Mak kik binnen , mak ik binnen ik wil ook wel eens iet zingen
Over dingen die ik mij ook nog herinner .
Uit de goede zuipers tijd
Wil ik ‘teen en ’t ander kwijt
Eerst plezant maar later spijt
Heelder dagen potten pakken
En tot de leste blijven plakken
Voor mijn gezin was er geen tijd
Dat mijn vrouw daar zat te wachten
Dat kwam nooit in mijn gedachte
Pinten pakken goed doorzakken
Ik dacht alleen maar aan mezelf
van mijn pree kreeg zij den helft
’t was zo simpel allemaal
Zo simpel als “ laat maar gaan “
Een maat dat was een “ medeklinker “
Die niet zoop dat was een stinker
Aan den toog dat was toch straf
wisten wij er alles af
van de wereld politiek
en we lachte ons een kriek
met die lompe boeren lullen
die alleen hun zakken vullen
bij ons werd alles opgelost .
Is dat gene straffe kost
Maar stillekes begon da zuipen
Toch wel in mijn lijf te kruipen
’t was ni zo simpel allemaal
‘s morgens met een houten kop
Kwam dan de gedachte op
Laatzestaan
’t begon zo stilaan door te dringen
Dak iet anders moest verzinnen
En dan liefst nog wel heel gouw
Als ik blijven leven wou
Ik dacht eerst ik ga wa minderen
Maar dat kon toch niet verhinderen
Dat het langzaam tot me doordrong
Dat het zo niet verder kon
Pinten pakken flink doorzakken
Ik ging er langzaam aan kapot
‘k moest wel stoppen
‘k ging naar de knoppen
Omdat ik nu zeker wist
‘ k zuip mij langzaam in de kist
Zo kan dat niet verder gaan
IK LAAT ZE STAAN
Ikske vrij naar de Fikskes
