liefde!!!

                                 Meeuwen
            
                                Als visvrouwen schreeuwen
                                krijsen de meeuwen terug
                                duiken, een wolk van sneeuw en 
                                zonnelicht,over de brug. 
                   
                          Wit wemelende gensters,
                          wimpels, bewogen papier,
                          ver versplinsterde gensters
                          uit luchtkastelen tot hier,
                    
                          ijllichten der gedachte,
                         vonken, gebarsten ziel,
                         meeuwen, licht aangebracht en
                         zwierend op een windenwiel,
            
                         elke vleugel een zenuw
                         gespannen van zorg en lust,
                         maar,lieveling, ik leen u
                         al mijn zwermen, wees gerust,
                
                         naar u rilt licht en wimpel
                        en duikelen in de Taag,
                        weerkaatst en weggerimpeld,
                        meeuwen verlangend omlaag.
                                            (Hubert Van Herreweghen 1920)  
       

                                         
                      Neem een gast in huis,
                      in je eigen huis.
                      In dat hart van jou
                      is plaats voor velen.
     Zet het beste voor van wat leeft in jou.
     In de warmte van je luisterend zwijgen
     komt een mens tot rust, woont een vriend in huis.
                                     (G.van Haegenborgh)

                                  
                           Rijken hebben honderd rozen
                           nodig voor één druppel parfum.
                           Dat is luxe.Het ware geluk
        bestaat erin dorens te verzamelen
        en een roos te vinden.
                         (Johan Daisne)

                           
                       Tederheid is
            als het geuren van de bloesem
            als het murmelen van zomergolven
            Tederheid is
            als het kleuren van het najaar
            als het welven van de sneeuw.
           Tederheid is
           wat ons samen zijn
           kwetsbaar maakt
           en dus waardevol.
                        (Gaston van Camp)

                        
                   Vele verbeelden zich een dierenvriend
                   te zijn omdat ze een gevangen vogel
                   te eten geven!!!! 

                            Ouders vergeven hun 
                            kinderen
                          die gebreken het moeilijkst,
                          die ze hen zelf hebben
                          bijgebracht!!!

                           Afkomst
                 
                       Als kind van de Zon,
                       met de fluit als peter
                       en de harp als meter,
                       zal ik wel blijven
                       op de bloemen schrijven,
                       al wat mij invalt over haar Licht
                       in de schijngestalten van een gedicht.
                       Ook als dat Licht niet mals is
                       en een prachtige leugen,
                       want als de Zon soms vals is,
                       moet ik dan deugen? 
                                                                                 
     

              Zolang er kinderen
              lijden is er geen echte
              liefde in de wereld.
                        (Pierre Dupont) 

                      
                             Every sunrise is unique
                         and every day is a place
                         you have never been before.

                               Opgeschreven,
                                  Misschien
                  zijn mij meer jaar gegeven
                  dan dit halve, haar.
                  Waar praat ik over?Hoe
                  moet je praten met wie dood gaat gauw?
                 Kon ik maar even sneller leven
                 en dan terug,hierheen
                 om te vertellen hoe het gaat, daar.
                 Maar door de spijlen van de stoel 
                 zie ik wat dingen op de tafel liggen
                als voorgoed, en voel
                dat ik haar afgunst voel
                want spijlen zijn als lijsten
               en als poorten en kozijnen
               en als verrekijkers en omlijnen
               zo goed erna als van te voren
               het levende en nog te levene
               waar wij nog niet 
               of al niet meer bijhoren. 

                                           (Judith Herzberg-1934)






     

     
      Geluk verschijnt dikwijls als een 
      schone tovergodin in schitterende
      kledij,maar nog vaker als een
      Assepoester in eenvoudig huisgewaad ! 

             Slapelozen slapen niet 
             omdat ze zich zorgen maken,
             zij maken zich zorgen omdat
             ze niet slapen!
                                        (Franklin Pearce Adams)          

                     Die telkens in de spiegel ziet.
                 En zich met schoonheid vleit.
                 Beseft de ware schoonheid niet.
                 Maar jaagt naar ijdelheid.
                                (De Spiegel)

                             Herfstlicht
     
    

         Het land is van koper,ik zal het vinden
         al effener gewreven door de winden
        of fijn geslepen tot een aangezicht, 
         al blinkender en uit zichzelve licht.
                               
         Want de glimmende dood is reeds geschapen.
         Gedierte en ongedierte zullen slapen.
         Ik rust in de schaar der glanzende kreeft,
         een rozeblad dat aan het snoeimes kleeft.
                
         Heb al effener één groot wit voorhoofd,
         ervaarbaar nog van binnen uit doorschijnend,
         maar in volmaaktheid immer meer verdwijnend
         tot het lang niets meer is dan licht dat dooft,
         dan droogte geurend van traag bederf.
         Het is mijn zuiverheid wanneer ik sterf
                                         (Jos DE Haes-1920-1974).

        Houd uw gezicht naar de zon
              dan kan u de schaduw niet zien
                                  (Helen Keller)

Belgische kust wat heeft men je aangedaan
 Toen ik als kind na de oorlog voor het eerst
 mijn grootmoeder ging bezoeken was onze kust
 ondanks de vele stuk geschoten huizen gezellig.
 Je kon van bij mijn grootmoeder door de duinen
 naar het strand lopen ,en genieten van de zon,
dwars door de duinen van Oostduinkerke naar 
Nieuwpoort hollen duin op, duin af rollen in het mooie heerlijke zand moe werden we er niet van,
 jongens wat was dat heerlijk,en dan bij grootmoeder
 stutjes eten en gebakken scharretjes heerlijk.
 .En dan met de kusttram rijden was een sprookje.Maar zee en duinen wat hebben ze jullie aangedaan, de zee is één 
  grote vuilnisbak geworden ,en waar zijn al die duinen gebleven?Op de dijk staan hoge flats die de zon tegen houden,voor de rest zijn de duinen 
meestal verdwenen, en heeft men alles vol gebouwd.
Met welk recht heeft men onze kust dit aangedaan. 
In de zomer vind ik er helemaal meer niets aan
om naar de zee te gaan,je ruikt de zee zelfs niet meer, 
alleen nog zonneolie en ander smeersel . 
 Het voorjaar en najaar kunnen me nog bekoren
 heerlijk uitwaaien en de zilte zeelucht inademen.
 (Maar dan zou ik het liefst met mijn ogen toe 
  wandelen maar dat kan dus ook niet,want dan
  zie je weer niet waar je in trapt.)\'T zal niet alleen
 aan de zee verandert zijn.\'T zal een nostalgische
 bui zijn die me overvalt misschien,maar ik denk
  dat vele megelijk geven.
                                                                   

       Vrouwen willen bemind worden zonder waaroms;
       niet omdat ze mooi zijn,
       of goed, of goed gevormd
       of elegant, of intelligent,
       maar gewoon omdat zij zichzelf zijn!
                           (Fragments d\'un Journal Intime)