Een 'stuk' loopt over straat
En zoals dat dan gaat;
veel mannenblikken op haar gericht
Eerst haar vormen, dan haar gezicht
Borsten die wippen,
vuurrood de lippen
En kijk je dan om;
het lijkt als doen ze het erom
Haar billen schuiven in de maat
van het ritme dat ze gaat

Als het zonlicht je vleugels breekt
En je om het leven smeekt
De wind je koers bepaalt
Zie ik hoe je neder daalt

Zoals ik in je geloofde
En op de toekomst vertrouwde
Was het de realiteit die het ons beroofde
Toch zal ik van je blijven houden

je bent als glas
weerspiegelt het felste licht,
zoals je bij me was,
zijn het de allermooiste kleuren waarvoor ik zwicht

Het was elke snipper van je ziel
Waar ik voor viel
Om de pijn die je droeg
Kon ik je blijkbaar niet geven waar je om vroeg

Als druppels op je vleugels niet kunnen verdampen
In het afscheid wat niet mag
Als de vleugels verkrampen
slechts vliegen voor een dag

Ik kan niet anders dan je laten gaan
Terug naar je oude bestaan
laat me in eenzaamheid zwerven
en langzaam zal het sterven.

Zoek en vlieg verder door de lucht
Trotseer de heuvels en de dalen
Ga niet op de vlucht
Want ik wacht tot je me komt halen

Ik voelde je ragfijne haren
Rook hun geur, streelde ze zacht
Zo mooi en soepel ze waren
Geeft je gezicht verleid'lijke pracht

Je haren voelen zo heerlijk
Omkransen je lieve gezicht
Maken je mooi en begeerlijk
Een aura, lief klein gedicht

Ze betoveren me als we gaan zweven
Als een sluier drijven ze mee
Gaat er je liefde mee weven
Voor mij, ik volg je gedwee

Bekoorlijk, sensueel zijn je haren
Geeft je gezicht zwoele gloed
Ik streel ze, wil ze bewaren
Redhead, je betovert Lanceloet

Kippenvel overal
En dat alleen al door aan je te denken
Mijn lippen verlangen naar jou
Zweetdruppeltjes die langzaam langs mijn lichaam naar beneden glijden
Als ik jouw mond op de mijne voel
Jouw adem op mijn lichaam maakt me gek
Je streelt me langzaam door mijn haar
Door mijn haar, dan naar beneden
Het is zo warm en jij voelt zo goed
Jouw geur doet mijn hart sneller kloppen
Ik heb mijn adem niet meer onder controle
Dit gevoel voor altijd, dat is hemels

Betty Boop werd in 1930 ontworpen door Max Fleischer. In de eerste plaats was Betty Boop getekend als hondje en stelde het vriendinnetje voor van een ander hondje genaamd Bimbo. Haar figuurtje was gemodelleerd volgens Mae West, haar stem die van Mae Questel en haar zangstijl was die van Helen Kane. De eerste cartoons werden gemaakt voor Paramount. Haar echte debuut maakte ze als onbekend nachtclubsterretje in 'Dizzy Dishes', een van de eerste tekstanimatiestrips. De oren van het hondje waren nu veranderd in oorbellen en zo werd haar gestalte zoals we het nu kennen, geboren. In 1932 werd duidelijk dat Betty niet alleen kon zingen maar alles kon, zowel drama, musical als comedy. Haar karakter had flair, ze was gedurfd en assertief, terwijl ze haar onschuldige image niet losliet en ze onafscheidelijk leek van haar hondje Pudgy. Het publiek ging van haar houden. Het werd de start van maar liefst 120 korte animatiefilms met namen zoals 'Stopping the show', 'Betty Boop for president' and 'Boilesk'. De fillmpjes gaan veelal over haar ambitie om filmster te worden, daarbij vertegenwoordigde ze de vrouw zonder echtgenoot die haar eigen weg ging. De filmcode uit die tijd schreef voor dat ze haar decollete moest intomen en haar rok langer moest. Betty was TE sexy. In 1939 viel het doek met 'Yip yip yippy'.

Als jouw naam verschijnt
op mijn netvlies
Op mijn beeldscherm
zie ik je staan
 
Mijn hart slaat over
Mijn lichaam trilt  gloeit en rilt
Ik heb het warm, 
En koud tegelijk
 
Mijn vingers vinden hun weg
Naar de plek
Die door jou al zo vaak 
Verlangend benoemd is

Door jou woorden all zo vaak bezongen
Als in een melodie 
Mijn vingers
beroeren mijn intiemste zijn
gedachten aan jou ze maken me gek

En op het hoogtepunt van mijn 
Verlangen naar jou
Roep ik in stilte jouw naam…

zachtjes...een tinteling van beroering
een tedere streling van mijn huid
woorden geheel overbodig
gevoelens overstemmen het geluid

spelend in dromen
sluipend in gedachten rond
zachte lippen
voelbaar op mijn mond

verdrinkend in mooie ogen
voor al het andere ben ik stekeblind
wetend dat deze gedachte
mij totaal niet zint

smachtend...vertederend
wanneer de passie fabels spreekt
als er na het ontwaken
weer een nieuwe dag aanbreekt