Wie schrijft, die blijft!

 en 'k zou graag nog een beetje blijven
 daarom begin ik maar te schrijven
 ik brei wat woorden aan elkaar
 die vormen dan spontaan een paar

 ik denk whoopy ik ben een dichter
 dat maakt het aards bestaan wat lichter
 ik brei desnoods een woordenboek
 puur om te weten wat ik zoek

 en ja... wat zoek ik? ik zoek niets
 al schrijvend vínd ik altijd iets
 en wat ik nu gevonden heb?
 geen passend rijmwoord op ik heb...

 de titel zet ik onderaan
 en zo is het gedicht gedaan

        Ode aan 't bezitloos zijn.

Lief dagboek,

we zijn verhuisd, jij en ik, we zijn van de Dagboekenlaan naar het Poëzieplein getrokken, op zoek naar levensreddende gedichten. Trouwens, ik bracht van een dagboek bijhouden alweer niks in huis. Tientallen, misschien wel honderden keren heb ik het geprobeerd: dagdagelijks schrijven, iets opschrijven, het lukt mij niet. Al kocht ik mooie boekjes die ik ook mooie namen gaf zoals Agenda, To do book, De dagen, Noten, A apple a day, Ma vie etcetera, na hooguit twee maanden werd ik hen ontrouw. Zo ook jou, lief dagboek.

Maar goed, niet getreurd, het weze zo. Ik troost mij door te denken aan de slogan van een of andere oude rederijkerskamer:

Alst past
bi appetite.

wat wil zeggen: als we goesting hebben. Zijn we 't daarover eens? Ja, we zijn het eens!

Lief dagboek, ik zeg het niet graag maar je weet: voor jou heb ik geen geheimen. Oei, je gaat op zoek naar het zoutvat? Doe maar, neem gerust een korrel.

Goed, hier dan: ik ben verslaafd! Het is jouw schuld! Sinds ik je weer ter hand nam moest ik er willens nillens die laptop van mij bij nemen, niet om half slapend Thuis, Familie en consorten te begeeuwen, neen, wel om geconfronteerd te worden met die onverbiddelijke rekenaar, alhier computer genaamd.

Man man man, is me dat een trekpleister zeg!  Van zodra ik ergens op spring kan ik blijven wippen, van de hak op de tak, van de os op de ezel, van de regen in de drup, van een Outlook die niet wil werken naar het Forum waarop ik niet meer terecht kan, van instellingen die  zgz. verouderd zijn naar prenten die plotsklaps in kruisjes veranderen, van wachtwoorden die niet meer kloppen naar vreselijke keuzes tussen al dan niet aanvinken van twee of meerdere instellingen waarvan ik er geen enkele snap, en daar zit ik dan te geelogen... en toch blijf ik zoeken, al bega ik op mijn weg wellicht de ene blunder na de andere, en geen enkele, zelfs geen verkeerd geplaatst puntje of komma, geen enkel blundertje ziet dat verachtelijk rekenmachien door de vingers! 

Zie, dat is nu net verslaving: blijven volharden in de boosheid. Ik weet niet of ik ooit zal genezen... Misschien door mij te richten op meer veilige activiteiten? De afwas bijvoorbeeld... DOEN, NU!

Zo. Ik neem vandaag mijn Lief Dagboek weer ter hand. Een nieuw schooljaar hé , daar horen boeken bij, wat jij? Trouwens, ik vind het begin van het schooljaar zinvoller dan het begin van het kalenderjaar, want zeg nu zelf: tussen 31 december en 1 januari verandert er niet veel, niets eigenlijk. O ja, een paar regeltjes en wetjes er bij of er af, maar dat geldt voor elk begin van de maand. Maar de eerste schooldag, dat voel je, dat zie je op straat. Er verandert écht iets, en juist dat vind ik nu leuk zie!

Dus, kleine meid, op met de geit!  

de dag trekt veel te vroeg
zijn nachtpon aan
het is een pon van zwart velours
de maan een sieraad van opaal
werd opgespeld het mag
wat meer zijn want de avond
is nog lang

op straat lopen de mensen
na-keuvelend voorbij terrasjes
al staat er dan een theelichtje
een vaasje met een roos
op ieder tafeltje en zijn er stoelen
ze haasten zich naar huis

ik wed er op dat zij niet eens
de maan hebben bekeken

ik heb een jas gekocht
ik heb een winterjas gekocht
ik heb een oversized jas gekocht

DAT MOCHT!

het is niet meer zoals het was
er zijn geen kinders in de klas
die giechelen achter mijn rug
ik ben nu hip en modieus
in mijn oversized jas

hij valt zo goed hij is zo ruim
ik krijg dat WOW-gevoel terug
van Waardig Ouder Worden

ik zit weer lekker in mijn vel
onder mijn oversized jas
in mijn oversized vel

©hehe

Als volleerde kurieuzeneuze mosterdpot ben ik ook benieuwd naar blogs die niet meteen bijna dagdagelijs actief zijn. Ik klik dan "Alle Blogs" aan bij "Blogs", ik scroll met mijn ogen toe en op een willekeurig moment stop ik. Waar de cursor dan staat open ik het blog. Erg leuk om doen, even tussen de soep en de patatten.

Heel wat blogs zijn leeg, andere zijn zelfs nooit begonnen en hebben nog het "Proficiat" bericht voluit op de pagina staan, weer andere bestaan niet meer, dat wordt mij vriendelijk meegedeeld. Maar er zijn er heus nog leuke bij zoals het blog "ad".

De blogger is wel al enkele jaren gestopt, maar het blog is zéker nog genietbaar! Ik ken de blogger van geen kanten, maar ik voel dat hij waarlijk plezier had in 't bloggen en dat maakt mij blij.

Ik zet dit blog dus even in de kijker.

Geniet je mee?

© hehe

Vervolg van de conversatie tussen Filo en Sofie.

Ja, waar waren wij gebleven: Filo die het niet te spreken was over Halloween, Sofie die de heiligenherdenking in vraag stelde... discussie muurvast dus.

Sofie zei nog: "Geloof jij in heiligen en in zielen die in de hemel rijstpap zitten te eten?" Tot daar waren we gekomen.

Filo voelt zich nu duidelijk onbegrepen. 

-Ach mens, het gaat niet over gelóven, ik wil het over tradities hebben, ónze tradities, tradities van bij óns!
   -Bij óóns... in de Jordàààn... (Terwijl ze de goudvis eten geeft begint ze zowaar te zingen!)

Filo laat zijn schouders zakken... Hij houdt van zijn Sofie, en was het daar niet van, hij zou haar de nek omwringen... mais à quoi bon? Hij denkt aan wat hij heeft gelezen, ergens. Hij weet het niet meer zo woordelijk te herhalen maar het komt hierop neer: "Een volk dat zijn tradities verloochent, verloochent zijn cultuur, verloochent zichzelf." Straf hé?

Sofie is inmiddels een beetje bijgedraaid.

   -Weet je, Filo, tradities zijn doorheen de eeuwen serieus geëvolueerd, soms met grote sprongen, soms heel geniepig, héél langzaam. Niets staat eigenlijk vast, alleen de maan en de zon, die kennen hun plaats. A propos, zetten we een winterboom dit jaar? 

Einde verhaal.

© hehe

Filo en Sofie zitten alweer aan de keukentafel. Ze drinken warme Cécémel, zonder slagroom, want de spuitbus zei prrrrt. Op tafel pronkt een heus sierstuk: een bloempotje met daarin een plant, uiteraard, maar ook een kleine heks op een stokje en een plasic pompoentje dat lacht. 
Filo, die al lichtelijk ontstemd is wegens de lege slagroombus, zegt meesmuilend:

-Wat is dat voor prul?
   -Awel, 't is toch Halloween? zegt Sofie.
-Ha ja, en wie zegt dat?
   - Heu.. 't is traditie, al de mensen zeggen dat.
-'t Is... 't is..., 't is tegenwoordig altijd wat, straks komt er nog een dag-van-de-'t isdagen.
   -Maar Filo toch, mag een mens zich dan niet eens een keertje amuseren?
-Amuseren? Ha, gij zegt daar 'amuseren' tegen? Filo loopt langzaam rood aan, Sofie is op haar hoede, er is een bui op  komst.
   -Ja man, ja... d'r valt wat over te zeggen, over Halloween. Sommigen beweren dat het...

!! BAM !!

Filo slaat met zijn vlakke hand op tafel, het plastic pompoentje rolt van de schrik uit de bloempot, het lacht niet meer. Sofie zwijgt voorlopig in alle toonaarden. Filo verheft zijn stem.

-Zal ík u eens wat zeggen mens, bij ons wilde de traditie dat we op 1 november al de heiligen herdachten, en de dag daarna al de zielen van onze overledenen. Dat was mooi! De kerkhoven waren net bloementuinen, families lazen de kaartjes die aan de chrysanten hingen en zeiden kijk, ons Louise is ook gekomen, en Oscar-van-tante-Trien ook. Dat was mooi! En nu? Nu spelen we spook, nu dansen de geraamten, nu herdenken we juist helemaal niemendal meer...

Vermits zijn stem een beetje zakt durft Sofie terug iets zeggen.

   -Heiligen... goh. Gelooft gij in heiligen? Gelooft gij in zielen die in de hemel rijstpap zitten te eten?

(wordt vervolgd, ik krijg honger)

test test test

Test, wordt vervolgd. Geniet inmiddels van deze mooie astertjes, ik ga even surfen om te weten te komen of Proximus-Skynet webruimte voor zijn "users" aanbiedt zoals Telenet. 

Niet dus, niet gratis bedoel ik. Google doet dit wel, o.a. Ik zou namelijk een site willen om de foto's die ik hier plaats op te zetten, zodat ze een url hebben en ik ze gewoon kan copy-pasten want al de rest lijkt mij te ingewikkeld, kluns die ik ben 
Een heuse site moet het niet worden, wel een soort 'foto-bewaarplaats', zo heb ik het voor ogen. We zien wel. 

Kijk, er staat al een vogeltje bij de asters. Gecopy-pastet van een Internetkrant.

We leren bij, maar blijven evenwel lid van de club "De Lustige Prutsers"

Ik ben zo blij, zó blij
dat mijnen neus
van voren staat
en niet opzij

Jaja, lach maar, al is 't serieus: op mijn jaren schik ik terug naar school te gaan. Naar de HTML school. Via Sony van het forum ontdekte ik een heuse oefensite, wat wil je nog meer! 

https://www.w3schools.com/default.asp

Ik heb anders niet veel te vertellen vandaag. Ik ben even helemaal in het hier en nu. Hoe zei Felix Timmermans dat ook alweer, ergens in een mooi gedicht? Gevonden!

../geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij/..

Zen, "zen" heet dat nu. Ach, neem er toch maar even het zoutvat bij voor wat mij betreft. Ik moet nog héél veel oefenen om... zen te zijn, maar nu vooral om HTML te leren hanteren.

So long, lief dagboek, beste lezer ook.