Donderdag 10 september 2009
oude vlam
h
Geschreven door henri om 07:42
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 16 augustus 2009
niemand heeft er om gevraagd
Niemand heeft er om gevraagd,
het wordt ons zomaar gegeven.
We hebben zorgeloze jaren,
herinneringen die we voor altijd bewaren.
Maar er komt een tijd,
van onzekerheid.
Dat we niet weten, wat er komen zal.
We stellen ons kwetsbaar op en een doolhof van wegen,
maar niemand weet welke weg hij moet nemen.
Ook voor mij, brak die tijd eens aan.
Ik vertrok ooit eens op verlof, maar ik kwam niet meer terug.
Mijn geest daar gebleven, terwijl ik mezelf hier echt zag staan.
In mijn hoofd klopte niets meer,
alles ging verkeerd.
Van somber naar depressief,
wat ik heb mezelf bezeerd.
In het leven dat ons is gegeven,
maken wij dit soort dingen mee.
Een stukje beschadigd, dat is waar ik mee leef.
Maar overal is licht, ergens bloeit alles weer op.
De liefde die we krijgen, het helpt ons er door heen.
De liefde die ik krijg, voor alles wat ik geef.
Wanneer komt er nou een einde?
Dat was wat ik dacht, toen ik niets meer zag.
Al mijn zorgen beperkten het zicht dat ik had.
Besluiteloos, machteloos,
dat is hoe ik mij voelde toen,
maar ik koos
om te vechten voor mezelf.
Maar alleen kon ik het niet doen,
zo veel werk, zo veel gedoe.
Dat was wanneer ik besefte, hoe belangrijk familie kon zijn.
Wat ze voor me betekenden door wat ze deden voor mij.
Ze stonden dag en nacht klaar, om met me te praten.
Zij gaven mij zo veel steun al die jaren!
In het leven dat ons is gegeven,
maken wij dit soort dingen mee.
Een stukje beschadigd, dat is waar ik mee leef.
Maar overal is licht, ergens bloeit alles weer op.
De liefde die we krijgen, het helpt ons er door heen.
De liefde die ik krijg, voor alles wat ik geef.
Ik was er nog niet helemaal, maar bijna.
Soms weer een terugval, het voelde echt zo zwaar.
Maar ik kwam je tegen
en dat is het geweest.
In mijn ogen weer een vonkje, al die tijd gedoofd.
En geduld werd mij beloofd.
Altijd weer tranen in mijn ogen,
want nooit heb je gelogen.
Jij stond daar, armen uitgestrekt. Je zei:
‘Waarom zo onzeker?’ ‘Omdat ik bang ben, dat je bedenkt.’
Maar bang heb ik niet hoeven zijn, ook als is het soms best moeilijk voor je geweest.
Je hebt gekozen om pijn met me te delen,
lief voor mij, maar zwaar voor jezelf.
Zo veel steun heb je me gegeven,
Niet alleen maar praten, nee nog veel meer.
Je liet me lachen op de dagen,
dat ik dacht dat ik niet meer dieper kon.
Door jou ben ik me af gaan vragen,
waar gaat dit nou allemaal om?
Zondag 26 juli 2009
men eerste pps
moppen tap
Bijlagen
- biechten.ppt (55.5 KB)
Geschreven door henri om 08:50
Reageer op dit bericht
Zondag 28 juni 2009
wereldbol
We zijn een steen draaiend
Om de gouden zon
We zijn miljarden kinderen
Samen in één
Maar wanneer ik hoor over
Een gat in de lucht (ozonlaag)
Tranen (zout water) komen in mijn ogen
We beklimmen de hoogste berg
We laten de woestijn bloeien
We zijn zo geniaal
We kunnen lopen op de maan
Maar wanneer ik hoor over hoe
De bossen sterven
Tranen komen in mijn ogen
Ik heb geleefd voor liefde
Maar nu is dat niet genoeg
Want de wereld die ik liefheb gaat dood
(en nu moet ik huilen)
En tijd is geen vriend
(geen vriend van mij)
Want vrienden zijn niet meer belangrijk
En het gaan langzaam voorbij
Recht voor onze ogen
We ontdekken de diepste zeeën
Sturen foto's van Mars
We zijn zo betoverd van
Hoe slim we zijn
Waarom moet een baby
Zo hongerig zijn dat ze huilt
Tranen komen in mijn ogen
Ik heb geleefd voor liefde
Maar nu is dat niet genoeg
Want de wereld die ik liefheb gaat dood
(en nu moet ik huilen)
En tijd is geen vriend
(geen vriend van mij)
Want vrienden zijn niet meer belangrijk
En het gaat langzaam voorbij
Recht voor onze ogen
We zijn een steen draaiend
Om de gouden zon
We zijn miljarden kinderen
Samen in één
Wat zal ik van mij denken
De dag dat ik sterf
Tranen komen in mijn ogen
Tranen komen in mijn ogen
Tranen komen in mijn ogen
henri
Geschreven door henri om 12:47
Reageer op dit bericht
Zondag 14 juni 2009
eb en vloed
Geschreven door henri om 14:29
Reageer op dit bericht
Zondag 14 juni 2009
veranderen
h
Geschreven door henri om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 juni 2009
poortje
Geschreven door henri om 08:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 juni 2009
dagen van herinneringen
Geschreven door henri om 07:16
Reageer op dit bericht
Zaterdag 30 mei 2009
in de put
DE DRONKAARD IN DE PUT
Een dronkaard viel in een put en geraakte er niet
meer uit.
Een zakenman kwam voorbij en de dronkaard
riep om hulp. De zakenman wierp hem wat geld toe en
zei hem zelf een ladder te kopen. Maar, in de put waar
hij in zat, kon de dronkaard geen ladder vinden.
Een arts kwam voorbij. De dronkaard zei: “Help, ik
kan hier niet uit!” De arts gaf hem wat geneesmiddelen
en zei: “Neem dit. Het zal de pijn verzachten” De
dronkaard zei “Dank u wel” Maar toen de pillen op
geraakten zat hij nog steeds in de put.
Een befaamde psychiater kwam langs en hoorde de
dronkaard om hulp roepen. Hij stopte en zei: “Hoe ben
je daar terecht gekomen? Ben je daar geboren? Hebben
je ouders je hier achtergelaten? Vertel me een beetje
over jezelf. Dat zal je gevoel van eenzaamheid wat
verlichten.” Dus sprak de dronkaard zowat een uurtje
met hem en toen moest de psychiater verder, maar hij
zou volgende week terugkomen. De dronkaard dankte
hem, maar zat nog steeds in de put.
Een priester kwam voorbij en de dronkaard riep weer
om hulp. De priester gaf hem een bijbel en zei: “Ik zal
voor je bidden.” Hij knielde, prevelde een gebed en ging
weg. De dronkaard was zeer dankbaar. Hij las in de
bijbel, maar zat nog steeds in de put.
Een herstelde alcoholist kwam toevallig voorbij en de
dronkaard schreeuwde het uit: “Help me. Ik zit hier vast
in die put.” Onmiddellijk sprong de herstelde alcoholist
bij hem in de put en de dronkaard zei; Wat doet ge? Nu
zitten we hier beiden vast!” De herstelde alcoholist zei:
“Het is O.K. Ik heb hier ook al gezeten en ik weet de weg
naar boven.”
Geschreven door henri om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 25 mei 2009
anders
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.....het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen , het water vindt er altijd een weg omheen .
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen.....neemt de rivier mijn kiezel met zich mee....om hem dan glad en rond gesleten , te laten rusten in de luwte van de zee !
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.....nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten. Ik leverde bewijs van mijn bestaan .....omdat door het verleggen van die ene steen....de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan .....!
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.....nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten .Ik leverde bewijs van mijn bestaan......omdat door het verleggen van die ene steen.....de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan !!!!!
(tekst: Bram Vermeulen, muziek: Bram Vermeulen)
Gezongen door Paul de Leeuw.
De Steen
Geschreven door henri om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 18 mei 2009
een kaartje voor men vrienden
Geschreven door henri om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 14 mei 2009
patrouilleauto
Rijd een Belgische patrouilleauto van de politie over de weg, raast er een supersnel voertuig voorbij. Natuurlijk, hup, die Belgen erachter aan en geven een stopteken, waarop de bestuurder gewoon doorrijd. De Belgen doen hun zwaailicht aan, geen effect. Dan roepen ze versterking op en racen ze er met 10 wagens en 2 helikopters erachteraan. Na een tijdje stopt-ie eindelijk. Dan stapt er een agent naar de bestuurder toe en gebaart dat ie z’n raampje open moet draaien. Agent: “Zo meneer, enig idee hoe hard u reed?”
Bestuurder: “Ja, tuurlijk.”
Agent: “Ten eerste, waarom stopt u nu pas en ten tweede, waarom reed u zo hard?”
Bestuurder: “Ten eerste, ik ben nu op het station en daarom stop ik. Ten tweede, ik rij zo hard als ik wil omdat ik de bestuurder van deze trein ben.”
Geschreven door henri om 19:56
Reageer op dit bericht
Donderdag 14 mei 2009
nerds
Is een sprookjesteam
een elftal
en een snoepje waarvan het water in de mond loopt
een kwijlebal?
Zijn spullen waarvan men gaat houden
hechtmaterialen
en kunnen slagers
nooit falen?
Zo is een bendeleider
verantwoordelijk voor de troep
en zijn vaklui
traag in hun beroep.
Geschreven door henri om 19:54
Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 april 2009
eendje
.jpg)
het lelijke eendje
zwom rond in de vijver
het kreeg alsmaar aandacht
van mensen met spijt
zwom rond in de vijver
het kreeg alsmaar aandacht
van mensen met spijt
ze wilden het helpen
het veel vriendschap geven
en wat bleek nog beter
het eendje werd mooi
toch mooi binnenin
een hartje van goud
een knuffel vol liefde
vol warmte, affectie
maar toen eendje vroeg
of men hem wou zoenen
kwam waarheid weer boven
dat lelijke eendjes
wel lief kunnen zijn
maar toch lelijk blijven
en het niet verdienen
om geliefd te zijn
henri
Geschreven door henri om 07:52
Reageer op dit bericht
Maandag 27 april 2009
tunnel
Tunnel
Op een zucht daal ik door een gouden tunnel
op weg naar het lokkende licht
tegen een achtergrond bestaande uit
vele schakeringen van wit en blauw
waardoorheen,als het ware door miljoenen poriδn
het stralende licht breekt
mijn zelf wordt hier omarmd en geliefd
door de Kracht, de Eenheid
ons aller Zelf
En de stem spreekt in mij
zeg tegen de mensen dat ze
op reis moeten gaan
op zoek naar de diepste waarheid
werp alle schuld omver
geloof in je eigen goedheid
in je eigen
Geschreven door henri om 00:00
Reageer op dit bericht
Zaterdag 18 april 2009
vrienden
vrienden
Ik wilde een eigen plekje
gewoon een fijn uitlaatklepje.
Waar ik mijn ei kwijt kon
en zo was het toen ik hier begon.
Er kwamen mensen kijken
en die bleken niet meer uit te wijken.
Er kwamen er meer bij.
en ook die geloofde in mij.
Het werden stuk voor stuk goede vrienden
en nog vraag ik me af waar ik dit aan verdiende.
De mensen waar ik nu zoveel van hou
die bleven mijn altijd trouw.
vrienden noemen ze dat
maar ik vind dat al heel wat.
Ik ben hun dankbaar
voor ieder lief woord en gebaar.
Lieve vrienden jullie mogen weten
dat wat jullie doen zal ik nooit vergeten.
Als iemand mijn nodig heeft dan ben ik daar
want dan sta ik ook voor jullie klaar.
Bedankt lieve vrienden
voor jullie geduld en steun en liefde
voor jullie geduld en steun en liefde
aan mij
Dit alles maakt een gelukkig mens van mij.
Geschreven door henri om 06:21
Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 april 2009
Pink Floyd
Miljoenen jaren geleden leefde de mens zoals de dieren. Toen gebeurde er iets waardoor de kracht van onze verbeelding losliet. We leerden praten.
Er is stilte om me heen. Ik kan niet helder denken.
Ik zit in een hoekje. Niemand interesseert mij.
Ik denk dat ik iets moet gaan zeggen. Maar ik kan nu niets zeggen.
Mijn woorden komen verkeerd uit.
Ik voel me als zou ik verdrinken. Ik voel me nu zwak.
Maar ik kan mijn zwakte niet tonen. Ik verbaas me soms over waar we heengaan vanaf hier.
Het hoeft niet zo te zijn als dit.
Alles wat we moeten doen, is er zeker van zijn dat we blijven praten.
Ik voel me als zou ik verdrinken. Je weet, dat ik nu niet kan ademen. We gaan nergens heen, we gaan nergens heen.
vertaling (songtekst van Pink Floyd) , omdat mij die tekst zo aansprak. Muziek is ook heel belangrijk geworden in mijn leven. Ik vind er vaak kracht, moed en troost in. Deze wilde ik jullie niet onthouden. Ik vind Pink Floyd trouwens zowieso erg goed!
Er is stilte om me heen. Ik kan niet helder denken.
Ik zit in een hoekje. Niemand interesseert mij.
Ik denk dat ik iets moet gaan zeggen. Maar ik kan nu niets zeggen.
Mijn woorden komen verkeerd uit.
Ik voel me als zou ik verdrinken. Ik voel me nu zwak.
Maar ik kan mijn zwakte niet tonen. Ik verbaas me soms over waar we heengaan vanaf hier.
Het hoeft niet zo te zijn als dit.
Alles wat we moeten doen, is er zeker van zijn dat we blijven praten.
Ik voel me als zou ik verdrinken. Je weet, dat ik nu niet kan ademen. We gaan nergens heen, we gaan nergens heen.
vertaling (songtekst van Pink Floyd) , omdat mij die tekst zo aansprak. Muziek is ook heel belangrijk geworden in mijn leven. Ik vind er vaak kracht, moed en troost in. Deze wilde ik jullie niet onthouden. Ik vind Pink Floyd trouwens zowieso erg goed!
Geschreven door henri om 11:17
Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 april 2009
begin van af aan
Gooi de ramen open
laat de wereld binnen
de winter geeft zich over en de lente kan beginnen
streep door het verleden
de toekomst aan het woord
de strijd is gestreden
de gebeden zijn verhood
en ik kijk niet om en ik blijf niet staan
ik begin van voor af aan
de zon komt op
de dag breekt aan
ik begin van voor af aan
Er is nog niets verloren
ook al is er veel gegaan
maar ik zie daar in de verte de torens van de stad al staan
het is niet ver meer lopen
en het is een rechte weg
de poorten staan al open en de tafels zijn gedekt
ik kijk niet om
en ik blijf niet staan
ik begin van voor af aan
kijk de zon komt op
de dag breekt aan
ik begin van voor af aan
(Stef Bos)
laat de wereld binnen
de winter geeft zich over en de lente kan beginnen
streep door het verleden
de toekomst aan het woord
de strijd is gestreden
de gebeden zijn verhood
en ik kijk niet om en ik blijf niet staan
ik begin van voor af aan
de zon komt op
de dag breekt aan
ik begin van voor af aan
Er is nog niets verloren
ook al is er veel gegaan
maar ik zie daar in de verte de torens van de stad al staan
het is niet ver meer lopen
en het is een rechte weg
de poorten staan al open en de tafels zijn gedekt
ik kijk niet om
en ik blijf niet staan
ik begin van voor af aan
kijk de zon komt op
de dag breekt aan
ik begin van voor af aan
(Stef Bos)
Geschreven door henri om 11:11
Reageer op dit bericht
Vrijdag 3 april 2009
inspiratie
Verdriet heeft zijn eigen schoonheid.
Het heeft een geweldige diepte, het heeft zijn eigen kalmte, vredigheid, zachtheid.
Het is een prachtige ervaring. Probeer het dus niet te vermijden.
Als je het vermijdt, vermijd je de poort naar stilte.
Geniet ervan, ontvang het met open handen, omarm het.
Hoe meer je het verwelkomt, hoe eerder
verdriet zal veranderen in stilte.
Osho
Geschreven door henri om 21:17
Reageer op dit bericht
Woensdag 25 maart 2009
n
1
Geschreven door henri om 06:22
Reageer op dit bericht