelogen te hebben, waarna de N-VA een motie tot ontslag indiende. De beslissing daarover werd uitgesteld en valt pas donderdag in het parlement.

   Tot daar kon men nog alle kanten uit, ware het niet dat een medewerkster van die Sarah ergens op de (a)sociale media was gaan vertellen dat men bij de N-VA nazi-sympathieën  koestert. Ook dat werd eerst ontkend, maar bleek wel degelijk gebeurd te zijn.

    Schlitz is trouwens niet de enige Franstalige politicus (m/vr) die de Vlaamsnationalisten, zowel van het VB als van het N-VA,  dat laatste verwijt toestuurt. Ik volg geregeld het TV-nieuws van de RTL, zowat de Franstalige tegenhanger van onze VTM, en daar hoort men regelmatig dergelijke uitspraken van Franstalige verkozenen die álle Vlaamsnationalisten verdenken van  nazi-sympathiën en coillaboratie. Alleen daarom zou men al wensen dat het volgende Vlaamse parlement een Vlaamsnationale meerderheid zou krijgen, mét het VB, om te zien wat ze dán gaan zeggen. De kans is zelfs groot dat ze dan met dat parlement en met de volgende Vlaamse gewestregering zelfs niet eens meer willen praten. Het zou Vlaanderen sneller een stap dichter brengen bij haar autonomie.

 

Hoe vind je dit bericht? 20 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 00:09 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De wanhoopsbetoging

  

   Bij het Delhaizeconflict lijkt men er niet uit te geraken. Hoofdreden is dat de vakbonden willen dat de zgz ‘Wet Renault’ wordt toegepast, maar dat kan juridisch niet. Die wet was nl gemaakt voor bedrijven die sloten en/of dreigden failliet te gaan. Dat is bij Delhaize niet het geval. Bij de geplande privatisering behouden de werknemers hun huidige loon en verworvenheden, maar zal hen waarschijnlijk gevraagd worden flexibeler te werken. Nieuwe kandidaat-werknemers zullen waarschijnlijk wel een lager loon krijgen, maar kunnen dan zelf beslissen of ze ermee akkoord gaan. Met de tienduizenden vacatures die er momenteel in dit land zijn – hoofdzakelijk in Vlaanderen – hoeft dat geen probleem te zijn.

   De zoveelste nationale betoging die de vakbonden nu plannen is er dan ook een van wanhoop. Betogingen stellen al niet veel meer voor. Men komt tegenwoordig voor alles en nog wat op straat en voor wie er niet woont zijn betogingen een ver van mijn bed show geworden.

--

    En dan was er dat zoveelste debat over abortus, waarbij CD&V nog maar eens federaal dwars ging liggen om daarna toch weer toe te geven. ‘Enerzijds, anderzijds’, het zit in de genen bij de kadodders, maar haalt steeds minder uit. Sinds de aanstelling van Mahdi als voorzitter, is het de derde keer dat de partij dat doet en  laat zien dat ze nog steeds geen ruggengraat heeft.

   E.e.a. herinnert mij aan het mopje dat men destijds daarover vertelde met Eddy Merckx. Toen was er ook een fel debat, het eerste feitelijk en sprak iedereen erover. Toen een  journalist aan Eddy vroeg wat hij dacht over abortus, zei die: ‘Eh, ik kan er niets over zeggen. Ik heb tegen die jongen nog niet gereden’!

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 14 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 01:51 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Jaar van de leeuw

   

   2024 wordt het jaar van de leeuw! Volgens de laatste peilingen kan dit nog altijd als de twee Vlaamsnationale partijen zouden samenwerken. Zolang de N-VA in het algemeen en haar voorzitter De Wever in het bijzonder die samenwerking echter blijft weigeren, zit er niets anders op dan ook de N-VA-leden te overtuigen in 2024 tenminste regionaal VB te stemmen. Dat behoort tot de mogelijkheden als we enig geloof mogen hechten aan een peiling van begin 2022, waarin 81% van de ondervraagde N-VA’ers bereid was met het VB samen te werken als die meerderheid zich zou voordoen.

   Het heeft geen zin N-VA’ers en VB-leden tegen elkaar uit te spelen. Dat verhoogt het totale Vlaamse stemmenaantal niet. We moeten ook rekenen op de nieuwe kiezers en op kiezers van de traditionele partijen om ervoor te zorgen dat men volgend jaar geen Vlaamse regering meer zou kunnen maken zonder het VB, tenzij men er Groen en de communisten van de PvdA zou bij halen, wat helemaal absurd zou zijn.

   Zelfs al zou De Wever straks toch nog van gedacht veranderen en zeggen wél te willen samenwerken met het VB, kunnen we dat risico niet meer nemen. Een ‘Lachaertje’* is snel gemaakt en N-VA’ers die de samenwerking genegen zijn en later zien dat er toch niets van komt, zouden de vernedering van hun leven meemaken. Ook voor Bart De Wever zou het een afgang zijn. Stel u voor dat juist hij, een historicus, de afspraak met de geschiedenis mist!

   Tenslotte nog dit. Een Vlaamsnationale meerderheid betekent niet dat in 2024 alles zal zijn opgelost. Dat is pas nog maar de start. Ondertussen moet er ook worden opgelet dat de reeds genomen akkoorden worden nageleefd en dan denk ik hier in de eerste plaats aan het wegwerken van de transfers, zoals overeengekomen bij de laatste staatshervorming, die mede ondertekend werd door de PS als voorwaarde tot het tot stand komen van de regering Di Rupo.

 

*Voor wie het nog niet zou weten: Lachaert beloofde bij de laatste voorzitterverkiezing van zijn partij aan zijn diepblauwe achterban dat hij, eens voorzitter, zou zorgen voor een paars-gele federale regering (mét de N-VA). Eens verkozen, brak hij zijn woord en ging hij akkoord met Paarsgroen.

 

--

 

   

 

 

Hoe vind je dit bericht? 17 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 00:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Mission impossible

  

   Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 3 maart jl zou, volgens een raming van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) de Vlaamse begroting in 2026 in evenwicht kunnen zijn, de federale niet en die van Brussel en Wallonië nooit.

    Vóór het einde van deze maand, dus nog deze week,  zou België er zich moeten toe verbinden in 2025 en 2026 in totaal 10 miljard euro extra te besparen  om binnen de Europese normen te blijven en recht te blijven hebben op de relance-miljarden. Dat wordt een mission impossible, zeker voor een eventuele Vivaldi II-regering die, als Vivaldi I,  voor één jaar (2024) niet verder geraakte dan een besparing van 1,2 miljard.

    Met het vooruitzicht op de verkiezingen van 2024 en de wetenschap dat de huidige federale regering dat nooit opgelost krijgt, zou het dan ook wenselijk zijn dat de politieke partijen van dit land eens duidelijk maken hoe zij dat denken op te lossen. Langer aanmodderen zoals men nu bezig is,  kan niet meer. Specifiek voor Vlaanderen moet er ook een einde komen aan de Noord-Zuid transfers waarbij onze regio jaarlijks 12 miljard euro van  haar welvaart weggeeft aan regio’s die dat geld niet investeren, maar uitdelen.

   Dit land moet grondig hervormd worden, met autonomere regio’s die verantwoordelijk zullen zijn voor de eigen begrotingen en waarbij overbodige instanties zoals de Senaat, de provincieraden en de zelfs ongrondwettelijke ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ dienen  te worden afgeschaft.  Om nog te zwijgen over Brussel waar gewest en stad één moeten worden, met één burgemeester, één schepencollege, één gemeenteraad en één politiezone, zoals in alle grote internationale steden, waarvan sommige, zoals New York,  tienmaal meer inwoners hebben.

   Volgend jaar krijgen we een eerste en misschien enige kans om daar zelf iets aan te doen, beginnende met te zorgen voor een Vlaamsnationale meerderheid in het eigen parlement.

 

Hoe vind je dit bericht? 18 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 01:41 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

'Onze' handelsakkoorden

 

    Er liggen momenteel acht internationale handelsakkoorden te wachten op de goedkeuring door de diverse Belgische parlementen. Onze federale regering is daarvoor reeds op de vingers getikt door de Europese Commissie, maar er lijkt maar geen schot in te komen. Reden is dat in dit land zowat elk parlement daarmee moet instemmen en het volstaat dat één ervan dwars gaat liggen of het gaat (voorlopig althans) niet door.

   Dat is geen nieuwigheid. Enkele jaren geleden was er ook al een hoop heisa over een akkoord met Canada en niemand minder dan Magnette (die van de ‘levensgenieters’) ging toen een tijdje dwars liggen. Tenslotte is dat toch in orde gekomen, waardoor de export naar Canada sindsdien met 61,8% is gestegen, de import met de helft. Hetzelfde gebeurde na een akkoord met Japan, waarnaar de export steeg met bijna 140%, tienmaal meer dan het Europees gemiddelde.

   De reden, waarom het hier allemaal zo lang duurt om dergelijke akkoorden goedgekeurd te krijgen, is gewoon omdat het de francofonen – in de eerste plaats de PS geen barst kan schelen, daar het gros van onze export (meer dan 80% ) uit Vlaanderen komt. Dat datzelfde Vlaanderen Francofonië toch genereus blijft financieren, vinden ze daar niet meer dan normaal. Ze zijn dat al gewend sinds 1830.

   Volgend jaar kunnen we daaraan een eind maken, althans een begin ervan , als de Vlaamsnationalisten voor één keer eens samen zouden willen werken .

 

 

Hoe vind je dit bericht? 22 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 00:02 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Waterstof (Vervolgverhaal)

 

    Ik kom even terug op een van mijn stokpaardjes i.v.m. de brandstoffen en meer bepaald de waterstof, die niet fossiel is en de zuiverste van allemaal. Na verbranding stoot die alleen waterdamp uit, helemaal geen CO2.

   Het systeem bestaat al van de vorige eeuw. Ik schreef er al een artikel over in het personeelsblad van DAF in Oevel in de jaren zeventig.

   Een firma die al decennia lang waterstof produceert in België, is het Franse Air Liquide. Dat kwam recentelijk nog eens aan het licht toen de federale regering besliste één netbeheerder over te houden voor de uitbating van de waterstoftransportinfrastructuur. Net zoals dat nu voor gas gebeurt via Fluxys. Air liquide was het daarmee niet eens. De Franse firma heeft nl al 600 kilometer waterstofleidingen in België liggen en mag die nu toch in eigen beheer houden.

    Air Liquide is bij ons niet het enige bedrijf dat toekomst ziet in waterstof. Ook de Vlaams staaltechnologiegroep Bekaert investeert momenteel in het onderzoek naar elektrolysematerialen om in de toekomst waterstof te produceren en heeft daarin reeds een omzet van 15 miljoen euro, die tegen 2025 100 miljoen wordt. Ze denkt eraan waterstoffabrieken te beginnen in Antwerpen, Gent, Oostende en Zeebrugge.

   Vlaanderen kan er alleen maar beter van worden.

 

 

Hoe vind je dit bericht? 16 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 00:22 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De groenflatie

  

   Nog zo’n verhaal is de beslissing van de E.U. om zowat  alle fossiele brandstofprijzen reeds vanaf 2027 te verhogen. Voor wat betreft de zware vrachtwagens, die internationaal rijden, zal dat nooit lukken. De lichtere vrachtwagens die nu al elektrisch rijden doen alleen aan wat ze ‘distributie’ noemen. In mensentaal betekent dat tot ± 500 km. Vóór men een elektrische truck van 40 ton naar de andere kant van Europa zal kunnen sturen, zal er nog e.e.a. moeten veranderen. Momenteel kan dat alleen als diezelfde truck 10 ton accu’s mee neemt, wat betekent 10 ton minder lading…

   Zoals de meeste klimaatmaatregelen zijn die wel goed bedoeld, maar zal er veel meer tijd nodig zijn om ze te realiseren. Voor zwaar vervoer bv , ook per schip, zal dat waterstof worden. Die is nu nog te schaars en te duur, maar men werkt er overal aan.

   Tenslotte zullen die hogere brandstofprijzen weer betaald worden de eindverbruiker, u en ik of wat dacht je?

 

Hoe vind je dit bericht? 17 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 00:02 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Veel beloven, weinig geven ...

   

   Vrijdag  was er in Brussel een ontmoeting tussen de top van Engie, Crootje en onze groene federale minister van Energie. De obstakels over een maximumfactuur voor de berging van  het nucleaire afval zouden daarbij zijn weggewerkt. Wat dat gaat kosten is nog steeds niet officieel bekend. Eventuele subsidies om het rendement van Doel4 en Tihange3 te garanderen, zijn er echter ook nog steeds niet en de vrees bestaat dat de kosten daarvan via de energiefactuur verhaald zullen worden op de gezinnen en de bedrijven. Ook moet nog worden uitgeklaard onder welke voorwaarden de overheid en Engie elk voor de helft eigenaar worden van de twee centrales. Volgens regeringskringen zouden de onderhandelingen met Engie nog deze maand tot een doorbraak leiden.

   ‘Eerst zien’, zei de blinde…

 

Hoe vind je dit bericht? 14 stemmen
Geschreven door guido van alphen om 10:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Strijden eeuwig

↑ Terug naar de berichten