Archief

 

Een 'stuk' loopt over straat
En zoals dat dan gaat;
veel mannenblikken op haar gericht
Eerst haar vormen, dan haar gezicht
Borsten die wippen,
vuurrood de lippen
En kijk je dan om;
het lijkt als doen ze het erom
Haar billen schuiven in de maat
van het ritme dat ze gaat

 

 

Zwarte zijde
om je lijf gehuld
streel je mijn ogen
langzaam valt de stof
en siert je benen
waardoor ik van slag raak
als je me aankijkt
en onbeweeglijk
blijft staan als
je frivole jurkje
langzaam langs
je benen glijd.

Als het zonlicht je vleugels breekt
En je om het leven smeekt
De wind je koers bepaalt
Zie ik hoe je neder daalt

Zoals ik in je geloofde
En op de toekomst vertrouwde
Was het de realiteit die het ons beroofde
Toch zal ik van je blijven houden

je bent als glas
weerspiegelt het felste licht,
zoals je bij me was,
zijn het de allermooiste kleuren waarvoor ik zwicht

Het was elke snipper van je ziel
Waar ik voor viel
Om de pijn die je droeg
Kon ik je blijkbaar niet geven waar je om vroeg

Als druppels op je vleugels niet kunnen verdampen
In het afscheid wat niet mag
Als de vleugels verkrampen
slechts vliegen voor een dag

Ik kan niet anders dan je laten gaan
Terug naar je oude bestaan
laat me in eenzaamheid zwerven
en langzaam zal het sterven.

Zoek en vlieg verder door de lucht
Trotseer de heuvels en de dalen
Ga niet op de vlucht
Want ik wacht tot je me komt halen

 

Ik voelde je ragfijne haren
Rook hun geur, streelde ze zacht
Zo mooi en soepel ze waren
Geeft je gezicht verleid'lijke pracht

Je haren voelen zo heerlijk
Omkransen je lieve gezicht
Maken je mooi en begeerlijk
Een aura, lief klein gedicht

Ze betoveren me als we gaan zweven
Als een sluier drijven ze mee
Gaat er je liefde mee weven
Voor mij, ik volg je gedwee

Bekoorlijk, sensueel zijn je haren
Geeft je gezicht zwoele gloed
Ik streel ze, wil ze bewaren
Redhead, je betovert Lanceloet