zon

Belgische kust wat heeft men je aangedaan
 Toen ik als kind na de oorlog voor het eerst
 mijn grootmoeder ging bezoeken was onze kust
 ondanks de vele stuk geschoten huizen gezellig.
 Je kon van bij mijn grootmoeder door de duinen
 naar het strand lopen ,en genieten van de zon,
dwars door de duinen van Oostduinkerke naar 
Nieuwpoort hollen duin op, duin af rollen in het mooie heerlijke zand moe werden we er niet van,
 jongens wat was dat heerlijk,en dan bij grootmoeder
 stutjes eten en gebakken scharretjes heerlijk.
 .En dan met de kusttram rijden was een sprookje.Maar zee en duinen wat hebben ze jullie aangedaan, de zee is één 
  grote vuilnisbak geworden ,en waar zijn al die duinen gebleven?Op de dijk staan hoge flats die de zon tegen houden,voor de rest zijn de duinen 
meestal verdwenen, en heeft men alles vol gebouwd.
Met welk recht heeft men onze kust dit aangedaan. 
In de zomer vind ik er helemaal meer niets aan
om naar de zee te gaan,je ruikt de zee zelfs niet meer, 
alleen nog zonneolie en ander smeersel . 
 Het voorjaar en najaar kunnen me nog bekoren
 heerlijk uitwaaien en de zilte zeelucht inademen.
 (Maar dan zou ik het liefst met mijn ogen toe 
  wandelen maar dat kan dus ook niet,want dan
  zie je weer niet waar je in trapt.)\'T zal niet alleen
 aan de zee verandert zijn.\'T zal een nostalgische
 bui zijn die me overvalt misschien,maar ik denk
  dat vele megelijk geven.
                                                                   

       Vrouwen willen bemind worden zonder waaroms;
       niet omdat ze mooi zijn,
       of goed, of goed gevormd
       of elegant, of intelligent,
       maar gewoon omdat zij zichzelf zijn!
                           (Fragments d\'un Journal Intime)

      Denk nooit,maar dan nooit
      dat u niet goed genoeg bent.
      Naar mijn mening zullen anderen
      u bekijken zoals u uzelf bekijkt.
                 (Anthony Trollope)

           
            Het hart van een moeder is een afgrond,
            waarvan zich op de bodem altijd 
            vergiffenis bevindt.
                           (Honoré de Balzac)
                                       
                               
                                     

    Ik zit hier even alleen,en plots komen
     herinneringen boven,mijn man en ik zijn van
     plan om een weekendje weg te gaan.Een paar
     jaren geleden gingen we een week naarWenen.
     Plots vroeg ons kleindochtertje"Oma gaan jullie 
     met het vliegtuig op vakantie?Ik zei haar dat
     we met de autobus meereden.Ze antwoorde
     "Dan ben ik gerust,want vliegtuigen vliegen
     door de kerktorens en dan ben jij en opa dood,
     en dan zijn we allemaal verdrietig.
     Ze was 11september 2001nog niet vergeten
     de kleine schat. 

               Om niemand anders te zijn dan uzelf,
               in een wereld die dag en nacht
               zijn best doet om van u
               iemand anders te maken,
               moet u het zwaarste gevecht leveren
              dat er ooit heeft bestaan,
              en de strijd nooit opgeven.
                             (E.E.Cummings)

                  Limburgers slimmer dan jullie denken!!!
         Een Limburgse boer woont net aan de grens met 
         Antwerpen,en zijn buur is dan ook een Antwerpse boer.
        De twee hebben altijd een goede verstandhouding
        gehad, tot een treurig incident de relatie vertroebelde.
       Het zat zo...
       De Limburger had een kip die elke ochtend een ei legde,
       en hem telkens een kakelvers ontbijt bezorgde
       Op een mooie ochtend ziet hij zijn kip op het erf van
       de buurman.
      Ze legt,haar ei ,en de Antwerpenaar raapt het op.
      De Limburger stapt op zijn buur af, en vraagt het ei terug.
      Die weigert omdat de kip het ei op zijn erf gelegd heeft,
      en alles wat op zijn erf ligt is dan ook van hem.
      De twee staan een hele tijd te discusiëren tot de 
      Limburger met een oplossing op de proppen komt!
      \"Kijk, zegt hij in Limburg ,als we een onoplosbaar
      geschil hebben, gebruiken we de methoden van de harde kl....\"
     De watte? vraagt de Antwerpenaar.
     De harde kl...Het is heel simpel, ik schop je in je kl....
     en kijk hoelang het duurd voor ge terug recht staat.
     Dan schopt gij in mijn kl....,en kijkt hoelang het duurd
     voor ik rechtsta.
    Diegene die het snelst rechtstaat heeft gewonnen.
    De Antwerpenaar gaat akkoord.
    De Limburger doet zijn klompen aan, neemt een ferme 
    aanloop en schopt de Antwepenaar keihard in zijn b....
   Die valt huilend naar zijn kruis grijpend op de grond,
   de tranen lopen over zij wangen,hij kan nauwelijks ademen
   hij rolt over de grond, heeft geen gevoel meer in zijn......
   Enfin, you get the picture ?
  Het duurd meer dan een half uur voor hij kan rechtstaan.
  Als hij wankelend op zijn benen staat,zegt hij
  \"Na ies \'t on aa!\" 
  Zegt de Limburger\"Nee, laa maar ,ge moog het ei hebben\". 
          
                                

     
          Beschouw elke dag, die voor u aanbreekt,
          als de laatste;
          het uur waarop gij niet meer gerekend hebt,
          zal u dan een welkome verrassing zijn!
                                     (Horat...)

                                 Mijn hart en ik.
           Mijn hart en ik(of is het mijn ziel?zijn het mijn klieren?
           hoe noem je dat deel van jou dat steeds feest wil vieren?
           ik zeg maar: mijn hart, een deel van het geheel)
                                                                    
          Wij liepen met zijn tweeën in de rouw.
          Goed geraden, om een vrouw.
                             
          Mijn hart was kwaad,
          en ik, had te veel gegeten.
                               
          Mijn hart en ik liepen elkaar te tergen.
          De avond verviel van kwaad tot erger.
                                      
          Wij bleven verdwalen in haar verloren woorden,
          haar filamenten, haar membranen van gisteren nog.
                                   
          Zo liepen op die winteravond ik en mijn hart
          (of dat deel van ons dat steeds wil derven)
          met zijn tweeën onbedaarlijk te sterven.
                                                   ( Hugo Claus) 
        

       
          Neither a borrower nor a lender be. 
          For loan oft, loses both
          it' self and friend.
          Leen niet uit en leen niet zelf.
          Want lenen doet vaak
          het geleende en een vriend verliezen!
                                                  (ShakespearHamlet) 

       Ik heb me verdomd weer eens opgewonden,over
         dat programma op T V van Euro Kids of hoe
         noemen ze dat programma waar kinderen, komen
         om te zingen(Of is het een droom die mama of papa 
         niet konden waar maken).Ik heb maar even gekeken
         want ik werd er niet goed ,ik werd er verdrietig van
        door er naar te kijken,die gezichtjes gespannen bang
         dat het fout zou gaan,en als het fout loopt heb je niet
        veel aan dat lieve snoetje en die madamme kleren,en 
        kapsels.Ze doen zo hun best om hun ouders en fans
         niet te ontgoochelen,en dan nadien de reacties  van 
         hun ouders,vriendjes en vriendinnetjes als ze niet de     
        de beste waren. Ik begrijp die ouders niet die hun  
         kind laten meedoen.De T V makers ja die moeten iets
         op de buis brengen,maar dan a.u.b.niet ten koste van  
        kinderen. Ik heb er altijd medelijden mee,willen ze dit
        zelf ,ik heb bij sommigen mijn bedenken als je ziet hoe   
        onwennig ze er bij staan ,hun oogjes spreken een
        andere, taal dan die van hun ouders en omgeving.
        Laat a.u.b.een kind: kind zijn en niet een afgietsel van 
        een of andere zanger of zangeres.Laat ze spelen en 
        ravotten of aan sport doen ,zich lekker vuil maken  , 
        en heerlijk genieten van nog kind te mogen.zijn. 
       Volwassen worden kunnen ze later nog .Er zijn nog
       niet veel wonderkinderen geboren,al zouden veel 
       ouders het graag hebben.En dan snap ik ook de< zo 
       genaamde jury> leden niet, hebben die nu niets anders
       te doen dan het ene kind de hemel in te prijzen ,en het 
     andere met een hoop minderwaardigheids  complexen    
      op te zadelen.Ouders denk eens goed na eer ge uw   
      kinderen laat meedoen aan zo een circus en
      hun kindheid naar de knoppen helpt. 

     _{^{Onze oudste kleinzoon is een echte knutselaar,
     vooral met legoblokjes maakt hij echte kunstwerken,
     Geef hem een paar lampjes ,wat draad en hij
     weet er iets mee te maken, en het werkt ook nog.
     Hij is met zijn papa naar een vliegshow geweest en
     hij was nog maar net thuis of hij had al een B2
     met bommen en alles in elkaar gestoken.}}

   Wie met opgeheven hoofd en vooruitziende blik
    naar zijn doel wil schrijden, trapt op zoveel
    geliktdoornde tenen; dat hij meestal weer naar 
    de grond kijkt, uit vrees eindelijk over een 
    wraakzuchtig uitgestoken been te vallen.
                (Frederik Van Eeden) 

      Het woordje liefde komt niet los van papier.
     Spreek het uit en ik kan het niet vangen,
     wel vangen misschien,
     maar niet met mijn hand open
                 
    doen en zien wat het is,of het bewaren
    in een glazen pot,in een doos vol geheimen,
    in een boek platslaan en laten drogen.
         
    Ik ken de letters waaruit het woord is opgebouwd 
   en schrijven kan ik duizend keer,en lezen.
   Maar nog komt liefde niet los van papier.
                                                        (Ted van Lieshout)                  
                                                                                           
                                         
   

          
    Geen grotere smart,dan zich in de ellende
    de tijden van geluk te herinneren.
                                (Dante)

Hoe ouder ik word,
hoe minder ik iets van het leven begrijp,
maar hoe meer ik het beleef.
                           (Jules Renard)

Van geluk
     naar ongeluk
          is maar één stap,
              van ongeluk
                    naar geluk
                         is een lange weg.
                                              (Jiddisch gezegde)