Archief

   In wat over de naam van  onze vroegere kolonie geschreven wordt doen sommigen dat met een ‘k’ en andere met een ‘c’. Historisch gezien is ‘k’ de juiste keuze. ‘Kongo’, met ‘k’, werd immers afgeleid van ‘Bakongo’, een naam van een inheemse stam die verbleef rond de monding van de bekende stroom. De twee eerste letters (‘ba’) geven aan dat het om een meervoud gaat en kan verstaan worden als ‘de Kongo’s’, waar wij ‘de Kongolezen’ van gemaakt hebben. Congo met een ‘c’ is een uitvinding van politiek België dat onze kolonie grotendeels in het Frans heeft bestuurd. ‘Flamin’ was (en is er misschien nog) een scheldwoord.

   In de jaren 1940/50 kreeg men bij de chocolade van Jacques prentjes die men in een boek kon plakken  met als titel ‘Onze Kongo – Notre Congo’. In het Nederlands wel duidelijk met een ‘k’. Ik heb die album nog.

--

   En dan nog dit. Evenmin als men op onze VRT de Spaanse plaats- en eigennamen correct uitspreekt, doet men dat met het Scandinavisch. De å (of aa) wordt daar uitgesproken als de oa in ons dialect voor vader (voader’) en niét als een oo.

     Het is niet de eerste keer dat ik erover schrijf en het zal ook niet de laatste keer zijn,  maar ik blijf niet begrijpen waarom men die Brusselse zes politiezones niet meteen tot één herleid, terwijl dat is afgesproken en  men daarvoor niet eens een 2/3 meerderheid nodig heeft. Het zou, bij manier van spreken, vandaag nog kunnen. Maar het gebeurt niet.

   In anderhalf jaar vonden in Brussel meer dan 170 schietpartijen plaats. Die gebeuren hoofdzakelijk in een vijftal gemeenten. Daarbuiten zijn er nog evenveel waar af en toe iets dergelijks gebeurt. In de resterende gemeenten gebeurt bijna niets en zitten de plaatselijke agenten in hun neus te peuteren, terwijl er enkele kilometer verder geschoten wordt en men daarvoor het leger ter hulp vraagt, soldaten die daarvoor niet zijn opgeleid. Te gek om los te lopen, zeker in een stad die denkt de navel van de westerse wereld te zijn.

   Brussel moet niet meteen meer politieagenten hebben, ze moet degenen die nu beschikbaar zijn inzetten waar ze nodig zijn.

    De VS hebben momenteel een staatsschuld van 40.000 miljard dollar. Dat is een verdubbeling op minder dan 10 jaar. De Amerikaanse Minister zonder Financiën denkt dat probleem te milderen door meer schulden aan te gaan met kortere looptijden waarop de rente lager is. En laat zoiets nu de oorzaak zijn geweest van het faillissement van onze Dexia-bank. Nu is België natuurlijk nog geen VS, al lijkt met het eigengereide beleid van The Donald daar alles mogelijk.

--

   Het wordt trouwens uitkijken naar wat onze federale regering zal uitspoken met háár begrotingstekort, het hoogste van de hele eurozone, dat tegen 2029 zonder ingrepen zal oplopen tot 5,8% van het bruto binnenlands product (bbp). België zit qua groei aan de staart in Europa, al is dat ook niet direct een ramp. Doe er 0,1 procentpunt bij en we zitten  weer in de middenmoot, samen met Portugal, Spanje en Griekenland, die het allemaal al hebben  meegemaakt en er voorlopig zelfs iets beter voor staan.

       Mijn ‘Sterk Verhaal’ van 15 dezer over die vliegtuigcrash van een Belgische legervliegtuig in Kongo in 1960, lijkt wel een eigen  leven te zijn gaan leiden, waarbij niet alleen wielrenner Marcel Indekeu verongelukte, maar ook Albert Meeuwssen uit Kasterlee die begraven ligt op dezelfde begraafplaats als mijn echtgenote, op 300 meter van ons huis. Ik heb dit doorgegeven aan de communicatiedienst van de gemeente, waar men e.e.a. gaat uitzoeken. Ondertussen is gebleken dat er destijds bij de vliegtuigcrash in Kongo nóg een Kastelaar betrokken was, die de ramp gelukkig wél heeft overleefd omdat hij net vóór het vertrek dringend naar ’t toilet moest en daarna met een tweede toestel kon vertrekken. Die dringende sanitaire stop redde zijn leven!

--

   Op 18 dezer overleed in Brugge Arno Schicht, algemeen directeur  DAF-Trucks Oevel/Westerlo in de jaren 1970 toen ik er gewerkt heb. Geboren in Almelo (Nederland), maar in Vlaanderen blijven wonen. Een gedistingeerd man met heel wat eretekens, zowel in Nederland als in België. Hij werd 93 en zal er dus niet bij zijn als ‘zijn’ DAF/Westerlo straks het 60-jarig bestaan van het bedrijf zal vieren, waaraan hij meer dan zijn steentje heeft toe bijgedragen.

     Er is nogal wat te doen over een nieuwe aanpak van de reclame bij het drinken van alcohol. Daar waar men  het vroeger had over alcoholgebruik, wordt dat nu alcoholmisbruik. Waarbij men wil komen om de mensen aan te raden helemaal géén alcohol meer te drinken. Voor een gewoonte die bij ons reeds een paar duizend jaar bestaat, is dat een straffe beslissing. Ik zou het eerder houden op ‘regelmatig, maar matig’. Voor wie het gewend is af en toe wat alcohol te drinken is het plots ermee stoppen niet altijd de oplossing. Dat beetje alcohol drinken zorgt er nl voor dat de aders iets worden uitgezet, waardoor men minder risico neemt op verstopping van aders en zo op hart- en bloedvatenziektes, die ook voorkomen bij roken, in dat geval niet door de nicotine maar door de teer die de luchtblaasjes rond de longen verstoppen, iets waaraan men niets kan verhelpen.

      Bij de verkiezingen van juni 2024 was er de hoop dat de twee Vlaams-nationale partijen de meerderheid in het eigen parlement zouden behalen. Die hoop was er nadat de laatste peilingen steeds een meerderheid  hadden laten zien, met het VB als grootste partij van Vlaanderen. Het was dan ook een grote ontgoocheling toen bleek dat dit niet het geval was en dat ze niet alleen twee zetels tekort kwamen voor die meerderheid, maar dat de N-VA in extremis toch weer de grootste Vlaamse partij werd. Dat gaf Bart De Wever het excuus dat hij met het VB alleen geen Vlaamse meerderheid had en er een derde partij nodig was. Daar alle andere partijen het VB boycotten, viel die uit de boot. En daar hield het niet bij op, toen bleek dat dezelfde De Wever al in 2020 in  een interview met VRT-reporter Wim De Vilder gezegd had nooit met het VB te zullen  samenwerken. Op dat gesprek was er een  embargo van 5 jaar zodat het pas bekend werd ná de verkiezingen van 2024.

   Sindsdien mag Vlaanderen het vergeten om zelfstandiger te worden, zeker voor de mensen van mijn generatie (ik ben ondertussen een overgrootvaer van 86). Ik ben trouwens niet de eerste die op dat vlak heeft afgehaakt. Denk maar aan mijn vriend Luc Dhondt die stopte met ‘Vlaanderen Vlagt Verder’. Ik ga niet stoppen met mijn dagelijkse blog op SeniorenNet en mijn brieven naar ’t Pallieterke, mijn lijfblad sinds 1957, maar alle andere Vlaamse feestelijkheden en abonnementen zijn niet meer aan mij besteed.  

‘O land van roem en rouwe, van liefd’ en lijdensnood, gij wordt nooit vrij noch groot (vrij naar Cyriel Verschaeve)

      Het ook zo genoemde ‘Brussels Effect’, waarbij de hele wereld naar de E.U. keek, lijkt wel definitief voorbij te zijn. De VS en China geven steeds meer de toon aan, al is dat voor China eerder in de eerste plaats voor het eigen binnenlands gebruik. Een voorbeeld is de eigen Chinese ontwikkeling van de DUV-lithograaf waarmee men halfgeleiderchips vervaardigt, als binnenlands alternatief voor de meer geëvolueerde EUV-lithografen die het Noord-Brabantse ASML als enige op de wereld maakt. Een alternatief voor de Nederlandse EUV-technologie blijft in China, gelukkig maar, nog jaren verwijderd. Het is eerder een poging van Chinese zelfredzaamheid. Voor de E.U. komt het er echter op aan een vervolg ter breien aan  de Chips Act van 2023 of we gaan hopeloos achter lopen.

  Wie leeft, zal zien.

 --

 En dan nog dit:

 Tijdens het voorbij weekeinde waren er in Brussel vijf schietincidenten, waarvan één met oorlogswapens. Minister Quintin (MR) van Veiligheid en Binnenlandse Zaken gaat daar iets aan doen en Brussel extra geld geven. Dat terwijl de federale meerderheid al beslist heeft de zes (in werkelijkheid zeven) politiezones te herleiden tot één, waardoor men efficiënter werken kan zoals in alle grote wereldsteden. Maar dat gebeurt niet, ondanks het feit dat daar geen twee-derde meerderheid voor nodig is…

  --

En dan nog dit:

 Tijdens het voorbij weekeinde waren er in Brussel vijf schietincidenten, waarvan één met oorlogswapens. Minister Quintin (MR) van Veiligheid en Binnenlandse Zaken gaat daar iets aan doen en Brussel extra geld geven. Dat terwijl de federale meerderheid al beslist heeft de zes (in werkelijkheid zeven) politiezones te herleiden tot één, waardoor men efficiënter werken kan zoals in alle grote wereldsteden. Maar dat gebeurt niet, ondanks het feit dat daar geen twee-derde meerderheid voor nodig is…

         En hiermee zitten we in de laatste week van de Grote Vakantie en kan de regering De Wever eens tonen wat ze nog waard is op het gebied van het in orde brengen van de Belgische begroting, waarvoor straks nog eens 10 miljard extra zal moeten gevonden worden. Daarmee zal het trouwens niet ophouden, al zal men waarschijnlijk moeten wachten tot na de volgende verkiezingen omdat voor verschillende hervormingen  een twee-derde meerderheid nodig is, welke men nu niet heeft.

   Wat men wél al kan doen is die zes (eigenlijk  zeven) Brusselse politiezones herleiden tot één, waarover al een akkoord is, zodat men de criminaliteit in Hellhole City eindelijk eens grondig aanpakkern kan. Wat theoretisch ook nog zou kunnen met een normale meerderheid, is het opdoeken van  de Fédération Bruxelles-Wallonie, die grondwettelijk niet bestaat, geen inkomsten heeft, maar wel de prijs van een extra gewest heeft. De materies die die Fédération beheert, Onderwijs en Cultuur, kunnen dan  worden ondergebracht in het Brusselse en Waalse gewest, zoals Vlaanderen dat al decennia geleden heeft gedaan in het eigen gewest.

   In ‘t Pallieterke van 20 augustus breekt Alain Grootaers terecht een lans voor de goede uitspraak van Spaanse plaats- en eigennamen die bij de VRT-nieuwsankers op zijn Frans worden uitgesproken. Dat gebeurt trouwens niet alleen bij de dubbelklanken, maar ook bij de dubbele Spaanse medeklinkers, ‘ll’ en ‘rr’. Men  heeft het, zowel op de VRT-radio als op de Tv steeds over de stad Sevilla, ‘Sevija’ i.pl.v. ‘Sevilja’. (ll wordt in het Spaans uitgesproken als lj). Raar genoeg doet men het bij de VRT niét  als het over bv etenswaren gaat en wordt de bekende Spaanse visschotel paella wel degelijk op zijn Spaans – dus ‘pa-elja’ uitgesproken. In ’t kort: men spreekt die Spaanse namen uit op zijn Frans. Dat hoeft zo niet te zijn. Als we voor vreemde plaatsnamen geen  eigen  Nederlandstalige vertaling hebben (zoals bv in Italië voor Milaan, Rome en Napels), dan moet men de plaatselijke uitspraak gebruiken. Voor Ceuta wordt het dan  trouwens ook geen Sé-uta, maar Sé-oeta. Het Spaans kent onze ‘u’ niet.

   Het is niet omdat Ben Crabbé bij ‘Blokken’ smelt voor het Frans dat heel de nieuwsdienst hem daarin moet volgen.

      Het Palestijnse volk, waarover dezer dagen zoveel te doen is, blijkt vroeger nooit bestaan te hebben. De naam zou een uitvinding geweest zijn van de KGB, de geheime dienst van de Sovjet Unie, in 1964. Zelfs Yasser Arafat wist niet eens dat hij een Palestijn was. Dat hij de Nobelprijs voor de vrede kreeg had alleen te maken met de politiek en niet met enige bekwaamheid van Arafat zelf. Er is tot nu toe bij mijn weten geen enkele moslim die een Nobelprijs heeft gehaald buiten die voor de Vrede, die trouwens niet in Zweden, Nobels thuisland, maar in Noorwegen wordt uitgekeerd.

   Op Stingray Classica, de zender met klassieke muziek 24 op 24 uur, speelt er af en toe, onder de naam ‘Coming Home’ (Telenet nr 50), een documentaire over het ontstaan van het Joodse Nationaal Orkest dat eerst onder de naam ‘Palestijns Orkest’ bestond. Dat was in 1936 toen de Nazi’s reeds de lakens uitdeelden in Duitsland.