Naar de inhoud

waterman

seniorennet.beseniorennet.be

tip van de dag

Wees jezelf en waardeer wat je bezit want vanaf dat moment zul je spoedig
ervaren hoe het is om gelukkig te zijn.
De zegeningen geteld en afgewogen,mengen met 6 glimlachjes en een schaterlach.
Terwijl een pakje binnenpret niet ontbreken mag.
              %%FOTOBIJLAGE1%%
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 09:49 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

in een klein dorpje

                                                          
                                         

Er woonde een oude man

in een klein dorpje.

Hij was negentig jaar oud

en zag er tevreden en gelukkig uit.

Iemand zei tot hem:

“Je leven is mooi, en zo lang.”

De oude man trok aan zijn pijpje

en antwoordde:

“Je leeft maar één dag.”

Nooit was hij naar school geweest;

het leven had hem dit geleerd.

Je leeft maar één dag: vandaag!

Je krijgt je leven toegemeten

in schijfjes van vierentwintig uur.

Leef vandaag, je leeft maar één dag!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 08:16 Reageer op dit bericht

kun je

                                            e9da6225600b83ba19c26ef0a923849ec2phYXJwZWkyMS5naWY=.gif 

        kun je mij vergeven

omdat ik te laat was

met te waarschuwen

dat ik zo nodig moest plassen.

 

 

kun je mij vergeven

dat ik zal leren om mijn

best te doen

zodat je niet steeds

je hand op hoeft te lichten

of te gooien

met een schoen?

 

kun je mij vergeven

dat ik nog niet groter ben

omdat ik als puppy

nog zoveel moet leren

en nog niet alles van

de mensenwereld ken?

 

kun jij dan vergeten

wat ik heb gedaan

want als jij vergeet

voor alle fouten die ik maak

vergeef ik jou echt

en krijg je eerllijke liefde terug

dat is een betere smaak

dan al dat gescheld en gedoe

 

kun jij dan vergeten

dat ik jouw vergeef

al die klappen’

die ik kreeg

vergeet ik en

vergeef ik jou

doe jij dit dan ook gauw?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door henri om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

HET LEVEN

Het leven.

Moederschoot,
Aards begin, waar het leven ontsproot.
Negen maanden van pijn en verwachting,
Een leven vol plezier, soms verachting.

Moeder, bron van het leven,
Waar alles ontstaat, door wie ik leerde geven,
Liefde en pijn, gedachten, wervelstormen zonder naam,
Ik zit aan het venster van het leven, kijk door het raam.

Mama, weer is er de pijn, weg de verwachting,
Door het venster zie ik het einde aan plezier, daar de verachting.
Jij gaf me het leven, ik kwam uit je schoot,
Blijf bij mij, ga niet dood.

Aardse leven omgeven door lichtend kristal,
Stopt het aardse, de neerwaartse val.
Kinderen van de sterren helpen het licht,
Bedankt dat je er bent, mama, o zo dicht.

Moeder, mama, wat ook moge zijn je naam,
Voor mij ben en blijf je  nummer één, een vrouw met faam.
Bedankt voor wat je zei, bedankt voor het leven,
Ooit hoop ik je hetzelfde terug te geven.

(Stefaan Van Bossele)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 09:08 Reageer op dit bericht

Godfried Bomans





Ik ben een ivoren bal
in 't diepst van mijn gedachten
en lig op den eersten stoot
geduldig te wachten.

Over het groene laken
van mijn geheimste begeeren
rol ik glimlachend voort
niets kan mij deeren.

Om mij raast de rauwe wereld
rinkelen geld en glazen bier
klinkt de zinneloze kreet van
ober daar en ober hier.

Zalig lig ik rond te kijken
hagelblank en engelrein
al wat ik doe is
biljartbal zijn.

bron: Godfried Bomans, 1944

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door henri om 08:32 Reageer op dit bericht

Het zal je maar overkomen

Het zal je maar overkomen...

Eéntje die er velen wellicht al kennen, maar voor de weinige mannen die hem nog nooit gehoord hebben: zeg niet dat je niet verwittigd werd.


fairyfrogEen man heeft een penis van 40cm. Hij gaat naar de dokter en doet zijn beklag: "Dokter, wat moet ik doen? Alle vrouwen zijn bang van mij. Kan jij dat ding niet wat verkorten?"
De dokter kan daar niet onmiddellijk iets aan doen maar geeft hem het adres van een heks die ergens in het bos woont.
Hij dus naar die heks.
Hij doet zijn verhaal, de heks begrijpt het en zegt: "Ga naar de vijver aan het eind van het bos, daar woont een kikker. Vraag hem of hij met jou wil trouwen en als hij NEE zegt, zal jouw penis met 5 cm verkorten."
Hij dus naar die vijver, vindt inderdaad die kikker en vraagt:
"Wil jij met mij trouwen?"
"NEE", zegt die kikker... en plop... 35cm.
"Wil jij met mij trouwen", vraagt hij nog eens.
"NEE", zegt die kikker... en plop... 30cm.
Dat gaat goed denkt die man en vraagt nog eens: "Wil jij met mij trouwen?"
"Maar NEE", zegt die kikker... en plop... 25cm.
Die man denkt: 25cm dat kan gaan, maar 20 cm dat is het ideaal. Dus nog een keer.
"Wil jij met mij trouwen?"
"Ben jij doof of wat", vraagt die kikker, "ik heb gezegd NEE... NEE, NEE, NEE en nog eens NEE."





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 22:12 Reageer op dit bericht

1 november

Er zit al een paar dagen een verdrietig randje rond de wereld.

Ik probeer er niet al te veel belang aan te hechten, probeer het te zien als het rechtstreekse gevolg van mijn extreme vermoeidheid, maar ik merk dat mijn hersens op volle toeren blijven draaien.

Tranen om wat ik allemaal niet meer kan, tranen om de pijn, tranen om mijn zieke lijf dat niet wil meewerken, maar ook tranen om jou, mijn engelbewaarder…
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 21:51 Reageer op dit bericht

zoveel waarheid



Een mooie tekst met zoveel waarheid in ...

Een klein lief meisje stond onder een luifel.
Ze had net boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar moeder.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest,
dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten.
Je weet wel, dat soort regen dat goten en afvoerputjes
doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken,
dat het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.


We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de
supermarkt.
We wachtten, sommigen geduldig, anderen 'geïrriteerd',
omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid.


Ik ben altijd wat dromerig als het regent.
Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht
dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen van 'rennen en spetteren' als een 'kind',
zo zorgeloos spelen in je gedachten, als een welkome onderbreking
van een voorbije dag met zorgen en stress...


Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak
waar we allemaal in gevangen zaten.
'Mama, laten we door de regen gaan rennen', zei ze.
'Wat?', vroeg mama.
'Laten we door de regen gaan rennen!', herhaalde ze.
'Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt'
antwoordde mama.


Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde:
'Mama, laten we door de regen gaan rennen.'
'We worden doornat als we dat doen,' zei mama.
'Nee, dat zullen we niet, mama.


Dat is niet wat je zei vanmorgen', zei het meisje
terwijl ze aan haar mama's arm trok.
'Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen
en niet nat zouden worden?'
Het meisje zei kalmpjes: 'Weet je dat niet meer?
Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je:
'Als we hier samen doorheen komen, komen we door alles heen!'

Iedereen was opeens muisstil.
Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.
We stonden allemaal doodstil.
De volgende minuten kwam er niemand en ging er niemand weg.


Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken.
Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.
Een moment van onschuldig vertrouwen,
dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt,
zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.


'Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen.
Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden,
nou, ...dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig,' zei mama.


Daar gingen ze.
We stonden daar allemaal te kijken en te lachen,
toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door,
en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd
voor het geval dat.
Ze werden doornat.


Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden
en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.
En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.


Omstandigheden of mensen kunnen je geld,
je materiële bezittingen en je gezondheid wegnemen.
Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
Vergeet daarom niet om 'tijd' te maken
en de gelegenheden te pakken om elke dag herinneringen te maken.
Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en
een tijd.
Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.


Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren
aan het leven en de waarden in het leven...
Samen een glaasje wijn, een frisse pint,
een gezellige BBQ onder buren en vrienden,
een terrasje, gaan wandelen aan zee of in de bossen,
genietend van de dagdagelijkse dingen, en een beetje humor...


Ik hoop dat je steeds de tijd neemt om door de regen te rennen !!!

Ze zeggen dat het een minuut duurt om een speciaal persoon te vinden,
een uur om hen te waarderen,
een dag om van hen te houden,
maar een heel leven om hen te vergeten.


Stuur dit naar mensen die je nooit zal vergeten
Het is een korte boodschap om hen te laten weten dat je hen nooit zal
vergeten.

Als je het naar niemand doorstuurt dan betekent dit dat je gehaast bent.
Neem de tijd om te leven! Hou contact met je vrienden,
je weet nooit wanneer je elkaar nodig hebt.

Van het concert des levens heeft niemand een programma...!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 21:34 Reageer op dit bericht

GROOTMOEDERS BRIEF....


                                                                                                        28a4d81d47053b14d09c050f06ac8fe5b21hMzMuZ2lm.gif



GROOTMOEDERS BRIEF....


 


Ze is 84 jaar oud en rijdt nog altijd zelf met de auto!!!!
Ze schrijft:

 

'Lieve kleindochter,
Enkele dagen geleden ging ik naar de plaatselijke krantenwinkel en zag een sticker waarop stond: 'Claxonneer als je van Jezus houdt'.

Die dag was ik bijzonder opgewekt omdat ik net een mooie kerkdienst met koorzang en donderpreek had bijgewoond.
Dus kocht ik de sticker en plakte hem op mijn bumper.
Jongen toch, ben ik blij dat ik dat deed want ik beleefde daarna zo'n bemoedigend avontuur.

Ik stopte aan een rood licht op een druk kruispunt, nog steeds in gedachten over de Heer en hoe goed Hij is. Daardoor zag ik niet dat het licht groen werd.
Een goede zaak dat iemand anders ook van Jezus houdt en toeterde want anders was het mij niet opgevallen. Daarna merkte ik dat meerdere mensen van Jezus houden. Terwijl ik daar zat te wachten, begon de man achter mij te toeteren.
Dan leunde hij uit zijn raam en riep: 'In Gods naam!! Vooruit! Vooruit! Jezus Christus!! 'Vooruit!'


 

Wat een uitbundige fan van Jezus was hij.
Iedereen achter mij begon te toeteren. Ik leunde uit mijn raam en begon te wuiven en te lachen naar al deze liefdevolle mensen.
Ik claxonneerde zelfs enkele keren om te laten horen dat ik hun liefde deelde.
Er moet zelfs een psychiater achter mij gestaan hebben want ik hoorde iets zeggen over een instelling.
Ik zag een ander op een vreemde manier wuiven met alleen zijn middenvinger in de lucht.
Ik vroeg mijn kleinzoon op de achterbank wat dit wilde zeggen.
Hij antwoordde: 'Waarschijnlijk is het een Hawaïaans geluksteken.' Zo oud als ik ben heb ik nooit iemand uit Hawaï ontmoet dus gaf ik hem het geluksteken terug. Mijn kleinzoon barstte uit in lachen.
Zelfs hij was dus aangestoken door dit religieus gebeuren!!

Enkele mensen waren zodanig door de vreugde van het ogenblik aangegrepen dat ze uitstapten en in mijn richting kwamen.
Ik wed dat ze wilden bidden of mij vragen welke kerk ik bezocht. Maar juist op dat ogenblik bemerkte ik dat het licht veranderd was.
Dus wuifde ik lachend naar al deze broeders en zusters en reed verder.
Het viel me op dat ik de enige was die over het kruispunt reed voor het licht opnieuw versprong en was een beetje droevig dat ik al deze mensen diende achter te laten na al de liefde die we deelden.

Dus vertraagde ik, leunde uit het venster en gaf hen allen voor de laatste keer nog eens het Hawaïaans geluksteken.
Toen begonnen ze allemaal gelijktijdig te toeteren.
En ik dacht: 'Prijs de Heer voor zulke liefhebbende en godsvruchtige mensen.'


Veel liefs,
Grootmoeder
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 21:30 Reageer op dit bericht

allerheiligen


   3672a0098cc0b437bc831c2dda20de21ZHluMDA5X29yaWdpbmFsXzQzNl8zMDZfcGpwZWdfMjkxNl83ZjU2YjBjYTNhOGRkOThiMzBjZDc2NjE4MzU1NzI0YS5qcGc=2.jpg




  Gegraveerd in bevrijdende dagen.
Herdenken wij de doden met verschillende vlagen.
Stilstaan bij vreugdevolle, dappere situaties.
Moeilijke, afschuwlijke en bijzondere acties.

Vreugde leert dankbaar te wezen.
Dat heeft het leven bewezen.
Maar in oorlog verkeren.
Hoef je geen oorlog te bezeren.

Gegraveerd in het leven.
Gebiograveerd in het streven.
Leer je om grenzen aan te geven.

Vreugde leert dankbaar te zijn.
Ook in oorlog verkeren
Voor de hand liggen weren.
angst, boos, bang, chaos en pijn.

Gegraveerd in de nabestaande.
Waar dapperheid hield staande.
Is geen weg zo donker in het licht.
Of de kleuren verlicht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 08:30 Reageer op dit bericht

resept


 


                                                    Begin eens met een kleine steelpan
                                                      Daarin drie schepjes kruidenthee
                                                        Dan een scheutje lelietjes-water
                                                        En klavertjes vier, een stuk of twee
                                                          Zeven harten van verliefden
                                                            Doe je er dan ook nog bij
                                                          En als het lukt een lieve glimlach
                                                    Vindt je die niet, krijg je hem van mij
                                                                    Dit zijn de benodigdheden
                                                                    Van het beterschap-recept
                                                            Probeer gerust maar eens een kopje
                                                                    Je voelt je zo weer opgepept
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 10:03 Reageer op dit bericht

herfstpracht

Herfstpracht
%%fotobijlage1%%

Die prachtige gloed
die op de bladeren rust
Langzaam dwarrelen zij naar benee
Het geeft inspiratie
dat kleurig boeket
neem ik in mijn gedachten mee.

Maar ook dat onrustige
tij der natuur
Dat grillig karakter,
het briest!!
Hetis heel onstuimig
gelijk in m´n hart
als het storm en regen niest.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 08:48 Reageer op dit bericht

met een lach afsluiten


7bcdd5f2afa8abdbb7dcdb65f6b8d30bZmlqbmUyNTIwYXZvbmQyNTIwaWVkZXJlZW4yNTIwbWV0MjUuZ2lm.gif

Als Alle Lichten Zijn Gedoofd.
Ben Ik Alleen Met Mijn Gedachten.
En Ik Weet Met Het Applaus, Nog In Mijn Hoofd.
Aan Deze Tijd Komt Ooit Een Eind.
Waneer De Toegift Is Geweest.
De Stoelen Leeg.
De Zaal Is Donker.
Oohhh Ik Weet Dat Dit Moment Ooit Komt.
Maar Als Het komt, Zal Jij Er Zijn.
Als Het Doek Voor Altijd Sluiten Zal.
Het Slot Accoord Word Afgespeeld.
Schuil Ik Bij Jou.
Kom Jij Uit De Schaduw In Het Licht.
Met Die Lach Op Je Gezicht.
En Je Vangt Me Voor Ik Val.
En Je Neemt Me Mee.
Als Alle Verhalen Zijn Verteld.
Het Laatste Lied Heeft Geklonken.
En Het Ijs Onder Mijn Voeten Langzaam Smeld.
Voel Ik Jou Heel Dicht Bij Mij.
Als Het Doek Voor Altijd Sluiten Zal.
Het Slot Accoord Word Afgespeeld.
Schuil Ik Bij Jou.
Kom Jij Uit De Shchaduw In Het Licht.
Met Die Lach Op Je Gezicht.
En Je Vangt Me Voor Ik Val.
En Je Neemt Me Mee.
Met Een Dieppe Buiging.
Neem Ik Afschijt.
Bedank Nog Een Keer Mijn Publiek.
Mijn Grootste Liefde Dank Ik Als Laatste.
Zonder Jou Stond Ik Hier Niet.
Als Het Doek Voor Altijd Sluiten Zal.
Het Slot Accoord Word Afgespeeld.
Schuil Ik Bij Jou.
Kom Jij Uit De Shchaduw In Het Licht.
Met Die Lach Op Je Gezicht.
En Je Vangt Me Voor Ik Val.
En Je Neemt Me Mee.


annoniem
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door henri om 21:18 Reageer op dit bericht

De Eekhoorn en de Eend

U kent de eekhoorn vast wel met zijn dikke rode staart
Die 's winters alles opeet wat hij 's zomers heeft gespaard
Het beestje klimt in bomen, springt daar vaardig in het rond
Maar scharrelt als het uitkomt ook pragmatisch op de grond
Hij verstopt zijn voer op plaatsen die hij 's winters intelligent
Terugvindt omdat hij die uit zijn blote koppie kent

Een eend is iets dat waggelt, kwaakt en vaak toeristisch bermt
En het is dat er zoveel zijn anders waren ze beschermd
Een eend is door ons mensen zeer lui geprogrammeerd
En heeft het zelf eten zoeken onnatuurlijk afgeleerd
Een eend denkt vaak dat alles kan, dat alles lukt en mag
Omdat hij zwemt in het brood op elke mooie Pinksterdag

De eekhoorn heeft de pest aan zomerse kortzichtigheid
Hij waarschuwt vaak de eenden: straks komt er een zware tijd
Hij blijft dit maar herhalen met oeverloos geduld
Terwijl hij zelf voorbeeldig al zijn voederplaatsen vult
De eenden lachen dan collectief de eekhoorn uit
En ze zeggen: wat jij nodig hebt dat is een therapeut
Zij schateren dan snaterend: joh eekhoorn houd toch op
Wij sparen niks, bewaren niks, wij [vreten] (eten) alles op
En de eekhoorn gaat naar huis dan, zwaar geestelijk gewond
En hoopt nijdig, gefrustreerd dat er een zware winter komt

Wanneer de nachten lengen en het kwik vervelend daalt
Denkt de eekhoorn: welkom winter, zet het ze maar goed betaald
Hij heeft genoeg te eten en verveelt hij zich dus dood
Dan springt hij uit puur leedvermaak naar de een of andere sloot
Daar lacht hij dan de eenden uit die kwakend in een bijt
Vechten om de kruimels van een andermans ontbijt
De eekhoorn roept dan: vecht maar om dat stuk oudbakken brood
Als de subsidiekraan wordt dichtgedraaid dan vriezen jullie dood
En alle eendjes zeggen: Eh, eekhoorn, eh, heb jij nog eten thuis
Dan zegt de eekhoorn: Ja genoeg, maar niet voor bedelend gespuis

En wordt het nog wat kouder, vriezen alle bijten dicht
En vergeet een mens bij een elfstedentocht zijn voederplicht
Dan vriezen eenden vast, en ook al komen ze soms los
Toch sterven ze bij bosjes in hun eendje in het bos
En als stervensbegeleiding zegt de eekhoorn: Eigen schuld
Wie 's zomers te veel snatert die is 's winters uitgeluld

Ik ga U nu vertellen wat U concluderen moet
Word niet slecht zoals een eekhoorn ook al gaat het U dan goed
Maar word ook geen eend die uit pure stommigheid
's Winters onder hoongelach vast vriest in een bijt
En wanneer U in de spiegel kijkt en daar een eekhoorn ziet
He geef dan aan de anderen een keertje wat krediet
Maar wanneer U in de spiegel een stomme eend ontwaart
Word het dan geen tijd dat U 'n keertje voor de winter spaart
Maar het mooiste is zoals altijd een schitterend idee
Leer vliegen als de vogels en trek met de zomer mee


%%FOTOBIJLAGE1%%
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door henri om 17:44 Reageer op dit bericht

je kunt niet zonder de anderen

7a06fbc84d3d1a7b6241bd3d02bfa196aGFuZGVuLmpwZw==.jpg

Je kunt niet zonder de anderen
(Zjef Vanuytsel)


Als je soms denkt aan de pijn en het leed die jou vrienden jou deden,
die gisteren nog zegden alles voor je te doen.
Of je denkt aan de woorden van haat die je dient te vergeten,
dan heb je geen zin, verder te doen.

En dan krijg je de lust om terug in je schelp te kruipen,
om alleen te gaan leven en je voeten te vegen aan de rest.
En dan zweer je voortaan voor niemand je wil nog te buigen,
je maakt je eigen wereld, je eigen nest.

Maar denk niet ik ga mijn eigen gang,
denk niet ik ga het veranderen,
want alleen ben je te klein en te bang.
Je kunt niet zonder de anderen.

Maar als je op straat even rondloopt en je kijkt naar al die koude gezichten,
waarop je ziet wat de ene voor de ander overheeft.
Of je luistert naar de wereld met haar moord en oorlogsberichten,
dan vraag je je af waarom je nu leeft.

En dan krijg je de lust om je eigen eiland te kopen,
weg van de mensen en weg van hun hun hartloos gedoe.
Om naar eigen maat je eigen pad op te lopen,
weg van je vrienden want je bent het moe.

Maar denk niet ik ga mijn eigen gang,
denk niet ik ga het veranderen,
want alleen ben je te klein en te bang.
Je kunt niet zonder de anderen.

Maar dan zie je misschien toevallig een paar fijne dingen,
twee mensen die elkaar zomaar een pleziertje doen.
Of twee anderen die gewoon proberen elkaar te beminnen,
en dan krijg je weer zin, verder te doen.

En dan krijg je de lust om terug uit je hokje te kruipen,
omdat je alleen geen haat, maar ook geen vriendschap verkrijgt.
En dan zweer je voortaan voor iedereen je wil te gaan buigen,
om de mensen te geven, wat je van hen niet krijgt.

Maar denk niet ik ga mijn eigen gang,
denk nooit ik ga het veranderen,
want alleen ben je te klein en te bang.
Je kunt niet zonder de anderen.

 henri

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door henri om 07:18 Reageer op dit bericht

Meer van waterman

↑ Terug naar de berichten