zon

     Als je een wandeling door het Blog landschap maakt
    kom je regelmatig ,Toon Hermans tegen.Wat was die
    geweldig,ik genoot telkens als ik hem op T V zag ,
   met zijn snorretje,guitige ogen en zijn fijne humor.
   Telkens vroeg hij zich af ,op zijn speelse manier
  \"Wat ruist er door het struikgewas?Ik had het hem
   kunnen vertellen,want ik wist het.Toen ik nog een
   klein meisje was ,mocht ik met mijn pa mee gaan
  vissen in de Maas,ik moest dan wel stilletjes zijn zodat
  ik de vissen niet weg jaagde,maar dat stil zitten was
  niets voor mij.Ik wierp mijn lijntje uit en dan ging ik
 op verkenning,op een zekere dag hoorde ik iets in het
 struikgewas,ik liep naar mijn pa om het te vertellen.
 Maar die zegde dat ik stil moest zijn ,die vissen hielden
 niet van lawaai.En ik maar aandringen dat pa zou mee      gaan om te kijken wat er in het struikgewas zat, maar pa  
was aan  het vissen en wilde liever niet gestoord worden
Dat was niet naar mijn zin,ik was nieuwsgierig.
Ik bleef maar zeggen \"Pa er ruist iets in het struikgewas\"
om van mijn gezeur af te zijn ging hij mee,en ja hoor er 
zat iets in het struikgewas,namelijk een gewonde duif.
Pa heeft het duifje uit de struik gehaald en naar het duivenlokaal gebracht,waar ze dan de duif aan de
eigenaar terug bezorgd hebben .(dat hoop ik toch)

           De gierigaard is de grootste verkwister
           want hij verspilt zijn hele leven aan het verkrijgen
           van iets waarvan hij kan noch wil genieten!!!

      Een ijskoude wind
     stak op tussen u en mij
     en de afstand van één voet 
werd opeens duizend mijl.  

           Je kunt beter over je eigen
           benen struikelen,
           dan over je eigen tong!
                     (Achibar)

      De sleutel tot de wijsheid
     is voortdurend vragen stellen,
     want twijfel leidt tot vragen
     en vragen leiden ons tot de waarheid!
                                  (Pierre Abilard)

                                                                 
               "When at last I took the time
                to look into the heart of a flower,
                it opened up a whole new world
               as if a window had been opened
               to let in the sun"
                      (Princes Grace of Monaco)

In 2001 brachten we met vrienden een
bezoek aan Portoroz,we hadden het er naar onze zin.Met de autocar maakten we mooie uitstappen,kortom het is er mooi.We verbleven in het hotel Bernardin een goed hotel,maar met eindeloze lange gangen.Op een dag zouden we naar Venetië gaan, dus vroeg uit de veren.We lagen nogal vroeg in ons bed ,en een heel stuk na middernacht werden we wakker van het gezang in de gang, het bleef maar lallen van\"Ich bin der Anton aus Tirol.....De stilte was weer gekeerd toen er een dame op leeftijd,  die iets gedronken had ,waar ze zeemans benen van gekregen had, vlak voor onze deur riep\"Wo bleibt den der Gerhard\"na 2-3 maal was het me teveel ,ik in vliegende vaan de deur open om te vragen of ze wel wist hoe laat het was \"Ze bekeek me, en strompelde verder(al zingende) \"Ich bin........Weer even stilte ,weer vlak voor onze deur , ik denk dat het der Gerhard was, roepend \"Martha wo bleibst du\"Ik kreeg het vreselijk op mijn zenuwen ,en weer mijn bed uit ,ik zei tegen GERHARD dat er mensen waren die wilden slapen of het niet stiller kon.Der Gerhard met zijn hand aan zij oor riep\"Wie bitte?Hij hoorde niet goed en riep nogmaals \"Wie bitte? Plots kreeg hij in de gate  dat ik in mijn nachtpon stond, hij keek ,en was precies plots nuchter Ik denk dat het lang geleden was dat hij blote benen gezien had.Toen hoorde ik een raar geluid ,ik denk dat het Martha was,ze sleepte zo \'n klein koffertje op wieltjes achter zich er zat precies een gewicht van honderd kilo in.Ze zijn toen samen al strompelend verdwenen en konden we nog even slapen,vroeg het bed uit voor onze trip naar Venetië die de moeite waard was.Voor de andere nachten zijn we gespaard gebleven van Anton en Gerhard\'s familie en hadden nog een mooi verlof.   

Onze meisjes zijn weer in topvorm,weer een Belgische finale, in Toronto ik heb er van genoten .Als je Kim ziet over en weer rennen voor elke bal, en de bal zelfs uit het decor plukt om er dan nog een punt mee te maken ,geweldig.Hopelijk is ze top fit voor de U.S.Open ,en dat we daar nog dikwijls haar vuist mogen zien dat is een goed teken.En voor Justin wens ik dat ze weer de Juju word van voor haar ziekte,want hoelang zullen we moeten wachten om weer zo' n kampioenen in het tennis te hebben.Met onze twee kampioenen is het tennis weer interresant geworden.

     Bloemen zijn langs elke weg te vinden,
     maar niet ieder weet er
     een krans van te vlechten.
                              (Anastasius Grün )