Feesten

Onze Wim en de Gert zen getraat

Op tgemintenhuis van biggenhaat

Aai aai aai aai da zen toch lappen

Dau zullen misschien nog jaeren naudien

De mensen kunnen van klappen.


Lekker eten en drinken


Wat ben je lief hé Noor


Paulien


Schol Eva


De meter is nog jong


De zussen en schoonbroers op de party


Wat zien ze er gelukkig uit


Nichtjes en Kozzens

Vandaag is het zo ver de regering is er gekomen.
Nu nog wachten op de namen van de ministers

Vandaag buiten een kerstboom gezet en strikjes in gehangen.
Lichtjes en kerstversiering in huis is gezellig;
In de wijk zijn er al veel lichtjes.De dagen rond kerstmis geven een speciale sfeer;
Maar het weer is slecht, veel wind en regen en koud.
Morgen misschien sneeuw, dat is niet zo plezant.

Op 20 februari gaan we allen samen brunchen in carpe diem
Daarna nog eens naar het bos om iets te drinken .
Het was een gezellige dag .

 

  





Ons Lea staat helemaal rechts op de foto.

Met de familie al te gaar
Is het nu de viering van 65 jaar
Lea is de tweede van ons gevijven
De trouwe zussen, die we altijd willen blijven
Dat verdient een blijgezind bravo
Bij deze gelegenheid mag dat wel zo
Behouden we deze hechte band,
onontbeerlijk in het Cockskes land

Binnenkort gaat Gustje eens naar de training van de voetbal.
 Zo een klein manneken, achter de bal lopen.
Dan ga ik zeker ook supporteren, we zullen wel zien.

De jongste van de vijf zussen is zestig jaar geworden.
en dat moesten wij vieren met een feestje in de Reblo.
zondag 6 juli
Ter gelegenheid van haar verjaardag, schreef ik dit gedichtje.
 
Vier meisjes, nog kleine ukkies waren wij
In de zomer 1948, kwam er nog een zusje bij.
Haar naam was Christianeken
Waarom eigenlijk geen Jeanneken
Ons vaken noemde haar krol
't was moekes kleine krullebol

Ze leerde heel vlug praten en lopen
Ze wilde altijd overal mee met elk
Bij tante Marie achter melk
Of bij hebsken snoep gaan kopen
Met ons meter bij de tantes iets gaan vragen
Dan moest ik haar altijd dragen

't is allemaal in de herinnering ontloken.
Ze schreef schone brieven naar Sinte-Metten
de aantrachtende tijd is aangebroken
Lieve Sint, ge moet op mijn geschrift niet letten.
Ze wilde een telefoon met bel
voor Sinte-Metten was dat kinderspel.

Dan was er op een keer
In het jaar van de Heer
Een groot familiefeest
Met witte bloemen witte kleedjes
uit delen van Communiebeeldjes
We zongen en dansten om ter meest

En in het jaar stillekens
Kreeg ze al dikke billetjes
ze droeg heel graag spannende sexy broekjes
ze was knap, ze was lief
En rap was Pierre haar hartedief;
Naar de cinema ging ze met hem, en in alle hoekjes.

Ze was de naaister, en ze deed ons haar
Ze zette peinskens hier en daar
Ieder van ons ging toen zijn nestje bouwen
Op 4 Maart veertig jaar geleden,
ging ze dan ook met Pierre trouwen.
Ik kon naar de feest niet komen
want ons Liesje was juist geboren.

Er was veel werk in de beenhouwerij
Er kwamen ook nog twee kinderen bij
Dan kwam de tijd van rouwen
We verloren de vakes en de moekes
De tijd kwam van rusten en verminderen
de zorg voor vier kleinkinderen.

De dagen volgen op de dagen, en de jaren
Nu is ons Christianeken zestig jaar jong
We wensen haar nog vele jaren
Gelukkig, en gezond samen met heel de familie

Dag mensen van de Franse les
Ik wens jullie veel geluk met de examen.
Daarna een deugddoende vakantie.
Veel moed om er volgend jaar terug aan te beginnen.

Ik ben gestopt met de franse les, met spijt in het hart.
De toetsen en examen, waren voor mij te zwaar.
Langs deze weg , zwaai zwaai groetjes en tot ziens.

Vijf meisjes op een rij, allemaal achter nichtjes.
Charlotte,  Chauni,  Steffie,  Maaike, Paulien.  
Allen 12 jaar Ter gelegenheid van hun vormsel
en Communie.
Charlotte, dochter van Nathalie en Jeffen
Chaunie dochter van David en Sabinne
Maaiken en Steffie dochters van Ann en Kurt
Paulien dochter van Lies en Marc.
Volgend schooljaar naar de middelbare school.
Kleine meisjes worden groot, de ouders
worden ouder, en de grootouders grijs,
maar wat ook vedwijnt hun schoonheid die blijft.
Dat moest maar eens waar zijn hi hi hi . 
groetjes