Maandag 15 oktober 2007
Pantanal
Hey iedereen,
nog eens een berichtje
Het vertrek vanuit Santani was oke. We hadden al een chance zitplaatsen op de bus (habben ook iets meer betaald dan de andere mensen), Maaar echt al een chance --> de busrit was lang en we waren allebei moe (wat wilt ge na een aantal nachten met vlooien in het bed en de haan die niet meer weet wanneer hij WEL hoort te kraaien (en niet in het midden van de nacht))...
In Pedro Juan Caballero konden we blijven slapen bij de Tia van Carlos (vriend van Theresa). Pittig detail: We hadden geen telefoonnummer, noch adres van de Tia. Zelfs haar naam wisten we niet!!!!
Al een geluk zijn 2 toeristen met grote rugzakken gemakkelijk te herkennen. 
Een kei lief tanteke, die nen blok ver van den terminal woont. Het huis was...
een dak boven het hoofd. Een beetje rommel en een lekkende douche konden we aan, maar... 
Geen airco, noch ventilator, dode kakkerlakken op de vloer , valse tanden in een glas met olifantje op 
, vuile lakens (die even werden uitgeklopt) 
, geluiden die uit het plafond kwamen , plastiek fruit en een gitaar met 5 snaren. Je mag het zelf in volgorde van "ergheid" zetten. 
Och we hebben er eens mee gelachen... Moesten in ieder geval geen hotelleke meer gaan zoeken. Hebben haar de dag erna een hele doos met bonbons gegeven. Tis te hopen dat ze ze niet op tafel laat liggen of de kakkerlakken zijn ermee weg
Zijn die 's morgens de uitstempel uit Paraguay gaan halen en hebben daar nog wat rondgewandeld. Ni veel te zien en toch weer een typisch stadje...
We vertrokken om 4uur richting Brazilië, dus nog eens rustig op t wc gaan zitten. En en, ik had diarree (nog steeds
)... De details bespaar ik jullie...
Voordat we op de bus stapte moesten we onze paspoorten afgeven. De buschauffeur ging met alle paspoorten en identiteitskaarten naar de douane van Brazilië. Masha had er al wa "schrik" van en ik was de rust zelve --> dieje mens wist wel wat hij deed.
Tegen dat we de grens 20 minuten gepasseerd waren kwam hij de paspoorten terug brengen EN bij mij alles in orde MAAR Masha had geen instempel in haar paspoort (enkel een papiertje waarop stond dat ze brazilie was binnengekomen...). Natuurlijk wilde dieje mens ni terugdraaien. We moesten het in Campo Grande maar regelen bij de Policia Federao... Ajajaj
In Campo Grande kwamen we pas om 22u aan. Direkt in het hostel international ingecheckt. En beslist dat we een dag daar zouden blijven om het paspoort in orde te brengen, geld af te halen en de was te doen. De pantanal tour werd gewoon een dagje uitgesteld.
Het halen van de in-stempel was het spannendst.
Met de taxi naar de Policia Federao. rond 10,30u kwamen we er aan en da kantoor sloot om 11u!!! Al een chance helpen ze 2 vrouwen toch altijd verder. Dieje mens achter den buro begreep niet waar wij ons zorgen om maakte: We hadden het papiertje toch? Maar dan heb ik daar met mijn paspoort ook staan zwieren dat ik wel die instempel in mijn paspoort had en ... Dus heeft dieje man uiteindelijk met PEN in Masha haar paspoort geschreven wat waar wanneer en er dan een officiele stempel bijgezet en getekend. Wij content en dieje mens content dat hij 2 vrouwen had kunnen helpen op een heel simpele manier!!!
Donderdag naar de Pantanal vertrokken met ne redelijk grote groep. Na 5uur in een buske moesten we opsplitsen. De mensen die in de hangmatten gingen slapen (wij met 2 andere jongens) moesten overstappen in een truck. Hobbel bobbel voor anderhalf uur om dan aan te komen bij onze verblijfplaats. JIHAA, hutten, alleen koud water, elektriciteit als ze de generator aankregen, natuurlijke wekker, kampvuur,... Slapen in hangmatten gaat kei goed. De kou is erger...
Vrijdagmorgend op hike vertrokken. Super tof!!! Aapjes, papegaaien, reigers, jabiro's, koati's,... super super super genieten!!!
smiddags gaan paardrijden. Man man man genieten. Volgens Louis was ik in mijn vorig leven een amazone!!! graaf graaf graaf.
En dan savonds is het daar beginnen stortregenen!!! Binnen de drie minuten waart ge helemaal doorweekt. Koud, nat EN de hut was niet waterdicht!!! Dus de zakken naar de droge kant van de hut, een stuk plastiek tegen de kant zodat het enkel nog maar door het dak naarbinnen zou komen. Chance dat de hangmatten net niet onder de drup hingen.
Nadeel aan t leven in de pantanal: Overal beestjes. En muggen zijn dan het minst erg, zowel masha als ik hadden teken!
Zaterdag zijn we eerst píranhas gaan vissen (en ik heb er 2 gevangen ) en na de middag een boottocht gemaakt. We hebben op een meter van een krokodil stil gelegen. Masha zei drie keer dat het er een van plastiek was, tot dat het beest zijnen bek toe deed. En toen hadden we nog meer ontzag voor da beest!!!
Genieten, helemaal ongewoon!!!
En dan de laatste dag zijn we toch nog eens gaan paardrijden. Onze groep (met4) was overtuigd dat dat het beste was dat we gedaan hadden!!! En onze gids vond het helemaal goed. Paulo, ne super gast die heel veel wist en nen echte pantanal-man was... Merci Paulo
Uiteindelijk zijn we dan zondagmiddag met het busje richting Corumba doorgereden en daar zitten we nu nog.
Het plan was om vandaag (maandag) de trein te nemen richting Santa Cruz Bolivia, maar alles was volzet, dus nu vertrekken we morgen.
Vandaag op het gemak rondgewandeld. Eindeiljk nog eens naar mijn schatje kunnen bellen... Ik mis hem wel enorm. kZal blij zijn als ik weer richting Bs As reis. Terug een knuffeltje enzo.
En dan ook nog naar de supermarkt gegaan. We gaan vanavond eens zelf koken. Dat is van Bs As geleden, en we hebben beiden geen zin in weer restaurant...
Voila dat was de hele boterham van de voorbije week... Zeer veel, maar allemaal wel enorm de moeite, hoop dat het niet te veel was.
Groetjes aan iedereen ginder
Ingrid, Tim en Eline, proficiat met de geboorte van Madison! Heb de foto op flickr al gezien --> super schattig!!!
Kimmeke, ne late-gelukkige (heb het nu wel al heel veel geschreven, maar hoop dat dat een beetje compensatie is voor het telefoontje dat nog moet komen)
Maga, de pantanal was super! Al een geluk dat ge daar zo vol over waard zodat we er gestopt zijn!!!
Mams en paps, gene stress als ge een paar dagen geen nieuws hebt gehad: Geen nieuws is goed nieuws...
X-Tof ik wacht nog steeds op een mailtje
Love joe all!!!
Gwendolyn
nog eens een berichtje
Het vertrek vanuit Santani was oke. We hadden al een chance zitplaatsen op de bus (habben ook iets meer betaald dan de andere mensen), Maaar echt al een chance --> de busrit was lang en we waren allebei moe (wat wilt ge na een aantal nachten met vlooien in het bed en de haan die niet meer weet wanneer hij WEL hoort te kraaien (en niet in het midden van de nacht))...
In Pedro Juan Caballero konden we blijven slapen bij de Tia van Carlos (vriend van Theresa). Pittig detail: We hadden geen telefoonnummer, noch adres van de Tia. Zelfs haar naam wisten we niet!!!!
Al een geluk zijn 2 toeristen met grote rugzakken gemakkelijk te herkennen. Een kei lief tanteke, die nen blok ver van den terminal woont. Het huis was...
een dak boven het hoofd. Een beetje rommel en een lekkende douche konden we aan, maar... Geen airco, noch ventilator, dode kakkerlakken op de vloer , valse tanden in een glas met olifantje op , vuile lakens (die even werden uitgeklopt) , geluiden die uit het plafond kwamen , plastiek fruit en een gitaar met 5 snaren. Je mag het zelf in volgorde van "ergheid" zetten. Och we hebben er eens mee gelachen... Moesten in ieder geval geen hotelleke meer gaan zoeken. Hebben haar de dag erna een hele doos met bonbons gegeven. Tis te hopen dat ze ze niet op tafel laat liggen of de kakkerlakken zijn ermee weg
Zijn die 's morgens de uitstempel uit Paraguay gaan halen en hebben daar nog wat rondgewandeld. Ni veel te zien en toch weer een typisch stadje...
We vertrokken om 4uur richting Brazilië, dus nog eens rustig op t wc gaan zitten. En en, ik had diarree (nog steeds
)... De details bespaar ik jullie...Voordat we op de bus stapte moesten we onze paspoorten afgeven. De buschauffeur ging met alle paspoorten en identiteitskaarten naar de douane van Brazilië. Masha had er al wa "schrik" van en ik was de rust zelve --> dieje mens wist wel wat hij deed.
Tegen dat we de grens 20 minuten gepasseerd waren kwam hij de paspoorten terug brengen EN bij mij alles in orde MAAR Masha had geen instempel in haar paspoort (enkel een papiertje waarop stond dat ze brazilie was binnengekomen...). Natuurlijk wilde dieje mens ni terugdraaien. We moesten het in Campo Grande maar regelen bij de Policia Federao... Ajajaj
In Campo Grande kwamen we pas om 22u aan. Direkt in het hostel international ingecheckt. En beslist dat we een dag daar zouden blijven om het paspoort in orde te brengen, geld af te halen en de was te doen. De pantanal tour werd gewoon een dagje uitgesteld.
Het halen van de in-stempel was het spannendst.
Met de taxi naar de Policia Federao. rond 10,30u kwamen we er aan en da kantoor sloot om 11u!!! Al een chance helpen ze 2 vrouwen toch altijd verder. Dieje mens achter den buro begreep niet waar wij ons zorgen om maakte: We hadden het papiertje toch? Maar dan heb ik daar met mijn paspoort ook staan zwieren dat ik wel die instempel in mijn paspoort had en ... Dus heeft dieje man uiteindelijk met PEN in Masha haar paspoort geschreven wat waar wanneer en er dan een officiele stempel bijgezet en getekend. Wij content en dieje mens content dat hij 2 vrouwen had kunnen helpen op een heel simpele manier!!! Donderdag naar de Pantanal vertrokken met ne redelijk grote groep. Na 5uur in een buske moesten we opsplitsen. De mensen die in de hangmatten gingen slapen (wij met 2 andere jongens) moesten overstappen in een truck. Hobbel bobbel voor anderhalf uur om dan aan te komen bij onze verblijfplaats. JIHAA, hutten, alleen koud water, elektriciteit als ze de generator aankregen, natuurlijke wekker, kampvuur,... Slapen in hangmatten gaat kei goed.
De kou is erger... Vrijdagmorgend op hike vertrokken. Super tof!!! Aapjes, papegaaien, reigers, jabiro's, koati's,... super super super genieten!!!
smiddags gaan paardrijden. Man man man genieten. Volgens Louis was ik in mijn vorig leven een amazone!!! graaf graaf graaf.
En dan savonds is het daar beginnen stortregenen!!! Binnen de drie minuten waart ge helemaal doorweekt. Koud, nat EN de hut was niet waterdicht!!!
Dus de zakken naar de droge kant van de hut, een stuk plastiek tegen de kant zodat het enkel nog maar door het dak naarbinnen zou komen. Chance dat de hangmatten net niet onder de drup hingen. Nadeel aan t leven in de pantanal: Overal beestjes. En muggen zijn dan het minst erg, zowel masha als ik hadden teken!
Zaterdag zijn we eerst píranhas gaan vissen (en ik heb er 2 gevangen
) en na de middag een boottocht gemaakt. We hebben op een meter van een krokodil stil gelegen. Masha zei drie keer dat het er een van plastiek was, tot dat het beest zijnen bek toe deed. En toen hadden we nog meer ontzag voor da beest!!! Genieten, helemaal ongewoon!!!
En dan de laatste dag zijn we toch nog eens gaan paardrijden. Onze groep (met4) was overtuigd dat dat het beste was dat we gedaan hadden!!! En onze gids vond het helemaal goed. Paulo, ne super gast die heel veel wist en nen echte pantanal-man was... Merci Paulo
Uiteindelijk zijn we dan zondagmiddag met het busje richting Corumba doorgereden en daar zitten we nu nog.
Het plan was om vandaag (maandag) de trein te nemen richting Santa Cruz Bolivia, maar alles was volzet, dus nu vertrekken we morgen.
Vandaag op het gemak rondgewandeld. Eindeiljk nog eens naar mijn schatje kunnen bellen... Ik mis hem wel enorm. kZal blij zijn als ik weer richting Bs As reis. Terug een knuffeltje enzo.
En dan ook nog naar de supermarkt gegaan. We gaan vanavond eens zelf koken. Dat is van Bs As geleden, en we hebben beiden geen zin in weer restaurant...
Voila dat was de hele boterham van de voorbije week... Zeer veel, maar allemaal wel enorm de moeite, hoop dat het niet te veel was.
Groetjes aan iedereen ginder
Ingrid, Tim en Eline, proficiat met de geboorte van Madison! Heb de foto op flickr al gezien --> super schattig!!!
Kimmeke, ne late-gelukkige (heb het nu wel al heel veel geschreven, maar hoop dat dat een beetje compensatie is voor het telefoontje dat nog moet komen)
Maga, de pantanal was super! Al een geluk dat ge daar zo vol over waard zodat we er gestopt zijn!!!
Mams en paps, gene stress als ge een paar dagen geen nieuws hebt gehad: Geen nieuws is goed nieuws...
X-Tof ik wacht nog steeds op een mailtje
Love joe all!!!
Gwendolyn
Geschreven door Gwendolyn om 00:00