Hier de foto\'s van de prijzendagen. Is it so Hard to Be Friends..

Maar waakt u voor hetgeen nog niet is geweest een heuse storm, die zit
nog in het vat,want een winter met slecht's een keer wind bft 9 .
Dat is niet normaal. Of is het klimaat toch sneller aan het veranderen dan wij denken.
Waar zijn de superstormen ,die ons eens beloofd zijn,.????

De Morag moes tgeheel vernieuwd worden het intrieur was verwoest door de brand, wij op zoek naar een ander scheepje. en ja hoor we konden samen aan boord komen mijn broer  Cor en ik met
nog een Egmonder. Gerard Koper. omdat Gerard niet goed kon zien ging die als kok te boek en ik als matroos ,maar ik was kok dus. Het bootje De m.s. louise van kapt.eigenaar Eltjo Visser.
Hij had eerst samen met zijn maatje Renzo al en Louise gehad, zijn heiligdom was de oostzee.
altijd houtvaart en soms was andere lading .dus met dat bootje meest de hele oostzee en alles er omheen aangedaan .was een mooi rustig schip.

Wat een mooi schip was net een jacht. helaas vaste dienst in de ierse zee we voeren in chater vanuit Liverpool .heel veel beleefd alle Havens van ierland en west en zuid Engeland aangedaan we hebben er ruim 9 maanden op gezeten .het had veel langer kunnen zijn.geweest was het niet dat hij op een vroege morgen ,in de Haven van Letterkenny , Donegal in brand vloog.. de oorzaak zal altijd in mijn hoofd blijven opgeslagen. wat we toen allemaal beleefds hebben .ook weer het vragen waard .
er is al een boekje van uitgegeven dus. De m.s. Morag van kaptein eigenaar J.H. Ike. uit haren
de reizen die wij er mee makten was kaptein Olthuys onze ouwe .pracht kerel. alleen de stuurman
uit purmerend was een lul .kan ik nu wel zeggen .hijis volgens de laatste berichten al opgestegen.

Wat een mooi schip het was het 2de scheepje van kapteineigenaar Dhr Tuyl. uit groningen.
hij had wat ik later allemaal vernam. in de oorlog heel veel gedaan met zijn eerste schip veel hollanders gered uit handen van de duitsers.
Na de Brandaris kwam het schip der schepen mijn mooiste bootje de M.S. Morag.

de reisje met die pot gingen vrij vlot de tweede of derde weet ik niet meer maar we gingen van Oostende naar Bleith in engeland ,met een lading dakpannen.en na een etmaal varen kwamen we in een sneeuw storm terecht. die ouwe was niet zo betrouwbaar ,wat de koers betrof en zo liepen wij bij Whitby op de rotsen, god dank zonk het scheepje niet te snel .na veel gevroed en een lang vewrhaal wat ik opverzoek wel wil vertellen. werden we door 2 visserscheepjes de haven in gesleept waar wij zonken, het wat een tij haven (zoals gewoonlijk in Engeland) dus zonk hij tot het potdeksel.
Na reparatie naar delfzijl toen over gestapt op de m.s. Brandaris.

Broer Cor was al van de geertje af toen we beiden thuis waren, hij vertelde je kan wel mee met ons als kok .(ik was op de geertje koksmaatje) nou dacht das niet slecht dus ik afgemonsterd en mee.
zei waar ligt die boot dan .stonden we er al voor. als je van een 4500 tonner op een 185 ton\'s
bootje stap is dat een grote stap ,lieve hemel een hele grote stap. we voeren ijmuiden uit de zee was vlak al ee ndubbeltje en dat ding begon al te slingeren. dacht waar ben ik aan begonnen.

Na mijn eerste reizen op de fruitjager de m.s. Andromeda   (vernoemd naar een sterren zone)
volgende er nog wat scheepjes,eerst een grotere dat was wel gaaf naar Rusland en vele Havens
in de Middellandse zee prachtig.Het schip M.S. Geertje Buisman. uit Zwartsluis.

Tja ik was een dag 15 jaar toen ik aan boord stapte van mijn eerste bootje,
zij lag in de haven van Maassluis ,ik was er alleen met de trein naartoe gegaan met een koffer
die was nog groter dan ik ,Henkie moest zeeman worden ,zie nog mijn moeder op het hoekje staan te zwaaien met een vochtige zakdoek .weg ging de jongste van 4 zonen ,de wijde wereld in.